باکسر

بکسر سگی از دسته متوسط به بزرگ است که در اواخر سده نزدهم در آلمان پرورش یافت. در شانه بین ۵۳ تا ۶۳ سانتی‌متر قد دارد و وزنش از ۲۵ تا ۳۲ کیلوگرام می‌رسد. پوزه کوتاه و پهن، سر چهارگوشه، سینه عمیق، و پشم کوتاه چسبیده به پوست از ویژگی‌های شناخته‌شده این نژاد است. حرکتش ورزشکارانه است و از پس‌زمینه سگ شکاری و نگهبان آمده.

خصلت بازیگوشی در بکسر حتی در سال‌های بزرگسالی باقی می‌ماند. پیوند محکمی با اعضای خانواده می‌سازد و تنهایی‌های طولانی را نمی‌پسندد. با کودکانی که از قبل می‌شناسد صبور است.

انرژی زیاد این سگ وجه تعریف‌کننده‌اش است. بکسر به ورزش روزانه و کار ذهنی نیاز دارد تا در خانه آرام بماند. بدون فعالیت کافی، بی‌قرار می‌شود و ممکن است وسایل را بجود یا سروصدا کند. صاحبانی که پیاده‌روی‌های تند، بازی، و آموزش منظم برایش فراهم می‌کنند، او را سگی قابل انطباق خواهند یافت.

برای چه کسی مناسب است

این نژاد برای خانواده‌هایی پرجنبش که هر روز وقت برای ورزش دارند و سگی می‌خواهند که در زندگی روزمره شریکشان باشد، گزینه مناسبی است. برای خانواده‌هایی با کودک، برای کسانی که از آموزش سگ لذت می‌برند، و کسانی که دوست دارند سگشان همیشه کنارشان باشد مناسب است. برای صاحبانی که ساعت‌های طولانی دور از خانه هستند یا سگی آرام و کم‌انرژی می‌خواهند مناسب نیست.

ریشه بکسر به بولن‌بیسر می‌رسد، سگ شکاری آلمانی که برای نگه داشتن شکار بزرگ مانند گراز وحشی و آهو تا رسیدن شکارچیان به کار می‌رفت. با افول زمین‌های بزرگ اشرافی و کاهش شکار در سده نوزدهم، نیاز به این سگ کمتر شد و پرورش‌دهندگان به دنبال سگی کوچک‌تر و چندمنظوره رفتند.

شکل مدرن بکسر در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ در آلمان پدیدار شد. آمیزش بولن‌بیسر با یک بولداگ انگلیسی وارداتی از بریتانیا، پوزه کوتاه، سر چهارگوشه، و بدنه فشرده‌ای که امروز این نژاد را مشخص می‌کند به وجود آورد. اولین سگ‌های این نوع در مونیخ دیده شدند.

در سال ۱۸۹۵ گروهی از علاقه‌مندان باشگاه بکسر آلمانی را در مونیخ بنیاد نهادند و اولین استاندارد نژاد پس از آن تدوین شد. باشگاه نمایش‌های اولیه را برگزار کرد و شجره‌نامه‌ها را ثبت کرد که نژاد را در مسیر ثابتی قرار داد. نام بکسر اغلب به شیوه استفاده این سگ از پنجه‌های جلویی در بازی ربط داده می‌شود، هرچند منشأ دقیق آن مشخص نیست.

پس از جنگ‌های جهانی اول و دوم، نژاد از آلمان به کشورهای دیگر راه یافت. سربازان بازگشته این سگ‌ها را با خود آوردند. بکسر در جنگ به عنوان پیام‌رسان و نگهبان به کار رفته بود و ترکیب قابلیت آموزش‌پذیری با خلق‌وخوی متین آن را برای نقش‌های پلیسی، خدماتی، و خانگی مناسب ساخت.

قامت بکسر چهارگوش و ورزشکارانه است. سرش بارزترین ویژگی ظاهری‌اش محسوب می‌شود: پوزه پهن و کوتاه، فک پایین اندکی جلوتر از بالا، و پیشانی چین‌دار که چهره‌ای هوشیار و متعجب به آن می‌دهد. سینه عمیق، پشت کوتاه و صاف، و پاها در نمای روبرو راست و محکم‌اند. در کل ترکیبی از قدرت و چابکی به چشم می‌رسد.

پشم و رنگ‌ها

پشم کوتاه و صاف مراقبت ساده‌ای می‌طلبد، اما در برابر سرما یا تابش شدید آفتاب محافظت کمی می‌دهد. رنگ شناخته‌شده فاون است که از تن روشن تا قهوه‌ای قرمز عمیق تفاوت دارد، و برینده که نوارهای تیره روی زمینه فاون نشان می‌دهد. لکه‌های سفید روی سینه، پاها، و صورت رایج و مجاز است. سگ‌هایی که بیش از یک‌سوم بدنشان سفید یا کاملاً سفید است از استاندارد خارج‌اند و احتمال ناشنوایی در آن‌ها بیشتر است. پوزه معمولاً با ماسک تیره متمایز می‌شود.

