کا ده بو

کا دی بو یک سگ بزرگ از خانوادهٔ مولوسر (سگ‌های بزرگ استخوانی) است که در جزیرهٔ مایورکای هسپانیه پرورش یافته است. این نام از زبان کاتالان گرفته شده و به معنای تقریبی «سگ گاو» است، اشاره‌یی به کاری که این نژاد پیشتر با گاوها و در مسابقات گاوبازی انجام می‌داد. این سگ با نام‌های پرو دی پرسا مایورکین یا ماستیف مایورکین هم شناخته می‌شود.

این یک سگ سنگین‌بنیه با سر پهن، فک‌های قوی و بدنی عضلانی و اندکی درازتر از قدش است. با وجود این هیکل هیبت‌ناک، سگ بالغ معمولاً در خانه آرام و کم‌سروصدا رفتار می‌کند. این نژاد را آرام، وفادار، محافظ، شجاع و با اعتماد به‌نفس توصیف می‌کنند. صاحبان این سگ‌ها بیشتر یک حیوان را می‌بینند که تماشا می‌کند نه واکنش نشان می‌دهد و تا دلیلی برای عمل نباشد، صبر می‌کند.

کا دی بو با اعضای فامیلی که با آن‌ها زندگی می‌کند، پیوند نزدیک برقرار می‌سازد و اغلب با اطفالی که همراه آن بزرگ شده‌اند، شکیبا است. در برابر افراد ناآشنا محتاط و هوشیار می‌ماند. غریزهٔ نگهبانی آن ذاتی است نه آموخته‌شده، به همین علت اجتماعی‌سازی زودهنگام و برخورد پیوسته از دوران چوچگی اهمیت زیاد دارد.

این نژاد به چه کسانی می‌سازد

کا دی بو برای صاحبی مناسب است که برای تمرین و اجتماعی‌سازی روزانه وقت داشته باشد و در نگهداری یک سگ قوی و محافظ احساس راحتی کند. این سگ در خانه‌یی با حویلی محاط و افرادی که اکثر اوقات حضور دارند، بهتر سازگار می‌شود. صاحبان تازه‌کار سگ ممکن است این نژاد را دشوار بیابند، زیرا اندازه و طبیعت نگهبانی آن به مدیریت با اعتماد به‌نفس و پیوسته نیاز دارد.

کا دی بو از جزیرهٔ بالئاریک مایورکا، در سواحل شرقی هسپانیه، سرچشمه می‌گیرد. نسب آن به سگ‌های کهن مولوسر و ماستیف‌گونهٔ منطقهٔ ایبریا برمی‌گردد که با گذشت زمان با سگ‌های بولداگ آمیزش یافتند. این نژاد به‌عنوان حیوانی کاری شکل گرفت که برای کنترل گاوها و پاسداری از املاک و مواشی به کار می‌رفت.

در دورانی که مبارزهٔ حیوانات رواج داشت، سگ‌های این نوع در مسابقات برضد گاو نیز استفاده می‌شدند و همین موضوع منشأ نام کا دی بو است. فک‌های قوی، سینهٔ پهن و روحیهٔ مصمم این سگ برای این نوع کار ارزشمند شمرده می‌شد. زمانی که این‌گونه مبارزات ممنوع اعلام شد، شمار این سگ‌ها کاهش یافت و این نژاد تا نزدیکی نابودی پیش رفت.

در سراسر سدهٔ بیستم، پرورش‌دهندگان هسپانوی تلاش کردند تا این نژاد را از سگ‌های باقی‌مانده در مایورکا احیا و تثبیت کنند. استندرد نژاد به‌گونه‌یی تدوین شد که هیکل مولوسری، رنگ‌های خالدار (برندل) و زرد کم‌رنگ، و خوی آرام نگهبانی آن را ثابت نگه دارد. این نژاد در سطح بین‌المللی با نام‌های کا دی بو، پرو دی پرسا مایورکین و ماستیف مایورکین به رسمیت شناخته می‌شود.

امروزه کا دی بو بیشتر به‌عنوان نگهبان و همدم فامیلی نگهداری می‌شود نه سگ کاری مسابقات. این نژاد بیرون از هسپانیه هنوز کمیاب است، مگر در میان صاحبانی که خواهان یک نژاد بزرگ و محافظ با خوی متعادل استند، طرفداران ثابتی دارد.

کا دی بو بدنی فشرده و عضلانی دارد که اندکی درازتر از قدش است. سرش بزرگ و پهن با پوزهٔ قوی و عمیق و فک‌های خوش‌رشد است. پوست اطراف گردن و سر می‌تواند اندکی شل باشد و به‌ویژه نرها رشد سنگین‌تری در گونه و سر نسبت به ماده‌ها نشان می‌دهند. برداشت کلی از این سگ، قدرت و توازن است نه حجم برای خود حجم.

