تریر بوردر

بردر تریر یک سگ تریر کوچک و قوی است که در سرحد میان انگلستان و سکاتلند به میان آمده است. این سگ برای همراهی با سگ های شکاری بر پشت اسپ و سپس تعقیب روباه تا زیر زمین پرورش یافته، بنابراین اندازه یک سگ کوچک را با تحمل و سرسختی یک سگ بسیار بزرگ تر در خود جمع کرده است. سگ های بالغ معمولاً ۵ تا ۷ کیلوگرام (تقریباً ۱۱ تا ۱۶ پوند) وزن دارند، که این وزن زندگی با این سگ را آسان می سازد و در عین حال آن را برای یک روز کامل کار در بیرون از خانه توانمند نگه می دارد.

پوستش دو لایه، زبر و مقاوم به آب و هوا است که روی یک پوست ضخیم و شل قرار دارد. سرش شکل ویژه ای شبیه سر سمور آبی دارد که این نژاد را از سایر تریرها متمایز می سازد. با آنکه پیشینه اش کاری است، خلق و خویش به گونه غیرمعمول برای یک تریر آرام است. بردر تریرها مهربان، بازیگوش و خوش خلق اند و معمولاً وقتی همراه با حیوانات خانگی دیگر بزرگ شوند، با آنها خوب کنار می آیند.

این یک نژاد فعال است که به کار یا دست کم به تمرین روزانه نیاز دارد. بردر تریری که هر روز پیاده روی کند، بازی کند و ذهنش مصروف نگه داشته شود، در خانه آرام و همراه خوبی است. سگی که تنها گذاشته شود و تمرین کافی نبیند، خودش برای خود سرگرمی پیدا می کند، اغلب از راه کندن زمین یا جویدن اشیا.

این سگ برای چه کسانی مناسب است

بردر تریر با صاحبان فعال و خانواده هایی سازگار است که می توانند هر روز پیاده روی و وقت بازی برایش فراهم کنند و از سگی خوش شان می آید که می خواهد در هر کاری شریک باشد. این سگ برای خانه هایی با حویلی محافظت شده مناسب است و اگر نیاز تمرینی اش برآورده شود، با خانه های کوچک تر نیز سازگاری می یابد. خانواده هایی که گربه یا حیوانات کوچک دیگر دارند باید معرفی آنها را با احتیاط انجام دهند، زیرا این نژاد نسبت به حیوانات کوچک و ناشناسی که می دوند، هنوز غریزه شکار را در خود دارد.

این نژاد نامش را از منطقه سرحدی میان انگلستان و سکاتلند گرفته است، به ویژه ساحه اطراف تپه های چیویت در نورتمبرلند. دهقانان و شکارچیان این ساحه به تریری نیاز داشتند که بتواند مسافت های طولانی را همراه با گروهی از سگ های شکاری روباه روی زمین ناهموار طی کند و سپس به داخل لانه برود تا روباهی را که به مواشی حمله کرده بیرون کند یا با آن روبرو شود. نتیجه این کار یک تریر کوچک بود که برای تحمل ساخته شده بود، نه برای میدان نمایش.

سگ هایی از این نوع، نسل ها پیش از آنکه این نژاد به گونه رسمی ثبت شود، در کوهستان ها کار می کردند. نام های نخستین این تریرها را به شکارهای محلی پیوند می داد، و شکلی که امروز می شناسیم توسط خانواده های دهقان که توانایی کار را بیش از ظاهر ارج می گذاشتند، تثبیت شد. پاها به اندازه ای بلند نگه داشته می شدند که با اسپ و سگ شکاری هم قدم بمانند، و سینه به اندازه ای باریک بود که بتواند شکار را زیر زمین دنبال کند.

کلب کینل بریتانیا (Kennel Club) در سال ۱۹۲۰ بردر تریر را به رسمیت شناخت، و معیار نژاد ساختار کاری را که علاقه مندان می خواستند حفظ شود، مشخص کرد. کلب کینل امریکا (AKC) در سال ۱۹۳۰ با به رسمیت شناختن آن پیوست. در این دوره، پرورش دهندگان تلاش کردند سگ را کارآمد نگه دارند و در برابر شکل سنگین تر یا اغراق آمیزتری که در برخی تریرهای دیگر دیده می شد، مقاومت کردند.

