کانه کورسو

کین کورسو یک سگ بزرگ کاری از ایتالیا است که یکی از چند نوع ماستیف پرورش‌یافته در شبه‌جزیرهٔ ایتالیا به شمار می‌رود. نرها معمولاً در حدود ۲۵ تا ۲۷.۵ انچ در قد شانه قرار دارند و وزن‌شان تقریباً ۱۰۰ تا ۱۱۰ پوند است؛ ماده‌ها اندکی کوچک‌تر اند. این نژاد بدنی عضلانی، سر پهن و پوستی کوتاه و متراکم دارد.

نام این سگ از واژهٔ لاتین cohors گرفته شده که به معنای نگهبان یا محافظ است. این نژاد قرن‌ها در مزرعه‌ها و املاک روستایی کار می‌کرد، از دارایی و مواشی نگهبانی می‌کرد و در کنترل حیوانات بزرگ‌تر به صاحبانش کمک می‌رساند. این پیشینه هنوز در رفتار سگ امروزی دیده می‌شود: با اعتماد به نفس، هوشیار و به‌شدت دلبستهٔ افرادی که با آن‌ها زندگی می‌کند.

کین کورسو در خانه آرام و متین است، اما نسبت به هر چیز غیرعادی حساس و گوش‌به‌زنگ می‌ماند. این سگ باهوش و آموزش‌پذیر است، هرچند اندازهٔ بزرگ و غریزهٔ محافظت‌گرش ایجاب می‌کند که صاحبش نظم پیوسته و جامعه‌پذیری زودهنگام برایش فراهم کند.

چه کسانی برای نگهداری این سگ مناسب اند

کین کورسو برای صاحبی مناسب است که تجربه داشته باشد و بتواند هرروز ورزش، تمرین پیوسته و رهبری ثابت را برای سگش تضمین کند. بهترین محیط برایش خانه‌یی با چاردیواری محکم و ساحهٔ کافی برای حرکت یک سگ بزرگ است. این نژاد برای کسانی که برای بار اول سگ نگه می‌دارند یا نمی‌توانند رفت‌وآمد مهمانان و حیوانات دیگر را کنترل کنند، گزینهٔ مناسبی نیست.

ریشهٔ کین کورسو به ماستیف‌های کاری ایتالیای باستان برمی‌گردد. این سگ‌ها را عموماً با canis pugnax، سگ‌های مورد استفادهٔ سپاه روم، و با خانوادهٔ گسترده‌تر نژادهای ماستیف که در سراسر منطقهٔ مدیترانه پخش شده بودند، مرتبط می‌دانند. پس از دورهٔ روم، این سگ‌ها با زندگی روستایی سازگار شدند و از مزرعه‌ها نگهبانی می‌کردند، مواشی را می‌راندند و در شکار حیوانات بزرگی مانند خوک وحشی کمک می‌رساندند.

این نژاد برای قرن‌ها یک حیوان کاری منطقه‌یی باقی ماند و بیشتر در جنوب ایتالیا، به‌ویژه در منطقهٔ پولیا و اطراف آن دیده می‌شد. بقای این سگ به مفید بودنش در مزرعه وابسته بود، نه به هیچ دفتر ثبت رسمی؛ از همین رو به‌جای یک نژاد نمایشی، بیشتر به‌عنوان یک نگهبان کاربردی رشد کرد.

با ماشینی‌شدن کشاورزی و آشفتگی‌های قرن بیستم، نیاز به سگ‌های نگهبان مزرعه کاهش یافت و شمار کین کورسوها به‌شدت پایین آمد. تا دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، این نژاد نزدیک به نابودی رسیده بود. گروهی از علاقه‌مندان ایتالیایی، از جمله پرورش‌دهندگانی که با جیووانی بوناتی و انجمن «سوسیه‌تا آموراتی کین کورسو» (تأسیس ۱۹۸۳) در ارتباط بودند، سگ‌های بازمانده را پیدا کردند و برنامه‌یی سازمان‌یافته برای احیای نژاد آغاز کردند.

