اوراسیر

یوریژیر یک سگ همراه با اندازهٔ متوسط است که اصل آن به جرمنی می‌رسد و از نگاه ساختار بدنی به نژادهای اشپیتز شباهت دارد؛ سر گوه‌ای شکل، گوش‌های ایستاده و کرک ضخیم دو لایه از نشانه‌های ظاهری آن استند. این نژاد در دهه 1960 میلادی با هدف پرورش سگ فامیلی به میان آمد و همین هدف تا امروز سرشت نژاد را شکل می‌دهد. یوریژیر با کسانی که همرایشان زندگی می‌کند پیوند نزدیک برقرار می‌کند و معمولاً به آرامی از یک اتاق به اتاق دیگر دنبال صاحب خود می‌رود.

خلق‌وخوی این سگ مهم‌ترین ویژگی نژاد است. یوریژیری که به‌درستی پرورش یافته باشد، متعادل و با اعتماد به نفس است، نه هیجان‌زده. این سگ به اعضای فامیل خود مهربان است، اما در برابر میلمهٔ تازه‌وارد به گونهٔ طبیعی محتاط رفتار می‌کند و پیش از تصمیم به نزدیک شدن، او را مدتی زیر نظر می‌گیرد. این محتاط بودن برای نژاد طبیعی است و نباید آن را با ترسویی یا پرخاشگری یکی دانست.

یوریژیرها در مقایسه با دیگر سگ‌های اشپیتز، آرام و کم‌صدا استند. این سگ‌ها به‌جای پارس پیوسته، تنها هنگام ضرورت پارس می‌کنند و خود را با نظم روزمرهٔ خانه سازگار می‌سازند. این نژاد به لحن صدا و حال‌وهوای فامیل حساس است، از همین رو جامعه‌پذیری زودهنگام و برخورد نرم و باثبات از دورهٔ توله‌گی اهمیت زیادی دارد.

این نژاد به چه کسانی می‌خورد

یوریژیر برای فامیلی مناسب است که خواهان یک همراه آرام و وفادار بوده و بتواند این سگ را در زندگی روزمرهٔ خود شامل بسازد. این سگ با صاحبانی که بیشتر وقت در خانه استند بهتر سازگار می‌شود، زیرا از تنها ماندن طولانی خوشش نمی‌آید. محتاط بودن آن در برابر افراد ناآشنا به این معنی است که در پارک یک سگ اجتماعی و رودررو با همه نیست، پس کسانی که به دنبال حیوان خانگی دوست همه هستند باید این نکته را در نظر بگیرند. صاحبانی که صبور استند و از برخورد خشن پرهیز می‌کنند، بیشترین بهره را از این نژاد می‌برند.

یوریژیر یک نژاد نسبتاً جوان با خاستگاه مستند است. این نژاد در جریان دهه 1960 میلادی در جرمنی توسط یولیوس ویپفل و با همکاری گروه کوچکی از پرورش‌دهندگان به میان آمد. کنراد لورنتس، جانورشناس نامدار، نیز در این کار نقش داشت و نوشته‌هایش دربارهٔ سگ‌ها بر هدف پرورش تأثیر گذاشت. هدف اصلی، آفرینش یک سگ فامیلی متعادل بود که ظاهر اشپیتزی را با خلق‌وخوی آرام و انسان‌دوست پیوند بدهد.

دورگهٔ بنیادی از ترکیب کیس‌هوند، که به نام وُلف‌اشپیتز نیز شناخته می‌شود، با چاوچاو به دست آمد. سگ‌های حاصل از این ترکیب در آغاز به نام وُلف-چاو یاد می‌شدند. پرورش‌دهندگان بعدتر نژاد سمویید را نیز وارد کردند تا بنیاد جنیتیکی نژاد را گسترش داده و خلق‌وخو و کرک آن را بهتر بسازند.