امروز بردر تریر بیشتر به عنوان همدم نگهداری می شود تا سگ شکاری، اما خلق و خوی کاری اش باقی مانده است. ویژگی هایی که آن را در کوهستان مفید می ساخت، یعنی تحمل، خلق برابر، و توانایی زندگی در کنار سگ های شکاری، همان ویژگی هایی اند که امروز آن را یک سگ خانوادگی باثبات می سازند.

بردر تریر ظاهری کارگرانه و بدون اغراق دارد. بدنش باریک است و باید بتوان آن را از پشت شانه با دو دست احاطه کرد، آزمایشی که نیاز به دنبال کردن شکار تا داخل لانه را نشان می دهد. پاها نسبت به اندازه بدن نسبتاً بلند اند، کمر نسبتاً دراز است، و نمای کلی بدن باریک و کشیده است تا کوتاه و پرگوشت. مشخص ترین ویژگی سر آن است که اغلب آن را شبیه سر سمور آبی توصیف می کنند، با پوزه کوتاه و قوی و توقف (استاپ) نسبتاً ملایم.

پوست و رنگ ها

پوست دو لایه اصلی ترین وسیله ضدآب و هوای این نژاد است. لایه بیرونی زبر باران و خاک را دفع می کند، در حالی که لایه زیرین متراکم گرمی را نگه می دارد. رنگ های شناخته شده عبارت اند از سرخ، گریزل و تن، آبی و تن، و گندمی، و بسیاری از سگ ها مقدار کمی سفیدی روی سینه دارند. رنگ پوست می تواند با افزایش سن تغییر کند، و به ویژه رنگ گریزل با بزرگ شدن سگ روشن تر یا تیره تر می شود. برای حفظ بافت و خاصیت ضدآب و هوای پوست، آن را به جای قیچی کردن، با دست می کنند (هند استریپ)، کاری که موی مرده را برمی دارد و اجازه می دهد پوست زبر و تازه بیرون بیاید.

بردر تریر خلق و خویی آرام و خوش دارد که نسبت به بسیاری از تریرها کمتر تند است. با خانواده اش مهربان است و از حضور در زندگی روزمره لذت می برد، از این اتاق به آن اتاق دنبال مردم می رود و در بازی ها شرکت می کند. با اطفال معمولاً صبور و بازیگوش است و فعالیت یک خانه پرمشغله را خوب تحمل می کند، هرچند بازی با اطفال بسیار خوردسال همیشه باید زیر نظر بزرگان باشد.

با افراد ناآشنا، این نژاد معمولاً دوستانه یا با ادب کناره گیر است تا پرخاشگر، که آن را سگ نگهبان ضعیفی می سازد اما همدم خوبی. چون برای زندگی و کار در گروه با سگ های شکاری پرورش یافته، معمولاً با سگ های دیگر خوب کنار می آید و می تواند در صورتی که با حیوانات خانگی دیگر همراه بزرگ شود، در یک خانه با آنها زندگی کند. استثنا حیوانات کوچک و تیزرو مانند موش، خرگوش و گاهی گربه های ناشناس است، زیرا غریزه شکار در آن هنوز نیرومند است.

این سگ هوشیار و پرانرژی است و به یک راه برای تخلیه انرژی نیاز دارد. بردر تریری که تمرین و همراهی کافی داشته باشد، در داخل خانه آرام و انعطاف پذیر است. بدون آن، این نژاد ممکن است از سر بی حوصلگی زمین بکند، بجود، یا واق واق کند، و برخی سگ ها اگر برای مدت طولانی تنها گذاشته شوند، رفتارهای مرتبط به دلتنگی از جدایی نشان می دهند.

بردر تریر از بیشتر جهات سگی است که مراقبت کمی می خواهد، اما پوست و سطح فعالیتش هر دو توجه لازم دارند. آرایش هفته به هفته ساده است، در حالی که تمرین و تحریک ذهنی بخش هایی اند که صاحبان باید هر روز به آن متعهد باشند.

