هاوند ردیاب کوهستانی باواریا

سگ ایزیاب کوهستانی باواریا (به آلمانی: Bayerischer Gebirgsschweisshund) یک سگ ایزیاب متوسط‌القامه است که در جرمنی برای تعقیب شکار زخمی در دامنه‌های سرازیر و پوشیده از جنگل پرورش یافته است. این سگ به گروه سگ‌های ایزیاب سرد تعلق دارد که بعد از شلیک به کار گرفته می‌شوند، یعنی زمانی که شکارچی باید حیوانی را که تیر خورده اما دور رفته پیدا کند. ویژگی اصلی این نژاد بینی آن است که می‌تواند ایزی را دنبال کند که ساعت‌ها یا حتی یک روز پیش گذاشته شده باشد.

این سگ دور از میدان کار، حیوانی آرام و با خلق و خوی ثابت است. با یک نگهدارنده یا یک فامیل رابطهٔ نزدیک برقرار می‌کند و به جای پرخاشگری، در برابر بیگانه‌ها محتاط و کم‌رو است. همان خصلت آرام، وفادار و متمرکزی که این سگ را در تعقیب یک ایز طولانی قابل اعتماد می‌سازد، آن را در خانه نیز همراهی آرام می‌سازد، به شرط آنکه کار واقعی یا ورزش کافی داشته باشد.

این سگ برای اهل فن ساخته شده است. هیچ‌گاه برای میدان‌های نمایش یا نگهداری معمولی به عنوان حیوان خانگی پرورش نیافته و در چندین کشور نگهداری آن با شکارچیان و مامورین دارای جواز حفاظت از حیات وحش پیوند دارد. کسانی که به دنبال یک همکار کاری برای ایزیابی هستند، یا می‌توانند همان سطح از فعالیت و مصروفیت را برای این سگ فراهم کنند، بهترین گزینه برای نگهداری آن‌اند.

چه کسانی برای نگهداری این سگ مناسب اند

این نژاد برای شکارچیان، ایزیاب‌ها و افرادی مناسب است که بتوانند به طور منظم کار بویابی و ورزش روزانهٔ طولانی برایش فراهم کنند. این سگ با افرادی که می‌شناسد، از جمله اطفالی که همراه آن بزرگ شده‌اند، صبور و ملایم است، اما محتاط بودن و انگیزهٔ قوی آن در تعقیب ایز، آن را سگ مناسبی برای نگهداری اول کسی نمی‌سازد. صاحبانی که می‌توانند نظم، یک وظیفه و فضای کافی فراهم کنند، معمولاً آرام‌ترین و متعادل‌ترین حالت این سگ را می‌بینند.

تعقیب شکار زخمی از راه بو در شکار اروپای مرکزی سابقهٔ طولانی دارد، جایی که پیدا کردن حیوان زخمی یک وظیفهٔ اخلاقی شمرده می‌شود. شکارچیان برای قرن‌ها به سگ‌های ایزیاب زنجیری تکیه می‌کردند تا ایز خونی را که بعد از شلیک باقی می‌ماند دنبال کنند. سگ ایزیاب سنگین هانوفر متخصص شناخته‌شدهٔ این کار بود، اما این سگ برای جنگل‌های هموار ساخته شده بود و در دامنه‌های تند کوه‌های آلپ باواریا چندان چابک نبود.

در اواخر قرن نزدهم، پرورش‌دهندگان در باواریا تصمیم گرفتند سگ ایزیاب سبک‌تر و چابک‌تری برای شرایط کوهستانی به وجود آورند. آن‌ها سگ‌های کوهستانی و سرخ منطقه را با سگ ایزیاب هانوفر ترکیب کردند تا بینی و توانایی تعقیب نژاد قدیمی‌تر حفظ شود، در حالی که وزن آن کم و ثبات پایش روی زمین دشوار بهتر گردد.

نتیجهٔ این کار سگی کوچک‌تر و ورزیده بود که می‌توانست ایزهای طولانی و سرد را در سراسر زمین ناهموار آلپ دنبال کند. یک کلپ نژادی برای سگ ایزیاب کوهستانی باواریا در اوایل قرن بیستم در جرمنی تأسیس گردید تا پرورش این سگ سازماندهی و ویژگی‌های کاری آن حفظ شود. این نژاد به تدریج در مناطق شکار آلپ و اروپای مرکزی گسترش یافت و به گزینهٔ معمول برای بازیافت شکار تبدیل گردید.

