سگ گله انگلیسی

شپرد انگلیسی سگ کاری با اندازهٔ متوسط است که در ایالات متحدهٔ امریکا از سگ‌های گله‌بان بریتانیایی پدید آمد، همان سگ‌هایی که مهاجران هنگام کوچ به این سرزمین با خود آوردند. این نژاد به‌جای تخصص در یک کار، برای انجام هرچه یک فارم مختلط کوچک به آن نیاز داشت پرورانده شد: راندن مواشی، پهره‌داری از حویلی، مبارزه با موش و جانوران موذی، و همراهی با اعضای خانواده. همین گسترهٔ وظایف سگی را شکل داد که خودش فکر می‌کند و با هر کاری که پیش رویش باشد سازگار می‌شود.

صاحبان این نژاد آن را وفادار و دلبستهٔ نزدیک به اهل خانه توصیف می‌کنند. شپرد انگلیسی معمولاً به تمام اعضای خانواده دل می‌بندد و بدون نیاز به هدایت پیوسته، مواظب اطفال، حیوانات دیگر و ملکیت است. این سگ نسبت به افراد ناآشنا هوشیار است و ورود مهمانان را با پارس کردن اطلاع می‌دهد، هرچند از نظر خوی، سگی تیز یا پرخاشگر نیست.

این نژاد هنوز هم بیشتر یک حیوان کاری باقی مانده است. غریزهٔ قوی برای مفید بودن دارد و زمانی بهترین حالت خود را نشان می‌دهد که وظیفه، روزمرگی منظم یا فعالیت پیوسته‌ای داشته باشد که هم بدن و هم ذهنش را مصروف نگه دارد. بدون چنین سرگرمی‌ای، ممکن است بی‌قرار شود.

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

شپرد انگلیسی برای خانواده‌های فعال، فارم‌های کوچک و ملکیت‌های زراعتی که در آن‌ها سگ فضا و هدف مشخصی دارد، بسیار مناسب است. این نژاد صاحبانی را که آموزش پیوسته، فعالیت روزانه و نقش روشن فراهم می‌کنند، پاداش می‌دهد. برای زندگی بی‌تحرک در آپارتمان یا برای کسانی که ساعت‌های طولانی بیرون از خانه هستند، کمتر مناسب است، زیرا شپرد انگلیسی بدون کار کافی ممکن است خودش برای خود کاری بتراشد، مانند گشت زدن دور حصار یا کنترل کردن حیوانات دیگر خانه.

ریشهٔ این نژاد به سگ‌های کاری گله‌بان بریتانیا و ایرلند برمی‌گردد. دهقانان و مهاجران این سگ‌ها را از دوران استعماری به بعد، هنگام عبور از اقیانوس اطلس، همراه خود آوردند. این سگ‌ها نه به خاطر ظاهر ثابت، بلکه به خاطر سودمندی‌شان در اطراف یک ملکیت کوچک زراعتی ارزش داشتند.

در امریکای شمالی، این سگ‌های گله‌بان وارداتی بیشتر برای کارایی پرورش یافتند تا برای نمایش. در یک فارم خانوادگی معمولی، از یک سگ انتظار می‌رفت که گاو، گوسفند و خوک را جمع کند و براند، از خانه و طویله پهره‌داری کند و موش و جانوران موذی دیگر را از بین ببرد. طی نسل‌های متعدد گزینش براساس توانایی، نوع قابل‌شناسایی در سراسر مناطق دهاتی شرق و مرکز ایالات متحده جا افتاد.

نام شپرد انگلیسی برای توصیف این سگ‌های همه‌کارهٔ فارم با تبار بریتانیایی به کار رفت تا آن‌ها را از نسل‌های تخصصی‌تر گله‌بانی که برای وظایف محدود و ظاهر یکسان پرورانده می‌شدند جدا کند. چندین باشگاه و ادارهٔ ثبت نژاد در ایالات متحده بعدها شجره‌نامه‌ها را مستند کردند و کوشیدند خصلت کاری این نژاد را دست‌نخورده نگه دارند.