آرایش

• پوست را یک یا دو بار در هفته برس بزنید تا موی ریخته شده برداشته شود و از گره خوردن جلوگیری شود.
• پوست را حدود دو تا سه بار در سال با دست بکنید تا بافت زبر و خاصیت ضدآب و هوای آن حفظ شود. قیچی کردن پوست را نرم و رنگش را کدر می سازد.
• گوش ها را به طور منظم بررسی و پاک کنید، و ناخن ها را هر چند هفته کوتاه کنید.
• تنها در صورت نیاز حمام دهید، زیرا شستشوی مکرر پوست را نرم می سازد و روغن های طبیعی آن را از بین می برد.

تمرین

• دست کم یک ساعت فعالیت در روز، تقسیم شده میان پیاده روی و بازی، فراهم کنید.
• در جاهای محافظت شده اجازه دویدن بدون زنجیر بدهید، زیرا این نژاد انرژی زیادی برای مصرف کردن دارد.
• بازی های بو کشیدن، آوردن توپ، و اسباب بازی های معمایی اضافه کنید تا ذهن هم مانند بدن کار کند.
• نزدیک حیوانات کوچک یا سرک ها سگ را با زنجیر یا در ساحه محاط نگه دارید، زیرا غریزه شکار می تواند بر فرمان بازگشت غلبه کند.

محیط

بردر تریر با آپارتمان یا خانه سازگاری می یابد به شرطی که نیاز تمرینی اش برآورده شود، اما در حویلی محافظت شده خوشحال تر است. دیوار یا سیم محافظتی باید محکم و ضد کندن باشد، زیرا این نژاد کننده و فراری ماهر است. این سگ همراهی را ترجیح می دهد و برای تنها ماندن در روزهای طولانی کاری بدون برنامه ای برای وقتش مناسب نیست.

یک خوراک سگ کامل و متوازن که با اندازه و مرحله زندگی این نژاد سازگار باشد بدهید. چون بردر تریر کوچک اما پرتحرک است، نیاز انرژی میان یک سگ کاری و یک سگ خانه نشین بسیار فرق می کند، بنابراین مقدار خوراک باید با خود سگ سازگار باشد، نه با میانگین روی بسته. این نژاد اشتهای خوبی دارد و می تواند به زودی وزن اضافه کند، پس بهتر است مقدار روزانه اندازه گیری شود تا اینکه خوراک همیشه در دسترس باشد.

خوراکی های اضافی و مکمل ها

خوراکی های اضافی را به کمتر از ۱۰ درصد کالری روزانه محدود کنید، و آنها را از مقدار غذای اصلی کم کنید تا از افزایش وزن جلوگیری شود. خوراکی های کوچک و کم چربی برای تمرین مناسب اند. سگی که خوراک کامل و متوازن می خورد معمولاً به مکمل نیاز ندارد؛ هر مکملی را تنها با مشوره داکتر حیوانات آغاز کنید. همیشه آب تازه در دسترس بگذارید، به ویژه بعد از تمرین.

بردر تریر یکی از سرسخت ترین نژادهای تریر است و اغلب ۱۲ تا ۱۵ سال عمر می کند. پیشینه کاری اش سگ های تندرست و کارآمد را ترجیح می داد، و این نژاد از بسیاری مشکلات ساختاری که در نوع های اغراق آمیزتر دیده می شود دور مانده است. با این حال، مانند هر نژاد دیگر، برخی خطرهای ارثی را حمل می کند، و پرورش دهندگان مسوول گله خود را معاینه می کنند و نتایج را به اشتراک می گذارند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین ها و کنترل انگل ها (کک، کنه، کرم) را به روز نگه دارید.
• معاینات سالانه داکتر حیوانات را برنامه ریزی کنید، و برای سگ های سالخورده آن را به دو بار در سال افزایش دهید.
• وزن بدن را متناسب نگه دارید تا مفصل ها و قلب محافظت شوند.
• دندان ها را به طور منظم برس بزنید و خوراکی های دندانی بدهید تا از بیماری دندان جلوگیری شود.
• از پرورش دهندگانی بخرید که در جایی که آزمایش موجود است، بیماری های ارثی را معاینه می کنند.

