هوواوارت

هووارت یک سگ کاری بزرگ‌جثه است که در جرمنی به هدف نگهبانی از فارم‌ها و ملکیت‌های روستایی پرورش یافته است. نام این نژاد از واژه‌های قدیمی آلمانی گرفته شده که معنای "نگهبان حویلی" را افاده می‌کند و همین امر هدف اصلی پیدایش نژاد را نشان می‌دهد. سگ‌های بالغ این نژاد قد بلند دارند و پوششی نسبتاً بلند به رنگ سیاه، سیاه و طلایی، یا زرد کهربایی به تن می‌کشند. جثهٔ این سگ قوی است، اما سنگین یا خشن به نظر نمی‌رسد و برای گشت‌زنی و کار طولانی مدت مناسب ساخته شده است.

از نگاه خوی و خصلت، هووارت سگی آرام و با اعتماد به نفس است. این سگ به تمام اعضای خانواده دلبستگی پیدا می‌کند، نه فقط به یک نفر معین. طبیعتاً هوشیار است و در برابر افراد ناآشنا محتاط رفتار می‌کند، همین ویژگی آن را نگهبان خوبی می‌سازد، اما در عین حال ایجاب می‌کند که از سنین پایین جامعه‌پذیر شود و با ثبات تربیه گردد. هووارتی که به درستی پرورش یافته باشد، در داخل خانه آرام می‌ماند و تنها زمانی هوشیار می‌شود که چیزی واقعاً غیرعادی رخ دهد.

این نژاد به کندی به بلوغ می‌رسد. بسیاری از سگ‌های هووارت تا سن سه سالگی به بلوغ کامل ذهنی نمی‌رسند، بنابراین صاحبان باید انتظار یک دورهٔ نوجوانی طولانی را داشته باشند. این سگ باهوش است و زود می‌آموزد، اگرچه گاهی مستقل عمل می‌کند و بدون رهبری قاطع و منصفانه حدود را می‌آزماید.

این سگ به چه کسانی مناسب است

هووارت برای خانواده‌های فعالی مناسب است که بتوانند هر روز ورزش، تمرین، و یک نقش مشخص برای این سگ فراهم کنند. بهترین نتیجه زمانی به دست می‌آید که صاحب سگ پیش از این با نژادهای کاری یا نگهبان سر و کار داشته و بتواند در طول دورهٔ طولانی نوجوانی سگ، وقت کافی برای جامعه‌پذیری آن بگذارد. این نژاد برای کسانی که برای اولین بار سگ نگه می‌دارند، خانه‌های بسیار کوچک بدون دسترسی به فضای باز، یا افرادی که بیشتر روز را بیرون از خانه می‌گذرانند، چندان مناسب نیست.

ریشهٔ هووارت به سگ‌های کاری فارم‌های جرمنی در دوران قرون وسطی برمی‌گردد. در متون آلمانی دوران قرون وسطی از سگ نگهبانی به نام "هوواوارت" یاد شده که وظیفهٔ آن محافظت از حویلی و ملکیت بوده است. مشخص نیست که این سگ‌های نخستین یک نوع مجزا بوده‌اند یا صرف یک نقش کاری بوده که سگ‌های گوناگون فارم آن را انجام می‌داده‌اند، اما نام و وظیفهٔ نگهبانی آن تا امروز باقی مانده است.

تا قرن نزدهم، این نگهبان قدیمی فارم به عنوان یک نوع قابل تشخیص تقریباً از بین رفته و جای خود را به نژادهای دیگر کاری و گله‌بان داده بود. سگی که امروز با این نام شناخته می‌شود، نتیجهٔ یک تلاش هدفمند برای بازسازی است که در اوایل قرن بیستم آغاز گردید.

از حدود سال ۱۹۱۵ به بعد، پرورش‌دهندگان جرمنی به رهبری کورت فریدریش کونیگ کار بازسازی این نژاد را آغاز کردند. آنان سگ‌های فارمی را از منطقهٔ جنگل سیاه و کوهستان‌های هارتس جمع‌آوری کردند که هنوز نوع قدیمی نگهبانی را در خود داشتند و آن‌ها را با چند نژاد شناخته‌شدهٔ دیگر آمیزش دادند تا اندازه، پوشش بدن، و خوی سگ ثابت گردد. این برنامهٔ پرورشی به گونهٔ منظم سازماندهی و ثبت می‌شد.

