جیندو

جیندو یک سگ میانه‌قد است که ریشه‌اش به جزیره جیندو در ساحل جنوب غربی کوریای جنوبی برمی‌گردد. این سگ به خانواده اسپیتز تعلق دارد و گوش‌های راست ایستاده، دم حلقه‌ای و کرک دو لایه‌ای که از ویژگی‌های این گروه است را دارد. در کشور خودش به عنوان یک گنجینه ملی شناخته می‌شود و یکی از رایج‌ترین نژادهای بومی کوریا به شمار می‌رود.

جیندو با یک شخص یا یک خانواده معین علاقه شدید پیدا می‌کند. این وفاداری صفتی است که بیشتر از همه درباره این نژاد گفته می‌شود، همرای داستان‌های سگ‌هایی که مسافت‌های زیاد را پیموده‌اند تا نزد مالکان پیشین خود برگردند. این هوشیاری و احتیاط سگ جیندو در برابر غریبه‌ها، آن را نگهبانی توانا می‌سازد، ولی این سگ به هیچ صورت با هر کسی زود جور نمی‌شود.

این نژاد پاک، آرام و خودکفا است. تربیه خانگی جیندو آسان است و خودش تمایل به پاکیزه نگهداشتن خود دارد، اما استقلال‌طلبی و غریزه شکار قوی آن ایجاب می‌کند که مالکش نژادهای ابتدایی سگ را بشناسد و بتواند برخورد قاطع و یکدست داشته باشد.

چه کسی برای این نژاد مناسب است

جیندو برای مالک باتجربه‌ای مناسب است که همراهی وفادار و کم‌دردسر می‌خواهد و می‌تواند از همان روزهای اول برای اجتماعی‌سازی سگ وقت بگذارد. یک حیاط با فنس محکم تقریباً ضروری است، زیرا این نژاد غریزه شکار قوی دارد و در فرار کردن مهارت خاصی از خود نشان می‌دهد. این سگ برای خانه‌هایی که حیوانات خانگی خورد دارند، برای کسانی که تازه صاحب سگ می‌شوند، یا برای افرادی که سگی می‌خواهند که فوراً با مهمانان گرم بگیرد، چندان مناسب نیست.

نام این نژاد از جزیره جیندو گرفته شده که در ساحل جنوب غربی شبه‌جزیره کوریا واقع است. دورافتادگی نسبی این جزیره باعث شد جمعیت محلی سگ‌ها با آمیزش کم از بیرون رشد کند، و همین یکی از دلایلی است که جیندو در طول زمان طولانی نوع یکدست خود را حفظ کرده است. خاستگاه دقیق آن مستند نشده و چندین نظریه درباره چگونگی رسیدن این سگ‌ها به جزیره وجود دارد، اما هیچ‌کدام تایید نشده است.

جیندو در بیشتر تاریخ خود به عنوان سگ شکاری کار کرده است. از این سگ‌ها به تنهایی و در گروه برای ردیابی و نگه‌داشتن شکار استفاده می‌شد، و روایت‌ها از گروه‌هایی حکایت می‌کنند که توانایی کار با حیوانات بزرگ‌تر را داشته و سپس صاحبان خود را به محل شکار راهنمایی می‌کردند. این پیشینه کاری، استقامت، استقلال‌طلبی و غریزه شکار قوی نژاد را شکل داد، صفاتی که تا امروز در این سگ برجسته باقی مانده است.

در سال 1962 حکومت کوریای جنوبی جیندو را گنجینه ملی اعلام کرد، وضعیتی که حمایت قانونی و محدودیت در صادرات سگ‌ها از جزیره را به همراه آورد. تلاش‌های حفاظتی در جزیره جیندو هدف دارند نوع بومی این نژاد را نگه دارند، و این سگ ارتباط نزدیکی با هویت ملی کوریا پیدا کرده است.

جیندو بعدها از سوی سازمان‌های بین‌المللی کینل شناسایی شد، که به گسترش این نژاد فراتر از کوریا کمک کرد. اکنون جمعیت‌هایی از این سگ در امریکای شمالی و جاهای دیگر وجود دارد، هرچند شمار آنها بیرون از کوریا در مقایسه با نژادهای اسپیتز رایج‌تر هنوز کم است.

جیندو خط کلی یک سگ اسپیتز کلاسیک را دارد: بدنی محکم با شکل مربع تا کمی مستطیلی، سری گوه‌ای شکل و گوش‌های کوچک، مثلثی و راست. چشم‌ها بادامی و تیره‌رنگ‌اند و به سگ حالتی هوشیار و مراقب می‌دهند. دم ضخیم است و به شکل حلقه روی پشت یا داسی برافراشته حمل می‌شود. در مجموع این سگ بیشتر چابک و توانمند به نظر می‌رسد تا سنگین، و حرکتش سبک و کارامد است.