پوستان و رنگ‌ها

پوستان این سگ کوتاه و در لمس خشن است و صاف به بدن چسپیده است، که مراقبت از آن را ساده می‌سازد. رنگ‌های پذیرفته‌شده برندل، زرد کم‌رنگ و سیاه استند و برندل غالباً رایج‌ترین آن‌هاست. یک لکهٔ کوچک سفید روی سینه و پنجه‌های جلو در چوکات استندرد پذیرفته است. پوستان کوتاه در هوای سرد محافظت اندکی می‌دهد، از همین رو این نژاد بیشتر با اقلیم معتدل یا خانه‌هایی که سگ را در زمستان داخل نگه می‌دارند، سازگار است.

کا دی بو به خوی ثابت و مطمئن به خود شناخته می‌شود. در داخل خانه معمولاً آرام و بی‌سروصدا است و از استراحت نزدیک به اهل خانه راضی می‌ماند. این نژاد پیوند قوی با فامیل خود می‌سازد و به‌طور کل با اطفالی که همراه آن بزرگ شده‌اند، ملایم و شکیبا است، هرچند اندازهٔ بزرگ آن ایجاب می‌کند که نزد اطفال خرد نظارت صورت گیرد.

در برابر بیگانه‌ها این سگ محتاط و هوشیار است. عادت به عصبانیت یا پارس زودهنگام ندارد، مگر هر تغییری را متوجه می‌شود و خود را میان فامیل و هر چیز ناآشنا قرار می‌دهد. این رفتار نگهبانی غریزی است، به همین علت اجتماعی‌سازی زودهنگام و پیوسته با مردم، مکان‌ها و حیوانات دیگر از سنین پایین اهمیت دارد.

رابطه با حیوانات خانگی دیگر به شیوهٔ پرورش بستگی دارد. یک کا دی بو که همراه سگ‌ها و حیوانات دیگر بزرگ شده باشد، می‌تواند به‌خوبی با آن‌ها زندگی کند، مگر پرخاشگری میان سگ‌های هم‌جنس و غریزهٔ قوی شکار در برابر حیوانات کوچک بدون معرفی محتاطانه ممکن است بروز کند. این نژاد بهترین واکنش را به صاحبی با اعتماد به‌نفس نشان می‌دهد که قواعد روشن و پیوسته را بدون برخورد خشن اعمال کند.

مراقبت روزمره از کا دی بو از نگاه آرایش پوستان کار سبکی است، مگر از نگاه ورزش و مدیریت خواسته‌های بیشتری دارد. پوستان کوتاه آن نگهداری آسانی دارد، اما اندازه و خوی نگهبانی این نژاد ایجاب می‌کند که نظم، فعالیت و وقت‌گذرانی با اهل خانه فراهم شود.

آرایش پوستان

• یک بار در هفته پوستان را با دستکش لاستیکی یا برس کوتاه‌مو برس بزنید تا موهای ریخته پاک شود.
• حمام را تنها در صورت نیاز، تقریباً هر دو الی سه ماه یک بار یا هنگام کثیف شدن انجام دهید.
• چین‌های پوست صورت و گردن را بررسی و پاک کنید تا خشک بمانند.
• ناخن‌ها را هر سه الی چهار هفته کوتاه کنید و گوش‌ها را از نگاه موم یا بو بررسی کنید.
• دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک کنید تا سلامت دندان حفظ شود.

ورزش

• روزانه دو بار سگ را گردش ببرید و علاوه بر آن وقتی هم در حویلی محاط برایش فراهم کنید.
• به‌طور اوسط ۴۵ الی ۶۰ دقیقه فعالیت روزانه هدف بگیرید.
• بازی‌های تمرینی و کار بویایی را برای فعالیت ذهنی شامل کنید.
• در چوچه‌سگ‌ها از دویدن سخت یا پریدن خودداری کنید تا مفصل‌ها هنوز در حال شکل‌گیری استند.
• در هوای گرم ورزش سنگین را محدود کنید، زیرا هیکل سنگین خطر گرمازدگی را بالا می‌برد.

محیط زندگی

کا دی بو با خانه‌یی که حویلی محاط دارد بهتر سازگار است تا یک اپارتمان کوچک. این سگ اقلیم معتدل را نسبت به هوای سرد یا زیاد گرم بهتر تحمل می‌کند. این نژاد می‌خواهد نزدیک فامیل خود باشد و اگر برای مدت طولانی بیرون یا تنها گذاشته شود، ممکن است دچار ناراحتی و سرخوردگی گردد.

