پیرنه بزرگ

گریت پیرینیز یک سگ کاری کلان است که در کوه‌های پیرنه، میان فرانسه و هسپانیه، پرورش یافته است. این سگ سده‌ها همرای چوپانان و گله‌ها در ارتفاعات زندگی کرده و از گوسفند و بز در برابر گرگ و خرس نگهبانی نموده است. این پیشینه، سگی را شکل داده که بیشتر وقت‌ها صبور و آرام است، اما هنگامی که خطری را احساس کند، بدون درنگ دست به کار می‌شود.

سگ‌های بالغ این نژاد از جمله کلان‌ترین سگ‌های جهان به شمار می‌روند و پوشش کرکی سفید و ضخیمی دارند که برای هوای سرد ساخته شده است. با آن که هیکل بزرگی دارد، این نژاد به رفتار نرم و ملایم با افراد و حیواناتی که آن‌ها را زیر نگهبانی خود می‌داند، شناخته شده است. این سگ به فامیل خود دلبستگی زیادی پیدا می‌کند و معمولاً با اطفال هم رفتار صبورانه دارد.

بهای این غریزهٔ نگهبانی، خودمختاری سگ است. گریت پیرینیز طوری پرورش یافته که در دامنهٔ کوه، بدون حضور صاحبش، خودش تصمیم بگیرد؛ به همین دلیل پیش از اطاعت از هر امر، نخست خودش فکر می‌کند. صاحبان این سگ می‌گویند که در داخل خانه مهربان و آرام است، مگر شب‌ها پارس می‌کند و به وقت دلخواه خودش در حویلی گشت می‌زند.

مناسب چه کسانی است

این نژاد برای صاحبانی مناسب است که فضای کافی دارند، ترجیحاً یک حویلی با دیوار محکم یا یک فارم کوچک، و به دنبال یک همراه آرام و سگ نگهبان طبیعی استند. این سگ با کسانی بهتر جور می‌آید که ریزش زیاد کرک، پارس مکرر، و ناشنیدن گاه‌گاهی صدای خود را تحمل کرده بتوانند. این نژاد برای زندگی در اپارتمان، رهاسازی بدون قلاده در فضاهای باز، یا کسی که توقع اطاعت فوری و نظامی‌گونه دارد، انتخاب مناسبی نیست.

گریت پیرینیز که در فرانسه به نام «شی‌ین دو مونتانی دو پیرنه» یاد می‌شود، نامش را از رشته‌کوهی گرفته که فرانسه و هسپانیه را از هم جدا می‌کند. سگ‌های نگهبان سفید و کلان از این گونه، قدامت زیادی دارند. بقایای سگ‌های کوهستانی مشابه در این منطقه به هزاران سال پیش می‌رسد و نژاد کاری‌یی که امروز می‌شناسیم، توسط چوپانان پیرنهٔ فرانسه به شکل جدی تثبیت شده است.

نسل‌ها پی‌درپی، این سگ‌ها سال‌به‌سال در فضای باز همرای گله‌ها زندگی می‌کردند. آن‌ها به شکل جفتی یا در گروه‌های کوچک کار می‌کردند و مراقب گرگ و خرس بودند، در حالی که چوپانان و سگ‌های گله‌بان مسیر حرکت گله را کنترل می‌کردند. کرک سفید کمک می‌کرد تا چوپانان از فاصلهٔ دور، سگ نگهبان خود را از حیوان درنده تشخیص بدهند.

در قرن هفدهم، این نژاد از حدود کوهستان فراتر رفت و جایگاه بلندی یافت. این سگ در دربار فرانسه مود روز شد و اشراف آن دوره آن را نگهبان رسمی قصرهای خود اعلام کردند. این توجه دربار باعث شد نژاد در سراسر فرانسه گسترش پیدا کند و شهرتش بالا برود.

