کالی ریش‌دار

کولی ریش دار یک نژاد گله بان با جثه میانه است که در اسکاتلند برای راندن گوسفند و گاو در دامنه های کوهستانی باز پرورش یافت. این سگ را می توان به آسانی از روی موی بلند دو لایه، ریزش موی ژولیده روی چهره و ریش زیر فک اش شناخت که نام نژاد از همین ریش گرفته شده است.

از نگاه خصلت، کولی ریش دار سگی دوستانه، بازیگوش و خوش رفتار است. این سگ سطح انرژی بلند و شیوه حرکت جهنده و پرنمایشی دارد که صاحبان آن اغلب آن را سرزنده می خوانند. این نژاد باهوش است و وضعیت ها را به زودی می فهمد، ویژگی یی که از نسل ها کار مستقل در دامنه های کوه به میراث رسیده است.

یک کولی ریش دار معمولی حتی بعد از رسیدن به سن بلوغ، شیوه سرزنده اش را نگه می دارد و با آدم های آشنا مهربان باقی می ماند. هم موی این سگ و هم سطح فعالیت اش نیاز به توجه پیوسته دارد، بنا بر این این نژاد برای صاحبی مناسب است که آماده باشد وقت زیادی را برای شانه زدن و ورزش دادن سگ صرف کند.

به چه کسانی مناسب است

کولی ریش دار به یک خانه فعال می خورد که بتواند برای آن هر روز ورزش و مراقبت منظم از موی اش را فراهم کند. این سگ با آدم هایی که از تمرین دادن و فعالیت بیرون از خانه لذت می برند، خوب کنار می آید و معمولا با اطفال و سگ های دیگر نیز سازگار است. این نژاد برای خانه ای که کم تحرک است یا برای صاحبی که نمی تواند به شانه زدن مکرر برسد، مناسب نیست.

کولی ریش دار از اسکاتلند سرچشمه می گیرد، جایی که برای سده ها به عنوان سگ راننده گله و گله بان کار کرده است. چوپانان اسکاتلندی از سگ های ژولیده مو برای جمع کردن و راندن گوسفند و گاو در زمین های ناهموار و مرتفع، اغلب در هوای سرد و باران خیز، استفاده می کردند. موی بلند و ضد آب این سگ با آن اقلیم سازگار بود و خصلت مستقل آن برای کار در فاصله دور از چوپان مناسب بود.

در بیشتر بخش های آغازین تاریخ این نژاد، دهقانان کارگر آن را نگهداری و پرورش می دادند، نه پرورش دهندگان نمایشی، از این رو اسناد نوشتاری از سگ های آغازین محدود است. این سگ ها بیشتر به خاطر توانایی کاری شان ارزش داشتند تا شکل ظاهری ثابت، و تفاوت های منطقه یی در سراسر دامنه ها و دشت های اسکاتلند رواج داشت.

پرورش سازمان یافته بر پایه یک معیار نوشته شده، در سده بیستم شکل گرفت. علاقه مندان تلاش کردند تا از میان سگ های کاری، یک نمونه یکسان به میان بیاورند و این نژاد از کار مزرعه به میدان نمایش و خانه های همراهی راه یافت. از همان جا کولی ریش دار به فراتر از اسکاتلند و به کشورهای دیگر نیز گسترش یافت.

امروز این نژاد بیشتر به عنوان سگ همراه و اشتراک کننده در ورزش های سگی نگهداری می شود، هرچند برخی از دودمان های آن هنوز غریزه قوی گله بانی را حفظ کرده اند. گذشته کاری این سگ هنوز هم در انرژی، هوشیاری و آمادگی اش برای حرکت دیده می شود.

کولی ریش دار زیر موی بلند اش، بدنی لاغر و قوی دارد. تنه این سگ اندکی درازتر از قد آن است که یک برش هموار و مناسب برای پیمودن زمین در کار گله بانی فعال به آن می دهد. سر این سگ پهن و مسطح است و موی بلند روی چهره اش، ریش و ریزش موی روی چشمان را می سازد که از ویژگی های این نژاد است.

نمای کلی این سگ ژولیده و طبیعی است. موی آن به شکل خاصی قیچی و آراسته نمی شود و سگ باید کارآمد به نظر برسد نه تزئینی.

موی بدن و رنگ ها

کولی ریش دار موی دو لایه دارد. لایه رویی صاف، زبر و مقاوم در برابر هوا است، در حالی که لایه زیرین نرم و متراکم است. چوچه سگ ها معمولا با رنگ تیره یا یک دست به دنیا می آیند و اغلب با رشد کردن به رنگ روشن تر تبدیل می شوند، گاهی هم بعدتر دوباره تیره تر می شوند. رنگ های پایه رایج شامل سیاه، قهوه یی، آبی و حنایی است و لکه های سفید اغلب روی چهره، سینه، پاها و نوک دم دیده می شود. موی این سگ در زمان بلوغ به درازای کامل می رسد و برای دور ماندن از گره خوردگی، نیاز به مراقبت منظم دارد.