کا دی بو با یک خوراک کامل ویژهٔ نژادهای بزرگ که سطح پروتین و چربی آن با سن و فعالیتش همخوانی داشته باشد، به‌خوبی سازگار است. از آنجایی که این نژاد سنگین و مستعد فشار به مفصل‌ها است، نگه‌داشتن وزن لاغر اهمیت بیشتری نسبت به تغذیه برای اندازهٔ حداکثری دارد. چوچه‌ها باید با خوراک ویژهٔ چوچه‌های نژاد بزرگ به شکل پیوسته و کنترل‌شده رشد کنند نه اینکه به رشد تند وادار شوند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در حدود ۱۰ درصد کالری روزانه نگه دارید و هنگام اندازه‌گیری وعده‌ها آن را حساب کنید. مکمل‌های مفصلی با گلوکوزامین و کاندروایتین می‌توانند به یک سگ بزرگ در سنین بالا کمک کنند و اسیدهای چرب اومیگا-۳ از پوست و پوستان پشتیبانی می‌کنند. همیشه آب پاک در دسترس بگذارید. دادن دو وعدهٔ کوچک‌تر به‌جای یک وعدهٔ بزرگ و خودداری از ورزش سنگین بلافاصله پس از خوراک‌دهی، خطر نفخ معده را که در نژادهای با سینهٔ عمیق نگران‌کننده است، کاهش می‌دهد. پیش از افزودن مکمل‌ها با یک داکتر حیوانات مشوره کنید.

کا دی بو به‌طور کل نژادی قوی با عمر متوسط ۱۰ الی ۱۲ سال است. مانند بیشتر مولوسرهای بزرگ، نگرانی‌های اصلی صحی آن مفصل‌ها، قلب و تحمل گرما را در بر می‌گیرد. خریداری از پرورش‌دهندگانی که سگ‌های مادر و پدر خود را معاینه می‌کنند، احتمال مشکلات ارثی را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید.
• معاینهٔ سالانهٔ داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید، برای سگ‌های سالمند بیشتر.
• وزن لاغر را برای محافظت از مفصل‌ها حفظ کنید.
• از پرورش‌دهندگان نتایج معاینهٔ ران و آرنج را بخواهید.
• به نشانه‌های ابتدایی مشکل مفصلی یا چشمی توجه کنید و زود اقدام نمایید.

کا دی بو باهوش است و خوب یاد می‌گیرد، مگر خوی مستقلی دارد و با یک صاحب ناپیوسته حدود را می‌آزماید. این سگ به صاحبی آرام و با اعتماد به‌نفس واکنش نشان می‌دهد که قواعد روشن وضع کند و آن‌ها را هر روز به یک شکل اجرا کند. روش‌های خشن یا زورمدارانه معمولاً با این نژاد نتیجهٔ برعکس می‌دهد و می‌تواند اعتماد را آسیب بزند. از آنجایی که غریزهٔ نگهبانی در این سگ قوی است، اجتماعی‌سازی به همان اندازهٔ فرمانبرداری اهمیت دارد: سگی که در سنین پایین با مردم، سگ‌ها و وضعیت‌های زیاد آشنا شده باشد، به‌عنوان یک بالغ بزرگ به مراتب راحت‌تر مدیریت می‌شود.

نکات ابتدایی

1. اجتماعی‌سازی و برخورد را از نخستین هفته‌های حضور در خانه آغاز کنید.
2. پاسخ‌دهی به نام و برگشت مطمئن را زود آموزش دهید.
3. پیش از آنکه سگ به اندازه و قوت کامل برسد، روی گردش با زنجیر شل کار کنید.
4. فرمان‌های نشستن، دراز کشیدن و ایستادن را برای کنترل در جاهای عمومی محکم بسازید.
5. سلام‌کردن آرام را تمرین کنید تا غریزهٔ نگهبانی به واکنش تند تبدیل نشود.
6. جلسات تربیه را کوتاه، مثبت و در سراسر خانواده پیوسته نگه دارید.

پرورش مسئولانهٔ کا دی بو بر پایهٔ والدین معاینه‌شده از نگاه صحی و خوی باثبات استوار است. سگ‌ها معمولاً زمانی جفت‌گیری می‌کنند که از نگاه جسمی و روانی بالغ شده باشند، به‌طور کل از حدود دو سالگی، که تا آن زمان معاینهٔ ران و آرنج قابل ارزیابی می‌شود. جفت‌گیری از چرخهٔ معمول سگ‌ها پیروی می‌کند و ماده‌ها تقریباً دو بار در سال به فحلی می‌آیند.

حاملگی حدود ۶۳ روز طول می‌کشد. به‌طور اوسط هر لانه ۶ الی ۸ چوچه دارد، هرچند لانه‌های بزرگ‌تر هم دیده می‌شود. مادر به فضای گرم و آرام برای زایمان و خوراک بیشتر در هفته‌های پایانی حاملگی و دوران شیردهی نیاز دارد. به دلیل سر پهن این نژاد، برخی لانه‌ها ممکن است در هنگام زایمان به کمک داکتر حیوانات نیاز داشته باشند، از همین رو زایمان برنامه‌ریزی‌شده زیر نظر داکتر عاقلانه است.

چوچه‌ها باید تا کم‌ازکم هشت هفتگی نزد مادر و هم‌لانه‌یی‌های خود بمانند. برخورد زودهنگام، آشنایی ملایم با منظره‌ها و صداهای خانه، و مراحل نخستین اجتماعی‌سازی در این دوره، سگ بالغ آرام و با اعتماد به‌نفسی را می‌سازد که این نژاد به آن شناخته می‌شود.

راجستر سگ نژاد کا ده بو در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد کا ده بو سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.