چاو چاو

چاو چاو سگی تنومند و مربع‌اندام از چین است که به‌محض دیدن با یقه پرپشت دور سرش و زبان آبی‌سیاهش شناخته می‌شود. بزرگسالان معمولاً بین ۴۳ تا ۵۱ سانتی‌متر از زمین تا شانه قد دارند و وزنشان حدود ۲۰ تا ۳۲ کیلوگرم است که این نژاد را در دسته متوسط قرار می‌دهد. کُت دو نوع دارد، بلند (زبر) و کوتاه (صاف)، که هر دو به سگ ظاهری سنگین و فشرده می‌دهند.

خُلق و خوی چاو چاو به همان اندازه ظاهرش متمایز است. این نژاد وفادار و باوقار است، اغلب یک یا دو نفر را به‌عنوان همراه نزدیک برمی‌گزیند و در برابر غریبه‌ها سرد و فاصله‌گیر می‌ماند. بیشتر خونسرد و درخود است تا احساساتی، و بسیاری از صاحبانش رفتارش را به گربه تشبیه می‌کنند.

چاو چاو در خانه‌ای آرام که به استقلالش احترام می‌گذارد خوب زندگی می‌کند. این سگ به توجه پیوسته نیاز ندارد و محکم‌ترین دلبستگی‌هایش را از طریق روال منظم، نه بازی پُرانرژی، می‌سازد.

برای چه کسانی مناسب است

چاو چاو برای صاحبی با تجربه و صبور مناسب است که همراهی آرام و وفادار را به سگی مطیع ترجیح می‌دهد. جامعه‌پذیری زودهنگام و پیوسته اهمیت دارد، زیرا این نژاد به‌طور ذاتی محافظه‌کار است. خانه‌هایی با کودکان بسیار کوچک یا جریان دائمی مهمان‌های ناآشنا باید پیش از تصمیم، ماهیت فاصله‌گیر این سگ را در نظر بگیرند.

چاو چاو از قدیمی‌ترین نژادهای شناخته‌شده سگ است و ریشه در شمال چین دارد. تصاویر سگ‌هایی شبیه به این نژاد در هنر چینی از دوره سلسله هان، حدود دو هزار سال پیش، دیده می‌شود که نشان‌دهنده پیشینه طولانی آن در این منطقه است.

در طول قرن‌ها، این نژاد نقش‌های کاری متعددی در چین داشت. سگ‌های این نوع به‌عنوان نگهبان خانه و معابد نگه داشته می‌شدند، در شکار استفاده می‌شدند و در کنار مردم وظایف عملی دیگری انجام می‌دادند. کُت دوتایی ضخیم برای آب‌وهوای سرد شمالی مناسب بود.

این نژاد در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم از طریق تجارت با چین به بریتانیا رسید و نام «چاو چاو» معمولاً به اصطلاحی اشاره دارد که برای بار متفرقه از شرق به کار می‌رفت. علاقه در طول قرن نوزدهم رشد کرد و نگه داشتن چاو چاو توسط ملکه ویکتوریا به شهرت نژاد در انگلستان کمک کرد.

شناسایی رسمی پس از تشکیل باشگاه‌های نژادی صورت گرفت. باشگاه کنل آمریکا در سال ۱۹۰۳ چاو چاو را به رسمیت شناخت. از پیشینه کاری در چین، این نژاد به زندگی به‌عنوان سگ همراه و نمایشگاهی در اروپا و آمریکای شمالی تغییر جهت داد، نقشی که امروز بیشتر در آن شناخته می‌شود.

چاو چاو بدنی قوی و مربعی دارد که بر پاهای عقبی صاف نگه داشته می‌شود و این شکل، راه رفتنی خشک و سنجیده به سگ می‌دهد. جمجمه پهن، یقه پُر و گوش‌های کوچک و گردی که به‌هم نزدیکند، چهره‌ای اخمو و شیرگونه ایجاد می‌کنند. دُم بالا قرار دارد و روی کمر خوابیده است. ویژگی مشخصه این نژاد زبان و داخل دهان آبی‌سیاه است که در معدود نژادهای دیگری نیز دیده می‌شود.