شپرد انگلیسی هرگز به یک همراه معمول شهری یا چهرهٔ ثابت مسابقات بزرگ نمایشی تبدیل نشد. این نژاد نزدیک به ریشه‌های زراعتی خود باقی ماند و بخش بزرگی از جمعیت امروزی آن هنوز در فارم‌ها و ملکیت‌های کوچک زراعتی زندگی و کار می‌کند. همین پیوستگی، چندکاره بودن و توانایی حل مسئله به‌طور مستقل را در این نژاد حفظ کرده است.

شپرد انگلیسی بدنی ورزیده و متناسب دارد که برای یک روز کامل کار ساخته شده است، نه برای سرعت یا نمایش. تنه‌اش کمی بلندتر از قدش است، با سینهٔ عمیق، پشت صاف و استخوان‌بندی معتدل. برداشت کلی از این سگ، چابکی و استحکام بدون هیچ‌گونه اغراق در اندام است. سر معتدل با شکستگی مشخص در پیشانی، گوش‌های متوسط که اغلب به جلو تا می‌خورد یا نیمه‌ایستاده قرار می‌گیرد، و حالتی هوشیار و باهوش در چهره دارد. دم پرپشم است و معمولاً هنگام آرامش پایین نگه داشته می‌شود.

پوشش بدن و رنگ‌ها

پوشش دولایهٔ مقاوم در برابر آب‌وهوا از یک زیرِ کرک نرم‌تر زیر یک لایهٔ رویی نسبتاً زبر تشکیل شده و برای کار بیرونی در فارم، در آب‌وهوای گوناگون، مناسب است. چهار الگوی سنتی عبارت‌اند از سیاه و سفید، سیاه و قهوه‌ای، سه‌رنگ (سیاه با نشان‌های قهوه‌ای و سفید)، و سیبل با سفید. نشان‌های سفید معمولاً روی سینه، پاها و صورت دیده می‌شود. این پوشش بدن کاربردی است و به مراقبت منظم اما نه سنگین نیاز دارد.

شپرد انگلیسی سگی اندیشمند است که پیوند قوی با اهل خانه دارد. با اعضای خانوادهٔ خودش مهربان و توجه‌کننده است و اغلب دلبستگی نزدیک‌تری به یک یا دو نفر پیدا می‌کند، در حالی که مواظب کل گروه هم هست. با اطفالی که در کنارش بزرگ شده‌اند، این نژاد صبور و به‌آرامی محافظ است، هرچند غریزهٔ گله‌بانی‌اش ممکن است به شکل هل دادن یا چرخیدن دور طفل خودش را نشان دهد که باید هدایت شود.

این سگ نسبت به افراد ناآشنا محتاط و هوشیار است، نه دوستانه در ملاقات نخست. برای اطلاع دادن ورود مهمانان پارس می‌کند و پیش از آرام گرفتن، تازه‌واردها را ارزیابی می‌کند، که این خصلت آن را نگهبانی کارآمد می‌سازد. این احتیاط با پرخاشگری یکسان نیست، و یک سگ به‌خوبی اجتماعی‌شده، پس از فهمیدن این‌که مهمان خوش‌آمد است، آرام می‌گیرد.

در کنار حیوانات دیگر، این نژاد معمولاً قابل اعتماد است، به‌خصوص با مواشی و حیوانات خانگی‌ای که با آن‌ها بزرگ شده است. غریزهٔ او مدیریت و محافظت است، نه تعقیب یا آسیب رساندن. این سگ مستقل است و تمایل دارد خودش تصمیم بگیرد، خصلتی که برای کار فارم مناسب است مگر به معنای این هم هست که از رهبری روشن و اجتماعی‌سازی زودهنگام سود می‌برد.