این نژاد در قرن‌های نزدهم و بیستم، شهرت جهانی گسترده‌تری کسب کرد. نمونه‌های کاری همچنان در کوهستان از مواشی نگهبانی می‌کردند، در حالی که خط‌های نمایشی نیز به موازات آن رشد می‌کرد. امروز گریت پیرینیز هم به عنوان همراه خانگی نگهداری می‌شود و هم، در بسیاری از مناطق، همچنان در فارم‌ها و مزرعه‌های دامداری وظیفهٔ نگهبانی مواشی را انجام می‌دهد.

گریت پیرینیز هیکلی کلان و نیرومند دارد، بدون این که سنگین یا بی‌قواره به نظر برسد. طول بدنش اندکی بیشتر از قدش است و با گام‌هایی ثابت و بدون شتاب راه می‌رود. سرش شکل گوه‌ای دارد با فرق سر کمی گرد، گوش‌های مثلثی متوسط که نزدیک سر آویزان استند، و بینی و لبه‌های لب سیاه. یکی از نشانه‌های روشن این نژاد، دو ناخن اضافی در هر پای عقب است.

کرک و رنگ‌ها

کرک، برجسته‌ترین ویژگی این نژاد است. لایهٔ رویی دراز، صاف، و خشن است، در حالی که زیرِپوش نرم و متراکم برای گرم نگه‌داشتن بدن کار می‌کند. نرها معمولاً یال پرپشت‌تری در گردن و شانه‌ها دارند. رنگ اصلی سفید است. لکه‌های خاکستری، قهوه‌ای روشن، سرخ‌قهوه‌ای، یا رنگ گورکن‌مانند ممکن است در سر، گوش‌ها، و پایهٔ دم دیده شود و در معیار نژاد پذیرفته شده است. کرک آن، برخلاف درازی‌اش، کمتر گره می‌خورد، مگر ریزش آن زیاد است، به ویژه در زمان تغییر فصلی کرک.

در خانه، گریت پیرینیز آرام و کم‌سروصدا است و اغلب ترجیح می‌دهد نزدیک فامیلش دراز بکشد و اوضاع خانه را زیر نظر داشته باشد. این سگ معمولاً با اطفال مهربان و با حیواناتی که همرای‌شان بزرگ شده، صبور است. این نژاد دلبستگی قوی پیدا می‌کند و به کسانی که از آن‌ها نگهبانی می‌کند، وفادار می‌ماند.

این سگ در برابر غریبه‌ها بیشتر محتاط است تا دوستانه. پیش از پذیرفتن یک فرد تازه، نخست او را ارزیابی می‌کند و به طور طبیعی نسبت به هر کسی که به حویلی‌اش نزدیک شود، بدگمان است. همین ویژگی آن را سگ نگهبان مؤثری می‌سازد، مگر نشان می‌دهد که جامعه‌پذیری زودهنگام و پیوسته اهمیت دارد.

غریزهٔ نگهبانی، رفتار روزمرهٔ این سگ را شکل می‌دهد. گریت پیرینیز برای هوشدار دادن در برابر تهدید احتمالی پارس می‌کند، به ویژه شب‌ها، و خودش قلمرو را گشت می‌زند. این سگ همچنان خودمختار است و طوری پرورش یافته که بدون رهنمایی عمل کند، به همین علت همیشه از فرمان اطاعت نمی‌کند. در کنار حیوانات کوچک ناآشنا ممکن است شکارچی‌منش یا صرفاً محتاط رفتار کند، بنابراین آشناسازی آن‌ها باید زیر نظارت انجام شود.

نظافت و برس‌کشی

• دست‌کم یک یا دو بار در هفته کرک را برس بزنید و در زمان ریزش فصلی هر روز این کار را انجام دهید
• برای رسیدن به زیرِپوش متراکم، از شانه مخصوص زیرِپوش و برس نرم استفاده کنید
• گوش‌ها را به طور منظم بررسی و پاک کنید، زیرا نزدیک به سر آویزان استند
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک‌بار کوتاه کنید، از جمله ناخن‌های اضافی پاهای عقب
• گاه‌گاهی حمام بدهید؛ کرک این سگ خودش تا حد زیادی گَرد و خاک را دفع می‌کند

