سگ گله قفقازی

سگ چوپان قفقازی یک نژاد غول پیکر کاری است که برای محافظت از رمه ها و املاک در سرتاسر منطقه کوه های قفقاز پرورش یافته است. سگ های نر معمولاً بلندی بیشتر از ۷۰ سانتی متر در شانه دارند و وزن شان می تواند از ۷۰ کیلوگرام هم تجاوز کند که این نژاد را در جمع بزرگترین سگ های موجود امروزی قرار می دهد. اندازه بزرگ، کرک ضخیم و خوی آرام این سگ با اقلیم سرد و ناهموار زیستگاه اصلی اش سازگار است.

این سگ در وهله نخست یک محافظ است و سپس یک همدم. سده ها کار محافظت از مواشی در برابر درنده ها، سگی را شکل داده که با اهل خانه خود آرام است، نسبت به بیگانه ها محتاط می ماند و آماده است بر اساس تشخیص خودش دست به عمل بزند. این نژاد در داخل خانه وفادار و مهربان است، اما غریزه محافظتی و قلمرو خواهی آن قوی است و از سنین پایین در آن دیده می شود.

سگ چوپان قفقازی یک حیوان خانگی معمولی نیست. این سگ به یک صاحب باتجربه، فضای امن، آشناسازی زودهنگام با محیط و برخورد پیگیر نیاز دارد. در یک خانه مناسب، سگی با اعتماد به نفس، وفادار و توانمند برای محافظت خواهد بود؛ اما در خانه نامناسب، قدرت و استقلال آن می تواند مدیریت آن را دشوار سازد.

چه کسانی برایش مناسب اند

این نژاد برای صاحبانی مناسب است که پیش از این با سگ های بزرگ محافظ کار کرده باشند و بتوانند ملکیت امن و حصاربندی شده با فضای کافی برای گشت زنی سگ فراهم کنند. این سگ گزینه ضعیفی برای صاحبان تازه کار، زندگی در آپارتمان یا خانه هایی با رفت و آمد زیاد مهمانان و افراد ناآشنا است. کسانی که به آموزش زودهنگام و آشناسازی اجتماعی دایمی متعهد باشند و به دنبال یک محافظ جدی باشند نه یک سگ خانگی اجتماعی، بهترین انتخاب برای نگهداری این نژاد اند.

این نژاد نامش را از قفقاز گرفته است؛ منطقه کوهستانی میان بحیره سیاه و بحیره خزر که امروز بخش هایی از روسیه، جورجیا، ارمنستان و آذربایجان را در بر می گیرد. سگ های بزرگ محافظ از سده های زیاد به این سو در این منطقه کار کرده و از گوسفند و سایر مواشی در برابر گرگ، خرس و راهزنان انسانی محافظت نموده اند. شرایط اقلیمی میان دره های کوهستانی و استپ ها به شدت متفاوت بود و جمعیت های محلی سگ های محافظ از یک منطقه تا منطقه دیگر به گونه متفاوت رشد کردند.

این نژاد در بیشتر بخش های تاریخ خود یک گونه یکسان و معیاری نبود. چوپان ها سگ ها را بر اساس توانایی کاری، تحمل آب و هوا و غریزه محافظتی انتخاب می کردند نه بر اساس شکل ظاهری یکسان. به همین علت، گونه های منطقه ای در اندازه، درازی کرک و ساختار بدن باهم فرق داشتند و بخشی از این گوناگونی هنوز هم در این نژاد دیده می شود.

در سده بیستم، پرورش دهندگان در اتحاد شوروی تلاش کردند این سگ را زیر نام سگ چوپان قفقازی، که با نام تلفظی کاوکازسکایا اوچارکا نیز شناخته می شود، تعریف و معیاری سازند. سگ های این منطقه در نقش های نظامی و محافظتی به کار گرفته می شدند و پرورش گزینشی به هدف رسیدن به یک محافظ قوی و مقاوم دنبال می شد.

این نژاد بعدتر از زادگاه اصلی اش فراتر رفت و اکنون در سطح جهان به عنوان محافظ و در برخی کشورها به عنوان سگ نمایشی نگهداری می شود. بسیاری از خط های نسلی آن هنوز پیشینه کاری را که این نژاد را شکل داده منعکس می کنند و غریزه محافظتی اصلی آن یک ویژگی مشخص کننده باقی مانده است.

سگ چوپان قفقازی بزرگ، قوی و دارای استخوان بندی سنگین است؛ سر پهن، سینه عمیق و بدنی عضلانی دارد که برای تحمل در اقلیم سرد ساخته شده است. تأثیر کلی آن قدرت و حجم است نه سرعت. کرک دو لایه ضخیم آن به حجم ظاهری سگ می افزاید، به ویژه در اطراف گردن و شانه ها که موی بلندتر می تواند یالی شکل بگیرد.

گوش های این سگ در مناطق کاری به گونه سنتی کوتاه می شد، هرچند در بسیاری از کشورها امروز گوش های طبیعی و آویزان آن نگهداری می شود. دم آن پرمو است و در حالت آرام پایین نگهداشته می شود.