کرک و رنگ‌ها

کرک دو لایه این سگ برای آب و هوای متغیر ساخته شده، با یک لایه بیرونی زبر و یک لایه زیرین انبوه که گرما را نگه می‌دارد. سفید و سرخ رایج‌ترین رنگ‌ها هستند، اما این نژاد در رنگ‌های حنایی، سیاه و حنایی، خالدار (که اغلب ببری نامیده می‌شود) و خاکستری نیز دیده می‌شود. کرک دو بار در سال، هنگامی که لایه زیرین می‌ریزد، به شدت می‌ریزد، و ریزش سبک‌تر در تمام سال ادامه دارد. نرها معمولاً یال پرپشت‌تری دور گردن و شانه‌ها نسبت به ماده‌ها دارند.

وفاداری ویژگی اصلی جیندو است. این نژاد معمولاً به یک شخص یا یک خانواده دلبسته می‌شود و در تمام عمرش روی همین پیوند متمرکز می‌ماند. جیندو با اهل خانه مهربان، توجه‌کننده و اغلب به شکل آرام محافظ است. با غریبه‌ها اما کم‌رغبت و مراقب می‌ماند، دیر افراد تازه را می‌پذیرد، و زود خانواده را از هر چیز غیرعادی آگاه می‌سازد.

این سگ‌ها باهوش و به شکل قابل توجهی مستقل‌اند. جیندو خودش فکر می‌کند و می‌سنجد که آیا ارزش دارد از یک دستور پیروی کند یا نه، که ممکن است برای مالکانی که انتظار اطاعت فوری دارند، لجبازی به نظر برسد. این نژاد به طبیعت پاکیزه است، اغلب تربیه خانگی را زود یاد می‌گیرد، و بیشتر در داخل خانه آرام است تا اینکه پیوسته پارس کند.

غریزه شکار در این سگ زیاد است. گربه‌ها و حیوانات خورد می‌توانند واکنش شدید تعقیب را برانگیزند، و حتی حیوانات خانگی هم‌خانه هم به معرفی محتاطانه و تدریجی نیاز دارند. پرخاشگری با سگ‌های هم‌جنس هم گزارش شده است. اجتماعی‌سازی زودهنگام و مداوم تفاوت واقعی در نحوه رویارویی جیندو با افراد، حیوانات و موقعیت‌های تازه ایجاد می‌کند.

مراقبت از کرک

• در بیشتر ماه‌های سال، یک تا دو بار در هفته شانه بزنید تا موهای اضافی کنترل شود و کرک دو لایه سالم بماند.
• در دو فصل ریزش، وقتی لایه زیرین به مقدار زیاد می‌ریزد، شانه زدن را به هر روز برسانید.
• سگ را فقط گاه‌گاهی حمام دهید؛ کرک آن به طبیعت پاکیزه است و در برابر چرک و بو مقاوم است.
• ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید و گوش‌ها را از نظر کثیفی بررسی کنید.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک بزنید تا صحت دهان حفظ شود.

ورزش

• روزانه دست‌کم 45 تا 60 دقیقه فعالیت از طریق پیاده‌روی، دویدن یا بازی فراهم کنید.
• کارهای ذهنی مانند بازی‌های بویایی، جلسات تربیه، یا خوراک‌دهی با اسباب‌بازی معمایی اضافه کنید، چون این نژاد باهوش زود خسته می‌شود.
• سگ را با قلاده یا در محوطه‌ای با فنس محکم نگه دارید؛ غریزه شکار و مشکل در فراخوانی، آزادی بدون قلاده در فضاهای باز را خطرناک می‌سازد.

محیط زندگی

جیندو در صورتی که نیازهای ورزشی‌اش برآورده شود، با زندگی در خانه یا آپارتمان سازگار می‌شود، اما بهترین حالت آن حیاطی با فنس محکم است. فنس باید بلند و ضدکندن باشد، چون این نژاد در بالا رفتن و فرار کردن مهارت دارد. جیندویی که ورزش کافی نگیرد یا برای مدت طولانی تنها بماند، ممکن است ناکام و مخرب شود.