نظافت

• پوشش دولایه را یک یا دو بار در هفته برس بزنید تا موهای شل برداشته شود و از گره خوردن پشت گوش‌ها و روی پاها جلوگیری شود.
• در فصل ریزش سنگین‌تر موسمی، در بهار و خزان، برس زدن را بیشتر کنید.
• تنها در صورت نیاز حمام بدهید، زیرا این پوشش بدن خودش گرد و خاک را به‌خوبی دفع می‌کند.
• ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید و پس از کار بیرونی، گوش‌ها را از نظر کثیفی بررسی کنید.
• برای سلامت دندان، چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید.

ورزش

• هر روز دست‌کم ۶۰ تا ۹۰ دقیقه فعالیت فراهم کنید و در صورت امکان آن را در طول روز تقسیم کنید.
• کار بدنی را با چالش‌های ذهنی مانند گله‌بانی، آوردن توپ، پیاده‌روی طولانی یا بازی‌های آموزشی ترکیب کنید.
• یک وظیفه یا کار سازمان‌یافته این نژاد را بیشتر از تکرار بی‌هدف راضی می‌کند.
• از بی‌کار گذاشتن سگ برای مدت طولانی خودداری کنید، زیرا می‌تواند به رفتارهای مزاحم بینجامد.

محیط

شپرد انگلیسی در جایی با فضا و دسترسی به بیرون، مانند فارم، ملکیت کوچک زراعتی یا خانه‌ای با حویلی محصور، بهترین حالت خود را دارد. به لطف پوشش بدن مقاوم در برابر آب‌وهوا، با آب‌وهواهای گوناگون سازگار می‌شود. تنها در صورتی می‌تواند در شهر زندگی کند که نیازهای ورزشی و ذهنی‌اش هر روز به‌طور کامل برآورده شود، اما برای آپارتمان‌های کوچک یا محبوسیت طولانی، به‌طور طبیعی مناسب نیست.

به عنوان یک سگ کاری فعال با اندازهٔ متوسط، شپرد انگلیسی با یک رژیم کامل و متعادل که پروتئین و چربی کافی برای نیازهای انرژی‌اش دارد، خوب پیش می‌رود. غذایی متناسب با مرحلهٔ زندگی سگ انتخاب کنید و مقدار آن را با کار واقعی‌اش تنظیم کنید، زیرا یک سگ فارم که سخت کار می‌کند بسیار بیشتر از سگی که بیشتر در خانه می‌ماند انرژی می‌سوزاند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، به‌خصوص پس از ورزش. سگ را در وزنی لاغر و ورزیده نگه دارید. وزن اضافی فشار بیشتری به مفاصل وارد می‌کند و توان بدنی را کاهش می‌دهد.

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

خوراکی‌های اضافی را با احتیاط بدهید و آن‌ها را در محاسبهٔ کالری روزانه به حساب بیاورید تا سگ لاغر بماند. بیشتر شپردهای انگلیسی روی یک رژیم تجاری کامل به مکمل نیاز ندارند، هرچند یک داکتر حیوانات ممکن است برای سگ‌های مسن‌تر یا کسانی که کار سنگین می‌کنند، پشتیبان مفاصل توصیه کند. هر تغییر در رژیم غذایی را به‌تدریج، طی حدود یک هفته، اعمال کنید تا از ناراحتی گوارشی جلوگیری شود.

شپرد انگلیسی نژادی کاری و قوی است که از یک استخر ژنتیکی گسترده و گزینش براساس کارایی به‌جای ظاهر سود می‌برد. بیشتر این سگ‌ها زندگی طولانی و سالم دارند، با طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۵ سال. مانند بسیاری از سگ‌های گله‌بان، تعداد کمی بیماری ارثی در این نژاد دیده می‌شود و پرورش‌دهندگان مسئول برای آن‌ها بررسی انجام می‌دهند. مراقبت منظم بیطاری، ورزش معقول و وزن بدنی لاغر بیشترین تأثیر را در سلامت شپرد انگلیسی دارند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید، شامل کنه و کرم که در مناطق دهاتی رایج است.
• دست‌کم یک‌بار در سال معاینهٔ بیطاری تنظیم کنید و برای سگ‌های مسن، دو بار در سال.
• وزن لاغر را حفظ کنید و متناسب با وضعیت بدنی خوراک بدهید.
• به‌طور منظم دندان‌ها را مسواک بزنید و در معاینات، سلامت دندان بررسی شود.
• پیش از خرید توله سگ، نتایج بررسی‌های سلامتی والدین را از پرورش‌دهنده بخواهید.

