هامیلتون‌استوواره

هامیلتون‌استوواره سگ شکاری میانه‌اندام از سویدن است که برای تعقیب خرگوش و روباه در برف و جنگل پرورش یافته است. این سگ به‌جای کار در گروه، به‌تنهایی کار می‌نماید و رد بو را دنبال نموده و با صدا زدن، شکارچی را از مسیر تعقیب آگاه می‌سازد. رنگ موی این نژاد سه‌رنگه است، ترکیبی از سیاه، قهوه‌ای و سفید که در بسیاری از سگ‌های شکاری اروپایی دیده می‌شود.

در بیرون از وقت کار، هامیلتون‌استوواره خوش‌خوی و دوست‌داشتنی است. این سگ به آسانی با خانواده خو می‌گیرد و با کسانی که با آنان زندگی می‌کند پیوند نزدیک برقرار می‌سازد. این نژاد فعال و هوشیار است و همان تحمل و پایداری‌ای را دارد که از یک سگ شکاری بوی‌یاب انتظار می‌رود، از همین رو برای صاحبانی مناسب است که بتوانند هر روز به آن ورزش و کار فکری بدهند.

این سگ دو خصلت را با هم دارد که صاحبانش باید برای آن آماده باشند: در خانه همراهی آرام و ساده، و در بیرون یک ردیاب پرتلاش. داشتن محوطه‌ای با حصار مطمین و آموزش قوی فراخوانی اهمیت دارد، زیرا سگی که بوی را دنبال می‌کند ممکن است تنها به همان کار توجه نماید و چیز دیگری را نشنود.

به چه کسانی مناسب است

هامیلتون‌استوواره برای خانواده‌ای فعال مناسب است که بتواند هرروزه پیاده‌روی طولانی، دویدن یا کار بوی‌یابی برایش فراهم نماید. این سگ در داخل خانه خوش‌رفتار است، اما به میدانی برای خالی نمودن انرژی و به‌کارگیری بینی خود نیاز دارد. صاحبانی که پیاده‌روی، دویدن یا شکار را دوست دارند، این سگ را همراهی پایدار خواهند یافت. کسانی که وقت کافی برای ورزش دادن ندارند یا حیوانات کوچک آزاد در خانه دارند، باید پیش از نگهداری این نژاد، غریزه شکار قوی آن را در نظر بگیرند.

این نژاد نام خود را از کنت ادولف پاتریک هامیلتون گرفته است، یکی از بنیان‌گذاران کلوب سگ سویدن، که این نوع سگ را در اواخر سده نزدهم پدید آورد. هدف او داشتن سگی بوی‌یاب بود که بتواند خرگوش و روباه را در سرتاسر زمین‌های سویدن شکار نموده و با هوای سرد نیز سازگار باشد.

برای ایجاد این نژاد، هامیلتون از سگ‌های وارداتی از جمله فاکس‌هاند انگلیسی و چند نوع سگ آلمانی استفاده نمود. آمیزش گزینشی این سگ‌ها، سگی سه‌رنگ به‌وجود آورد که بینی، صدا و توان لازم برای دنبال نمودن شکار به‌تنهایی، نه در گروه، را داشت؛ روشی که با سبک شکار آن زمان در سویدن هماهنگ بود.

هامیلتون‌استوواره برای نخستین بار در سال ۱۸۸۶ میلادی در یک نمایشگاه سگ در استاکهولم به مردم معرفی گردید، جایی که در آن زمان با نامی دیگر شناخته می‌شد و بعدها به احترام سازنده‌اش نام کنونی را گرفت. این نژاد به‌مرور یکی از سگ‌های شکاری رایج در سویدن گردید.

این نژاد در کشور خودش هنوز عمدتاً یک سگ کاری به‌شمار می‌رود و به‌خاطر توانایی رهگیری بو ارزش دارد، هرچند به‌عنوان سگ همدم نیز نگهداری می‌شود. این نژاد بیرون از منطقه اسکاندیناوی چندان گسترده نیست، با آنکه توسط سازمان‌های بزرگ کینل شناخته شده است.

