سگ گله بوهمی

سگ چوپان بوهیمیایی یک سگ کاری با اندازه متوسط است که خاستگاه آن به جمهوری چک برمی‌گردد. این نژاد در اصل برای محافظت از مزرعه و گله پرورش یافته و برای کار جسمی پیوسته در مناطق سرد و کوهپایه‌ای ساخته شده است. کرک این سگ دو لایه و ضخیم است، گوش‌هایش راست ایستاده و اندام آن متناسب است، به گونه‌ای که هم برای چوپانی و هم برای کارهای عمومی ملکیت مناسب می‌باشد.

از نگاه خوی و رفتار، سگ چوپان بوهیمیایی دوستانه، وفادار و باهوش است. این سگ با اعضای خانه پیوند نزدیک برقرار می‌کند و ترجیح می‌دهد به‌جای کار در فاصله دور، همیشه در جریان فعالیت‌های خانواده باشد. این نژاد نسبت به افراد ناشناس و تغییرات محیط هوشیار است، که آن را به یک نگهبان توانمند تبدیل می‌کند، اما معمولاً پرخاشگر نیست.

این سگ‌ها آموزش‌پذیر اند و به رهبری پیوسته و منظم پاسخ خوب می‌دهند. سطح انرژی آن‌ها از متوسط تا زیاد است و ترجیح می‌دهند یک کار یا فعالیت منظم داشته باشند، خواه چوپانی باشد، خواه فرمانبرداری، خواه ورزش روزمره همرای صاحبان‌شان.

چه کسانی به این نژاد مناسب اند

سگ چوپان بوهیمیایی برای خانواده‌های فعال که می‌توانند ورزش روزانه و توجه منظم برایش فراهم کنند مناسب است. این نژاد با خانواده‌های دارای اطفال، صاحبانی که یک سگ کاری آموزش‌پذیر می‌خواهند و کسانی که به دنبال یک نگهبان هوشیار اند سازگاری خوبی دارد. این سگ برای خانه‌هایی که در آن‌جا برای مدت طولانی تنها و بدون فعالیت یا همراهی رها می‌شود، کمتر مناسب است.

نام سگ چوپان بوهیمیایی برگرفته از بوهیمیا، منطقه تاریخی غربی جمهوری چک کنونی است. سگ‌های این گونه در مزارع و همرای گله‌ها در منطقه چودسکو، نزدیک به سرحد جنوب غربی کشور، کار می‌کردند، جایی که از ملکیت و مواشی نگهبانی می‌کردند و به چوپانان در زمین‌های ناهموار کمک می‌رساندند.

این نژاد میراث گسترده سگ‌های چوپان اروپای مرکزی را با خود دارد. این سگ برای نسل‌ها بیشتر به عنوان یک سگ کاری منطقه‌ای نگهداری می‌شد تا یک نژاد نمایشی استاندارد، و به خاطر کرک مقاوم در برابر آب و هوا، توان بدنی و خوی کاری پایدارش در اقلیم سرد ارزش‌مند شمرده می‌شد.

در جریان سده بیستم، علاقه به احیا و تثبیت این نوع منطقه‌ای باعث آغاز تلاش‌های سازمان‌یافته پرورش در چکسلواکیای پیشین گردید. پرورش‌دهندگان کوشیدند ظاهر و خوی این نژاد را ثابت سازند و جمعیت آن را ثبت کنند و آن را از یک سگ عمومی مزرعه به عنوان یک نوع مشخص جدا سازند.

سگ چوپان بوهیمیایی هنوز در کشور اصلی خود رایج‌ترین است و در سایر نقاط جهان نسبتاً کمیاب باقی مانده است. این نژاد همچنان به عنوان یک سگ کاری و همدم مورد استفاده قرار می‌گیرد و پرورش‌دهندگان امروزی بیشتر بر حفظ توانایی چوپانی و خوی متعادل آن تمرکز دارند.

سگ چوپان بوهیمیایی سگی با اندازه متوسط و ساختار مستطیلی و متناسب است. سر آن نسبتاً بلند، پیشانی مشخص و چشمانش تیره‌رنگ و بادامی شکل است که به آن حالتی هوشیار می‌بخشد. گوش‌ها بالا قرار گرفته و راست نگه داشته می‌شوند. بدن آن سفت و اندکی بلندتر از قد آن است، سینه عمیق و پشت صاف دارد، و دم آن پرکرک بوده و در حالت آرام پایین نگه داشته می‌شود.