در سال 1973 این نژاد رسمیت یافت و نام یوریژیر بر آن گذاشته شد؛ نامی که به ریشهٔ اروپایی و آسیایی نژادهای بنیادی آن اشاره دارد. این نژاد در همان دهه از سوی فدراسیون جهانی سگ‌شناسی (FCI) پذیرفته شد و در گروه سگ‌های اشپیتز و نوع بدوی جا داده شده است.

این نژاد هنوز نسبتاً کم‌یاب باقی مانده و بیشتر به عنوان سگ همراه پرورش می‌یابد، نه برای کار یا مسابقه. بسیاری از کلوپ‌های نژادی همچنان بر آزمایش صحی و گزینش خلق‌وخو تأکید دارند و این نژاد را نزدیک به هدف اصلی ویپفل نگه می‌دارند.

یوریژیر سگی متوسط‌اندازه با ساختار همساز و اندکی مستطیل‌شکل است. سر آن گوه‌ای شکل با دگرگونی ملایم در پیشانی است، گوش‌ها ایستاده و از هم فاصله دارند، و چشمان تیره‌رنگ آن حالتی هوشیار و آرام به چهره می‌بخشد. دُم از قاعده بالا قرار دارد و به‌صورت حلقه‌ای یا خمیده روی کمر حمل می‌شود. در کل، این سگ باید نیرومند به نظر برسد، نه سنگین، و هیچ ویژگی آن نباید اغراق‌آمیز باشد.

کرک و رنگ‌ها

یوریژیر کرک دو لایهٔ ضخیمی دارد که برای هوای سرد مناسب است. زیرموی آن نرم و متراکم است، در حالی که موی نگهبان بیرونی بلندتر و شل‌تر است و روی دُم، پشت پاها و اطراف گردن پرمو دیده می‌شود. این کرک نسبتاً شل روی بدن می‌افتد و مانند برخی نژادها راست نمی‌ایستد.

معیار نژادی تقریباً هر رنگ طبیعی را می‌پذیرد، به‌جز رنگ جگری و سفید خالص، و به دلیل نیاکان چاوچاوی، زبان آبی‌سیاه به‌طور کامل یا بخشی در این نژاد رایج است. لکه‌های سفید روی بدن در حلقه‌های نمایشی پسندیده نیست، هرچند تأثیری بر یک سگ همراه ندارد.

یوریژیر سگی آرام و باوقار است که تمام شخصیتش حول محور فامیل می‌چرخد. این سگ با کسانی که همرایشان زندگی می‌کند مهربان و پایدار است و اغلب نزدیک آنان می‌ماند و در همان اتاق استراحت می‌کند. این سگ به‌گونهٔ خواهش‌گرانه به کسی نمی‌چسبد، اما می‌خواهد بخشی از جمع باشد، نه کنار گذاشته شود.

در برابر میلمه و افراد ناآشنا، این نژاد به‌طور طبیعی محتاط است. یک یوریژیر معمولاً فرد تازه را با آرامش زیر نظر می‌گیرد و تا زمانی که تصمیم بگیرد میلمه قابل قبول است، فاصله را نگه می‌دارد. این سگ نگهبان نیست و به‌ندرت پرخاشگری نشان می‌دهد، اما اعتمادش را به‌سادگی نمی‌دهد. اصرار بر احوال‌پرسی معمولاً محتاط بودن آن را بیشتر می‌کند، پس میلمه‌ها باید بگذارند سگ به وقت خودش نزدیک شود.

این سگ با اطفال فامیل خود معمولاً مهربان و صبور است، به‌ویژه اگر همرای آنان بزرگ شده باشد. در صورت جامعه‌پذیری زودهنگام، معمولاً با سگ‌ها و حیوانات خانگی دیگر نیز سازگاری خوبی نشان می‌دهد. این نژاد به لحن خشن و تنش در خانه حساس است و یک خانوادهٔ پرتنش یا بی‌ثبات روی حال‌وهوای سگ اثر می‌گذارد.