کُت و رنگ‌ها

دو نوع کُت شناخته‌شده وجود دارد. کُت زبر پُر و انبوه است با لایه بیرونی فاصله‌گیر از بدن و زیرلایه‌ای نرم که در اطراف گردن بیشترین حجم را دارد. کُت صاف کوتاه‌تر و سخت‌تر است اما باز هم دولایه است. رنگ‌های یکدست پذیرفته‌شده عبارتند از قرمز، سیاه، آبی، دارچینی و کرم، که گاهی سایه‌های روشن‌تری نیز دارند. زیرلایه انبوه در تغییرات فصلی کُت به‌شدت می‌ریزد.

چاو چاو مستقل و اعتمادبه‌نفس دارد. با خانواده‌اش پیوندی نزدیک می‌بندد اما اغلب یک یا دو نفر را برمی‌گزیند و دلبستگی آرامی نشان می‌دهد تا محبت آشکار. در برابر غریبه‌ها محافظه‌کار و هوشیار است، خصلتی که از گذشته نگهبانی‌اش ریشه می‌گیرد، بنابراین جامعه‌پذیری زودهنگام اهمیت دارد.

با کودکانی که با آن‌ها بزرگ شده تحمل خوبی دارد، هرچند تحمل پایینش برای برخورد خشن نظارت را ضروری می‌کند. در کنار سگ‌ها و حیوانات خانگی دیگر ممکن است ارضی‌محور یا بی‌تفاوت باشد و پرخاش بین هم‌جنس‌ها گاهی رخ می‌دهد، پس معرفی دقیق کمک می‌کند. این نژاد معمولاً ساکت است و بی‌دلیل پارس نمی‌کند، اما هر چیز غیرعادی را اطلاع می‌دهد.

آرایش

• کُت زبر را حداقل دو تا سه بار در هفته برس بزنید Ùˆ در دوره ریزش فصلی روزانه
• کُت صاف را حدود یک بار در هفته برس بزنید
• زیرلایه انبوه را تا پوست برس بزنید تا گره Ùˆ پیچیدگی نداشته باشد، به‌ویژه در اطراف یقه Ùˆ ران‌ها
• هر چهار تا شش هفته یک‌بار حمام بدهید یا در صورت نیاز، Ùˆ کُت را کاملاً خشک کنید
• چین‌های عمیق صورت Ùˆ گوش‌ها را بررسی Ùˆ تمیز Ù†Ú¯Ù‡ دارید
• ناخن‌ها را منظم کوتاه کنید Ùˆ چشم‌ها را Ú©Ù‡ ممکن است زیر کُت پنهان بمانند بررسی کنید

ورزش

• روزانه دو پیاده‌روی متعادل انجام دهید، در مجموع حدود Û³Û° تا Û¶Û° دقیقه
• در هوای گرم یا مرطوب فعالیت را سبک Ù†Ú¯Ù‡ دارید
• برای تحریک ذهنی، جلسات کوتاه بازی یا آموزش داشته باشید
• از ورزش اجباری یا سخت پرهیز کنید، زیرا این نژاد نه از آن لذت می‌برد نه به آن نیاز دارد

محیط

چاو چاو با خانه‌ای آرام سازگار است و در صورت تأمین نیاز ورزشی، با آپارتمان هم کنار می‌آید. کُت سنگین این نژاد را به گرما حساس می‌کند، بنابراین فضایی خنک، سایه‌دار و دارای تهویه مناسب ضروری است. حیاطی با حصار محکم برای ماهیت ارضی‌محورش مناسب است.