کولی ریش دار به خاطر شخصیت شاد و سرزنده اش شناخته شده است. این سگ در خانه دوستانه و خوش رفتار است و حتی بعد از دوران چوچگی نیز بازیگوش باقی می ماند. فامیل ها اغلب این نژاد را نسبت به آدم هایی که با آنها زندگی می کند، پرمحبت و ابرازگر توصیف می کنند.

این سگ در برابر افراد ناآشنا معمولا اجتماعی است نه محافظه کار، و اغلب مهمانان را با شور و شوق استقبال می کند. جامعه پذیری زودهنگام کمک می کند تا این دوستی به یک استقبال آرام تبدیل شود. این نژاد به گونه کل با سگ های دیگر خوب کنار می آید و در صورتی که همرای سایر حیوانات خانگی بزرگ شود، می تواند با آنها هم زندگی کند.

پیشینه گله بانی این سگ در سرشت هوشیار و پرکار آن دیده می شود. کولی ریش داری که فعالیت یا همراهی کافی نداشته باشد، ممکن است بی قرار شود و پارس کند یا برای خودش سرگرمی پیدا کند. این سگ باهوش است و به آدم هایی که مصروف اش نگه می دارند، خوب پاسخ می دهد. این یک همراه فعال و درگیر است نه یک سگ آرام، و بهترین حالت آن زمانی است که بخشی از زندگی روزمره خانه باشد.

کولی ریش دار از نگاه موی بدن و فعالیت، نژادی است که مراقبت بیشتری می خواهد. موی دو لایه بلند آن به آسانی گره می خورد و انرژی کاری اش به این معنا است که به یک ورزش واقعی روزانه نیاز دارد نه یک قدم زدن کوتاه.

شانه زدن

• موی سگ را چندین بار در هفته و به شکل ایده آل در دوران ریزش شدید مو، هر روز به دقت شانه بزنید تا از گره خوردن و درهم پیچیدن آن جلوگیری شود
• به بخش های اصطکاکی مانند پشت گوش ها، زیر بغل و زیر پاها توجه ویژه کنید
• در صورت نیاز سگ را حمام بدهید و بعد موی آن را کاملا خشک و شانه کنید تا در حالت نمناک گره نخورد
• موی اطراف چشمان، پاها و بخش های بهداشتی را کوتاه کنید تا سگ پاک و راحت بماند
• گوش ها را بررسی کنید، ناخن ها را کوتاه کنید و دندان ها را به شکل منظم مسواک بزنید

ورزش

• روزانه دست کم یک تا دو ساعت فعالیت شامل قدم زدن، دویدن و بازی برای سگ فراهم کنید
• در یک جای امن به سگ اجازه دهید بدون زنجیر بدود، زیرا این نژاد حرکت کردن را دوست دارد
• بازی های آموزشی، فعالیت های شبیه به گله بانی یا ورزش های سگی را اضافه کنید تا هم ذهن و هم بدن سگ به کار گرفته شود
• برای این که سگ علاقه اش را از دست ندهد، تمرین ها را متنوع نگه دارید

محیط زندگی

کولی ریش دار در خانه یی که دسترسی به یک فضای بیرونی امن و یک روزمرگی فعال داشته باشد، بهترین حالت را دارد. این سگ می تواند خودش را با وضعیت های زندگی گوناگون سازگار کند، به شرطی که نیازهای ورزش و مراقبت از مویش برآورده شود، اما برای ساعت های طولانی تنهایی یا خانه یی که نمی تواند آن را مصروف نگه دارد، مناسب نیست. موی ضد آب این سگ به آن اجازه می دهد شرایط سرد و نمناک را به خوبی تحمل کند.

کولی ریش دار روی یک غذای سگ کامل و متوازن که با سن و سطح فعالیت اش هم خوانی داشته باشد، خوب رشد می کند. این نژاد به عنوان یک سگ فعال با اندازه میانه، نیاز واقعی به انرژی دارد، اما اندازه غذا باید با وضعیت هر سگ هم خوانی داشته باشد و طوری تنظیم شود که سگ لاغر و سرحال بماند. به جای گذاشتن غذا به شکل آزاد در تمام روز، مقدار آن را اندازه گیری کنید و جیره روزانه را به بیشتر از یک وعده تقسیم کنید تا هضم غذا با ثبات پیش برود.