باشگاه سگ ایتالیا (ENCI) این نژاد را در سال ۱۹۹۴ و فدراسیون بین‌المللی سگ‌شناسی (FCI) آن را در سال ۲۰۰۷ به رسمیت شناختند. باشگاه کینولوژی امریکا (AKC) نیز در سال ۲۰۱۰ کین کورسو را رسمیت داد. سگی که زمانی در آستانهٔ انقراض قرار داشت، حالا به نژادی جاافتاده تبدیل شده که هم برای نگهبانی و هم به‌عنوان همدم نگهداری می‌شود.

کین کورسو ماستیفی بزرگ و ورزیده است که برای قدرت ساخته شده، نه فقط برای حجم. بدنش کمی درازتر از قدش است، استخوان‌بندی سنگین دارد، سینه‌اش عمیق است و عضلاتش کاملاً نمایان اند. سرش پهن با استاپ برجسته است و پوزه‌اش پهن و تقریباً چهارگوش به نظر می‌رسد. حالت چهره‌اش هوشیار و جدی است.

گوش‌های این سگ به‌طور طبیعی آویزان اند و نزدیک به گونه‌ها قرار می‌گیرند. در برخی مناطق، رسم بر این بوده که گوش‌ها را کوتاه کنند، هرچند این کار در شماری از کشورها محدود یا ممنوع شده است. دُمش بلند از کمر برمی‌خیزد و در جاهایی که قانون اجازه دهد، گاهی کوتاه می‌شود.

پوست و رنگ‌ها

پوست این سگ کوتاه، متراکم و نزدیک به بدن است و زیرپوستی نازک دارد که در هوای سرد ضخیم‌تر می‌شود. رنگ‌های پذیرفته‌شده شامل سیاه، سایه‌های گوناگون حنایی و سرخ، و خاکستری (که گاهی آبی نامیده می‌شود) اند. الگوی برندل روی زمینهٔ حنایی یا خاکستری دیده می‌شود. سگ‌های حنایی و سرخ معمولاً نقاب تیره‌یی روی پوزه دارند. لکه‌های سفید کوچک روی سینه، گلو، پنجه‌ها یا چانه معمول است و به‌طور کل پذیرفته می‌شود.

کین کورسو به خانواده‌اش دلبسته است و با افرادی که کنارشان زندگی می‌کند پیوند نزدیکی برقرار می‌کند. در داخل خانه معمولاً آرام و کم‌سروصداست و ترجیح می‌دهد نزدیک صاحبانش بماند. این سگ به‌شدت هوشیار است و بدون این‌که کسی از او بخواهد، خودش مراقب خانه می‌ماند.

در برابر غریبه‌ها این نژاد ذاتاً محتاط و گوش‌به‌زنگ است. به‌سادگی با افراد ناآشنا گرم نمی‌گیرد، به همین دلیل جامعه‌پذیری زودهنگام و پیوسته اهمیت دارد تا سگ بتواند یک مهمان معمولی را از یک تهدید واقعی تشخیص دهد. با اطفال خانوادهٔ خودش می‌تواند ملایم و صبور باشد، هرچند به دلیل اندازه‌اش، تعامل با اطفال کوچک باید زیر نظارت باشد.

با سگ‌ها و حیوانات دیگر، کین کورسو گاهی قلمروطلب می‌شود و برخی از این سگ‌ها نسبت به هم‌جنس خود پرخاشگری نشان می‌دهند. بزرگ‌کردن این سگ همراه با حیوانات دیگر و کنترل دقیق آشناسازی، درگیری را کاهش می‌دهد. این نژاد اعتماد به نفس و اراده‌یی قوی دارد و به صاحبی نیاز دارد که مرزهای روشن و ثابت تعیین کند.

