بوسرون

بوسرون یک سگ بزرگ کاری اهل فرانسه است که برای گله‌داری گوسفند و گاو و نیز نگهبانی از مواشی و ملکیت پرورش یافته است. سگ‌های بالغ این نژاد معمولاً ۲۴ تا ۲۷٫۵ انچ در قد شانه دارند و وزن آن‌ها بین ۷۰ تا ۱۱۰ پوند است. سینه عمیق، استخوان‌بندی قوی و اندام ورزیده دارد. این نژاد گاهی «برژه دو بوس» یا «باس روژ» نیز خوانده می‌شود که نام دومی به لکه‌های قهوه‌ای روشن روی پاهایش اشاره دارد.

این سگ با اعتماد به نفس، هوشمند و دارای حس مسئولیت قوی است. بوسرون با فامیل خود پیوند نزدیک برقرار می‌کند، اما در برابر افراد ناآشنا محتاط است؛ نخست آن‌ها را زیر نظر می‌گیرد و به آهستگی به آن‌ها عادت می‌کند. اصالت گله‌داری این نژاد در هوشیاری آن، تمایلش به کنترول حرکت و آمادگی‌اش برای کار طولانی در صحرا دیده می‌شود.

پوشش بدن این سگ کوتاه و متراکم است و موهای زیر دم و پشت پاها اندکی بلندتر است. بیشتر بوسرون‌ها به رنگ سیاه و قهوه‌ای هستند، هرچند طرح خاکستری، سیاه و قهوه‌ای موسوم به هارلکین نیز دیده می‌شود. یکی از ویژگی‌های متمایز این نژاد داشتن دو ناخن اضافی (دیوکلا) در هر پای عقب است که در استاندارد نژاد قید شده است.

این نژاد برای چه کسانی مناسب است

بوسرون برای صاحبانی مناسب است که بتوانند تربیت پیوسته، فعالیت بدنی روزمره و رهبری واضح را فراهم کنند. این سگ با کسانی بهترین سازگاری را دارد که به فعالیت‌های پرتحرک مانند پیاده‌روی طولانی، دویدن، مسابقات گله‌داری، ردیابی یا ورزش‌های محافظتی علاقه دارند. صاحبان تازه‌کاری که برای بار نخست سگ نگه می‌دارند، اغلب این نژاد را به دلیل اندازه، هوشمندی و غریزه نگهبانی‌اش دشوار می‌یابند. حویلی با فنس محکم و سپری کردن وقت با فامیل، بسیار بهتر از تنها گذاشتن سگ برای ساعت‌های طولانی است.

نام بوسرون از منطقه بوس گرفته شده که یک دشت زراعتی در جنوب غرب پاریس است. این نژاد از میان سگ‌های مزرعه فرانسوی که برای حرکت دادن و نگهبانی از گله‌های گوسفند و گاو استفاده می‌شدند، شکل گرفت. این سگ‌ها به توان جسمی برای طی کردن زمین‌های باز، هوشمندی برای اداره مواشی و شجاعت برای دفاع از آن‌ها در برابر حیوانات درنده و سرقت ضرورت داشتند.

این نژاد نخستین بار در سال ۱۸۰۹ توسط کشیش آبه روزیه به گونه مفصل توصیف شد؛ او در باره سگ‌های گله‌دار فرانسوی نوشت و سگ کوتاه‌موی دشت‌ها را از نوع بلندموی کوهستانی جدا کرد. خویشاوند بلندموی آن بعدها به نام بریار شناخته شد، در حالی که سگ کوتاه‌مو همان بوسرون گردید. این دو نژاد در اواخر قرن نزدهم به عنوان دو نژاد جداگانه به رسمیت شناخته شدند.

در سال ۱۸۹۳ داکتر وترنری پییر مگنین توصیف روشنی از این نژاد ارائه کرد و نخستین کلوپ نژادی به نام «کلوپ دوستداران بوسرون» در سال ۱۹۲۲ در فرانسه بنیاد گذاشته شد. پس از آن استاندارد مکتوبی تدوین شد که ویژگی‌هایی مانند پوشش سیاه و قهوه‌ای، ناخن‌های اضافی جفتی در پاهای عقب و ساختار بدنی گله‌داری را مشخص می‌کرد.

