سگ گله ایسلندی

سگ گله‌بان ایسلندی یک سگ اسپیتز میان‌اندازه از شمال اروپا است که برای گله‌داری و نگهبانی از احشام در مناطق باز ایسلند پرورش یافته است. بدنی فشرده و متوازن، پوستی ضخیم و مقاوم در برابر آب و هوا، گوش‌های راست، و دمی حلقه‌ای روی پشت دارد. چهره‌اش باز و هوشیار است و بیشتر سگ‌های این نژاد آدم‌ها و حیوانات دیگر را با شور و شوق آشکار استقبال می‌کنند.

این تنها نژاد سگ بومی ایسلند است. این سگ قرن‌ها همرای دهقانان کار کرده، گوسفند و اسب را جابجا نموده و با پارس کردن، جای احشام یا نزدیک شدن غریبه‌ها را خبر می‌داده است. این گذشته کاری، دو ویژگی اصلی این نژاد را توضیح می‌دهد: انرژی زیاد و آمادگی برای استفاده از صدا.

این نژاد دوستانه، بازیگوش و علاقه‌مند به مردم است. با اعضای فامیل خود پیوند نزدیک برقرار می‌کند، با اطفال به خوبی سازگار است و معمولاً وقتی همرای سگ‌ها و حیوانات خانگی دیگر بزرگ شود، آن‌ها را نیز می‌پذیرد. این سگ به معنای محافظتی نگهبان نیست، اما هوشیار است و ورود مهمانان را با پارس کردن اعلام می‌کند.

مناسب برای چه کسانی است

سگ گله‌بان ایسلندی برای یک خانواده فعال که بتواند هر روز به آن ورزش و همراهی بدهد، مناسب است. بهترین حالت زمانی است که کسی بیشتر روز در خانه حضور داشته باشد، زیرا این سگ از تنها ماندن طولانی خوشش نمی‌آید. کسانی که یک سگ آرام برای آپارتمان می‌خواهند باید گرایش این نژاد به پارس کردن را در نظر بگیرند. کسانی که از پیاده‌روی، بازی، ورزش‌های سگی و یک همراه محبت‌آمیز لذت می‌برند، این سگ را همراه خوبی خواهند یافت.

این نژاد به دوران وایکینگ‌ها بر می‌گردد. مهاجران نورس در اواخر سده نهم و دهم میلادی به ایسلند رسیدند و سگ‌های نوع اسپیتز را همرای خود آوردند. این سگ‌ها خود را با زمین و آب و هوای جزیره سازگار ساختند و به سگ کاری مزرعه‌های روستایی ایسلند بدل شدند.

طی سده‌های متمادی، این سگ‌ها گوسفند و اسب را گله‌داری می‌کردند، در جابجایی احشام روی زمین‌های ناهموار کمک می‌رساندند و حیوانات پراکنده در چراگاه‌های وسیع را پیدا می‌کردند. ارزش آن‌ها بیشتر عملی بود تا تزئینی و آن‌ها همیشه با زندگی مزرعه پیوند نزدیک داشتند. ادبیات کهن ایسلندی و سفرنامه‌های بعدی از این سگ‌ها یاد کرده‌اند که نشان‌دهنده حضور طولانی و پیوسته آن‌ها در جزیره است.

این نژاد بیش از یک بار در آستانه نابودی قرار گرفت. شیوع بیماری در میان سگ‌ها و دوره‌های کاهش جمعیت روستایی، شمار آن‌ها را به شدت پایین آورد و در برخی دوره‌ها جمعیت آن‌ها آنقدر کم شده بود که بقای نژاد را تهدید می‌کرد. تلاش‌های سازمان‌یافته در سده بیستم، در ایسلند و با کمک پرورش‌دهندگان خارج از کشور، برای احیا و تثبیت جمعیت از بازمانده‌های موجود صورت گرفت.

سگ گله‌بان ایسلندی به عنوان سگ ملی ایسلند شناخته می‌شود و تنها نژاد سگی است که از این کشور سرچشمه گرفته است. اکنون این سگ هم به عنوان همدم خانگی و هم به عنوان سگ کاری گله‌بان نگهداری می‌شود و برنامه‌های اختصاصی پرورش، شمار و صحت آن را حفظ می‌کنند.

سگ گله‌بان ایسلندی کمی درازتر از قدش است و اندامی محکم و راست‌گوشه دارد. سر از بالا مثلثی به نظر می‌رسد، پوزه باریک می‌شود و چشمان تیره به این نژاد حالت دوستانه و هوشیار مشخص آن را می‌دهد. گوش‌ها راست ایستاده و متحرک اند و دم پرپشت روی پشت حلقه می‌خورد. حرکت این سگ سبک و چابک است، مطابق با نژادی که برای پیمودن مسافت‌های طولانی در طول روز پرورش یافته.