هووارت در سال ۱۹۳۷ در جرمنی به عنوان یک نژاد رسمی به رسمیت شناخته شد. مانند بسیاری از نژادهای اروپایی دیگر، شمار این سگ‌ها در جریان و پس از جنگ جهانی دوم به شدت کاهش یافت و در نیمهٔ قرن بیستم تلاش تازه‌ای برای احیای دوبارهٔ آن صورت گرفت. این نژاد اکنون در جرمنی جا افتاده و در کشورهای دیگر نیز یافت می‌شود، هم به عنوان نگهبان خانواده و هم به عنوان سگ کاری نگه‌داری می‌گردد.

هووارت سگی محکم‌بنیه است که طول بدنش اندکی بیشتر از قدش می‌باشد. حالت کلی این سگ نشان‌دهندهٔ قدرت و توازن است، بدون آن‌که سنگین یا خشن به نظر برسد. سرش پهن با پیشانی گرد است، گوش‌هایش آویزان و در قسمت بالا و پهن سر قرار دارند، و دمش پرپشم است و تا زیر قوزک پا می‌رسد. سگ‌های نر به شکل محسوسی از ماده‌ها بزرگ‌تر و سنگین‌تر هستند و این تفاوت جثه میان دو جنس به آسانی قابل دیدن است.

پوشش بدن و رنگ‌ها

پوشش بدن این سگ بلند تا متوسط است، نزدیک به بدن قرار می‌گیرد و کمی مواج است. این پوشش در قسمت سینه، شکم، پشت پاها، و دم انبوه‌تر است و در سر و جلوی پاها کوتاه‌تر می‌باشد. این نژاد در سه رنگ رسمی شناخته شده است. نوع سیاه یکدست سیاه با درخشش فلزی است. نوع سیاه و طلایی زمینهٔ سیاه دارد با نشانه‌های مشخص قهوه‌ای روشن یا طلایی روی سینه، پاها، پوزه، و بالای چشم‌ها. نوع زرد کهربایی از زرد روشن تا زرد متوسط تغییر می‌کند. پوشش بدن این سگ در برابر شرایط آب و هوایی مقاوم است و برای کار در فضای باز و شرایط گوناگون مناسب می‌باشد.

هووارت خوی متعادل و اعتماد به نفس بالایی دارد. این سگ نسبت به خانوادهٔ خودش مهربان و وفادار است و معمولاً به تمام اعضای خانه دلبستگی پیدا می‌کند. غریزهٔ محافظت‌کاری در این نژاد قوی است و از خانه و افراد خود مراقبت می‌کند، همین ویژگی آن را نگهبان توانایی می‌سازد، اما در عین حال باید به سگ آموخت که تفاوت میان تهدید واقعی و فعالیت‌های روزمرهٔ خانه را تشخیص دهد.

در برابر غریبه‌ها، هووارت محتاط است تا پرخاشگر. سگی که به خوبی جامعه‌پذیر شده باشد، هنگام آشنایی با میهمانان مؤدب و آرام رفتار می‌کند، در حالی که هوشیاری خود را نیز حفظ می‌کند. اگر سگ در سنین پایین به اندازهٔ کافی با افراد و موقعیت‌های گوناگون آشنا نشود، غریزهٔ محافظت‌کاری آن می‌تواند به بدگمانی یا نگهبانی بیش از حد تبدیل شود، از همین رو جامعه‌پذیری از دورهٔ توله‌گی اهمیت زیادی دارد.

این سگ با کودکانی که همراه آن‌ها بزرگ شده، معمولاً صبور و بردبار است، اگرچه به دلیل جثهٔ بزرگش، نظارت بر بازی با کودکان خردسال ضروری است. رابطهٔ این سگ با سگ‌ها و حیوانات خانگی دیگر به میزان جامعه‌پذیری و خوی فردی هر سگ بستگی دارد، برخی از هووارت‌ها اجتماعی‌اند و برخی دیگر گزیده‌تر رفتار می‌کنند. این نژاد باهوش است و پیوند نزدیکی با صاحبش برقرار می‌کند، و اگر برای مدت طولانی تنها گذاشته شود، وضعیت خوبی نخواهد داشت.