خوراکی های اضافی و مکمل ها

خوراکی های اضافی را تنها بخش کوچکی از کالری روزانه سگ نگه دارید تا وزن آن سالم بماند. سگی که غذای تجارتی کامل می خورد، معمولا به مکمل اضافی نیاز ندارد؛ تنها با مشوره داکتر حیوانات به آن مکمل بدهید. همیشه آب تازه در دسترس سگ بگذارید و برای سگ هایی که ورزش سنگین یا فعالیت های ورزشی دارند، یک غذای مخصوص سگ های فعال و کاری را در نظر بگیرید.

کولی ریش دار به شکل کل نژادی سالم و کم مشکل با عمر معمول ۱۲ تا ۱۴ سال است. مانند تمام سگ های نژاد خالص، این سگ نیز چند بیماری دارد که در این نژاد بیشتر دیده می شود و پرورش دهندگان مسئول، سگ های خود را برای کاهش این مشکلات بررسی می کنند. مراقبت منظم داکتر حیوانات و وزن سالم به یک عمر طولانی کمک می کند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون و کنترول انگل ها را به روز نگه دارید
• برای محافظت از مفاصل، وزن بدن سگ را سالم نگه دارید
• معاینات منظم داکتر حیوانات و مراقبت از دندان را برنامه ریزی کنید
• از پرورش دهندگانی خرید کنید که سگ های شان را از نگاه هیپ و چشم آزمایش می کنند
• نشانه های آغازین بیماری های یادشده در بالا را زیر نظر داشته باشید

کولی ریش دار باهوش است و به زودی یاد می گیرد، از این رو یک شاگرد توانا است. میراث گله بانی اش همچنان یک خصلت مستقل به آن داده است، بنا بر این وقتی یک کار برایش بی معنا به نظر برسد، خودش تصمیم می گیرد که آن را انجام ندهد. تمرین های کوتاه، متنوع و مثبت بهتر از تمرین های طولانی و تکراری توجه سگ را نگه می دارند. انرژی و ذهن تیز این نژاد با اطاعت پذیری، چابکی و فعالیت های گله بانی سازگار است و این سگ اغلب در این زمینه ها خوب عمل می کند.

نکات ابتدایی

1. جامعه پذیری را زودهنگام آغاز کنید و چوچه سگ را با آدم ها، سگ های دیگر و جاهای تازه آشنا کنید
2. فرمان های اصلی مانند بنشین، بمان، برگشتن نزد صاحب و قدم زدن با زنجیر شل را آموزش دهید
3. تمرین ها را کوتاه و پرتکرار نگه دارید و پیش از این که سگ علاقه اش را از دست بدهد، تمرین را تمام کنید
4. از غذا، اسباب بازی و بازی به عنوان پاداش استفاده کنید تا انگیزه سگ ساخته شود
5. وقتی نکات ابتدایی جاافتاد، فعالیت های ساختاریافته مانند چابکی یا گله بانی را اضافه کنید
6. در سراسر خانه یکسان رفتار کنید تا سگ از همه اعضای فامیل سیگنال یکسان دریافت کند

پرورش کولی ریش دار باید با دقت و همراه با آزمایش صحت هردو والدین انجام شود. سگ ها در سال اول عمرشان به بلوغ جنسی می رسند، اما پرورش دهندگان مسئول معمولا صبر می کنند تا سگ از نگاه جسمی کاملا رشد کند و آزمایش های صحی را با موفقیت پشت سر بگذارد، پیش از این که آن را برای جفت گیری استفاده کنند. سگ های ماده تقریبا دو بار در سال به فصل جفت گیری می رسند.

دوره آبستنی در سگ ها تقریبا ۶۳ روز طول می کشد. یک بچه کولی ریش دار معمولا شامل چندین چوچه است و مادر آنها را با مراقبت مادرانه معمول سگ ها بزرگ می کند. چوچه ها با رنگ تیره به دنیا می آیند و اغلب با رشد کردن روشن تر می شوند.

بزرگ کردن چوچه ها نیاز به یک فضای پاک و گرم برای زایمان، مراقبت دقیق در هفته های نخست و جامعه پذیری زودهنگام دارد به محض این که چوچه ها فعال شوند. لمس کردن، آشنا کردن آرام با صداها و صحنه های خانه و تماس با آدم ها از سنین پایین، به تربیت چوچه های باثبات و دوستانه کمک می کند. آزمایش هیپ و چشم والدین، خطر انتقال بیماری هایی را که در این نژاد دیده می شود، کاهش می دهد.

راجستر سگ نژاد کالی ریش‌دار در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد کالی ریش‌دار یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد کالی ریش‌دار تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.