یوریژیر نژادی با مراقبت متوسط است. نیازهای اصلی آن نگهداری کرک، گشت‌وگذار روزانهٔ پیوسته و حضور در زندگی فامیلی است. کرک دو لایه در برابر سرما مقاوم است، اما همین کرک باعث می‌شود سگ گرما را زیاد احساس کند، از این رو در هوای گرم باید فعالیت را به ساعات خنک‌تر روز منتقل کرد.

آرایش کرک

• کرک را یک تا دو بار در هفته شانه بزنید تا زیرموی ریخته‌شده پاک شود و از گره خوردن جلوگیری گردد؛ روی گردن، پشت گوش‌ها و پشت پاها بیشتر تمرکز کنید.
• در دو دورهٔ ریزش شدید سالانه، هر روز شانه بزنید تا مقدار زیاد زیرموی ریخته‌شده مدیریت شود.
• تنها در صورت ضرورت حمام بدهید؛ کرک این سگ خاک را به خوبی از خود دور می‌کند و حمام زیاد روغن طبیعی پوست را از بین می‌برد.
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک بار بررسی و کوتاه کنید و موی میان پنجه‌ها را مرتب نگه دارید.
• گوش‌ها را پاک کنید و دندان‌ها را به طور منظم بررسی نمایید.

گشت‌وگذار و تمرین

• روزانه حدود 45 تا 60 دقیقه فعالیت از طریق گشت‌وگذار و حرکت آزاد فراهم کنید.
• بازی‌های بوییدن یا تمرین سبک را نیز اضافه کنید تا ذهن سگ درگیر بماند.
• در صورت امکان، در جاهای محصور و امن زمانی بدون زنجیر بدهید.
• در توله‌سگ‌های جوان، از تمرین سخت و تکراری خودداری کنید، زیرا مفاصل هنوز در حال رشد استند.

محیط زندگی

یوریژیر در یک خانه با حویلی امن به خوبی جا می‌افتد، اما در صورت گشت‌وگذار مناسب می‌تواند در خانه‌های کوچک‌تر نیز زندگی کند. نیاز اصلی آن همنشینی با انسان است. این سگ پیوند نزدیکی برقرار می‌کند و از ساعت‌های طولانی تنهایی خوشش نمی‌آید، پس برای فامیلی مناسب است که معمولاً کسی در خانه حضور دارد یا سگ می‌تواند همراه اعضای فامیل برود.

یک یوریژیر به رژیم غذایی کامل و متوازن، متناسب با سن، وزن و فعالیت خود نیاز دارد. بیشتر صاحبان از غذای آماده و باکیفیت سگ استفاده می‌کنند، هرچند رژیم خانگی یا خام نیز در صورت مشورهٔ داکتر حیوانی می‌تواند مناسب باشد. از آنجا که این نژاد نسبتاً پرتحرک است و در صورت خوراک زیاد وزن اضافه می‌کند، خوراک باید اندازه‌گیری شود، نه اینکه به‌طور آزاد در دسترس بماند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در حدود 10 درصد کالری روزانه نگه دارید و آن را در محاسبهٔ کل خوراک به حساب بیاورید تا سگ وزن اضافه نکند. یک رژیم متوازن و کامل معمولاً تمام مواد مغذی مورد نیاز را برای اکثر سگ‌های سالم فراهم می‌کند، از این رو مکمل برای بیشتر سگ‌ها ضرور نیست. مکمل‌های مفصلی یا اسیدهای چرب اومیگا-3 ممکن است از سوی داکتر حیوانی برای سگ‌های مسن یا سگ‌های دارای مشکل مفصلی پیشنهاد شود. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