کرک و رنگ‌ها

کرک برجسته‌ترین ویژگی این نژاد است. این کرک بلند و متراکم است، زیرموی نرم زیر یک لایه بیرونی صاف تا اندکی موج‌دار دارد و روی پاها پرمو، دور گردن یالی پرپشت و دم را پرکرک می‌سازد. رنگ استاندارد سیاه است با لکه‌های قهوه‌ای مشخص روی پوزه، ابروها، سینه و پاها. این کرک دولایه برای هوای سرد ساخته شده و به صورت فصلی می‌ریزد، و در دوره تغییر کرک در بهار و خزان ریزش آن بیشتر می‌شود.

سگ چوپان بوهیمیایی خوی متعادل و انسان‌گرا دارد. این سگ با اهل خانه پیوند نزدیک برقرار می‌کند و دوست دارد نزدیک به فعالیت خانواده باقی بماند، که آن را به همدمی پایدار در خانه تبدیل می‌کند. این سگ با اطفال معمولاً صبور و بردبار است و در صورتی که همرای سگ‌های دیگر و حیوانات خانگی بزرگ شده یا به گونه درست معرفی شده باشد، به خوبی با آن‌ها زندگی می‌کند.

این نژاد نسبت به افراد ناشناس بیشتر هوشیار است تا خصمانه. این سگ متوجه افراد جدید و رویدادهای غیرعادی می‌شود و صاحبانش را آگاه می‌سازد، که آن را نگهبانی قابل اعتماد می‌سازد، اما یک سگ چوپان بوهیمیایی که به خوبی جامعه‌پذیر شده باشد، پس از این‌که بفهمد مهمانان خوش‌آمدید اند، با آن‌ها گرم می‌گیرد. جامعه‌پذیری زودهنگام و پیوسته کمک می‌کند این هوشیاری متعادل باقی بماند.

این یک نژاد باهوش و کارگرا است که می‌خواهد کاری برای انجام دادن داشته باشد. بدون ورزش و درگیری ذهنی کافی، ممکن است بی‌قرار شود یا بیش از حد لازم پارس کند. اگر یک کار، فعالیت منظم و زمان کافی همرای اهل خانه به آن داده شود، به یک سگ آرام و قابل اعتماد در خانه تبدیل می‌شود.

آرایش کرک

• کرک را دو تا سه بار در هفته برس بزنید تا موی ریخته‌شده پاک شود و از گره خوردن جلوگیری گردد، و در دوره ریزش فصلی آن را به روزانه افزایش دهید.
• به پرموهای روی پاها، یال دور گردن و دم که در آن‌جا گره ایجاد می‌شود توجه کنید.
• تنها در صورت نیاز حمام دهید، زیرا کرک دولایه بیشتر خودش را پاک نگه می‌دارد.
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک‌بار کوتاه کنید و گوش‌ها را به طور منظم از نگاه کثیفی یا رطوبت بررسی کنید.
• دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک کنید تا سلامت دهان تقویت شود.

ورزش

• روزانه دست‌کم یک تا دو ساعت فعالیت، تقسیم شده میان پیاده‌روی و بازی، فراهم کنید.
• کارهای ذهنی مانند فرمانبرداری، بازی‌های بویایی، چوپانی یا ورزش‌های سگی را در برنامه بگنجانید.
• در جاهای امن از دویدن بدون قلاده استفاده کنید تا سگ بتواند مسافت بیشتری بپیماید.
• برنامه‌ها را متنوع نگه دارید تا این نژاد باهوش علاقه‌مند باقی بماند.

محیط زندگی

سگ چوپان بوهیمیایی بهتر است در خانه‌ای با فضای بیرونی محفوظ و اهل خانه‌ای که بیشتر روز حضور دارند نگهداری شود. کرک متراکم آن با اقلیم خنک و سرد سازگاری خوبی دارد، از این رو در هوای گرم به سایه، آب تازه و ورزش در ساعت‌های خنک‌تر روز نیاز دارد. این سگ می‌تواند خود را با شرایط زندگی گوناگون سازگار سازد، به شرطی که نیازهای ورزشی و همراهی‌اش برآورده شود.

یک رژیم کامل و متعادل که برای مرحله زندگی و سطح فعالیت سگ ساخته شده است به آن بدهید. سگ چوپان بوهیمیایی، به عنوان یک نژاد فعال با اندازه متوسط، از پروتئین باکیفیت برای پشتیبانی ماهیچه‌ها و سطح کنترل‌شده چربی متناسب با مصرف انرژی‌اش سود می‌برد. سگ‌های کاری یا بسیار فعال نسبت به همدم‌های کم‌تحرک به کالری بیشتر نیاز دارند، پس سهم غذا را طوری تنظیم کنید که سگ لاغر بماند و دنده‌هایش به آسانی لمس شود ولی دیده نشود. همیشه آب تازه در دسترس آن قرار دهید.

