ستر ایرلندی

ستر ایرلندی یک سگ بزرگ شکاری است که در ایرلند به هدف پیدا کردن و نشان دادن پرندگان شکاری برای شکارچیان پرورش یافته است. ویژگی برازنده این سگ، کرک بلند و ابریشمی به رنگ قهوه‌ای تیره تا سرخ مایل به قهوه‌ای (مهاگونی) و اندامی است که برای دویدن سریع در مسافات طولانی ساخته شده. سگ‌های بالغ معمولا ۶۰ تا ۷۰ پوند وزن دارند و قد آن‌ها از شانه ۲۵ تا ۲۷ انچ است.

خصلت این نژاد مهم‌ترین ویژگی آن به شمار می‌رود. سترهای ایرلندی دوستانه، بازیگوش، و آشکارا با انسان‌ها از جمله اطفال گرم می‌گیرند. این سگ‌ها معمولا با غریبه‌ها مثل دوست رفتار می‌کنند نه تهدید، و به همین دلیل سگ نگهبان خوبی نمی‌شوند اما همرای خانواده قابل اعتماد استند. سطح انرژی این سگ بالا است و اگر فعالیت کافی نداشته باشد، در داخل خانه بی‌قرار و مخرب می‌شود.

این سگ می‌خواهد بخشی از زندگی خانواده باشد. تنها ماندن برای مدت طولانی برایش دشوار است و با اعضای خانواده رابطه نزدیک می‌سازد. تمرین زودهنگام و ورزش منظم این سرزندگی را به رفتاری قابل کنترل و خوشایند در خانه تبدیل می‌کند.

این سگ برای چه کسانی مناسب است

ستر ایرلندی برای خانواده‌های فعالی مناسب است که هر روز وقت بیرون از خانه می‌گذرانند و یک سگ اجتماعی و پرتحرک می‌خواهند. این سگ همرای خانواده‌های دارای اطفال خوب سازگار می‌شود و برای مالکانی که می‌توانند یک ساعت یا بیشتر در روز وقت ورزش بگذارند مناسب است. برای کسانی که ساعت‌های طولانی از خانه دور استند، یک سگ نگهبان می‌خواهند، یا همراهی آرام و کم‌انرژی ترجیح می‌دهند، این نژاد گزینه ضعیف‌تری است.

ستر ایرلندی ریشه در ایرلند دارد، جایی که شکارچیان به یک سگ تیزرو و گسترده‌رو نیاز داشتند تا پرندگان شکاری را در زمین‌های باز پیدا کند. نخستین سترها در ایرلند در سده هژدهم پیدا شدند و از ترکیب اسپانیل‌ها، پوینترها، و انواع دیگر ستر ساخته شدند. این سگ‌های نخستین بیشتر سرخ و سفید بودند تا یک‌دست سرخ.

در جریان سده نزدهم، پرورش‌دهندگان ایرلندی به گونه فزاینده کرک یک‌دست قهوه‌ای مایل به سرخ (مهاگونی) را برگزیدند که امروز این نژاد را تعریف می‌کند. گونه سرخ و سفید به عنوان یک خط جداگانه ادامه یافت و امروز به نام ستر سرخ و سفید ایرلندی، یک نژاد جدا، شناخته می‌شود. سگ یک‌دست سرخ گونه‌ای شد که بیشتر شناخته شده است.

این نژاد در سده نزدهم فراتر از ایرلند طرفدار پیدا کرد و از جمله نژادهایی بود که در آغاز شکل‌گیری باشگاه‌های رسمی سگ به رسمیت شناخته شد. این نژاد در سال ۱۸۷۸ میلادی نزد باشگاه کینل امریکا (AKC) ثبت گردید. تا آغاز سده بیستم، ستر ایرلندی در هر دو سوی اتلانتیک، هم به عنوان سگ شکاری و هم سگ نمایشی و همدم، جای خود را باز کرده بود.

ده‌ها سال محبوبیت این سگ به عنوان حیوان خانگی، بخشی از پرورش را به سوی ظاهر زیبا به جای توانایی شکار سوق داد. خط‌های کاری و خط‌های نمایشی تا اندازه‌ای از هم جدا شدند؛ سترهای پرورش‌یافته برای شکار معمولا سبک‌تر و پرانرژی‌تر استند. هر دو گونه خصلت دوستانه و کرک سرخ یکسان دارند.

ستر ایرلندی اندامی زیبا و کشیده دارد که نشان از سرعت و پایداری آن است. بدنش اندکی درازتر از بلندی‌اش است، با سینه‌ای عمیق، گردنی دراز، و خط‌هایی صاف. سر دراز و لاغر، پوزه با عمق متوسط، و حالت چهره ملایم و هوشیار است. دم تقریبا هم‌سطح با پشت نگه داشته می‌شود و به نوک باریک می‌گردد.