در جریان قرن بیستم، بوسرون در هر دو جنگ جهانی به عنوان سگ نظامی و پیک‌رسان خدمت کرد و در انتقال پیام‌ها، کشف ماین‌ها و ردیابی نقش داشت. این نژاد امروز نیز در فرانسه یک سگ کاری به شمار می‌رود و در گله‌داری، وظایف پولیس و اردو و همچنان ورزش‌های محافظتی به کار گرفته می‌شود، در حالی که به عنوان همراه فامیلی نیز نگهداری می‌گردد.

بوسرون سگ گله‌دار تنومندی است با بدن مستطیل‌شکل و عضلانی و حالتی مطمئن و راست. سر آن کشیده و متناسب است، با کاسه سر صاف یا کمی گرد، پوزه قوی و چشمان قهوه‌ای تیره که تا حدی از هم فاصله دارند. گوش‌ها ممکن است به شکل طبیعی رها شوند که در این حالت نزدیک سر تا می‌خورند، یا در برخی مناطق طبق رسم گذشته کوتاه می‌شدند تا ایستاده بمانند. سینه عمیق و پاها راست و قوی هستند که به این نژاد گام‌های راحت و پرمسافت می‌بخشد.

پوشش بدن و رنگ‌ها

موی رویی بدن کوتاه است، در حدود ۱٫۵ انچ روی بدن، صاف و متراکم خوابیده و همراه با زیرموی ضخیمی که به سگ کمک می‌کند در هوای سرد و مرطوب کار کند. رایج‌ترین طرح رنگی سیاه و قهوه‌ای است که لکه‌های قهوه‌ای پررنگ روی پاها، سینه، ابروها، پوزه و زیر دم دیده می‌شود. همین لکه‌های روی پاها منشأ نام مستعار «باس روژ» است که به معنای جوراب سرخ می‌باشد.

طرح هارلکین لکه‌های خاکستری را با سیاه و قهوه‌ای ترکیب می‌کند و استاندارد نژاد پخش متعادل رنگ را بدون خاکستری بیش از حد ترجیح می‌دهد. یکی از ویژگی‌های تعیین‌کننده این نژاد داشتن دو ناخن اضافی در هر پای عقب است که در قسمت پایین قرار دارند و به شکل انگشت‌های جدا از هم دیده می‌شوند. داشتن تنها یک ناخن اضافی یا نبود آن در پاهای عقب در مسابقات نمایشی به عنوان نقص شمرده می‌شود.

بوسرون سگی با اعتماد به نفس و متعادل است که دلبستگی عمیقی به فامیل خود دارد. این سگ پس از بلوغ در خانه معمولاً آرام و باثبات می‌ماند، اما غریزه نگهبانی‌اش باعث می‌شود همیشه نسبت به محیط اطراف هوشیار بماند. با اعضای فامیل خود مهربان و همکار است و اغلب آن‌ها را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کند و نزدیک آن‌ها می‌ماند.

این سگ در برابر افراد ناآشنا به طور طبیعی محتاط است. پیش از پذیرفتن افراد جدید، آن‌ها را ارزیابی می‌کند و به ندرت با شور و شوق فوری از مهمانان استقبال می‌کند. جامعه‌پذیری زودهنگام و پیوسته اهمیت دارد تا این احتیاط به بدگمانی تبدیل نشود. این نژاد با اطفالی که همراه آن بزرگ شده صبور است، هرچند به دلیل اندازه و انرژی زیادش، تعامل با اطفال خیلی خردسال باید زیر نظارت باشد.

در کنار حیوانات دیگر، بوسرون می‌تواند با حیواناتی که همراه آن‌ها بزرگ شده به خوبی زندگی کند، اما زمینه گله‌داری‌اش ممکن است باعث تعقیب کردن یا کنترول حرکت آن‌ها شود و برخی از این سگ‌ها نسبت به سگ‌های دیگر رفتار مسلط‌جویانه نشان می‌دهند. آشناسازی تدریجی و قواعد ثابت به سازگاری آن در خانه‌ای با چند حیوان کمک می‌کند. این یک نژاد کاری است که به شغل یا وظیفه ضرورت دارد و بوسرونی که فعالیت ذهنی و بدنی کافی نداشته باشد، ممکن است خسته‌کننده و دشوار برای اداره شود.

