ستر سرخ و سفید ایرلندی

سیتر ایرلندی سرخ و سفید یک سگ شکاری بزرگ است که در ایرلند برای یافتن و نشان‌دادن پرندگان شکاری در دشت‌های باز پرورش یافته است. این نژاد با پوشش دورنگ خود از خویشاوند تک‌رنگ سرخش متمایز می‌شود: زمینه‌ای سفید و روشن که با لکه‌های سرخ پررنگ شکسته شده است. بدن این سگ برای تحمل و پایداری ساخته شده، نه دویدن تند، با هیکلی متوازن و عضلانی که به او امکان می‌دهد ساعت‌ها در صحرا کار کند.

از نظر خلق و خو، این نژاد مهربان، بازیگوش و خوش‌طینت است. این سگ‌ها به فامیل خود دلبستگی زیادی پیدا می‌کنند و معمولاً مهمانان را با شور و شوق استقبال می‌کنند نه با بدگمانی، به همین دلیل نگهبان خوبی نیستند اما همراهی دلپذیر به شمار می‌روند. آن‌ها باهوش و مطیع‌اند، هرچند انرژی زیادشان ایجاب می‌کند کاری برای انجام‌دادن یا فعالیت کافی داشته باشند تا در خانه آرام بمانند.

بیشتر سگ‌های بالغ این نژاد بین 11 تا 15 سال عمر می‌کنند. این سگ برای خانواده‌هایی مناسب است که بتوانند هر روز ورزش و وقت بیرون از خانه برایش فراهم کنند. اگر فعالیت جسمی و ذهنی کافی نداشته باشد، ممکن است بی‌قرار شود و خودش برای خود سرگرمی پیدا کند.

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

این نژاد به‌درد کسانی می‌خورد که بیشتر وقت در خانه و فعال هستند: دوندگان، کوه‌پیمایان، شکارچیان و فامیل‌هایی که حویلی دارند. بهترین حالت برایش این است که روزانه دست‌کم یک ساعت ورزش سخت و همراهی بیشتر روز را داشته باشد. برای زندگی در آپارتمان بدون وقت کافی بیرون از خانه، یا برای صاحبانی که ساعت‌های طولانی بیرون هستند، گزینه مناسبی نیست. طبیعت اجتماعی‌اش باعث می‌شود معمولاً با سگ‌های دیگر خوب کنار بیاید و اگر همراه گربه‌ها بزرگ شود، می‌تواند با آن‌ها هم سازگار شود.

نام سیتر از حالت چمباتمه‌زدن یا نشستن این سگ‌ها هنگام یافتن پرندگان شکاری گرفته شده است، حالتی که موقعیت پرنده را به شکارچی نشان می‌دهد. سیترهای دورنگ سرخ و سفید قرن‌ها در سراسر ایرلند برای کار به کار گرفته می‌شدند، زیرا نشانه‌های سفید از فاصله دور در صحرا برای شکارچیان به‌آسانی قابل دیدن بود. بسیاری از پژوهشگران تاریخ، رنگ سرخ و سفید را کهن‌تر از دو نوع رنگ سیتر ایرلندی می‌دانند.

در سده نزدهم، سیتر تک‌رنگ سرخ ایرلندی در حلقه‌های نمایشی سگ به‌شدت محبوب شد و نوع سرخ و سفید از رونق افتاد. تا اواخر سده نزدهم و اوایل سده بیستم، این نوع دورنگ کمیاب شده بود و در برخی برهه‌ها نزدیک بود به عنوان یک نژاد جداگانه از بین برود.

احیای این نژاد در اوایل سده بیستم در ایرلند آغاز شد، به رهبری پرورش‌دهندگان و روحانیونی که برای گردآوری باقی‌مانده سگ‌ها و بازسازی این خط نژادی تلاش کردند. این کوشش‌ها در دهه‌های بعدی ادامه یافت و نژاد را از شمار بسیار اندک دوباره احیا کرد.

اکنون این نژاد از سوی سازمان‌های بزرگ نگهداری نژاد سگ، جدا از سیتر ایرلندی به رسمیت شناخته می‌شود و هم برای کار میدانی و هم به عنوان همراه پرورش داده می‌شود. با این حال، همچنان به مراتب کمیاب‌تر از سیتر تک‌رنگ سرخ باقی مانده است.

سیتر ایرلندی سرخ و سفید نیرومند و ورزیده است، بدون این‌که سنگین به نظر برسد. تأثیر کلی آن سگی فعال و متوازن است که برای تحمل ساخته شده، نه برای سرعت لحظه‌ای. سر این سگ نسبت به بدنش پهن است، چشمانش تیره و گرد است و گوش‌هایش نزدیک به سر آویزان می‌شوند. سینه‌اش عمیق و ران‌های عقبی‌اش عضلانی و قوی است که گام‌های بلند و کاری‌اش را به پیش می‌راند. دُمش تقریباً هم‌سطح با خط پشت نگه داشته می‌شود و به نوک باریک ختم می‌گردد.