جیندو نژادی ورزیده و به طبیعت لاغر است، و نگه‌داشتن آن در وزن سالم به مفصل‌ها و استقامتش کمک می‌کند. یک خوراک کامل و متوازن که با مرحله زندگی سگ همخوانی دارد خوب کار می‌کند، چه خوراک آماده باشد چه خوراک خانگی که داکتر مالداری تایید کرده باشد. فورمولی با پروتین باکیفیت انتخاب کنید که با ساختار فعال این نژاد جور باشد، و مقدار خوراک را مطابق وضعیت بدنی سگ تنظیم کنید نه به مقدار ثابت بدون توجه به فعالیت. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در حدود 10 فیصد کالری روزانه نگه دارید و در جریان تربیه از گزینه‌های خورد و سالم استفاده کنید. بیشتر جیندوهایی که خوراک کامل می‌خورند به مکمل نیاز ندارند. برای هر افزودنی، مانند حمایت مفصل برای سگ سالمند، پیش از شروع با داکتر مالداری صحبت کنید.

جیندو نژادی قوی و سالم شمرده می‌شود، که پیشینه کاری و ذخیره ژنتیکی نسبتاً بسته آن در جزیره خودش به این امر کمک کرده است. عمر متوسط این سگ 12 تا 15 سال است. مانند بیشتر سگ‌ها، پرورش مسئولانه و مراقبت منظم داکتری احتمال مشکلات ارثی و مرتبط با سن را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین و پیشگیری از انگل را به روز نگه دارید.
• معاینه سالانه داکتری را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های سالمند آن را به دو بار در سال برسانید.
• وضعیت بدنی لاغر را حفظ کنید تا از مفصل‌ها محافظت شود.
• مراقبت منظم دندان را فراهم کنید.
• سگ را از پرورش‌دهندگانی بگیرید که در صورت امکان سگ‌های مولد خود را معاینه صحی می‌کنند.

جیندو زود یاد می‌گیرد اما مثل یک نژاد کاری که تنها برای خوشایند مالک تلاش می‌کند، تربیه نمی‌شود. این سگ دستورها را می‌سنجد و وقتی درخواست برایش منطقی باشد اطاعت می‌کند، پس مالک باید صبور و پیوسته باشد. برخورد سخت معمولاً نتیجه معکوس می‌دهد و به پیوندی که این نژاد به آن وابسته است آسیب می‌رساند. جلسات کوتاه و متنوع بهتر از تمرین‌های طولانی و یکنواخت توجه سگ را نگه می‌دارد، و جیندویی که برای مالکش احترام قایل باشد بسیار قابل اعتمادتر پاسخ می‌دهد. فراخوانی به دلیل غریزه شکار نقطه ضعف شناخته‌شده است، پس بهتر است از رها کردن سگ بدون قلاده در مکان‌های غیرمحصور خودداری شود.

اصول پایه

1. اجتماعی‌سازی و برخورد با سگ را از دوران چوچگی شروع کنید و او را با افراد، حیوانات و مکان‌های گوناگون آشنا سازید.
2. قواعد و روال‌های خانه را زود تعیین کنید و هر بار به همان شکل اجرا کنید.
3. دستورهای اصلی مانند بنشین، بمان، و پاسخ مطمئن به قلاده را تعلیم دهید.
4. فراخوانی را در فضاهای امن و محصور تمرین کنید، با پذیرفتن این که ممکن است هرگز در بیرون از خانه به طور کامل قابل اعتماد نشود.
5. اجتماعی‌سازی و اطاعت را تا بزرگسالی ادامه دهید تا پیشرفت حفظ شود.

جیندو در سال اول به بلوغ جنسی می‌رسد، هرچند پرورش‌دهندگان مسئول صبر می‌کنند تا سگ از نظر جسمی و رفتاری کاملاً رسیده شود و معاینات صحی لازم را پشت سر بگذارد پیش از آنکه برای تولید مثل استفاده شود. ماده‌ها معمولاً حدود دو بار در سال فصل جفت‌گیری دارند. آبستنی نزدیک به 63 روز طول می‌کشد، و پس از آن یک لانه با چند چوچه برای این نژاد میانه‌قد معمول است.

پرورش چوچه‌های جیندو وزن زیادی روی اجتماعی‌سازی زودهنگام می‌گذارد. با توجه به احتیاط طبیعی و غریزه شکار این نژاد، آشنا ساختن چوچه‌ها با افراد، صداها و برخورد ملایم گوناگون در هفته‌های اول، تاثیر زیادی روی نحوه سازگاری آنها با دنیا در آینده دارد. چوچه‌ها تا پایان از شیر گرفتن نزد مادر می‌مانند و پس از آن آماده رفتن به خانه‌های تازه می‌شوند. در جزیره جیندو، برنامه‌های حفاظتی تاکید بیشتری روی نگه‌داشتن نوع بومی این نژاد دارند، و صادرات سگ‌های جزیره طبق وضعیت حمایت‌شده این نژاد محدود است.

راجستر سگ نژاد جیندو در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد جیندو یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد جیندو تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.