نظافت

• پوشش بدن سگ را هفته‌ای یک یا دو بار شانه کنید تا موهای اضافی از بین برود و گره نبندد، به ویژه پشت گوش‌ها و کرک‌های روی پاها و دم.
• در فصل بهار و خزان ریزش مو بیشتر می‌شود و در این دوره شانه کردن مکررتر کمک می‌کند.
• سگ را تنها زمانی حمام دهید که واقعاً کثیف شده باشد، زیرا پوشش بدن آن در برابر آب و هوا مقاوم است و شستشوی مکرر لازم نیست.
• گوش‌های آویزان را به طور منظم چک و پاک کنید و ناخن‌ها را هر چند هفته یک بار کوتاه کنید.

ورزش

• روزانه دست کم یک تا دو ساعت فعالیت برای سگ در نظر بگیرید که میان پیاده‌روی، دویدن آزاد، و بازی تقسیم شود.
• کارهایی که ذهن سگ را مشغول می‌کند، مانند ردیابی، فرمانبرداری، یا کار با بویایی، در برنامه بگنجانید، چون این کارها با پیشینهٔ کاری این نژاد سازگار است.
• برنامهٔ روزانه را متنوع نگه دارید تا سگ علاقه‌اش را از دست ندهد، زیرا هووارتی که بی‌کار بماند ممکن است بی‌قرار شود یا عادت به نگهبانی بیش از حد پیدا کند.
• در سگ‌های جوان، میزان ورزش را به تدریج افزایش دهید تا از مفاصل در حال رشد آن‌ها محافظت شود.

محیط زندگی

هووارت در خانه‌ای با حویلی محصور و ایمن و دسترسی به فضای باز بهترین حالت را دارد، اگرچه باید در داخل خانه و همراه خانواده‌اش زندگی کند، نه در جایی جدا و بسته. این سگ به لطف پوشش بدنش سرما و آب و هوای گوناگون را به خوبی تحمل می‌کند. تنها گذاشتن آن برای ساعت‌های طولانی مناسب نیست، و سگی که کار کافی نداشته باشد و غریزهٔ نگهبانی قوی هم داشته باشد، می‌تواند برای همسایگان و میهمانان مشکل‌ساز شود.

هووارت با یک خوراک کامل و متعادل که برای سگ‌های بزرگ و فعال ساخته شده، به خوبی سازگار است. نوع و مقدار خوراک را باید متناسب با سن، وزن، و میزان فعالیت سگ تنظیم کرد. از آن‌جا که این نژاد بزرگ به کندی رشد می‌کند، بهتر است توله‌ها از یک خوراک ویژهٔ توله‌سگ‌های نژاد بزرگ استفاده کنند که رشد را آهسته و کنترل‌شده نگه می‌دارد، نه سریع، زیرا این کار به محافظت از مفاصل در حال رشد کمک می‌کند. سگ‌های بالغ باید وزن متناسب داشته باشند، چون وزن اضافی فشار بیشتری بر روی هیپ و آرنج وارد می‌کند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را حدود ده درصد از کالری روزانهٔ سگ نگه دارید و آن را در محاسبهٔ کل خوراک روزانه به حساب بگیرید تا از افزایش وزن جلوگیری شود. بخشی از سهمیهٔ روزانهٔ خوراک را می‌توان به عنوان جایزهٔ تمرین استفاده کرد. بیشتر سگ‌های هووارت که خوراک کامل می‌خورند به مکمل نیاز ندارند، پیش از دادن هر گونه مکمل تقویت مفاصل یا مادهٔ دیگر، با داکتر بیطار مشوره کنید. همیشه آب تازه در دسترس سگ بگذارید.

هووارت یک نژاد بزرگ نسبتاً صحتمند شمرده می‌شود، که این امر تا حدی نتیجهٔ تاریخچهٔ پرورشی است که در آن توانایی کاری و ساختار جسمی سالم اولویت داشته است. عمر مفید معمول این سگ ۱۰ الی ۱۴ سال است. مانند بیشتر سگ‌های بزرگ، مشکلات مفصلی نگرانی اصلی به شمار می‌رود، و پرورش‌دهندگان مسئول والدین سگ را از نگاه این مشکلات معاینه می‌کنند. خرید توله از پرورش‌دهنده‌ای که معاینات صحی انجام می‌دهد، مؤثرترین راه برای کاهش این خطر است.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها و کنترل انگل‌ها را به روز نگه دارید.
• وزن سگ را در حد متناسب نگه دارید تا فشار روی مفاصل کم شود.
• معاینهٔ سالانه نزد داکتر بیطار را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های مسن این معاینات را مکررتر انجام دهید.
• دندان‌های سگ را از طریق مسواک زدن یا مراقبت دندانی پاک نگه دارید.
• توله را از والدینی انتخاب کنید که معاینات صحی شده‌اند.