آرایش و نظافت

• پوست کوتاهش را هفته‌یی یک‌بار با برس لاستیکی یا برس سخت برس بزنید؛ در فصل ریزش پشم این کار را بیشتر انجام دهید.
• هر یک تا دو ماه یک‌بار، یا هرگاه کثیف شد، آن را حمام بدهید.
• ناخن‌هایش را هر سه تا چهار هفته کوتاه کنید.
• گوش‌هایش را به‌طور منظم چک و پاک کنید، به‌ویژه در سگ‌های با گوش آویزان، تا خطر عفونت کم شود.
• دندان‌هایش را چند بار در هفته مسواک بزنید.

ورزش

• روزانه دست‌کم یک ساعت فعالیت برایش فراهم کنید، تقسیم‌شده بین پیاده‌روی و بازی.
• فعالیت‌های ساختاریافته مانند تمرین فرمان‌برداری، بازی‌های بویایی یا آوردن توپ کنترل‌شده را در برنامه‌اش بگنجانید.
• برای وقت‌های آزاد و بدون زنجیر از ساحه‌یی با چاردیواری محکم استفاده کنید؛ این سگ بزرگ و قوی نباید آزادانه در بیرون بگردد.
• در توله‌سگ‌های در حال رشد از ورزش سخت و تکراری خودداری کنید تا مفصل‌های در حال رشدشان آسیب نبیند.

محیط زندگی

کین کورسو در خانه‌یی با چاردیواری محکم و حویلی کافی برای حرکت بهترین حالت را دارد. این سگ آب‌وهوای معتدل را تحمل می‌کند، اما پوست کوتاهش در هوای سرد محافظت چندانی نمی‌دهد و بدن سنگینش او را در گرما مستعد گرمازدگی می‌سازد، پس در تابستان باید حواستان به او باشد. بیشتر مناطق افغانستان اقلیم قاره‌یی دارد، با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد و نوسان شدید دما در طول سال؛ در چنین شرایطی باید هم از گرمازدگی در تابستان و هم از سرمازدگی در زمستان محافظتش کرد. این سگ به افرادش بسیار دلبسته است و تنها ماندن طولانی برایش خوب نیست.

به این سگ خوراک کامل و متعادلی بدهید که برای نژادهای بزرگ یا غول‌پیکر ساخته شده باشد. سگ‌های بالغ معمولاً با روزانه تقریباً ۴ تا ۸ پیاله خوراک خشک باکیفیت، تقسیم‌شده در دو وعده، به‌خوبی پیش می‌روند؛ مقدار دقیق آن به سن، وزن و سطح فعالیت سگ بستگی دارد. برای نژادهایی با سینهٔ عمیق مانند کین کورسو، معمولاً توصیه می‌شود جیرهٔ روزانه را در دو وعده تقسیم کنند نه یک وعدهٔ بزرگ، تا خطر نفخ معده کم شود.

به توله‌سگ‌ها باید فورمول ویژهٔ توله‌های نژاد بزرگ داد که رشد آهسته و ثابت را پشتیبانی می‌کند. تغذیه برای رشد سریع می‌تواند به مفصل‌های در حال رشد فشار بیاورد و بهتر است از آن پرهیز شود. همیشه آب تازه در دسترسش باشد و به‌جای خوراک آزاد، مقدار خوراک را اندازه‌گیری کنید تا وزن بدنش متناسب بماند.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی را در حدود ده درصد کالری روزانه نگه دارید تا این نژاد بزرگ دچار اضافه‌وزن نشود. برخی صاحبان سگ، با توجه به گرایش این نژاد به مشکلات لگن و آرنج، مکمل‌های مفصلی مانند گلوکوزامین و کاندروایتین می‌دهند، اما هر مکملی را تنها پس از مشورت با داکتر حیوانات شروع کنید.