هامیلتون‌استوواره سگی مستطیل‌شکل و متعادل است که برای پایداری ساخته شده، نه برای سرعت. سر آن نسبتاً بلند، بینی سیاه، و چشمانش قهوه‌ای تیره با نگاهی آرام است. گوش‌ها بلند نصب شده، نزدیک به گونه‌ها آویزان‌اند و درازای متوسط دارند. دم آن تقریباً هم‌سطح با پشت حمل می‌شود.

موی و رنگ‌ها

موی این سگ کوتاه است و نزدیک به بدن قرار می‌گیرد، همراه با زیرموی مقاوم در برابر آب‌وهوا که در زمستان ضخیم‌تر می‌شود. طرح اصلی آن سه‌رنگه است: بالای گردن، پشت و پهلوها سیاه‌رنگ‌اند، سر و پاها لکه‌های قهوه‌ای دارند، و رنگ سفید در پوزه، یک نوار روی پیشانی، گردن، سینه، پنجه‌ها و نوک دم دیده می‌شود. زین سیاه روی پشت باید کاملاً واضح باشد، نه لکه‌دار و درهم. موی دولایه این سگ سرما و رطوبت را به‌خوبی تحمل می‌نماید، که این ویژگی از خاستگاه آن به‌عنوان سگ کاری سویدنی می‌آید.

هامیلتون‌استوواره به خوی متعادل و رفتار دوستانه و مهربان شهرت دارد. این سگ با خانواده خودش دلبسته و آرام است و معمولاً هنگامی که همراه با اطفال بزرگ می‌شود، با آنان خوب کنار می‌آید. این سگ نگهبان معمولی نیست؛ بیشتر افراد این نژاد با مردم اجتماعی‌اند و به‌جای رفتار محتاطانه، با آرامش از غریبه‌ها استقبال می‌نمایند.

با سگ‌های دیگر، این نژاد معمولاً دوستانه رفتار می‌کند، ویژگی‌ای که از سگی که برای کار نزدیک به مردم و مواشی پرورش یافته انتظار می‌رود. اما حیوانات کوچک وضعیت دیگری دارند. این نژاد غریزه شکار قوی‌ای دارد که برای دنبال نمودن خرگوش و روباه شکل گرفته، از این رو گربه‌ها و حیوانات کوچک باید به‌آرامی معرفی شوند و برخورد آنان زیر نظارت باشد.

هامیلتون‌استوواره هوشیار است و از صدای خود استفاده می‌نماید. روی رد بو، برای آگاه ساختن شکارچی زوزه می‌کشد، و در خانه ممکن است هنگامی که چیزی توجهش را جلب کند، پارس نماید. کسالت می‌تواند به سروصدا و بی‌قراری بینجامد، از همین رو این نژاد با ورزش منظم و کار فکری بهترین حالت خود را نشان می‌دهد. این سگ باهوش اما مستقل است، نتیجه‌ای از پرورش برای شکار تنها و تصمیم‌گیری خودش روی رد بو.

نظافت موی

• هفته‌ای یک‌بار با برس موی‌سخت یا دستکش نظافت، موی ریخته‌شده را پاک نموده و روغن پوست را پخش کنید.
• در فصل‌های تعویض موی، ریزش موی بیشتر خواهد بود و برس زدن بیشتر در این دوران کمک می‌کند.
• تنها زمانی سگ را حمام دهید که کثیف شده باشد؛ موی کوتاه آن پس از خشک شدن، گل را به‌آسانی می‌ریزد.
• گوش‌های آویزان را به‌طور منظم بررسی و در صورت نیاز پاک نمایید، زیرا گوش‌های آویزان رطوبت را در خود نگه می‌دارند.
• ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه نموده و دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک بزنید.