چاو چاو با غذای کامل و متعادل متناسب با اندازه و سطح فعالیتش خوب زندگی می‌کند. از آنجا که این نژاد انرژی متوسطی دارد و کُت سنگینش افزایش وزن را پنهان می‌کند، غذا باید اندازه‌گیری شود و وضعیت جسمانی به‌طور منظم بررسی شود. رژیم با چربی کنترل‌شده و پروتئین کافی از کُت سالم و وزن پایدار حمایت می‌کند. همواره آب تازه فراهم کنید، به‌ویژه با توجه به حساسیت این نژاد به گرما.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را به بخش کوچکی از کالری روزانه محدود کنید تا از افزایش وزن جلوگیری شود. مکمل‌های مفصلی مانند گلوکوزامین ممکن است با توجه به خطر مشکلات لگن و آرنج در این نژاد مفید باشند، اما هر مکملی را فقط پس از مشورت با دامپزشک شروع کنید.

چاو چاو معمولاً ۸ تا ۱۲ سال عمر می‌کند. ساختار بدن و کُت انبوهش آن را مستعد چند بیماری می‌کند، پس مراقبت دامپزشکی منظم و کنترل وزن اهمیت دارد. مشکلات چشمی و مفصلی شایع‌ترین نگرانی‌ها هستند و کُت عمیق و چین‌های صورت نیاز به پایش منظم پوست و گوش دارند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینات سالانه دامپزشکی، با ویزیت دوبار در سال برای سگ‌های سالمند
• واکسیناسیون Ùˆ پیشگیری از انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید
• غربالگری لگن، آرنج Ùˆ چشم برای سگ‌های مولد
• وزن بدن را در محدوده مناسب Ù†Ú¯Ù‡ دارید تا فشار بر مفاصل کاهش یابد
• مراقبت دندانی منظم Ùˆ بررسی دوره‌ای کُت Ùˆ گوش‌ها

چاو چاو باهوش و توانمند است اما خودرأی و ذاتاً علاقه‌ای به اطاعت ندارد. سریع یاد می‌گیرد اما ممکن است انتخاب کند که پیروی نکند، پس آموزشش به صبر، ثبات و یک مربی آرام و محکم نیاز دارد. روش‌های خشن معمولاً نتیجه معکوس می‌دهند و اعتماد را از بین می‌برند. جامعه‌پذیری زودهنگام و گسترده برای کاهش محافظه‌کاری نژاد در برابر غریبه‌ها و سایر حیوانات ضروری است.

مبانی آموزش

۱. جامعه‌پذیری را در دوران توله‌سگی با افراد مختلف، مکان‌های گوناگون و سگ‌های دیگر شروع کنید ۲. دستورهای پایه (بنشین، بمان، بیا، آداب قلاده) را در جلسات کوتاه تدریس کنید ۳. پیروی را فوری با غذا یا تمجید پاداش دهید ۴. قوانین را در تمام خانواده یکسان نگه دارید ۵. احوال‌پرسی آرام را تمرین کنید تا محافظه‌کاری در برابر مهمانان مدیریت شود

چاو چاو حدود ۹ تا ۱۲ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسد، اما پرورش‌دهندگان مسئول معمولاً تا بلوغ جسمی و روانی در یک تا دو سالگی صبر می‌کنند و پیش از جفت‌گیری آزمایش‌های سلامت لگن، آرنج و چشم را انجام می‌دهند. دوره آبستنی حدود ۶۳ روز است. بچه‌های هر زایمان معمولاً چهار تا شش توله هستند. به دلیل سر عریض این نژاد، برخی زایمان‌ها به نظارت دقیق نیاز دارند و حضور دامپزشک توصیه می‌شود.

توله‌ها در هفته‌های اول برای گرما و تغذیه کاملاً به مادر وابسته‌اند. تماس زودهنگام و آشنایی آرام با انسان‌ها و مناظر روزمره از سنین پایین اهمیت دارد، زیرا محافظه‌کاری ذاتی این نژاد، جامعه‌پذیری اولیه را بخش کلیدی پرورش سگ‌های متعادل می‌کند. توله‌ها معمولاً از حدود هشت هفتگی به خانه جدید می‌روند.

راجستر سگ نژاد چاو چاو در افغانستان

نام سگ نژاد چاو چاو، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد چاو چاو تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.