بوسرون از نگاه آرایش و نگهداری موی بدن نژادی کم‌زحمت است، اما از نگاه فعالیت و مصروفیت ذهنی نیاز زیادی دارد. مراقبت از این سگ بیشتر بر رفع نیازهای جسمی و ذهنی آن متمرکز است تا نگهداری از پوشش بدنش.

آرایش و نگهداری موی بدن

• موی کوتاه بدن را هفته‌ای یک یا دو بار شانه کنید تا موهای شل جدا شوند و روغن طبیعی پوست به طور یکسان پخش شود.
• در فصل بهار و خزان که تغییر فصلی موی بدن رخ می‌دهد، انتظار ریزش بیشتر مو را داشته باشید؛ در این دوره شانه زدن مکررتر کمک‌کننده است.
• سگ را فقط زمانی حمام دهید که کثیف شده باشد، زیرا پوشش بدنش به‌خودی‌خود گرد و خاک را دفع می‌کند.
• ناخن‌ها را به طور منظم کوتاه کنید، از جمله ناخن‌های اضافی جفتی پاهای عقب، و مطمئن شوید که در جایی گیر نکنند یا بیش از حد بلند نشوند.
• گوش‌ها را پاک کنید و دندان‌ها را طبق یک برنامه منظم مسواک بزنید.

ورزش و فعالیت بدنی

• روزانه دست‌کم ۱ تا ۲ ساعت فعالیت از طریق پیاده‌روی، دویدن و بازی برایش فراهم کنید.
• کارهایی که ذهن را مصروف می‌سازد نیز اضافه کنید، مانند تمرین‌های اطاعت، کار با بویایی، گله‌داری یا بازی آوردن توپ با قواعد مشخص.
• در صورت امکان، فرصت دویدن آزاد بدون زنجیر را در محوطه‌ای محصور و ایمن فراهم کنید.
• برای دادن یک وظیفه مشخص به این نژاد، ورزش‌های سگی مانند ردیابی، چالاکی یا کارهای محافظتی را در نظر بگیرید.

محیط زندگی

بوسرون در خانه‌ای با حویلی محصور و ایمن و فامیلی پرتحرک بهترین سازگاری را دارد. به دلیل زیرموی متراکمش، هوای سرد را به خوبی تحمل می‌کند. زندگی در آپارتمان یا تنها ماندن طولانی برای این سگ مناسب نیست، مگر این که صاحب آن متعهد به ورزش روزانه فراوان و همراهی مداوم باشد.

بوسرون باید غذایی کامل و متعادل بخورد که برای سگ‌های بزرگ و پرتحرک ساخته شده است. مقدار غذای روزانه به سن، وزن و سطح فعالیت بستگی دارد؛ سگ‌های سخت‌کار نسبت به سگ‌هایی که برنامه متعادل‌تری دارند، به غذای بیشتر ضرورت دارند. چون این نژاد سینه عمیق دارد، تقسیم جیره روزانه به دو وعده به جای یک وعده بزرگ رواج دارد و به کاهش خطر نفخ معده کمک می‌کند.

تنقلات و مکمل‌های غذایی

تنقلات را در حدود ۱۰ درصد کالری روزانه نگه دارید تا تعادل رژیم اصلی غذایی به هم نخورد. برای این نژاد بزرگ و ورزیده، برخی صاحبان و داکتران وترنری از مکمل‌های حمایت‌کننده مفاصل مانند گلوکوزامین استفاده می‌کنند، هرچند مصرف هر نوع مکمل باید نخست با داکتر وترنری مشوره شود. آب تازه باید همیشه در دسترس سگ باشد، به‌ویژه در جریان ورزش. از دادن غذای سنگین بلافاصله پیش یا پس از فعالیت شدید خودداری کنید تا خطر ناراحتی معده و نفخ کاهش یابد.

بوسرون نژاد کاری مقاوم است و طول عمر معمول آن ۱۰ تا ۱۲ سال می‌باشد. پرورش مسئولانه و مراقبت منظم داکتر وترنری به حفظ صحت این نژاد کمک می‌کند، اما اندازه بزرگ و سینه عمیق آن باعث بروز برخی حالت‌هایی می‌شود که صاحبان باید متوجه آن باشند. خریداری توله سگ از پرورش‌دهندگانی که مفاصل ران و قلب سگ‌های خود را معاینه می‌کنند، احتمال بیماری‌های ارثی را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌های اساسی و کنترول انگل‌ها را به موقع انجام دهید.
• وزن بدن را متعادل نگه دارید تا از مفاصل محافظت شود.
• معاینه سالانه توسط داکتر وترنری انجام شود و برای سگ‌های سالخورده معاینه قلبی نیز صورت گیرد.
• غذا را در مقدار سنجیده بدهید و بلافاصله پس از غذا خوردن از ورزش سنگین خودداری کنید تا خطر نفخ کاهش یابد.
• توله سگ را از پرورش‌دهندگانی انتخاب کنید که ران و قلب سگ‌های خود را معاینه می‌کنند.