کرک و رنگ ها

این نژاد کرک دو لایه ضخیم دارد که زیر کرک نرم و عایق در زیر لایه بیرونی زبرتر قرار گرفته است. درازی کرک بسته به خط نسلی فرق می کند، از نوع کوتاه و صاف تر تا نوع بلند و پرپشت با پرمویی روی پاها و دم. رنگ آن دامنه گسترده ای دارد و شامل خاکستری، زرد کمرنگ، قهوه ای زنگاری، قهوه ای روشن، خالدار و سفید می شود که اغلب همرای یک نقاب تیره تر روی صورت است. این کرک برای آب و هوای سرد و مرطوب ساخته شده و به ویژه در فصل ریزش کرک، به شدت می ریزد.

سگ چوپان قفقازی سگی با اعتماد به نفس، شجاع و عمیقاً وفادار به انسان ها و حیواناتی است که آن ها را از خود می داند. در داخل خانه معمولاً آرام و مهربان است و پیوند قوی با فامیل خود برقرار می کند. این نژاد طوری پرورش یافته که هنگام محافظت از مواشی به تنهایی تصمیم بگیرد، بنابراین بیشتر اوقات موقعیت ها را خودش ارزیابی می کند تا این که منتظر دستور بماند.

نسبت به بیگانه ها، این سگ محتاط و هوشیار است. غریزه محافظتی و قلمرو خواهی آن برجسته است و ممکن است با ورود یک شخص ناآشنا به قلمرو سگ، آن شخص مورد چالش قرار بگیرد. آشناسازی درست و پیگیر از دوران توله گی اهمیت دارد تا سگ یاد بگیرد فعالیت عادی را از یک تهدید واقعی تشخیص دهد.

در برخورد با حیوانات دیگر، این نژاد می تواند مسلط باشد، به ویژه نسبت به سگ های ناآشنای هم جنس. این سگ اغلب همرای حیوانات و مواشی که همرایش بزرگ شده به آرامی زندگی می کند، اما آشناسازی همرای حیوانات جدید باید با احتیاط و زیر نظارت انجام شود. در برخورد با اطفال فامیل خودش معمولاً ملایم است، هرچند به دلیل اندازه بزرگش، برخورد آن با اطفال خوردسال همیشه باید زیر نظارت باشد.

سگ چوپان قفقازی به یک صاحب نیاز دارد که برای خواسته های یک محافظ غول پیکر و پرکرک آماده باشد. نگهداری کرک، محصور سازی امن و برخورد پیگیر روزانه از سطح بالای فعالیت مهم تر است.

نظافت

• کرک را چند بار در هفته و در دوران ریزش فصلی هر روز شانه کنید تا زیر کرک شل شده جمع شود و از گره خوردگی جلوگیری گردد
• در فصل بهار و خزان انتظار ریزش زیاد کرک را داشته باشید
• سگ را تنها زمانی حمام دهید که واقعاً لازم باشد، زیرا کرک آن به گونه طبیعی مقاوم به آب و هوا است
• گوش ها را به گونه منظم چک کنید، ناخن ها را کوتاه کنید و کرک را از نگاه گرد و خاک و پرازیت معاینه نمایید

ورزش

• روزانه سگ را به پیاده روی ببرید و به یک حویلی امن برای گشت زنی دسترسی بدهید
• نیاز انرژی این نژاد متوسط است نه زیاد؛ سگ در حالت آرام قرار دارد، اما نباید به کلی بدون فعالیت رها شود
• در دوران رشد طولانی این نژاد غول پیکر از ورزش سخت و تکراری خودداری کنید تا مفصل های در حال رشد آسیب نبینند

محیط

این نژاد بهترین عملکرد را در فضای باز و ملکیت با حصار امن دارد. این سگ به لطف کرک اش آب و هوای سرد را به خوبی تحمل می کند، اما در گرما ممکن است دچار مشکل شود. زندگی در آپارتمان و خانه هایی با رفت و آمد دایمی مهمان گزینه های ضعیفی اند، زیرا غریزه محافظتی سگ می تواند حضور مکرر بیگانه ها را به منبع تنش و درگیری تبدیل کند.

یک رژیم غذایی کامل و متوازن که برای نژادهای بزرگ یا غول پیکر ساخته شده به سگ بدهید. از آنجایی که سگ های بالغ سنگین وزن اند، کنترول مقدار خوراک و حفظ وزن سالم برای کاهش فشار روی مفصل ها اهمیت دارد. توله های نژاد غول پیکر باید با سرعت کنترول شده رشد کنند، بنابراین یک رژیم غذایی ساخته شده برای رشد نژادهای بزرگ و رهنمایی داکتر حیوانات به جلوگیری از مشکلات مرتبط به رشد سریع کمک می کند. همیشه آب تازه فراهم کنید و مقدار خوراک را متناسب با وزن، سن و فعالیت هر سگ تنظیم نمایید.