پوشش و رنگ‌ها

ویژگی اصلی این نژاد الگوی دورنگ آن است: زمینه‌ای سفید و روشن که با لکه‌های مشخص سرخ توپُر شکسته شده است. نقطه‌نقطه‌شدگی خفیف در اطراف قسمت‌های رنگی مجاز است، اما بدن نباید به‌شدت خالدار به نظر برسد. پرزدارشدگی متوسط است و روی پشت پاها، زیر دُم، سینه و گوش‌ها بلندتر می‌شود. این پوشش به شانه‌زدن منظم نیاز دارد تا پرزها گره نخورند، اما برای حفظ شکل طبیعی خود نیازی به کوتاه‌کردن ندارد.

سیتر ایرلندی سرخ و سفید طبیعتی شاد و برون‌گرا دارد. این سگ به فامیل خود دلبسته است و پیوندهای قوی برقرار می‌کند، طوری که اغلب صاحبانش را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کند. با غریبه‌ها معمولاً دوستانه و کنجکاو رفتار می‌کند نه محتاط، به همین دلیل سگ نگهبان خوبی به شمار نمی‌رود. جامعه‌پذیری زودهنگام کمک می‌کند این حس اجتماعی به استقبال آرام تبدیل شود، نه به بالا و پایین‌پریدن.

با اطفال، این نژاد معمولاً ملایم و بردبار است، هرچند اندازه و شور و شوق زیادش ایجاب می‌کند که کودکان خردسال هنگام بازی با آن زیر نظر باشند تا از تنه‌زدن تصادفی جلوگیری شود. این سگ عموماً با سگ‌های دیگر خوب کنار می‌آید و اگر همراه گربه‌ها بزرگ شود می‌تواند با آن‌ها هم زندگی کند، اما میراث شکاری‌اش به این معناست که غریزه شکار قوی نسبت به حیوانات کوچک و پرندگان بیرون از خانه دارد.

این نژاد باهوش است و زود یاد می‌گیرد، اما می‌تواند مستقل هم باشد و با بوی جالب به‌آسانی حواسش پرت شود. تحریک ذهنی به همان اندازه ورزش جسمی اهمیت دارد. سیتری که ورزش کافی نداشته باشد یا مدت طولانی تنها بماند، ممکن است پارس کند، چیزها را بجود یا آرام‌گرفتنش دشوار شود.

آرایش

• پوشش را دو تا سه بار در هفته شانه بزنید تا پرزهای گوش‌ها، پاها، سینه و دُم گره نخورند.
• گوش‌ها را هفته‌وار بررسی و پاک کنید، زیرا گوش‌های آویزان می‌توانند رطوبت را نگه دارند و به عفونت بینجامند.
• گاه‌گاهی که سگ کثیف شد او را حمام دهید؛ حمام زیاد چربی طبیعی پوشش را از بین می‌برد.
• ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید و دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک بزنید.
• نیازی به قیچی‌کردن پوشش نیست؛ با شانه‌زدن منظم شکل طبیعی خود را حفظ می‌کند.

ورزش

• روزانه دست‌کم 60 تا 90 دقیقه فعالیت برایش فراهم کنید، از جمله دویدن بدون قلاده در جایی که امن باشد.
• بازی‌های بویایی، آوردن اشیا و تمرین‌های آموزشی را در برنامه بگنجانید تا ذهنش هم مانند بدنش کار کند.
• محوطه‌ای با حصار مطمئن مهم است، زیرا غریزه شکار قوی می‌تواند سگ را به دنبال پرندگان یا حیوانات کوچک بکشاند.
• در سگ‌های جوان، تحمل بدنی را به‌تدریج بالا ببرید تا مفصل‌های درحال‌رشدشان آسیب نبیند.

محیط زندگی

این نژاد در خانه‌ای با حویلی و دسترسی به فضای باز برای دویدن بهترین حالت را دارد. تنها زمانی می‌تواند با فضای کمتر سازگار شود که نیاز ورزشی‌اش جای دیگر به‌طور کامل برآورده شود. این سگ ترجیح می‌دهد با فامیل خود باشد و دوره‌های طولانی تنهایی را به‌خوبی تحمل نمی‌کند.

خوراکی کامل و مخصوص سگ‌های بزرگ فعال به او بدهید. سیترهای کاری یا شکاری انرژی زیادی مصرف می‌کنند و ممکن است در روزهای پرفعالیت به خوراک بیشتری نیاز داشته باشند، در حالی که سگ‌های خانگی کم‌تحرک باید با احتیاط سهم‌بندی شوند تا وزن اضافه نگیرند. خوراکی با پروتین باکیفیت انتخاب کنید تا عضله و انرژی پایدار او تأمین شود. همیشه آب تازه، به‌ویژه پیرامون زمان ورزش، در دسترسش بگذارید.