فعالیت بدنی

• هر روز یک پیاده‌روی بدهید و همچنان دسترسی به حویلی با دیوار محکم فراهم کنید
• به فعالیت متوسط اکتفا کنید؛ این یک سگ کاری باثبات است، نه سگی با انرژی بالا برای دویدن
• سگ را با قلاده یا پشت دیوار نگه دارید، زیرا بازگشت آن به فرمان قابل اعتماد نیست و تمایل به دورشدن دارد
• از فعالیت سنگین در هوای گرم پرهیز کنید، به ویژه برای چوچه‌سگ‌هایی که مفصل‌های‌شان هنوز در حال رشد است

محیط زندگی

گریت پیرینیز برای هوای سرد ساخته شده و در برابر گرمای زیاد به‌خوبی مقاومت نمی‌کند، بنابراین در آب‌وهوای گرم، سایه، آب تازه، و جای خنک برای استراحت اهمیت زیادی دارد. این سگ در فضای باز برای گشت‌زنی بهتر عمل می‌کند و برای زندگی در اپارتمان مناسب نیست. دیوار محکم ضروری است، زیرا این نژاد تمایل به سرگردانی دارد و ممکن است بکوشد قلمروش را گسترش دهد. پارس شبانه امری معمول است و اگر خانه‌های همسایه نزدیک باشد، باید از پیش برایش آماده بود.

گریت پیرینیز باید از خوراک کامل و متوازنی تغذیه شود که برای نژادهای کلان یا غول‌پیکر تهیه شده باشد. با آن که هیکل بزرگی دارد، این نژاد چندان پرتحرک نیست، پس به کالری کمتری به ازای هر پوند وزن نیاز دارد نسبت به سگ‌های کاری ورزشی، و اگر بیش از حد خورانده شود، به آسانی وزن اضافه می‌کند. مقدار خوراک به سن، وزن، و میزان فعالیت بستگی دارد، بنابراین برچسب خوراک را نقطهٔ شروع در نظر بگیرید و بعد آن را طوری تنظیم کنید که سگ لاغر و متناسب بماند.

چوچه‌سگ‌های نژادهای کلان حالت جداگانه دارند. آن‌ها باید با خوراک مخصوص چوچه‌سگ نژادهای بزرگ که کلسیم و انرژی آن کنترل‌شده است، به آهستگی رشد کنند، زیرا رشد خیلی سریع خطر مشکلات مفصل و استخوان را بالا می‌برد. توصیه می‌شود به جای یک وعدهٔ بزرگ، چند وعدهٔ کوچک‌تر در روز داده شود.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات باید سهم کوچکی از کالری روزانه را تشکیل دهد تا از افزایش وزن اضافی بر هیکلی که خودش وزن زیادی دارد، جلوگیری شود. بسیاری از صاحبان سگ و داکتران حیوانات، مکمل‌های حمایت از مفصل مانند گلوکوزامین را برای نژادهای کلان در نظر می‌گیرند، مگر مصرف هر مکمل باید نخست با داکتر مطرح شود، نه صرفاً بر پایهٔ حدس. همیشه دسترسی همیشگی به آب تازه فراهم کنید، به ویژه در هوای گرم.

گریت پیرینیز معمولاً ۱۰ تا ۱۲ سال عمر می‌کند که برای یک نژاد کلان طبیعی است. بیشتر این سگ‌ها با مراقبت خوب، صحتمند می‌مانند، مگر هیکل بزرگ آن‌ها خطراتی را که در سگ‌های بزرگ رایج است، به همراه دارد، به ویژه در مفصل‌ها و معده. خریدن چوچه‌سگ از پرورش‌دهندگانی که والدین را از نگاه صحی بررسی می‌کنند و نگه‌داشتن سگ در وزن متناسب، هر دو خطر را کاهش می‌دهند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینات منظم داکتر حیوانات و واکسین‌های اساسی را فراموش نکنید
• وزن سگ را متناسب نگه دارید تا فشار روی مفصل‌ها کم شود
• وعده‌های غذایی سنجیده بدهید و بلافاصله بعد از خوراک از فعالیت سنگین پرهیز کنید تا خطر نفخ کم شود
• مراقبت منظم از دندان‌ها و پیشگیری از انگل‌ها را انجام دهید
• از پرورش‌دهنده دربارهٔ معاینهٔ هیپ، آرنج، و دیگر بررسی‌های صحی والدین بپرسید