بوسرون یکی از آموزش‌پذیرترین نژادهای کاری است، به سرعت یاد می‌گیرد و مشتاق است با کسی که به او احترام می‌گذارد همکاری کند. اما این هوشمندی همراه با نوعی استقلال رأی است، از این رو این نژاد بهترین واکنش را در برابر صاحبی نشان می‌دهد که پیوسته، آرام و در قواعد خود روشن باشد. رفتار خشن معمولاً نتیجه معکوس می‌دهد و اعتماد سگ را از بین می‌برد، در حالی که تربیت منصفانه و منظم یک همکار قابل اعتماد می‌سازد. چون این نژاد به آهستگی بالغ می‌شود و اغلب تا سن دو یا سه سالگی از نگاه ذهنی آرام نمی‌گیرد، صبر در یک دوره طولانی نتیجه خوبی می‌دهد.

جامعه‌پذیری باید از دوران توله‌گی آغاز شود و در سراسر زندگی سگ ادامه یابد. آشنا ساختن یک بوسرون جوان با افراد، مکان‌ها، صداها و حیوانات گوناگون به کاهش احتیاط طبیعی آن کمک می‌کند و طبیعت متعادلی را در بزرگسالی‌اش پشتیبانی می‌کند.

نکات اساسی

1. جامعه‌پذیری را زود آغاز کنید و توله سگ را با افراد، سگ‌ها و محیط‌های گوناگون آشنا سازید.
2. فرمان‌های اساسی اطاعت مانند بنشین، بخواب، بایست و برگرد را با جلسات کوتاه روزانه آموزش دهید.
3. قواعد ثابتی برای خانه تعیین کنید که همه اعضای فامیل از آن پیروی کنند.
4. برای مصرف کردن غریزه کاری سگ، یک وظیفه یا ورزش مانند گله‌داری، ردیابی یا اطاعت اضافه کنید.
5. جلسات را متنوع و جذاب نگه دارید تا توجه این سگ هوشمند و زودآموز حفظ شود.

بوسرون هم از نگاه جسمی و هم ذهنی به آهستگی بالغ می‌شود و پرورش‌دهندگان مسئول صبر می‌کنند تا سگ کاملاً رشد کند و معاینه صحی شود، پیش از آن که برای تولیدمثل استفاده گردد. سگ‌های ماده معمولاً پیش از سن دو سالگی جفت‌گیری نمی‌شوند، زیرا در این سن نتایج معاینه ران و قلب در دسترس قرار می‌گیرد. جفت‌گیری بر اساس دوره فحلی سگ ماده صورت می‌گیرد و دوره آبستنی در سگ‌ها به طور اوسط در حدود ۶۳ روز است.

تعداد توله در هر زایمان بوسرون معمولاً متوسط تا زیاد است، اغلب در حدود شش تا هشت توله، هرچند زایمان‌های بزرگ‌تر نیز رخ می‌دهد. توله‌های تازه متولدشده با ناخن‌های اضافی پاهای عقب به دنیا می‌آیند که ویژگی مشخصه این نژاد است، و پرورش‌دهندگان این ویژگی را همراه با رنگ پوشش بدن و ساختار بدنی ارزیابی می‌کنند. توله‌ها در حدود هفته ششم تا هشتم از شیر گرفته می‌شوند و برخورد و جامعه‌پذیری زودهنگام از همان دوران توله‌گی آغاز می‌شود تا طبیعت آرام و مطمئنی که این نژاد به آن شناخته شده تقویت گردد. با توجه به زمینه کاری و غریزه نگهبانی این نژاد، انتخاب دقیق سگ‌های پرورشی از نگاه طبیعت سالم به همان اندازه صحت جسمی اهمیت دارد.

راجستر سگ نژاد بوسرون در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد بوسرون سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد بوسرون تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.