ورزش

• هرروزه دست‌کم یک تا دو ساعت فعالیت بدهید، میان پیاده‌روی و دویدن آزاد تقسیم شود.
• بازی‌های بوی‌یابی، ردیابی یا تعقیب رد را برایش فراهم کنید تا هم از بینی نژاد استفاده شود و هم از نگاه فکری خسته گردد.
• در زمین‌های باز، سگ را با زنجیر یا در محوطه‌ای حصاردار نگه دارید، زیرا رد بو می‌تواند بر فرمان بازگشت غالب آید.
• فرمان بازگشت را از همان ابتدا و به‌طور پیوسته تمرین و پاداش دهید.

محیط زندگی

هامیلتون‌استوواره با خانه‌ای که حویلی حصاردار امن دارد بهتر سازگار می‌شود تا با زندگی آپارتمانی، عمدتاً به‌دلیل نیاز به ورزش و عادت پارس نمودن. موی دولایه‌اش هوای سرد را خوب تحمل می‌نماید، که با خاستگاه سویدنی آن هماهنگ است، با این حال سگ باید پناهگاه داشته باشد و برای مدت طولانی به‌تنهایی در بیرون رها نگردد. این سگ خوشحال‌تر است اگر نزدیک به خانواده‌اش زندگی نموده و هرروزه دسترسی به بیرون داشته باشد.

هامیلتون‌استوواره به یک خوراک کامل و متعادل، متناسب با یک سگ میانه‌اندام و فعال نیاز دارد. سگ‌های کاری یا با ورزش سنگین ممکن است نسبت به سگ‌های همدم با برنامه سبک‌تر، به خوراک بیشتری نیاز داشته باشند، از همین رو مقدار خوراک باید بر پایه وضعیت بدنی سگ تعیین شود، نه یک عدد ثابت. باید بتوانید دنده‌های سگ را بدون دیدن آنان لمس نمایید، و از بالا باید کمر باریکی در سگ دیده شود. مقدار خوراک را بر پایه وزن، سن و فعالیت سگ کم یا زیاد نمایید.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات باید تقریباً در حدود ده درصد کالری روزانه باقی بماند، نکته‌ای که برای این سگ بوی‌یاب که با غذا انگیزه می‌گیرد و در تمرینات بوی‌یابی استفاده می‌شود، اهمیت دارد. در جریان تمرین، پاداش‌های کوچک و کم‌کالری بدهید و آنان را از مقدار وعده اصلی کم نمایید. یک خوراک تجارتی کامل معمولاً نیازهای غذایی سگ را بدون مکمل اضافی برآورده می‌سازد؛ پیش از افزودن مکمل مفصل، پوست یا هر مکمل دیگر، با داکتر حیوانات مشوره نمایید، و مطمین شوید که آب تازه همیشه در دسترس سگ باشد.

هامیلتون‌استوواره نژادی نیرومند و صحتمند شمرده می‌شود که فهرست بزرگی از بیماری‌های ویژه نژاد ندارد. با مراقبت خوب، معمولاً ۱۲ تا ۱۵ سال زندگی می‌نماید. مانند بسیاری از سگ‌های میانه‌اندام، نگرانی‌های اصلی آن عمومی‌اند نه ویژه این نژاد، و پرورش مسئولانه همراه با مراقبت‌های بیطاری منظم به نگه داشتن جمعیت این نژاد در حالت سالم کمک می‌نماید. گوش‌های آویزان این سگ نیاز به توجه دارد، زیرا می‌توانند رطوبت را در خود نگه داشته و به عفونت بینجامند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها و کنترل انگل‌ها (کیک، کنه، کرم) را به‌روز نگه دارید.
• گوش‌ها را به‌طور منظم، به‌ویژه پس از بیرون‌روی در هوای مرطوب، بررسی و پاک نمایید.
• با وعده‌های اندازه‌گیری‌شده و ورزش روزانه، وزن سالم را حفظ نمایید.
• معاینه سالانه بیطاری را برنامه‌ریزی نموده، و برای سگ‌های سالخورده به دفعات بیشتر مراجعه نمایید.
• برای پشتیبانی از صحت دندان‌ها، به‌طور منظم دندان‌ها را مسواک بزنید.