گریت پیرینیز هوشیار است، مگر طوری پرورش یافته که به تنهایی کار کند و خودش تصمیم بگیرد، پس مانند سگ‌های گله‌بان یا ورزشیِ فرمانبردار آموزش نمی‌بیند. ممکن است یک فرمان را بفهمد و باز هم خودش تصمیم بگیرد که به آن عمل کند یا نه. آموزش این سگ صبر و پیوستگی می‌خواهد، و تنبیه سخت معمولاً باعث می‌شود این نژاد خودش را ببندد یا مقاومت کند. جامعه‌پذیری زودهنگام و گسترده، مفیدترین کاری است که یک صاحب می‌تواند انجام دهد، زیرا بدگمانی طبیعی این سگ نسبت به غریبه‌ها را کاهش می‌دهد.

بازگشت به فرمان، نقطهٔ ضعف مشخص این نژاد است. بسیاری از سگ‌های گریت پیرینیز هیچ‌گاه بدون قلاده قابل اعتماد نمی‌شوند، بنابراین دیوار محکم و کنترل با قلاده، امن‌تر از اعتماد به آموزش بازگشت است.

نکات پایه‌ای

1. جامعه‌پذیری را زود شروع کنید و چوچه‌سگ را با افراد، جاها، و حیوانات گوناگون آشنا سازید
2. پیش از رفتن به سراغ مهارت‌های سخت‌تر، پاسخ به نام و نشستن را یاد بدهید
3. جلسات آموزشی را کوتاه نگه دارید و آن را با موفقیت خاتمه دهید تا علاقهٔ سگ حفظ شود
4. رفتار آرام و باثبات را پاداش دهید، چون با خوی این نژاد سازگارتر است
5. سرگردانی و پارس را با دیوار و برنامهٔ روزمره مدیریت کنید، نه صرفاً با فرمان

تولیدمثل یک نژاد نگهبان کلان، مسئولیت جدی است و بهتر است به پرورش‌دهندگان باتجربه‌یی سپرده شود که وضعیت صحی سگ‌ها را بررسی می‌کنند. ماده‌ها معمولاً تنها بعد از رسیدن به بلوغ جسمی جفت‌گیری می‌کنند، که در نژادهای کلان دیرتر از سگ‌های کوچک‌تر اتفاق می‌افتد. پرورش‌دهندگان مسئول، پیش از جفت‌گیری، والدین را از نگاه هیپ، آرنج، و دیگر مشکلات ارثی معاینه می‌کنند.

دورهٔ آبستنی در سگ‌ها تقریباً ۶۳ روز است. گریت پیرینیز اغلب نتایج پرشماری تولید می‌کند و چوچه‌سگ‌ها به سرعت به سگ‌های بسیار بزرگ تبدیل می‌شوند. از آن‌جایی که رشد سریع خطر مشکلات مفصل و استخوان را بالا می‌برد، چوچه‌سگ‌ها باید با خوراک کنترل‌شدهٔ مخصوص نژاد کلان پرورش یابند، نه با هدف رساندن آن‌ها به بیشترین اندازهٔ ممکن.

برخورد زودهنگام و جامعه‌پذیری اهمیت زیادی دارد. چوچه‌سگ‌های نگهبانی که در ماه‌های نخست زندگی با افراد و موقعیت‌های گوناگون آشنا می‌شوند، بیشتر احتمال دارد به بزرگ‌سالانی باثبات و قابل مدیریت تبدیل شوند. چوچه‌سگ‌ها معمولاً دست‌کم تا هشت هفتگی همرای مادر و هم‌نسلان خود می‌مانند تا رفتار عادی را از آن‌ها یاد بگیرند.

راجستر سگ نژاد پیرنه بزرگ در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد پیرنه بزرگ سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.