بکسر پرشور و دلبسته به خانواده‌اش است. حتی در سال‌های بزرگسالی بازیگوشی‌اش حفظ می‌شود و همواره به دنبال توجه و تعامل از افرادی است که با آن‌ها زندگی می‌کند. با اعضای خانواده از جمله کودکان صبور و بردبار است، هرچند به خاطر اندازه و پرجنبشی‌اش بازی با کودکان خردسال باید زیر نظر باشد.

در برابر غریبه‌ها هوشیار و ناظر است. پیش از پذیرفتن کسی او را می‌سنجد و همین آن را سگ نگهبان موثری می‌سازد. اجتماعی‌سازی زودهنگام و مداوم این احتیاط را از تبدیل شدن به بدگمانی باز می‌دارد. درباره سگ‌های دیگر، بعضی بکسرها به‌خصوص نرهای سالم ممکن است رفتار جسورانه‌تری داشته باشند و آشناسازی باید با دقت انجام شود. بکسری که از توله‌سگی در کنار گربه یا سایر حیوانات خانگی بوده معمولاً با آن‌ها کنار می‌آید.

هوشمند است و وابستگی محکمی می‌سازد، اما می‌تواند لجباز باشد و به برخورد خشن حساس است. با راهنمایی محکم، ثابت، و توأم با پاداش بهترین نتیجه را می‌دهد. بکسر بی‌کار یا کم‌تحرک بیشتر احتمال دارد به جویدن، کندن، یا پرسروصدایی روی بیاورد.

ورزش

بکسر سگی فعال است که برای آرامش روحی به فعالیت روزانه قابل توجه نیاز دارد.

• روزانه دست‌کم Û¶Û° تا Û¹Û° دقیقه ورزش در چند نوبت تقسیم‌شده داشته باشد.
• پیاده‌روی‌های تند را با دویدن آزاد، بازی با توپ، یا بازی ساختاریافته ترکیب کنید.
• بازی‌های آموزشی یا بوکشیدن را هم اضافه کنید تا ذهنش هم خسته شود.
• در گرمای وسط روز از ورزش شدید پرهیز کنید. در تابستان‌های گرم Ùˆ خشک کابل Ùˆ قندهار، پیاده‌روی را به صبح زود یا عصر موکول کنید.

پشم‌آرایی

پشم کوتاه مراقبت زیادی نمی‌خواهد، اما روال منظم سگ را سالم نگه می‌دارد.

• هفته‌ای یک بار با برس لاستیکی یا دستکش مراقبت موهای ریخته را بزنید.
• هر یک تا دو ماه یا هرگاه کثیف شد حمام بدهید.
• چین‌های صورت را تمیز کنید Ùˆ رطوبت یا قرمزی را بررسی کنید.
• هر سه تا چهار هفته ناخن‌ها را کوتاه کنید.
• چند بار در هفته دندان‌هایش را مسواک کنید Ùˆ گوش‌هایش را از نظر موم یا بوی بد بررسی کنید.

محیط زندگی

بکسر باید سگ داخل خانه باشد و در کنار خانواده زندگی کند. خانه‌ای با حیاط حصارکشی‌شده برایش مناسب است، اما نباید مدت طولانی بیرون تنها رها شود. پشم کوتاه و پوزه تخت آن را نسبت به هر دو گرما و سرما حساس می‌کند. در مناطق کوهستانی افغانستان که زمستان‌ها سرمای شدید دارد، سرپناه مناسب و گرم ضروری است. آپارتمان‌نشینی در صورت تأمین ورزش روزانه کافی بیرون از خانه ممکن است.

بکسر سگی فعال و عضلانی است که به غذایی با پروتئین حیوانی باکیفیت و چربی متعادل نیاز دارد. غذایی که برای نژادهای بزرگ و فعال تهیه شده انتخاب کنید و مقدار آن را با وزن، سن، و میزان فعالیت سگ تنظیم کنید. چون سینه عمیق دارد و مستعد نفخ معده است، وعده‌ها باید تقسیم شوند و ورزش شدید درست قبل یا بعد از خوردن اجتناب شود. برخی بکسرها حساسیت غذایی دارند، پس هر تغییر رژیم را به‌تدریج انجام دهید.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در حدود ده درصد از کالری روزانه نگه دارید تا از اضافه‌وزن جلوگیری شود. گوشت کم‌چرب، سبزیجات ساده مثل هویج، و تنقلات آموزشی تجاری در مقادیر کم مناسب‌اند. بیشتر بکسرهایی که غذای کامل می‌خورند به مکمل نیازی ندارند، اما دوکتور حیوانات ممکن است برای سگ‌های مسن یا پرفعالیت مکمل مفاصل توصیه کند. آب تازه همیشه در دسترس باشد.