کرک و رنگ‌ها

کرک روی سر و جلوی پاها کوتاه و نرم است و در جاهای دیگر بلندتر. پرمانند از گوش‌ها، پشت پاها، زیر شکم، و دم آویزان است. رنگ از قهوه‌ای شاه‌بلوطی غنی تا سرخ مایل به قهوه‌ای تیره (مهاگونی) تغییر می‌کند، بدون هیچ رنگ سیاه. لکه‌های کوچک سفید روی سینه، گلو، یا انگشتان طبق معیار نژاد پذیرفته است، هرچند نشان‌های سفید بزرگ برای این نژاد یک‌دست سرخ معمول نیست. کرک به مراقبت منظم نیاز دارد تا پرمانند آن گره نخورد.

ستر ایرلندی یکی از اجتماعی‌ترین نژادهای سگ‌های ورزشی است. این سگ مهربان و آشکارا دوستانه است و اغلب میهمانان را با شور استقبال می‌کند نه با شک. با اعضای خانواده، از جمله اطفال، معمولا ملایم و بازیگوش است، هرچند اندازه بزرگ و انرژی زیادش به این معنا است که اطفال خرد باید هنگام بازی زیر نظر باشند تا از تصادف جلوگیری شود.

این نژاد به گونه عمومی با سگ‌های دیگر خوب می‌سازد و اگر همرای گربه‌ها و حیوانات دیگر پرورش یابد، می‌تواند همرای آن‌ها زندگی کند، هرچند ریشه شکاری‌اش باعث علاقه شدید به حیوانات کوچک دونده می‌شود. این سگ نگهبان نیست و به ندرت خشونت نشان می‌دهد.

سترهای ایرلندی به کندی بالغ می‌شوند و رگه‌ای بچگانه و شیطنت‌آمیز را تا سال‌های بزرگسالی نگه می‌دارند. این سگ‌ها هوشمند اما زود حواس‌پرت استند، پس تمرین به صبر نیاز دارد. ملالت و تنهایی بزرگ‌ترین خطر رفتاری استند: یک ستر که ورزش و همراهی کافی ندارد ممکن است پارس کند، بجود، یا زمین بکند. فعالیت جسمی و ذهنی پیوسته شخصیت این سگ را در بهترین حالتش نگه می‌دارد.

آرایش کرک

• دو تا سه بار در هفته کرک را شانه کنید تا پرمانند گوش‌ها، پاها، و دم گره نخورد
• هر چهار تا شش هفته یک بار یا در صورت نیاز حمام دهید و کرک را کاملا خشک کنید
• موهای اطراف پنجه‌ها و گوش‌ها را کوتاه کنید تا پاک بماند
• گوش‌ها را هفته‌ای یک بار بررسی و پاک کنید، زیرا گوش‌های آویزان می‌توانند رطوبت را نگه دارند و به عفونت بینجامند
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک بار کوتاه کنید و دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک بزنید

ورزش

• دست‌کم ۶۰ تا ۹۰ دقیقه فعالیت روزانه فراهم کنید
• پیاده‌روی را همرای دویدن آزاد در یک جای امن و محاط شده ترکیب کنید
• بازی‌های آوردن توپ، کار بویایی، یا ورزش‌های سگی اضافه کنید تا ذهنش کار کند
• بلافاصله بعد از غذا از ورزش سنگین خودداری کنید تا خطر نفخ معده کم شود

محیط زندگی

ستر ایرلندی در خانه‌ای با حیاط محاط شده امن و خانواده‌ای فعال بهترین حالت را دارد. این سگ می‌تواند با ورزش کافی روزانه با زندگی حومه شهر سازگار شود، اما برای ساعت‌های طولانی تنهایی یا نگهداری بیرون از خانه به شکل سگ آغل مناسب نیست. این سگ می‌خواهد در داخل خانه همرای مردمش زندگی کند.

ستر ایرلندی سگی بزرگ و ورزیده با نیاز واقعی به فعالیت است، پس به یک رژیم کامل و متوازن نیاز دارد که با مرحله زندگی و سطح فعالیتش سازگار باشد. سترهای کاری یا شکاری کالری بیشتری نسبت به یک همدم خانگی معمولی می‌سوزانند، و مقدار غذا باید تنظیم شود تا سگ لاغر و ورزیده بماند. وضعیت بدنش را زیر نظر بگیرید: باید بتوان دنده‌ها را به آسانی لمس کرد اما نباید دیده شوند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در حدود ۱۰ درصد کالری روزانه نگه دارید تا سگ اضافه‌وزن نکند. بیشتر سترهایی که رژیم تجارتی کامل دارند به مکمل نیاز ندارند. یک داکتر حیوانات ممکن است مکمل مفصل را برای سگ‌های بزرگ و فعال یا اسیدهای چرب اومیگا-۳ را برای کرک و پوست پیشنهاد کند. همیشه آب تازه فراهم کنید، به‌خصوص در اطراف زمان ورزش.