کین کورسو به‌طور کل نژاد سالمی است، اما مانند بیشتر ماستیف‌های بزرگ، طول عمرش نسبتاً کوتاه، حدود ۹ تا ۱۲ سال، است و چند خطر سلامتی مربوط به نژاد را با خود دارد. پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌های خود را برای بیماری‌های ارثی و مفصلی چک می‌کنند و کسانی که می‌خواهند توله بخرند باید نتیجهٔ آزمایش‌های سلامت والدین را بخواهند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون و کنترل انگل را به‌موقع نگه دارید.
• برای معاینهٔ سالانهٔ داکتر حیوانات وقت بگیرید و در سگ‌های مسن آن را به دو بار در سال برسانید.
• وزن سگ را متناسب نگه دارید تا فشار روی مفصل‌ها کم شود.
• خوراک را در وعده‌های سنجیده بدهید و بلافاصله پس از خوراک‌دادن از ورزش سنگین خودداری کنید تا خطر نفخ معده کم شود.
• توله را از پرورش‌دهنده‌یی بخرید که والدین را از نگاه لگن، آرنج، قلب و چشم چک کرده باشد.

کین کورسو باهوش است و زود یاد می‌گیرد، اما در عین حال مستقل و پراعتماد به‌نفس است، از همین رو به صاحبی نیاز دارد که با نظم و انتظارات روشن آموزشش دهد. این سگ رهبری ثابت را می‌جوید و اگر قواعد ناهماهنگ باشند، کنترلش دشوار می‌شود. به دلیل اندازه و غریزهٔ محافظت‌گرش، آموزش و جامعه‌پذیری باید از دوران توله‌گی آغاز شود و تا بزرگسالی ادامه یابد.

از همان اول سگ را با طیف گسترده‌یی از افراد، مکان‌ها و حیوانات دیگر آشنا کنید تا در موقعیت‌های تازه آرام بماند. جلسه‌های آموزشی را کوتاه و متمرکز نگه دارید و پیش از رفتن به تمرین‌های پیشرفته‌تر، پاسخ‌های مطمئن به فرمان‌های پایه را جا بیندازید.

نکات پایه

۱. پاسخ به نام و برگشت مطمئن را جا بیندازید. ۲. فرمان‌های بنشین، دراز بکش و بمان را به‌عنوان پایه آموزش دهید. ۳. راه‌رفتن با زنجیر شل را زود، پیش از این‌که سگ به وزن کامل برسد، تمرین کنید. ۴. سلام‌واحوال‌پرسی آرام را تمرین کنید تا سگ یاد بگیرد در حضور مهمانان آرام بماند. ۵. کارهای ساختاریافته یا تمرین فرمان‌برداری اضافه کنید تا ذهنش مصروف بماند.

کین کورسو معمولاً دیرتر از نژادهای کوچک‌تر به بلوغ جسمی و رفتاری می‌رسد و بسیاری از پرورش‌دهندگان تا حدود دو سالگی سگ صبر می‌کنند تا آزمایش‌های سلامت، از جمله ارزیابی لگن و آرنج، تکمیل شود. هر دو والد باید پیش از هر جفت‌گیری از نگاه بیماری‌های ارثی شناخته‌شدهٔ این نژاد چک شوند.

دورهٔ آبستنی حدود ۶۳ روز طول می‌کشد، مانند اکثر سگ‌های دیگر. توله‌ها معمولاً بین شش تا هشت‌تایی اند، هرچند گاهی توله‌های بیشتری هم به دنیا می‌آیند. چون این نژاد بزرگ است و توله‌هایش سریع رشد می‌کنند، سگ ماده در دوران آبستنی و شیردهی به تغذیهٔ خوب نیاز دارد و پرورش‌دهنده باید آمادهٔ کمک هنگام زایمان باشد.

دست‌زدن و جامعه‌پذیری زودهنگام توله‌ها برای نژادی نگهبان اهمیت زیادی دارد. برنامه‌های پرورش خوب از همان هفته‌های اول توله‌ها را به‌آرامی با افراد، صداها و سطوح گوناگون آشنا می‌کنند و آن‌ها را به خانه‌هایی می‌سپارند که برای نگهداری سگی بزرگ و محافظت‌گر آماده باشند.

راجستر سگ نژاد کانه کورسو در افغانستان

نام سگ نژاد کانه کورسو، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد کانه کورسو تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.