یاگدتریر

یاگدتریر که به شکل «دویچر یاگدتریر» (سگ شکاری آلمانی) نیز نوشته می شود، یک سگ کاری کوچک از خانواده تریرهاست که در آلمان برای شکار همه‌کاره پرورش یافته است. نام این سگ از دو واژه آلمانی یاگد (شکار) و تریر ساخته شده است. قد این سگ در حدود ۳۳ تا ۴۰ سانتی متر در شانه بوده و وزن آن حدود ۷.۵ تا ۱۰ کیلوگرام است، از این رو در گروه سگ‌های کوچک جای می گیرد اما عضله و توان بدنی یک سگ کاری بزرگ‌تر را با خود دارد.

این نژاد بیشتر برای شکار پرورش یافته و یک سگ همدم معمولی نیست. این سگ به خاطر شهامتش برای رفتن به داخل لانه در تعقیب روباه و گورکن، پشتکارش در ردیابی شکار، و توان گاز گرفتن و مقاومتش در رویارویی با شکار زیر زمین گزینش شده است. این غریزه‌ها هنوز هم در سگ‌های امروزی قوی است، از همین رو یاگدتریر سگی پرانرژی، هوشیار و آماده کار برای مدت طولانی می باشد.

این نژاد با عمر معمول ۱۳ تا ۱۵ سال، سگی دیرپا و به طور عموم قوی است. صاحبان این سگ خلق و خوی آن را سخت‌کوش، متمرکز، پرانرژی، شجاع و بی‌باک توصیف می کنند. همان خصلت‌هایی که این سگ را یک سگ کاری موفق ساخته، باعث می شود به یک نگهدارنده باتجربه و یک راه واقعی برای تخلیه انرژی خود نیاز داشته باشد.

چه کسانی مناسب این سگ اند

یاگدتریر برای شکارچیان و صاحبان بسیار فعالی مناسب است که بتوانند هر روز برایش کار یا ورزش سنگین و تمرین منظم فراهم کنند. این سگ برای کسانی که برای بار اول سگ نگه می دارند، برای زندگی در آپارتمان بدون راه تخلیه انرژی، یا برای خانه‌هایی که حیوان خانگی کوچک مانند خرگوش یا جونده دارند چندان مناسب نیست. کسانی که یک همراه پرکار و فرمانبردار برای فعالیت بیرون از خانه می خواهند و از تمرین دادن سگ لذت می برند، این نژاد را ارزشمند خواهند یافت.

یاگدتریر پس از جنگ جهانی اول در آلمان پدید آمد. گروهی از شکارچیان فعال به دنبال یک تریر کاری همه‌کاره بودند که بتواند به طور قابل اعتماد هم روی زمین و هم زیر زمین شکار کند و از تریرهای همدم‌پرور آن دوره متفاوت باشد.

بنیان‌گذاران این نژاد از نسل تریرهای کاری، از جمله سگ‌های دارای نسب فاکس‌تریر و دیگر تریرهای شکاری سیاه و قهوه‌ای، استفاده کردند. گزینش نسل بیشتر روی توان شکار، شهامت، و رنگ کرک تیره متمرکز بود که این سگ‌های جدید را از کرک روشن‌تر تریرهای نمایشی متمایز می ساخت. خلق و خو و کارایی در میدان شکار مهم‌تر از ظاهر بیرونی سگ به شمار می رفت.

از راه پرورش دقیق در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، این نوع سگ تثبیت شد و باشگاه دویچر یاگدتریر برای نگهداری این نژاد و معیار کاری آن تشکیل گردید. از همان آغاز، سگ‌ها از نظر خصلت‌های شکاری آزمایش می شدند و سگ‌های مولد باید توان خود را در میدان کار، نه فقط در حلقه نمایش، ثابت می کردند.

این نژاد بعدها از آلمان به دیگر نقاط اروپا و امریکای شمالی راه یافت، جایی که برای شکار روباه، گورکن، راکون، خوک وحشی و دیگر شکارها و همچنان برای ردیابی رد خون به کار می رود. این سگ هنوز هم بیشتر یک سگ کاری است و بسیاری از باشگاه‌های ملی همچنان در تصمیم‌های پرورشی خود روی توانایی میدانی تاکید می کنند.