ستر ایرلندی نژادی نسبتا مقاوم با عمر معمول ۱۲ تا ۱۵ سال است. مانند بیشتر سگ‌های بزرگ و سینه‌عمیق، جدی‌ترین نگرانی صحی آن اتساع و پیچش معده است که به نام نفخ معده شناخته می‌شود، وضعیتی که در آن معده پر از گاز شده و می‌تواند بپیچد. این یک حالت اضطراری تهدیدکننده زندگی است. پرورش‌دهندگان مسوول سگ‌های خود را از نگاه مفصل ران و چشم آزمایش می‌کنند، و خریدن از خط‌های آزمایش‌شده صحی احتمال بیماری‌های ارثی را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه سالانه داکتر حیوانات، همرای بررسی دو بار در سال برای سگ‌های پیر
• واکسین‌ها و پیشگیری از انگل را به‌روز نگه دارید
• وزن سالم را حفظ کنید تا مفصل‌ها محفوظ بمانند
• دو وعده کوچک‌تر بدهید و از ورزش سنگین نزدیک وقت غذا خودداری کنید تا خطر نفخ معده کم شود
• از پرورش‌دهندگانی استفاده کنید که مفصل ران و چشم را آزمایش می‌کنند

ستر ایرلندی هوشمند و مشتاق راضی کردن است، اما طبیعت بازیگوش و حواس‌پرتش به این معنا است که تمرین به صبر و پیوستگی نیاز دارد. این نژاد به کندی بالغ می‌شود و ممکن است تا دو یا سه سال مانند توله رفتار کند، پس مالکان باید انتظار یک دوره تمرین درازتر نسبت به برخی سگ‌های ورزشی دیگر را داشته باشند. روش‌های سخت‌گیرانه با این نژاد حساس نتیجه معکوس می‌دهد؛ این سگ به تشویق بسیار بهتر از تنبیه پاسخ می‌دهد.

اجتماعی‌سازی را زود آغاز کنید. آشنا ساختن توله با گروه گوناگونی از مردم، جاها، سگ‌ها، و وضعیت‌ها، بزرگسالی با اعتماد به نفس و دوستانه‌ای را که این نژاد به آن معروف است می‌سازد.

اصول ابتدایی

۱. با بازی‌های شناخت نام و توجه در یک جای آرام آغاز کنید ۲. نشستن، دراز کشیدن، و ماندن را با پاداش‌های کوچک غذایی یاد بدهید ۳. فراخوانی قابل اعتماد را زود بسازید، زیرا این نژاد عاشق دویدن و تعقیب است ۴. پیاده‌روی با قید شل را تمرین کنید تا یک سگ قوی و پرانرژی را مدیریت کنید ۵. نشست‌ها را کوتاه، حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه، نگه دارید و با موفقیت پایان دهید ۶. با بالغ شدن سگ، کار بویایی، آوردن توپ، یا ورزش‌های سگی اضافه کنید تا انرژی‌اش را جهت دهد

پرورش مسوولانه سترهای ایرلندی با آزمایش صحی هر دو والد از نگاه دیسپلازی مفصل ران و مشکلات ارثی چشم آغاز می‌شود، همرای خصلتی سالم و دوستانه. پرورش‌دهندگان معمولا تا زمانی که سگ از نگاه جسمی و ذهنی بالغ شود، حدود دو سالگی، صبر می‌کنند و در نخستین فحلی یا نخستین باروری آن را جفت نمی‌کنند.

ماده‌ها تقریبا دو بار در سال به فحلی می‌آیند. بعد از جفت‌گیری موفق، بارداری از زمان لقاح حدود ۶۳ روز طول می‌کشد. توله‌ها معمولا در دسته‌های متوسط تا بزرگ، اغلب شش تا دوازده توله، مطابق با اندازه این نژاد به دنیا می‌آیند.

توله‌های تازه‌متولد نابینا، ناشنوا، و در هفته‌های نخست به‌طور کامل به مادر برای گرمی و شیر وابسته استند. نقش پرورش‌دهنده این است که جای زایمان را پاک و گرم نگه دارد، افزایش وزن را زیر نظر بگیرد، و با رشد توله‌ها دست زدن و اجتماعی‌سازی ملایم را آغاز کند. توله‌ها معمولا در حدود هشت هفتگی به خانه‌های جدید می‌روند، زمانی که از شیر گرفتن کامل شده و اجتماعی‌سازی زودهنگام آغاز شده است. با توجه به بلوغ آهسته این نژاد، مالکان جدید باید برای یک دوره نوجوانی طولانی‌تر آماده باشند.

راجستر سگ نژاد ستر ایرلندی در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد ستر ایرلندی سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.