سهم روزانه را به جای یک وعده بزرگ، به دو وعده تقسیم کنید. سیترها هم مانند دیگر نژادهای سینه‌عمیق ممکن است در معرض اتساع و پیچش معده (نفخ) قرار بگیرند، و وعده‌های کوچک‌تر و آرام‌تر این خطر را کاهش می‌دهد.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را کمتر از حدود 10 درصد کالری روزانه نگه دارید و برای آموزش از مقدار کم استفاده کنید. بیشتر سگ‌های سالم با خوراک کامل نیازی به مکمل ندارند. برای سگ‌های کاری یا مسن، در باره مکمل‌های مفصل یا اسیدهای چرب اومگا 3 با داکتر حیوانات مشوره کنید و از تغییر ناگهانی خوراک بپرهیزید تا معده به هم نخورد.

سیتر ایرلندی سرخ و سفید نژادی کاری و نیرومند است با طول عمر معمول 11 تا 15 سال. پرورش‌دهندگان مسئول برای بیماری‌های شناخته‌شده این نژاد آزمایش می‌گیرند، که به سالم‌ماندن جمعیت این نژاد کمک کرده است. مانند بسیاری از سگ‌های بزرگ و سینه‌عمیق، نفخ نگرانی‌ای است که صاحبان باید بشناسند و مراقبش باشند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید.
• معاینه سالانه داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های سالمند هر شش ماه یک‌بار.
• وزن بدن را در حد مناسب نگه دارید تا مفصل‌ها آسیب نبینند.
• پیش از خرید توله، از پرورش‌دهنده نتایج آزمایش مفصل ران، چشم و CLAD را بخواهید.
• گوش‌ها را به‌طور منظم پاک و خشک نگه دارید تا از عفونت جلوگیری شود.

سیتر ایرلندی سرخ و سفید باهوش و مطیع است، به همین دلیل شاگرد توانمندی به شمار می‌رود، اما می‌تواند مستقل هم باشد و با بویی جالب به‌آسانی از کار اصلی منحرف شود. این سگ به آموزش شاد و پاداش‌محور خوب پاسخ می‌دهد و در برابر رفتار خشن پس می‌کشد. جلسه‌های کوتاه و متنوع بهتر از تمرین‌های طولانی و تکراری توجهش را نگه می‌دارد. چون این نژاد دیر بالغ می‌شود، صاحبانش باید انتظار یک دوره نوجوانی طولانی و بازیگوش را داشته باشند و در طول آن صبور بمانند.

جامعه‌پذیری زودهنگام با آدم‌ها، سگ‌ها و موقعیت‌های روزمره، بنیاد یک سگ بالغ باعتماد را می‌سازد. با توجه به غریزه شکار قوی، فراخوانی و کنترل تکانه توجه بیشتری می‌طلبد؛ فراخوانی قابل‌اعتماد و حویلی امن هر دو اهمیت دارند.

نکات پایه

1. جامعه‌پذیری و برخورد ملایم را از دوره توله‌گی آغاز کنید.
2. پاسخ به نام و یک واژه یا کلیکر نشانه‌گذار را آموزش دهید.
3. نشستن، درازکشیدن و ماندن را در جلسه‌های کوتاه روزانه بسازید.
4. فراخوانی قوی را آموزش دهید، در آغاز با بند بلند در جاهای کم‌حواس‌پرتی.
5. راه‌رفتن با قلاده شل و کنترل تکانه پیرامون پرندگان و حیوانات کوچک را اضافه کنید.
6. کار بویایی یا آوردن اشیا را معرفی کنید تا ذهنش کاری داشته باشد.

پرورش باید به کسانی سپرده شود که به سلامت این نژاد پایبند هستند. سگ‌های ماده حدود 18 تا 24 ماهگی به بلوغ جسمی می‌رسند و برنامه‌های مسئول پیش از آن منتظر نخستین زایمان نمی‌مانند. والدین باید از نظر مفصل ران، چشم و CLAD آزمایش شوند و جفت‌گیری‌ها طوری برنامه‌ریزی شوند که مشکلات ژنتیکی شناخته‌شده منتقل نشوند.

بارداری تقریباً 63 روز طول می‌کشد. در یک زایمان معمولی حدود شش تا ده توله به دنیا می‌آید، هرچند این شمار می‌تواند فرق کند. مادرسگ معمولاً بدون دشواری زایمان می‌کند، اما پرورش‌دهنده باید آماده کمک باشد و اگر زایمان متوقف شد داکتر حیوانات را درگیر کند.

توله‌ها حدود دو هفته‌گی چشمانشان را باز می‌کنند و نزدیک چهار هفته‌گی از شیر گرفته می‌شوند. دوره سه تا دوازده هفته‌گی برای شکل‌گیری خلق و خو کلیدی است: لمس‌کردن، صداهای تازه، سطح‌های گوناگون و آشناسازی ملایم با آدم‌ها و حیوانات دیگر، سگ بالغ باعتماد و دوستانه‌ای می‌سازد که این نژاد به آن شناخته می‌شود. توله‌ها نباید پیش از حدود هشت هفته‌گی به خانه تازه بروند.

راجستر سگ نژاد ستر سرخ و سفید ایرلندی در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد ستر سرخ و سفید ایرلندی یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.