طول عمر معمول این نژاد ۱۰ تا ۱۲ سال است. بکسر عموماً سگی محکم و فعال است، اما خطر برخی بیماری‌های جدی در آن بالاتر از بسیاری نژادهای دیگر است، از جمله چند نوع سرطان و دو بیماری ارثی قلبی. پرورش‌دهندگان مسئول بیماری قلبی و مشکلات مفصلی را غربالگری می‌کنند و خریداران باید نتایج آزمایش سلامت والدین را بخواهند. در افغانستان، دسترسی به خدمات دامپزشکی تخصصی بیرون از شهرهای بزرگ محدود است، پس شناخت این بیماری‌ها و تشخیص علایم زودهنگام آن‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها Ùˆ کنترل انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• سالی یک بار معاینه کامل داشته باشید؛ برای سگ‌های مسن دو بار در سال.
• پیش از خرید، نتایج غربالگری قلب Ùˆ مفصل ران والدین را از پرورش‌دهنده بخواهید.
• وزن سالم را حفظ کنید تا فشار روی مفاصل Ùˆ قلب کاهش یابد.
• پوست را منظماً از نظر برآمدگی‌های جدید یا تغییریافته بررسی کنید.

بکسر سریع می‌آموزد و از کار با صاحبش لذت می‌برد، اما رگه‌ای از استقلال دارد و از تمرین‌های تکراری و یکنواخت زود خسته می‌شود. نژاد دیر بالغ می‌شود و در جوانی بازیگوش می‌ماند، یعنی توله‌بکسر ممکن است مرزها را آزمایش کند. قوانین ثابت از همان ابتدا، که همه اعضای خانواده رعایت کنند، از شکل گرفتن عادت‌های ناخواسته جلوگیری می‌کند. بکسر به لحن حساس است و به برخورد خشن واکنش خوبی ندارد، چون معمولاً نگران یا لجوج می‌شود. جلسات کوتاه، شاد، و مکرر برای حفظ توجهش موثرتر است.

مراحل اصلی

1. اجتماعی‌سازی را زودهنگام شروع کنید: قبل از ۱۶ هفتگی توله‌سگ را با آدم‌ها، سگ‌ها، مکان‌ها، و صداهای مختلف آشنا کنید.
2. ابتدا تشخیص اسم و فراخوانی مطمئن را تمرین کنید.
3. دستورات پایه را بسازید: نشستن، خوابیدن، ماندن، و راه رفتن با قلاده آزاد.
4. پریدن و گزیدن را به بازی با اسباب‌بازی هدایت کنید.
5. کنترل تکانه را در برابر غذا، درها، و مهمان‌ها تمرین دهید.
6. پس از محکم شدن پایه‌ها، دستورات پیشرفته یا ورزش‌های سگ را اضافه کنید.

بکسر از نظر جنسی زودتر از بلوغ کامل جسمی و ذهنی‌اش به چرخه می‌رسد. اگرچه ماده‌ها ممکن است از شش تا دوازده ماهگی چرخه داشته باشند، تکثیر مسئولانه صبر می‌کند تا هر دو والد کاملاً رشد کرده و غربالگری سلامت را پشت سر گذاشته باشند، معمولاً در حدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگی. غربالگری کاردیومیوپاتی و تنگی آئورت به همراه ارزیابی مفصل ران پیش از تکثیر استاندارد است چون چند بیماری جدی این نژاد ارثی‌اند.

دوره بارداری حدود ۶۳ روز است. میانگین هر توله‌دانی شش تا هشت توله است، هرچند توله‌دانی‌های بزرگ‌تر هم اتفاق می‌افتد. به خاطر سر پهن نژاد، بعضی توله‌دانی‌ها به کمک دامپزشکی هنگام زایمان نیاز دارند و درصدی از بکسرها با سزارین به دنیا می‌آیند. مادر باید در طول بارداری و زایمان با دقت زیر نظر باشد.

توله‌ها در حدود شش تا هشت هفتگی از شیر گرفته می‌شوند. در این دوره، دست زدن زودهنگام و آشنایی آرام با محیط خانگی پایه‌ای برای یک سگ باوقار در بزرگسالی می‌گذارد. پرورش‌دهندگان خوب توله‌ها را تا حداقل هشت هفتگی با مادر و خواهربرادرها نگه می‌دارند تا رفتار طبیعی سگی را یاد بگیرند.

راجستر سگ نژاد باکسر در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد باکسر یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد باکسر تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.