پوست و رنگ‌ها

این نژاد پوستی ضخیم و مقاوم در برابر آب و هوا دارد که از یک زیرپوست نرم و یک روپوست زبرتر تشکیل شده است. این پوست در دو طول یافت می‌شود. نوع کوتاه‌مو روپوستی با طول متوسط دارد، در حالی که نوع دراز‌مو روپوستی درازتر همرای پرزهای بیشتر روی پاها، دم و یقه دارد.

چند رنگ اصلی پذیرفته شده است، از جمله سایه‌های زرد و طلایی، قهوه‌ای شکلاتی، خاکستری و سیاه. همیشه یک رنگ غالب است و خال‌های سفید معمول اند و اغلب روی صورت، سینه، پاها و نوک دم دیده می‌شوند. برخی سگ‌ها نوک‌های سیاه روی روپوست خود نیز دارند.

سگ گله‌بان ایسلندی دوستانه و اجتماعی است. از همراهی با انسان لذت می‌برد، نزدیک اعضای فامیل خود می‌ماند و با اطفال ملایم و صبور است، که آن را سگ خوبی برای فامیل می‌سازد. این نژاد تا سنین بزرگسالی هم بازیگوش می‌ماند و بازی، تمرین و فعالیت مشترک را دوست دارد.

با غریبه‌ها این نژاد به جای احتیاط، گرم و پذیرا است. به ندرت نسبت به آدم‌ها پرخاشگری نشان می‌دهد و سگ نگهبان محافظتی نیست، هرچند هوشیار است و برای اعلام مهمان یا هر چیز غیرعادی پارس می‌کند. با سگ‌ها و حیوانات خانگی دیگر معمولاً اجتماعی است، به‌ویژه وقتی همرای آن‌ها بزرگ شود.

ویژگی‌یی که صاحبان بیشتر باید مدیریت کنند، صدای این نژاد است. پارس کردن در گله‌داری مفید بود و این سگ آن را در برابر حرکت، صداها و مهمانان آزادانه به کار می‌برد. آموزش زودهنگام و ورزش منظم به کنترل آن کمک می‌کند. این نژاد همچنین از دوره‌های طولانی تنهایی خوشش نمی‌آید و در صورت بی‌حوصلگی یا انزوا ممکن است بی‌قرار یا پرسر و صدا شود.

آرایش

• پوست را یک یا دو بار در هفته شانه بزنید تا موهای اضافه را بردارد و از گره خوردن جلوگیری کند.
• در دو فصل ریزش سالانه که زیرپوست به مقدار زیاد می‌ریزد، شانه زدن را به چند بار در هفته افزایش دهید.
• تنها در صورت نیاز حمام دهید، زیرا پوست تا حد زیادی خودتمیزکننده است.
• گوش‌ها را به طور منظم بررسی و پاک کنید و ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید.
• دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک بزنید تا صحت دهان حفظ شود.

ورزش

• هر روز حداقل یک ساعت فعالیت، تقسیم شده به پیاده‌روی و بازی، بدهید.
• کار ذهنی مانند بازی‌های آموزشی، ردیابی بو یا خوراک‌دهنده‌های معمایی اضافه کنید.
• ورزش‌های سگی مانند اجیلیتی، گله‌داری یا رالی را در نظر بگیرید که با انرژی این نژاد سازگار اند.
• در صورت امکان، در محیط امن زمان بدون قلاده بدهید.

محیط

این نژاد با بیشتر خانه‌ها سازگار می‌شود، اما محیطی با فعالیت روزانه بیرون از خانه و همراهی برای بیشتر روز را ترجیح می‌دهد. یک خانه با حیاط امن برای آن مناسب است. به لطف پوست دوتایی، سرما را به خوبی تحمل می‌کند اما در گرما به سایه و آب نیاز دارد. زندگی در آپارتمان تنها زمانی ممکن است که صاحب آن ورزش و پارس کردن را مدیریت کند و اغلب حضور داشته باشد.