این نژاد هنوز هم به هدف اصلی خود نزدیک مانده است. تا امروز بیشتر برای توانایی کاری پرورش می‌یابد تا ظاهر، و نگهداری آن در بسیاری از مناطق در میان محافل شکار و مدیریت حیات وحش باقی مانده است. همین تمرکز پیوسته بر کارایی، توضیح می‌دهد که چرا این سگ از زمان پیدایشش تا کنون در شکل و خلق و خو تغییر چندانی نکرده است.

سگ ایزیاب کوهستانی باواریا از نگاه اندازه متوسط و برای پایداری ساخته شده، نه برای حجم. بدن آن اندکی درازتر از قدش است، با سینهٔ عمیق، کمر قوی و ران‌های عضلانی که برای روزهای طولانی روی زمین سرازیر مناسب اند. سر هنگام کار نسبتاً پایین نگه داشته می‌شود و گوش‌های دراز و پهن نزدیک به گونه‌ها آویزان اند. برداشت کلی، سگی چابک و متعادل بدون هیچ اغراقی است.

کرک و رنگ‌ها

کرک این سگ کوتاه، ضخیم و نزدیک به بدن است و در شرایط سرد و مرطوب محافظت خوبی فراهم می‌کند بدون آنکه به مراقبت زیاد نیاز داشته باشد. رنگ آن از سرخ تیره تا قهوه‌ای مایل به سرخ، زرد کم‌رنگ و رنگ شتری متغیر است و الگوهای خالدار سرخ نیز دیده می‌شود. بسیاری از سگ‌ها یک نقاب تیره‌تر روی پوزه و سایه‌های تیره‌تر روی گوش‌ها و پشت دارند. در برخی از سگ‌ها یک لکهٔ سفید کوچک روی سینه دیده می‌شود. رنگ‌دانهٔ بینی و لب‌ها تیره است، که با ظاهر کاری این نژاد همخوانی دارد.

سگ ایزیاب کوهستانی باواریا در زندگی روزمره خلق و خویی ثابت و متعادل دارد. با نگهدارنده یا فامیل خود پیوند قوی برقرار می‌کند و با کسانی که خوب می‌شناسد، از جمله اطفالی که همراهش بزرگ شده‌اند، ملایم و مهربان است. این سگ حیوانی پرسر و صدا یا چسپنده نیست و بیشتر وفاداری‌اش را با توجه آرام نشان می‌دهد تا با درخواست پیوستهٔ توجه.

این نژاد در برابر بیگانه‌ها به طور طبیعی محتاط است. به جای استقبال گرم از افراد ناشناس، تمایل دارد فاصله بگیرد و نگاه کند، اما این احتیاط به ندرت به پرخاشگری می‌انجامد. اجتماعی‌سازی زودهنگام و پیوسته کمک می‌کند تا سگ جوان در برابر افراد و موقعیت‌های ناآشنا با اعتماد و آرامش رفتار کند.

در برابر حیوانات دیگر، وضعیت را غریزهٔ قوی شکار شکل می‌دهد. این سگ می‌تواند با سگ‌هایی که می‌شناسد به آرامی زندگی کند، اما انگیزهٔ آن برای دنبال کردن بو و تعقیب شکار به این معنا است که حیوانات خانگی کوچک و گربه‌های آزاد می‌توانند رفتار تعقیب را در آن برانگیزند. آزادی بدون قلاده در فضای باز باید با احتیاط مدیریت شود، زیرا سگی که روی یک ایز کار می‌کند ممکن است به فراخوانی گوش ندهد.

ویژگی اصلی این نژاد تمرکز است. وقتی این سگ روی یک بو کار می‌کند، مصمم، پیگیر و خودراهبر است. همین شدت، اگر راه بیرون‌رفتی نداشته باشد، می‌تواند در خانه به بی‌قراری یا لجاجت تبدیل شود، و به همین دلیل فعالیت پیوسته و درگیری فکری این‌قدر اهمیت دارد.