شپرد انگلیسی یکی از آموزش‌پذیرترین نژادهای کاری است. باهوش، توجه‌کننده به راهنمای خود، و مشتاق به مفید بودن است، همین باعث می‌شود کارهای تازه را زود یاد بگیرد. همین هوش با استقلال همراه است: این نژاد پرورانده شده تا خودش تصمیم بگیرد، پس ممکن است حدومرزها را بیازماید یا اگر آموزش ناپیوسته یا یکنواخت باشد، از خود چیزی بسازد. راهنمایی روشن، منصفانه و پیوسته از دوران توله‌گی، سگی پاسخ‌گو و قابل اعتماد به بار می‌آورد. اجتماعی‌سازی زودهنگام و پیوسته مهم است تا احتیاط طبیعی این نژاد نسبت به افراد ناآشنا کاهش یابد و غریزهٔ گله‌بانی و نگهبانی‌اش به شکل درست هدایت شود.

اصول اولیه

۱. اجتماعی‌سازی را زود شروع کنید و توله سگ را با آدم‌ها، حیوانات و موقعیت‌های روزمره آشنا کنید. ۲. فرمان‌های اصلی را آموزش دهید: نام، بنشین، دراز بکش، بمان، برگشت، و راه رفتن با قلادهٔ شل. ۳. جلسات آموزش را کوتاه، متنوع و مکرر نگه دارید تا توجه سگ حفظ شود. ۴. یک وظیفهٔ واقعی یا شبیه‌سازی‌شده به سگ بدهید، مانند آوردن اشیا، جمع کردن بازیچه‌ها یا بازی‌های گله‌بانی. ۵. پیش از دادن آزادی بدون قلاده نزدیک مواشی یا سرک‌ها، یک برگشت قابل اعتماد بسازید. ۶. رفتار گله‌بانی نسبت به آدم‌ها و حیوانات خانگی را به سوی یک راه قابل قبول هدایت کنید.

پرورش مسئولانهٔ شپرد انگلیسی بیشتر بر حفظ توانایی کاری، خوی ثابت و سلامت تمرکز دارد تا صرفاً ظاهر. ماده‌ها معمولاً از حدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگی، پس از این‌که کاملاً رشد کرده و از نظر سلامت آزمایش شده‌اند، به بلوغ جسمی می‌رسند و آماده جفت‌گیری می‌شوند. جفت‌گیری از چرخهٔ فحلی ماده پیروی می‌کند که معمولاً حدود دو بار در سال رخ می‌دهد. دورهٔ آبستنی تقریباً ۶۳ روز طول می‌کشد و پس از آن ماده زایمان می‌کند و بچه‌ها را بزرگ می‌کند.

توله‌های تازه‌متولدشده در هفته‌های نخست کاملاً به مادر وابسته‌اند. پرورش‌دهندگان در همین دوره دست‌زدن ملایم و اجتماعی‌سازی زودهنگام را آغاز می‌کنند و با رشد توله‌ها به معرفی افراد، صداها و سطح‌های تازه ادامه می‌دهند. از آن‌جا که این نژاد برای خوی ثابت و توانایی ارزش قائل است، برنامه‌های پرورش خوب‌اداره‌شده، والدین را براساس آموزش‌پذیری و اعصاب پایدار انتخاب می‌کنند و پیش از جفت‌گیری، برای بیماری‌های ارثی مانند دیسپلازی مفصل ران و حساسیت MDR1 بررسی انجام می‌دهند.

راجستر سگ نژاد سگ گله انگلیسی در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد سگ گله انگلیسی یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد سگ گله انگلیسی تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.