هووارت زود می‌آموزد و از همکاری با صاحبش لذت می‌برد، اما در عین حال ذهنی مستقل دارد و اگر دلیلی برای یک فرمان نبیند، آن را زیر سؤال می‌برد. بهترین واکنش را زمانی نشان می‌دهد که تمرین با ثبات و صبر همراه باشد و صاحب سگ حدود روشنی تعیین کرده و بر آن پایدار بماند. چون این نژاد به کندی بالغ می‌شود و برای چند سال در دورهٔ نوجوانی باقی می‌ماند، تمرین باید فرآیندی پیوسته باشد، نه کاری که با پایان کلاس‌های توله‌سگی تمام شده تلقی شود. روش‌های خشن به پیوند میان سگ و صاحبش آسیب می‌رساند و می‌تواند سگ نگهبانی را که با اعتماد به نفس رفتار می‌کند، به سگی تدافعی تبدیل کند، از همین رو رفتار قاطع اما منصفانه بهترین نتیجه را می‌دهد.

اصول ابتدایی

۱. جامعه‌پذیری را زود آغاز کنید و توله را با گروه گسترده‌ای از افراد، سگ‌ها، مکان‌ها، و صداها آشنا سازید. ۲. فرمان‌های ابتدایی فرمانبرداری مانند بنشین، بخواب، برگشت، و راه رفتن با قلادهٔ شل را آموزش دهید. ۳. قواعد خانه را تعیین کنید و آن را در سراسر خانواده به یک شکل اجرا کنید. ۴. برخوردهای کنترل‌شده با میهمانان را معرفی کنید تا سگ یاد بگیرد با آرامش میهمانان را بپذیرد. ۵. چالش‌های ذهنی مانند ردیابی یا بازی‌های بویایی را اضافه کنید تا از غریزهٔ کاری سگ استفاده شود. ۶. در سراسر دورهٔ نوجوانی، تمرین را کوتاه، منظم، و مثبت نگه دارید.

هووارت نژادی است که دیر بالغ می‌شود، و پرورش‌دهندگان مسئول تا زمانی صبر می‌کنند که سگ از نگاه جسمی و ذهنی کاملاً بالغ شود، که این زمان دیرتر از بسیاری نژادهای دیگر است. سگ‌های ماده تقریباً دو بار در سال فصل جفت‌گیری دارند. جفت‌های پرورشی باید از نگاه دیسپلازی هیپ و آرنج معاینه شوند و خوی آن‌ها نیز ارزیابی گردد، چون هم ساختار بدنی و هم خوی باثبات سگ، هر دو برای این نژاد مهم است.

دورهٔ آبستنی سگ‌ها تقریباً ۶۳ روز طول می‌کشد. تعداد توله‌ها برای سگی به این اندازه، معمولاً متوسط تا زیاد است. توله‌های تازه به دنیا آمده در هفته‌های نخست به طور کامل برای گرمی و تغذیه به مادر وابسته‌اند، و نقش پرورش‌دهنده این است که توله‌ها را گرم، پاک، و سیر نگه دارد، در حالی که بیشتر مراقبت‌های اولیه را خود مادر انجام می‌دهد. برخورد زودهنگام با توله‌ها و آشنا ساختن آرام آن‌ها با زندگی خانه، به رشد آن‌ها به عنوان سگ‌های بالغ و متعادل کمک می‌کند.

از آن‌جا که هووارت نژادی نگهبان با غریزهٔ محافظت‌کاری قوی است، انتخاب بر اساس خوی به همان اندازهٔ سلامت جسمی اهمیت دارد. خریداران باید به دنبال پرورش‌دهندگانی باشند که معاینهٔ صحی انجام می‌دهند، توله‌ها را در محیط خانه پرورش می‌دهند، و آن‌ها را در حالی که فرآیند جامعه‌پذیری آغاز شده، به خانوادهٔ جدید می‌سپارند.

راجستر سگ نژاد هوواوارت در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد هوواوارت یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.