نظافت

• کرک کوتاه را هفته‌وار با یک برس مویی یا دستکش نظافت پاک کنید تا موهای اضافی برداشته شود و سلامتش حفظ گردد.
• تنها در صورت نیاز حمام دهید، زیرا کرک به خودی خود کثیفی را نسبتاً خوب دفع می‌کند.
• گوش‌های دراز و آویزان را به طور منظم بررسی و پاک کنید تا خطر عفونت کاهش یابد.
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک بار کوتاه کنید و بعد از کار روی زمین ناهموار پاها را بررسی کنید.
• برای حفظ صحت دندان، چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک کنید.

ورزش

• روزانه یک تا دو ساعت فعالیت در نظر بگیرید، و در روزهای کاری بیشتر.
• بازی‌های مبتنی بر بو، تمرین ایزیابی یا کار تعقیب فراهم کنید تا نیاز بینی آن برآورده شود.
• از پیاده‌روی‌های طولانی و گشت‌وگذار روی زمین‌های گوناگون برای ساختن و حفظ آمادگی جسمی استفاده کنید.
• در فضای باز، سگ را با یک ریسمان دراز نگه دارید مگر آنکه فراخوانی آن قابل اعتماد باشد، زیرا بو می‌تواند بر تربیه غلبه کند.

محیط

این نژاد در محیط دهاتی یا نیمه‌دهاتی با فضای بیرونی امن و دسترسی آسان به کشتزار، جنگل یا تپه بهترین حالت را دارد. اگر نیاز ورزشی و ایزیابی آن به طور کامل برآورده شود، می‌تواند خود را با زندگی آرام‌تر فامیلی وفق دهد، اما برای آپارتمان‌های کوچک یا خانه‌های کم‌تحرک مناسب نیست. چاردیواری باید محکم باشد، زیرا سگی که بویی را بگیرد ممکن است بخواهد آن را دنبال کند.

سگ ایزیاب کوهستانی باواریا به یک رژیم غذایی متوازن و کامل، متناسب با سگی متوسط‌القامه با سطح فعالیت کاری نیاز دارد. پروتین و چربی باید عضله و توان بدنی را حمایت کنند، و مقدار آن در روزهای ایزیابی سنگین افزایش و در دوره‌های آرام‌تر کاهش یابد. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، به‌ویژه بعد از کار طولانی در صحرا. مانند هر نژاد با سینهٔ عمیق، تقسیم جیرهٔ روزانه به دو وعده و پرهیز از ورزش سنگین بلافاصله بعد از خوراک، یک احتیاط معقول است.

شیرینی‌ها و مکمل‌ها

از شیرینی‌های کوچک و کم‌کالری به عنوان جایزهٔ تمرین و ایزیابی استفاده کنید و آن‌ها را در مجموع روزانه حساب کنید تا از اضافه وزن جلوگیری شود. سگی که رژیم غذایی کامل تجارتی می‌خورد معمولاً به مکمل اضافی نیاز ندارد. حمایت مفاصل یا افزودنی‌های دیگر تنها با مشورهٔ داکتر حیوانات در نظر گرفته شود، به‌ویژه برای سگ‌های مسن‌تر یا پرکار.

به عنوان یک نژاد کاری که نزدیک به وظیفهٔ اصلی خود نگه داشته شده، سگ ایزیاب کوهستانی باواریا به طور کل قوی است و طول عمر معمول آن 12 تا 14 سال می‌باشد. ساختار سالم و اندام متعادل کمک می‌کند تا این سگ تا سنین بالا فعال بماند. بیشتر نگرانی‌های صحی همان‌هایی اند که در سگ‌های متوسط تا بزرگ و فعال دیده می‌شود، و پرورش مسئولانه همراه با مراقبت منظم داکتر حیوانات اثر آن‌ها را کاهش می‌دهد.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها و کنترول انگل را به روز نگه دارید.
• وضعیت بدنی لاغر را حفظ کنید تا مفاصل محافظت شود.
• معاینات منظم داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید، با توجه بیشتر به گوش و چشم.
• بعد از کار یا پیاده‌روی طولانی، پاها، پوست و مفاصل را بررسی کنید.
• از پرورش‌دهندگانی استفاده کنید که والدین را از نگاه هیپ و چشم آزمایش می‌کنند.