یاگدتریر سگی کوچک، محکم و متناسب از خانواده تریرهاست. بدن آن کمی درازتر از قدش است، با سینه‌ای عمیق که با این حال به سگ اجازه می دهد وارد لانه شود، پاهای قوی، و پشتی صاف. برداشت کلی از این سگ، بدنی فشرده و ورزیده بدون هیچ وزن اضافی است. سر آن کشیده با پوزه محکم و آرواره‌های نیرومند است، و گوش‌ها به شکل حرف V بوده، بالا قرار گرفته و به جلو تا می خورند. دم این سگ بالا قرار دارد و طبق رسم قدیمی در جاهایی که قانون اجازه می داد کوتاه می شد، هرچند اکنون بسیاری از سگ‌ها دم طبیعی خود را دارند.

کرک و رنگ

دو گونه کرک در این نژاد شناخته شده است: کرک صاف و کرک زبر یا شکسته (سیمی). هر دو گونه متراکم و مقاوم در برابر آب و هوا اند، که سگ را هنگام کار در آب سرد، بوته‌زار انبوه، و زیر زمین محافظت می کند. رنگ پایه این کرک تیره است، بیشتر سیاه، اما قهوه‌ای تیره یا خاکستری مایل به سیاه هم دیده می شود. خال‌های قهوه‌ای روشن و واضح روی چشم‌ها، پوزه، سینه، پاها، و زیر دم دیده می شود. خال‌های سفید کوچک روی سینه یا نوک پنجه‌ها در برخی معیارها پذیرفته می شود اما ترجیح داده نمی شود.

یاگدتریر سگی با اعتماد به نفس، پرانگیزه و دارای اخلاق کاری قوی است. این سگ با صاحب خود پیوند نزدیک برقرار می کند و برای کسانی که برایش احترام قایل اند وفادار و قابل تربیه است، اما یک همراه بی‌کار نیست. این نژاد هوشیار و قلمروخواه است، از این رو در خانه محتاط بوده و نسبت به غریبه‌ها با احتیاط یا بی‌اعتمادی رفتار می کند.

در کنار خانواده، یک یاگدتریر که به خوبی اجتماعی شده مهربان و سرزنده است، هرچند انرژی و شدت رفتار آن ایجاب می کند که کنار کودکان خردسال زیر نظر باشد. غریزه شکار در این نژاد بسیار بالاست. این سگ برای رویارویی و کشتن شکار زیر زمین پرورش یافته، از این رو گربه‌ها، خرگوش‌ها، جونده‌ها و دیگر حیوانات خانگی کوچک در معرض خطر اند، و برگرداندن سگ به نزد صاحبش هنگام دیدن حیات وحش می تواند دشوار باشد.

این تریر می تواند نسبت به سگ‌های دیگر، به ویژه سگ‌های هم‌جنس خود، رفتار جسورانه نشان دهد، از این رو اجتماعی سازی زودهنگام اهمیت دارد. این سگ به رهبری محکم و پیوسته و یک وظیفه واقعی نیاز دارد. اگر ورزش و کار ذهنی کافی نداشته باشد، یاگدتریر دچار سرخوردگی می شود و ممکن است زمین بکند، پارس کند، و برای خودش سرگرمی مخرب پیدا کند.

مراقبت از کرک

• هفته‌ای یک بار کرک را برس بزنید تا موهای شل آن برداشته شود؛ هر دو گونه کرک صاف و زبر نگهداری کمی نیاز دارند.
• اگر می خواهید ظاهر کرک زبر (سیمی) منظم بماند، چند بار در سال آن را با دست وز کنید یا مرتب سازید.
• سگ را تنها زمانی حمام دهید که واقعا لازم باشد، زیرا این کرک خودش به خوبی خاک را دفع می کند.
• گوش‌ها را پس از کار در آب یا بوته‌زار انبوه بررسی و خشک کنید تا خطر عفونت کم شود.
• ناخن‌ها را به طور منظم کوتاه کنید و دندان‌ها و لثه‌ها را بررسی نمایید؛ دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک بزنید.