جایزه‌های خوراکی و مکمل‌ها

جایزه‌های خوراکی را در حدود ده فیصد کالری روزانه نگه دارید و سهم غذای اصلی را به همان اندازه کاهش دهید. بیشتر سگ‌هایی که رژیم کامل دارند به مکمل نیاز ندارند. هرگونه افزودنی، مانند مکمل‌های مفصل برای سگ‌های سالمند یا بسیار فعال، را پیش از آغاز با داکتر حیوانات در میان بگذارید.

سگ چوپان بوهیمیایی به طور کل یک نژاد قوی و سالم با عمر معمول ١٢ تا ١٥ سال است. مانند بیشتر سگ‌های کاری، نگرانی‌های اصلی به مفصل‌ها، چشم‌ها و گوش‌ها مربوط می‌شود، و پرورش‌دهندگان مسئول در صورت لزوم سگ‌های تولیدمثلی خود را معاینه می‌کنند. معاینات منظم داکتر حیوانات، رژیم کنترل‌شده و ورزش پیوسته کمک می‌کند این سگ‌ها تا سنین بالا در وضعیت خوب باقی بمانند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها و کنترل انگل‌ها را به‌روز نگه دارید.
• وزن سالم را حفظ کنید تا فشار روی مفصل‌ها کم شود.
• معاینه سالانه داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید، و برای سگ‌های سالمند بیشتر.
• دندان‌ها را به طور منظم مسواک کنید و صحت دهان را زیر نظر بگیرید.
• گوش‌ها را به طور منظم بررسی و پاک کنید تا از عفونت جلوگیری شود.

سگ چوپان بوهیمیایی باهوش، هوشیار و مشتاق کار همرای رهبرش است، که آن را یکی از آموزش‌پذیرترین نژادهای متوسط می‌سازد. این سگ فرمان‌ها را به سرعت یاد می‌گیرد و از داشتن یک وظیفه لذت می‌برد، پس آموزش هم‌زمان به عنوان ورزش ذهنی نیز کار می‌کند. پیوستگی و رهبری روشن و آرام بهتر از تنبیه سخت‌گیرانه عمل می‌کند، که می‌تواند یک سگ حساس را دودل سازد. جامعه‌پذیری را زودهنگام آغاز کنید و توله را با افراد، سگ‌ها، مکان‌ها و صداهای گوناگون آشنا سازید تا هوشیاری طبیعی آن متعادل و با اطمینان باقی بماند.

مبانی آموزش

١. آموزش خانه و یک برنامه ساده را از همان روز رسیدن توله آغاز کنید. ٢. فرمان‌های اساسی مانند بنشین، بمان، برگشت و راه رفتن با قلاده شل را آموزش دهید. ٣. نشست‌های کوتاه و پیوسته اجرا کنید تا توجه سگ حفظ شود و هر نشست با موفقیت پایان یابد. ٤. گردش‌های جامعه‌پذیری را اضافه کنید تا اطمینان سگ در برابر افراد و حیوانات دیگر رشد کند. ٥. برای استفاده از انگیزه کاری این نژاد، به سمت کارهای پیشرفته‌تر مانند چوپانی، فرمانبرداری یا ورزش‌های سگی پیش بروید.

همانند دیگر نژادهای سگ متوسط، سگ چوپان بوهیمیایی در طول یک تا دو سال نخست زندگی خود به بلوغ جسمی و رفتاری می‌رسد. پرورش‌دهندگان مسئول تا زمانی که سگ به بلوغ کامل برسد و از نگاه صحی معاینه شود صبر می‌کنند، و برای خوی سالم، توانایی کاری و نبود مشکلات شناخته‌شده مفصل و چشم گزینش می‌کنند. جفت‌گیری مطابق دوره فحلی سگ ماده انجام می‌شود و دوره حاملگی حدود ٦٣ روز، که طول معمول برای سگ‌ها است، طول می‌کشد.

توله‌های هر نوبت معمولاً اندازه‌ای متوسط دارند. توله‌ها نابینا و وابسته به دنیا می‌آیند و در هفته‌های نخست برای گرما و تغذیه به سگ مادر متکی اند. دست‌زدن زودهنگام و آشناسازی ملایم با صداها، سطح‌ها و افراد خانه از سنین پایین به شکل‌گیری خوی دوستانه و باعتماد بزرگسالی این نژاد کمک می‌کند. توله‌ها معمولاً پس از دوره از شیر گرفتن و یک دوره جامعه‌پذیری نخستین، به طور کل در حدود هشت هفته‌گی، به خانه‌های جدید منتقل می‌شوند و باید پیش از انتقال واکسین و معاینه صحی شوند.

راجستر سگ نژاد سگ گله بوهمی در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد سگ گله بوهمی سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.