این نژاد باهوش است و سریع می‌آموزد، اما برای دنبال کردن یک ایز با ابتکار خودش پرورش یافته، از این رو می‌تواند مستقل و یک‌دنده باشد. نگهدارنده به جای زور، به صبر و ثبات نیاز دارد. تربیه زمانی مؤثرترین است که وظیفهٔ روشنی به سگ بدهد و از علاقهٔ طبیعی آن به بو به عنوان انگیزه استفاده کند. وقتی یک ایز تمام توجه سگ را می‌گیرد، حتی سگی که خوب تربیه شده ممکن است هدایت‌پذیریش کم شود، به همین دلیل پایه‌های قابل اعتماد اهمیت دارد.

اجتماعی‌سازی زودهنگام خلق و خوی محتاط این سگ را در جهت مثبت شکل می‌دهد. مواجههٔ آرام و متنوع با افراد، مکان‌ها، سگ‌های دیگر و موقعیت‌های روزمره در دوران توله‌گی کمک می‌کند تا سگ بالغی با اعتماد به نفس و آرام در برابر بیگانه‌ها به وجود آید، نه محتاط و ترسو.

نکات پایه

1. تشخیص نام، توجه و دست‌زدن ملایم را در هفته‌های نخست در خانه شروع کنید.
2. پیش از دادن هرگونه آزادی بدون قلاده، فراخوانی قوی و قابل اعتماد بسازید.
3. آداب قلاده را زود بیاموزانید، زیرا این سگ روی یک ایز، سگی قوی و پرانگیزه است.
4. بازی‌های ساده بویابی و ایزیابی را معرفی کنید تا بینی آن راه بیرون‌رفت مجاز داشته باشد.
5. نشست‌ها را کوتاه، مثبت و پیوسته نگه دارید تا توجه سگ حفظ شود.
6. قوانین یکسان را همهٔ اعضای خانواده رعایت کنند.

پرورش سگ ایزیاب کوهستانی باواریا عموماً بر اساس توانایی کاری و صحت هدایت می‌شود، نه ظاهر، و در بسیاری از مناطق از طریق کلپ‌های نژادی وابسته به شکار و مدیریت حیات وحش سازماندهی می‌شود. سگ‌های ماده معمولاً پیش از تولیدمثل به بلوغ جسمی می‌رسند، و پرورش‌دهندگان مسئول صبر می‌کنند تا سگ کاملاً رشد کند و خلق و خو و صحت آن ثابت شده باشد. والدین معمولاً پیش از جفت‌گیری از نگاه هیپ و چشم آزمایش می‌شوند.

دورهٔ حاملگی حدود 63 روز طول می‌کشد، و بعد از آن سگ ماده بچه‌های کوچک تا متوسطی به دنیا می‌آورد. توله‌ها ناتوان به دنیا می‌آیند، با چشم و گوش بسته، و در هفته‌های نخست کاملاً به مادر وابسته اند. وظیفهٔ پرورش‌دهنده فراهم کردن محیطی آرام و پاک است و شروع دست‌زدن ملایم و اجتماعی‌سازی زودهنگام زمانی که توله‌ها هوشیار و متحرک شدند.

چون این نژاد یک سگ ایزیاب متخصص با انگیزهٔ قوی است، توله‌ها اغلب به شکارچیان، ایزیاب‌ها یا خانه‌های فعال و باتجربه سپرده می‌شوند که می‌توانند نیازهای آن‌ها را برآورده کنند. مواجههٔ زودهنگام با بو و محیط‌های گوناگون پایه‌ای برای کار ایزیابی بعدی و خلق و خوی ثابت بزرگسالی می‌سازد. بزرگ کردن توله‌های این نژاد یک تعهد درازمدت به تربیه و رشد جسمی است.

راجستر سگ نژاد هاوند ردیاب کوهستانی باواریا در افغانستان

در افغانستان هیچ اداره‌ای سگ‌های خانگی را راجستر نمی‌کند؛ نه دیتابیس ملی وجود دارد و نه سندی که سگ گم‌شده را به صاحبش برساند. پس این کار به خود شما می‌ماند. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب معلومات تماس شما را با سگ نژاد هاوند ردیاب کوهستانی باواریا یکجا نگه می‌دارد و جستجو از کابل تا هر گوشه دنیا کار می‌کند. سگ خود را راجستر کنید؛ چند دقیقه وقت می‌گیرد.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.