ورزش

• روزانه دست‌کم ۱ تا ۲ ساعت فعالیت سنگین برای سگ فراهم کنید.
• ورزش بدنی را با کار ذهنی مانند ردیابی، بازی‌های بویایی، یا تمرین‌های آموزشی همراه کنید.
• برای بازی بدون قلاده از یک محوطه با حصار امن استفاده کنید، زیرا برگرداندن سگ به نزد صاحبش هنگام دیدن حیات وحش ممکن است شکست بخورد.
• غریزه زمین کندن و تعقیب کردن را به فعالیت‌های سازمان‌یافته هدایت کنید، نه این که آن را سرکوب نمایید.

محیط زندگی

یاگدتریر در خانه‌ای فعال با فضای بیرونی و حیاطی امن و با حصار مناسب بهترین عملکرد را دارد. این سگ در کندن زمین و پریدن توانا است، از این رو حصار باید از نظر شگاف و جاهای کنده شده بررسی گردد. این نژاد به لطف کرک متراکم خود می تواند با آب و هوای گوناگون سازگار شود، اما برای تنها ماندن در مدت طولانی یا زندگی در خانه‌ای بی‌تحرک بدون راه تخلیه انرژی مناسب نیست.

به این سگ یک خوراک کامل و متوازن که ویژه سگ‌های کوچک تا متوسط پرتحرک ساخته شده بدهید. از آن‌جایی که یاگدتریر یک سگ کاری پرانرژی است، از پروتئین حیوانی باکیفیت و چربی کافی برای تامین توان بدنی خود بهره می برد. مقدار خوراک را با وضعیت بدنی سگ تنظیم کنید: یک سگ کاری در فصل شکار به کالری بیشتری نسبت به همان سگ در حال استراحت زمستان نیاز دارد. سگ را لاغر نگه دارید، زیرا وزن اضافی به مفصل‌ها فشار وارد می کند و کارایی میدانی آن را کم می سازد. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، به ویژه پس از کار سخت.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در حدود ۱۰ فیصد کالری روزانه سگ نگه دارید و از آن‌ها به عنوان پاداش تمرین استفاده کنید تا این نژاد که به غذا علاقه زیادی دارد، درگیر و متمرکز بماند. بیشتر یاگدتریرهایی که خوراک کامل می خورند به مکمل نیاز ندارند. یک سگ کاری ممکن است از منبع اومگا-۳ برای کرک و مفصل‌های خود بهره ببرد، و داکتر حیوانات می تواند در مورد مکمل‌های مفصلی برای سگ‌های سالمند یا سگ‌هایی که کار سخت می کنند مشوره دهد. هر تغییر در خوراک را طی حدود یک هفته به تدریج انجام دهید تا از ناراحتی معده جلوگیری شود.

یاگدتریر به طور کلی نژادی قوی و صحتمند است که این ویژگی از تاریخچه پرورشی آن که روی توان کاری و سلامت جسمی تمرکز داشته، ناشی می شود. عمر معمول این سگ ۱۳ تا ۱۵ سال است. مانند هر نژاد دیگر، برخی تکلیف‌های ارثی و مربوط به شیوه زندگی در آن دیده می شود، و سگ‌های کاری همچنان در معرض خطر آسیب از زمین ناهموار و برخورد با شکار قرار دارند. پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌های مولد را آزمایش کرده و سوابق صحی نسل‌های خود را نگهداری می کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون و کنترل انگل‌ها (کیک، کنه، کرم) را به روز نگه دارید، با توجه ویژه به کنه برای سگ‌های کاری.
• معاینه سالانه داکتر را برنامه ریزی کنید و برای سگ‌های سالمند آن را به دو بار در سال برسانید.
• مراقبت از دندان‌ها را برای جلوگیری از تکلیف‌های لثه ادامه دهید.
• چشم‌ها را بررسی کنید و از پرورش‌دهنده در مورد آزمایش جابجایی عدسی در والدین سگ بپرسید.
• پس از هر شکار، سراسر بدن سگ را برای بریدگی، گاز گرفتگی، و ذرات فرورفته بررسی نمایید.