بردر تریر باهوش و علاقه مند است و وقتی آموزش لذت بخش باشد، فرمان ها را زود یاد می گیرد. نسبت به بسیاری از تریرها فرمانبردارتر است، تا حدی به دلیل خلق و خوی همکارانه و سازگار با گروه که در آن پرورش یافته. چالش های اصلی یک روحیه مستقل به میراث از گذشته کاری اش و غریزه نیرومند تعقیب حیوانات کوچک است که می تواند فرمان بازگشت را تضعیف کند. هردو با آموزش زودهنگام و پیوسته و اجتماعی سازی خوب مدیریت می شوند، نه با زور.

اجتماعی سازی را از دوره توله گی با نشان دادن سگ به مردم، سگ های دیگر، ترافیک، و صداهای خانه، به شکلی آرام و مثبت آغاز کنید. جلسه ها را کوتاه و متنوع نگه دارید، زیرا این نژاد زود از تکرار خسته می شود. فرمان بازگشت توجه ویژه می خواهد: آن را از سنین پایین با پاداش های باارزش تمرین کنید و به تدریج در برابر عوامل حواس پرتی آزمایش کنید، پیش از آنکه به سگ اجازه دهید بدون زنجیر نزدیک سرک یا حیات وحش باشد.

مبانی

۱. با پاسخ به نام و توجه شروع کنید تا تمرکز ساخته شود. ۲. بنشین، دراز بکش، و بمان را در جلسات کوتاه روزانه یاد بدهید. ۳. نخست فرمان بازگشت مطمئن را در داخل خانه، سپس در حویلی محافظت شده، و بعد در فضاهای بزرگ تر تمرین کنید. ۴. آداب زنجیر را زود اضافه کنید، پیش از آنکه سگ آنقدر قوی شود که به شدت بکشد. ۵. فرمان آرام گرفتن یا جای مشخص را معرفی کنید تا به سگ کمک کند در خانه آرام شود. ۶. از فعالیت های غنی سازی مانند کار بویایی و اسباب بازی های معمایی استفاده کنید تا انرژی کانالیزه شود.

پرورش مسوولانه بردر تریر بر خلق و خو، سلامت کاری، و صحت تمرکز دارد، نه تنها بر ظاهر. سگ ماده نباید در اولین فصل جنسی اش جفت گیری شود؛ صبر کردن تا بلوغ جسمی و ذهنی، معمولاً حدود دو سالگی، نتیجه سالم تری می دهد. هر دو والد باید در جایی که معاینه موجود است برای بیماری های ارثی شناخته شده ارزیابی شوند، و پرورش دهندگان باید درباره نتایج صادق باشند.

آبستنی حدود ۶۳ روز طول می کشد. تعداد توله در هر زایمان معمولاً کم تا متوسط است، اغلب چهار تا شش توله. بردر تریرها معمولاً مادران خوبی اند و در بیشتر موارد بدون مشکل می زایند، هرچند باید داکتر حیوانات برای مشوره در دسترس باشد. توله ها به تدریج از حدود سه تا چهار هفتگی از شیر گرفته می شوند و از دست زدن آرام و زودهنگام و آشنایی با زندگی معمولی خانه سود می برند.

توله ها باید دست کم تا هشت هفتگی با مادر و هم لانه ای های خود بمانند، که این به رشد اجتماعی کمک می کند. اجتماعی سازی زودهنگام در این دوره خلق و خوی باثبات و متعادلی را شکل می دهد که این نژاد به خاطر آن ارزش دارد. خریداران باید انتظار داشته باشند که پرورش دهندگان درباره خانه شان سوال کنند، زیرا این نژاد به صاحبان فعالی نیاز دارد که بتوانند نیاز تمرین و همراهی آن را برآورده کنند.

راجستر سگ نژاد تریر بوردر در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد تریر بوردر سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد تریر بوردر تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.