هامیلتون‌استوواره سگی زیرک است، اما برای شکار تنها و دنبال نمودن بینی خود پرورش یافته، از این رو نسبت به نژادهایی که مشتاق خوشایند صاحب خود هستند، مستقل‌تر عمل می‌نماید. تربیه زمانی بهترین نتیجه را می‌دهد که پیوسته، بردبارانه و همراه با پاداش باشد. جلسات کوتاه و متنوع، توجه سگ را بهتر از تمرین‌های طولانی نگه می‌دارد. فرمان بازگشت شایسته توجه ویژه است، زیرا سگی که روی رد بو قفل شده ممکن است فرمان‌ها را نادیده بگیرد؛ این فرمان را از دوران توله‌گی آغاز و همیشه تقویت نمایید. اجتماعی‌سازی زودهنگام با مردم، سگ‌های دیگر و حیوانات خانه، به این نژاد کمک می‌نماید تا بزرگسالی باثبات شود.

نکات پایه

۱. اجتماعی‌سازی و برخورد ملایم را از دوران توله‌گی آغاز کنید. ۲. پیش از مهارت‌های سخت‌تر، پاسخ به نام و توجه را آموزش دهید. ۳. با پاداش‌های غذایی باارزش در محیط‌های کم‌حواس‌پرتی، فرمان بازگشت قوی بسازید، سپس به‌تدریج حواس‌پرتی بیفزایید. ۴. راه رفتن با زنجیر را تمرین نمایید تا کشیدن سگ روی رد بو مدیریت شود. ۵. بازی‌های بوی‌یابی یا ردیابی بیفزایید تا غریزه طبیعی نژاد را در مسیر درست هدایت نماید. ۶. جلسات را کوتاه نگه دارید، با موفقیت پایان دهید، و هرروزه تکرار نمایید.

سگ‌های ماده هامیلتون‌استوواره معمولاً نباید پیش از رسیدن به بلوغ کامل جسمی و ذهنی جفت‌گیری نمایند، که این معمولاً پس از سال نخست، و اغلب در سال دوم رخ می‌دهد. مانند اکثر سگ‌ها، آبستنی تقریباً ۶۳ روز از زمان جفت‌گیری طول می‌کشد. اندازه توله‌ها برای یک نژاد میانه‌اندام معمولی است، اغلب حدود شش تا هشت توله، هرچند این عدد میان سگ‌های گوناگون فرق می‌نماید.

پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌هایی را انتخاب می‌نمایند که خصلت متعادل و توانایی کاری این نژاد را داشته باشند و پیش از جفت‌گیری، سگ‌های پرورشی را از نگاه صحت عمومی، از جمله وضعیت هیپ، غربالگری می‌نمایند. توله‌ها باید تا حدود هشت هفتگی نزد مادر و هم‌شکمی‌های خود بمانند، که این به اجتماعی‌سازی زودهنگام کمک می‌نماید. پرورش توله‌ها شامل از شیر گرفتن تدریجی، برخورد زودهنگام، آشنا نمودن با دیدنی‌ها و شنیدنی‌های خانه، و آغاز عادت‌های توالت و قفس می‌گردد. کسانی که در پی نگهداری این سگ هستند، باید پرورش‌دهندگانی را بیابند که توله‌ها را در خانه پرورش داده و معلومات صحی و خصلتی والدین را ارائه می‌نمایند.

راجستر سگ نژاد هامیلتون‌استوواره در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد هامیلتون‌استوواره یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد هامیلتون‌استوواره تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.