یاگدتریر سگی زیرک و توانا است که تمرکز کافی برای یادگیری سریع وظیفه‌های پیچیده را دارد. این هوش با استقلال و اراده همراه است، خصلت‌هایی که برای کار دور از چشم صاحب و زیر زمین در این سگ پرورش یافته اند. نتیجه این می شود که سگ سریع یاد می گیرد اما مرزها را می آزماید و ممکن است هنگامی که غریزه شکار بر او غالب می شود، از فرمان‌ها سرپیچی کند. تربیه بهترین نتیجه را زمانی می دهد که زودهنگام آغاز شود، پیوسته باشد، و ساختاری روشن و منصفانه به سگ بدهد. برگرداندن سگ نزد صاحبش هنگام دیدن حیات وحش سخت‌ترین مهارت برای اثبات کردن است، از این رو استفاده از یک ریسمان دراز و محوطه‌های امن در دوران تمرین عاقلانه است.

نکات پایه

۱. اجتماعی سازی و کنترل سگ را از دوران توله‌گی آغاز کنید و او را با آدم‌ها، حیوانات، و مکان‌های مختلف آشنا سازید. ۲. نخست پاسخ به نام و برگشتن مطمئن نزد صاحب را با پاداش‌های باارزش تمرین دهید. ۳. آموزش‌های پایه را در جلسه‌های کوتاه و متمرکز بسازید: نشستن، دراز کشیدن، ماندن، و رها کردن چیزی. ۴. فرمان‌ها را نخست در کنار حواس‌پرتی‌های ملایم اثبات کنید، پیش از این که حیات وحش یا سگ‌های دیگر را اضافه کنید. ۵. یک راه سازمان‌یافته مانند ردیابی، تمرین کار زیرزمینی، یا ورزش‌های بویایی اضافه کنید تا غریزه کاری سگ ارضا شود.

پرورش مسئولانه یاگدتریر، در کنار ظاهر نژاد، خلق و خوی کاری، سلامت جسمی، و صحت را در اولویت قرار می دهد. سگ‌ها باید پیش از پرورش، از نظر جسمی و ذهنی بالغ باشند، معمولاً نه پیش از یک تا دو سالگی، زمانی که خلق و خو و هرگونه تکلیف صحی ارثی روشن‌تر می شود. پرورش‌دهندگان معمولاً برای خصلت‌هایی مانند جابجایی اولیه عدسی چشم آزمایش می کنند و توانایی کاری را همراستا با سنت آزمایش میدانی این نژاد می سنجند.

حاملگی حدود ۶۳ روز طول می کشد. تعداد بچه‌ها معمولاً کم است، اغلب حدود سه تا شش توله. زایمان در این نژاد قوی معمولاً بدون دشواری است، اما باید از پیش یک محل زایمان تمیز و آرام و کمک داکتر حیوانات آماده باشد.

پرورش اولیه، سگ بالغ آینده را شکل می دهد. توله‌ها از دست‌کاری ملایم، آشنایی با منظره‌ها، صداها، و سطح‌های گوناگون، و تماس زودهنگام و مثبت با آدم‌ها و دیگر حیوانات بهره می برند. با توجه به غریزه قوی این نژاد، اجتماعی سازی سازمان‌یافته از همان آغاز به پرورش یک سگ بالغ مطمئن و قابل کنترل کمک می کند. توله‌ها معمولاً در حدود هشت هفتگی به خانه‌های جدید می روند و بهتر است نزد صاحبان فعال یا شکارچی که می توانند نیازهای این نژاد را برآورده کنند، جا داده شوند.

راجستر سگ نژاد یاگدتریر در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد یاگدتریر سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.