یوریژیر به‌طور کلی نژادی سالم و سرحال است و کلوپ‌های نژادی که بر آزمایش صحی تأکید دارند در این امر نقش دارند. عمر معمول آن 11 تا 13 سال است. مانند تمام سگ‌ها، برخی بیماری‌ها در این نژاد بیشتر از جمعیت عمومی دیده می‌شود، و انتخاب پرورش‌دهنده‌ای که والدین را معاینه می‌کند، خطر مشکلات وراثتی را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون منظم و کنترل انگل‌ها به شمول کیک، کنه و کرم را ادامه دهید.
• معاینهٔ سالانهٔ داکتر حیوانی را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های مسن آن را به دو بار در سال برسانید.
• وزن سالم را نگه دارید تا فشار روی مفاصل کم شود.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک بزنید و مراقبت دندانی فراهم کنید.
• پرورش‌دهنده‌ای را انتخاب کنید که نتایج آزمایش هیپ، آرنج و چشم هر دو والد را ارائه می‌دهد.

یوریژیر باهوش است و خوب یاد می‌گیرد، اما حساس و تا اندازه‌ای مستقل است، از این رو به تمرین تکراری یا زور پاسخ نمی‌دهد. این سگ پیش از عمل فکر می‌کند و اگر آموزش تکراری یا خشن باشد، توجهش را از دست می‌دهد. برخورد آرام و صبورانه که نشست‌ها را کوتاه و مثبت نگه دارد، بهترین نتیجه را می‌دهد. محتاط بودن طبیعی این نژاد، جامعه‌پذیری زودهنگام و متنوع را مهم می‌سازد، پس توله‌سگ‌ها باید در ماه‌های نخست زندگی، به شیوهٔ آرام با افراد، مکان‌ها و وضعیت‌های گوناگون آشنا شوند.

نکات اساسی

1. جامعه‌پذیری را زود آغاز کنید و توله‌سگ را به آرامی با افراد، سگ‌ها، صداها و سطوح تازه آشنا سازید.
2. فرمان‌های پایه مانند پاسخ به نام، نشستن، بازگشت به فرمان و راه‌رفتن با زنجیر شل را آموزش دهید.
3. نشست‌ها را کوتاه نگه دارید و پیش از کاهش علاقهٔ سگ آن را پایان دهید.
4. از خوراک، تحسین و بازی به عنوان پاداش استفاده کنید، نه سرزنش.
5. پیش از دادن آزادی بدون زنجیر، بازگشت مطمئن به فرمان را جا بیندازید.
6. تمرین را در مکان‌های گوناگون تکرار کنید تا رفتارها بیرون از خانه نیز پایدار بمانند.

یوریژیرها دیرتر از بسیاری نژادها به بلوغ جسمی و ذهنی می‌رسند، و پرورش‌دهندگان مسئول معمولاً تا سن دو سالگی صبر می‌کنند تا آزمایش‌های صحی کامل شود. جفت‌گیری، آبستنی و زایمان از الگوی معمول یک سگ متوسط‌اندازه پیروی می‌کند. دورهٔ آبستنی نزدیک به 63 روز است و هر شکم معمولاً 4 تا 6 توله دارد، هرچند این عدد می‌تواند فرق کند.

بزرگ کردن توله‌سگ‌ها همان جایی است که شخصیت نژاد شکل می‌گیرد. مادر سگ معمولاً توله‌ها را با تماس نزدیک انسانی بزرگ می‌کند، و برخورد زودهنگام با آنان همان خلق‌وخوی باثبات و مطمئن نژاد را می‌سازد. توله‌سگ‌ها معمولاً تا هفتهٔ 7 تا 8 از شیر گرفته می‌شوند و از حدود هفتهٔ هشتم به خانه‌های تازه می‌روند. از آنجا که یوریژیر برای همراهی باثبات فامیلی به میان آمده، پرورش‌دهندگان معتبر اهمیت زیادی به خلق‌وخو و به صحت هیپ، آرنج و چشم والدین می‌دهند، و بسیاری از کلوپ‌های نژادی ثبت‌نامی نگه می‌دارند تا پرورش دقیق و برنامه‌ریزی‌شده را پشتیبانی کنند، نه تولید انبوه.

راجستر سگ نژاد اوراسیر در افغانستان

نام سگ نژاد اوراسیر، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد اوراسیر تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.