سگ گله‌بان ایسلندی با خوراک کامل و متوازنی که برای مرحله زندگی و سطح فعالیتش تهیه شده، خوب پیش می‌رود. به عنوان یک نژاد میان‌اندازه پرتحرک، به پروتئین و چربی باکیفیت کافی نیاز دارد تا از فعالیت و بازی روزانه پشتیبانی کند. مقدار هر وعده به وزن، سن و ورزش هر سگ بستگی دارد، بنابراین راهنمای خوراک روی بسته غذا را به عنوان نقطه شروع در نظر بگیرید و آن را برای حفظ وزن مناسب تنظیم کنید. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در حدود ده درصد کالری روزانه نگه دارید تا خوراک را نامتوازن نکند یا سبب افزایش وزن نشود. در جریان تمرین، از تنقلات کوچک آموزشی یا تکه‌های خوراک خود سگ استفاده کنید. سگ سالمی که خوراک کامل می‌خورد معمولاً به مکمل نیاز ندارد؛ مکمل مفصل، پوست یا نوع دیگر را تنها با مشوره داکتر حیوانات اضافه کنید.

سگ گله‌بان ایسلندی نژادی مقاوم و به طور کلی سالم است که معمولاً 12 تا 15 سال عمر می‌کند. از آنجایی که جمعیت امروزی این نژاد از تعداد محدودی سگ بازسازی شده، پرورش‌دهندگان مسئول برای حفظ سلامت ذخیره ژنتیکی، سگ‌ها را از نگاه بیماری‌های ارثی معاینه می‌کنند. خرید از پرورش‌دهنده‌ای که والدین را معاینه صحی می‌کند، خطر مشکلات زیر را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌های اساسی و پیشگیری از انگل را به موقع انجام دهید.
• معاینات سالانه را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های مسن، مراجعه بیشتر داشته باشید.
• وزن سگ را کم نگه دارید تا از مفاصل محافظت شود.
• دندان‌ها را مسواک بزنید و مراقبت دهانی انجام دهید تا از بیماری جلوگیری شود.
• توله‌هایی را انتخاب کنید که والدین آن‌ها از نگاه کاسه ران و چشم معاینه شده باشند.

سگ گله‌بان ایسلندی باهوش، توجه‌دار و مشتاق به کار همرای صاحب خود است، که آن را شاگردی مشتاق می‌سازد. بهترین پاسخ را به آموزش مبتنی بر پاداش و جلسات کوتاه و متنوعی که توجه‌اش را نگه می‌دارد، می‌دهد. دو موضوع باید زودتر توجه شود: بازگشت مطمئن، چون این نژاد پرتحرک و کنجکاو است، و کنترل پارس کردن، که بخش طبیعی سرشت آن است. جامعه‌پذیری زودهنگام همرای آدم‌ها، سگ‌ها و موقعیت‌های روزمره به رشد آن به یک سگ بزرگسال مطمئن و آسان‌گیر کمک می‌کند.

اصول اولیه

1. جامعه‌پذیری و برخورد ملایم را از دوره توله‌گی شروع کنید.
2. اول پاسخ‌دهی به نام و بازگشت قوی را آموزش دهید.
3. فرمان‌های اصلی را اضافه کنید: بنشین، بخواب، بمان، و راه رفتن با قلاده شل.
4. فرمان "ساکت" را زود معرفی کنید تا پارس کردن را مدیریت کند.
5. مدت زمان و عوامل حواس‌پرتی را به تدریج افزایش دهید.
6. انرژی سگ را به سوی یک ورزش سگی مانند اجیلیتی یا گله‌داری هدایت کنید.

پرورش سگ گله‌بان ایسلندی مسئولیت بیشتری دارد، زیرا این نژاد از تنگناهای شدید جمعیتی گذشته و ذخیره ژنتیکی آن هنوز نسبتاً کوچک است. پرورش‌دهندگان معتبر در کنار صحت و خوی، به تنوع ژنتیکی هم اولویت می‌دهند و جفت‌گیری‌ها را طوری هماهنگ می‌کنند که خون یک نسل زیاد متمرکز نشود. سگ‌های ماده معمولاً تنها پس از بلوغ کامل بدنی جفت‌گیری می‌شوند و هر دو والد باید پیش از جفت‌گیری معاینه کاسه ران و چشم را پاس کنند.

دوره آبستنی حدود 63 روز طول می‌کشد که طول معمول برای سگ‌ها است. اندازه توله‌ها معمولاً متوسط است. توله‌ها کور و کر به دنیا می‌آیند و در هفته‌های نخست کاملاً به مادر وابسته اند. از حدود سه هفتگی، پرورش‌دهنده برخورد ملایم و جامعه‌پذیری زودهنگام را آغاز می‌کند، که برای نژادی که به خاطر خوی دوستانه و باثباتش ارزش دارد، مهم است. توله‌ها معمولاً در حدود هشت هفتگی، پس از از شیر گرفتن و واکسین‌های اولیه، به خانه‌های جدید می‌روند.

راجستر سگ نژاد سگ گله ایسلندی در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد سگ گله ایسلندی سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.