تحفه های خوراکی و مکمل ها

تحفه های خوراکی را تنها سهم کوچکی از کالری روزانه سگ نگهدارید تا تعادل رژیم غذایی را برهم نزنند و باعث اضافه وزن نشوند. بسیاری از نژادهای غول پیکر از برنامه های منظم خوراک دهی و، در صورتی که داکتر حیوانات توصیه کند، از مکمل های تقویت مفصل بهره می برند، اما مکمل ها نباید بدون رهنمایی مسلکی داده شوند. برخی سگ های بزرگ و دارای سینه عمیق در معرض خطر نفخ معده قرار دارند، بنابراین در باره شیوه خوراک دهی، مانند زمان بندی وعده ها و استراحت پیش و پس از خوراک، با داکتر حیوانات خود مشوره کنید.

سگ چوپان قفقازی به گونه عمومی سگی مقاوم است و عمر معمول آن ۱۰ الی ۱۲ سال است که در محدوده معمول برای یک نژاد غول پیکر قرار دارد. مانند سایر سگ های بسیار بزرگ، اندازه بدن آن مسایل صحی خاصی را با خود می آورد، به ویژه در مورد مفصل ها و سینه عمیق. پرورش مسوولانه، کنترول وزن و مراقبت منظم داکتر حیوانات همه به داشتن یک زندگی طولانی تر و سالم تر کمک می کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین ها و کنترول پرازیت را به روز نگهدارید
• برای محافظت از مفصل ها وزن سالم را حفظ کنید
• معاینات منظم داکتر حیوانات و مراقبت دندان را برنامه ریزی کنید
• توله سگ را از پرورش دهندگانی بخرید که سگ های شان را از نگاه مشکلات ران و آرنج معاینه می کنند
• در دوران رشد طولانی مفصل ها را زیر نظر داشته باشید و از ورزش سخت و تکراری در سگ های جوان خودداری کنید

سگ چوپان قفقازی هوشمند و توانمند است، اما طوری پرورش یافته که به گونه مستقل کار کند و مانند بسیاری از نژادهای همدم، هدفش راضی نگهداشتن صاحبش نیست. آموزش این سگ به صبر، پیگیری و رهبری روشن نیاز دارد. این نژاد بهترین واکنش را به یک برخورد دار آرام و با اعتماد به نفس نشان می دهد که مرزهای منصفانه و ثابت تعیین می کند. روش های خشن معمولاً با سگی به این اندازه و خوی نتیجه معکوس می دهد. به دلیل غرایز محافظتی این نژاد، آشناسازی اجتماعی زودهنگام و پیگیر با انسان ها، مکان ها و موقعیت های گوناگون به اندازه فرمانبرداری اهمیت دارد و این نژاد به گونه عمومی برای صاحبان بی تجربه مناسب نیست.

نکات بنیادی

1. آشناسازی اجتماعی را از دوران توله گی شروع کنید و سگ را با انسان ها، محیط ها و حیوانات دوست دار گوناگون آشنا سازید
2. فرمان های بنیادی مانند بشین، بمان، برگشت به نزد صاحب و راه رفتن با زنجیر را زود آموزش دهید، تا زمانی که اندازه سگ هنوز قابل مدیریت است
3. قواعد ثابت خانه را تعیین کنید و هر روز آن ها را تقویت نمایید
4. جلسات آموزشی را کوتاه، مثبت و پرتکرار نگهدارید نه طولانی و یکنواخت
5. آموزش و برخورد کنترول شده را تا دوران بلوغ ادامه دهید تا رفتار قابل اعتماد حفظ شود

سگ چوپان قفقازی به عنوان یک نژاد غول پیکر به آهستگی بالغ می شود و اغلب تا اواسط سال دوم زندگی اش به رشد کامل نمی رسد. پرورش مسوولانه سگ های بالغی را جفت می کند که از نگاه صحی معاینه شده اند، به ویژه از نظر مشکلات ران و آرنج، و خوی و خصلت پایدار و سالم دارند، زیرا غریزه محافظتی و خوی سگ تا حدی ارثی است.

دوران حاملگی در سگ ها تقریباً نه هفته طول می کشد. اندازه توله ها فرق می کند و نژادهای بزرگ می توانند توله های زیادی داشته باشند. هفته های نخست برای آشناسازی اجتماعی اهمیت زیاد دارد، بنابراین توله ها باید در یک محیط خانگی با آشنایی ملایم و گوناگون با انسان ها و منظره ها و صداهای روزمره پرورش یابند پیش از این که به خانه های جدید بروند. با توجه به اندازه بزرگ و خوی محافظتی این نژاد، صاحبان جدید باید آماده و ترجیحاً باتجربه باشند. پرورش سگی با این قدرت تنها باید توسط پرورش دهندگان آگاه انجام شود که بتوانند توله ها را در خانه های مناسب و امن جابجا کنند.

راجستر سگ نژاد سگ گله قفقازی در افغانستان

نام سگ نژاد سگ گله قفقازی، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.