باسنجی

باسنجی نوعی سگ ترکیبی از تازی و سگ شکاری بویاب است که ریشه در افریقای مرکزی دارد. سگ‌های بالغ این نژاد در حدود ۱۶ تا ۱۷ انچ در بلندی شانه قد دارند و وزن‌شان تقریباً ۲۲ تا ۲۴ پوند است؛ دم آن‌ها به‌شکل حلقه‌ای محکم پیچیده، گوش‌ها ایستاده و پیشانی‌شان چین‌دار است. این نژاد را غالباً سگ بی‌پارس می‌نامند، چون حنجره‌اش به‌جای پارس معمول سگ‌های اهلی، صدایی شبیه یودل یا خنده تولید می‌کند.

باسنجی آرام است، اما کاملاً بی‌صدا نیست. این سگ پاک‌کار است و عادات نظافت شبیه گربه دارد و در برابر افراد ناآشنا محتاط می‌ماند، در حالی‌که با اعضای خانواده خود مهربان است. صاحبان این نژاد آن را مستقل و خودمختار توصیف می‌کنند، ویژگی‌ای که در تمرین و مراقبت روزمره باید در نظر گرفته شود.

این نژاد غریزه شکار قوی خود را حفظ کرده است. باسنجی حیوانات کوچک را تعقیب می‌کند و بوی یا حرکت را دنبال می‌نماید، بنابراین حیاط محصور و کنترل مطمئن قلاده در زندگی روزمره اهمیت دارد. کسانی که همراهی با شخصیتی قوی و کم‌بو و کم‌ریزش موی می‌خواهند، معمولاً با این نژاد رابطه خوبی برقرار می‌کنند.

این نژاد به چه کسانی می‌خورد

باسنجی برای صاحبانی مناسب است که فعال باشند و بتوانند ورزش روزانه، حصارکشی مطمئن و مراقبت صبورانه و پیوسته فراهم کنند. این سگ به افرادی می‌خورد که استقلال یک سگ را می‌پسندند و انتظار اطاعت دایمی ندارند. خانواده‌هایی که حیوانات خانگی بسیار کوچک دارند باید غریزه شکار این نژاد را جدی بگیرند. صاحبان تازه‌کار نیز می‌توانند با این نژاد موفق باشند، به شرطی که برای طبیعت محتاط آن و نیاز آن به فعالیت ذهنی و بدنی آماده باشند.

باسنجی از افریقای مرکزی سرچشمه می‌گیرد، جایی که شکارچیان روستایی از سگ‌هایی از این نوع برای راندن و هدایت شکار کوچک به‌سوی دام‌ها استفاده می‌کردند. شکارچیان محلی این سگ‌ها را به دلیل سرعت، خاموشی و حس بویایی تیزشان ارزشمند می‌دانستند. صدای آرام این نژاد در بوته‌زارهای انبوه یک برتری به‌شمار می‌رفت، زیرا سگ پارس‌کننده شکار را فراری می‌داد.

مسافران اروپایی در سده نزدهم سگ‌هایی از این نوع را در حوزه رود کانگو ثبت کردند. تلاش‌های نخستین برای انتقال این سگ‌ها به انگلستان ناکام ماند، زیرا حیوانات وارداتی پیش از تولیدمثل از بیماری تلف می‌شدند. واردات موفق به بریتانیا در دهه ۱۹۳۰ میلادی صورت گرفت و نسل‌های پرورشی همان دوره اساس بسیاری از نسل‌های بعدی را تشکیل داد.

این نژاد اندکی بعد به امریکای شمالی رسید و باشگاه‌های سگ در بریتانیا و ایالات متحده آن را در میانه سده بیستم به رسمیت شناختند. در دهه‌های بعد، سگ‌های بیشتری از افریقا وارد شدند تا ذخیره ژنتیکی گسترش یابد و شیوع بیماری‌های ارثی کاهش پیدا کند.

در سراسر این تاریخ، باسنجی ویژگی‌های اصلی کاری خود را حفظ کرده است. خوی مستقل، غریزه شکار قوی و صدای یودل‌مانند مشخص آن، همه ریشه در خاستگاه آن به‌عنوان سگ شکاری خودکفا در روستاهای افریقایی دارد.

باسنجی سگی سبک‌اندام و متوازن است، با پشت صاف و پاهای نسبتاً بلند نسبت به اندام بدن. برداشت کلی از این سگ، وقار و هوشیاری است. سر آن هنگام توجه، چین‌های ریزی نشان می‌دهد و چشمان تیره و بادامی‌شکل آن حالتی مراقب می‌بخشد. گوش‌های بلندجای آن راست ایستاده و اندکی به جلو متمایل‌اند. دم آن به یک‌طرف حلقه می‌خورد و روی ران قرار می‌گیرد.

موی و رنگ‌ها

موی این سگ کوتاه، صاف و ظریف است که مراقبت را ساده و بو را کم نگه می‌دارد. رنگ‌های پذیرفته‌شده شامل قرمز شاه‌بلوطی، سیاه خالص، سه‌رنگ (سیاه همرای لکه‌های شاه‌بلوطی) و برندل (قرمز همرای خط‌های سیاه) می‌شود. همه رنگ‌ها پاها، سینه و نوک دم سفید دارند و بسیاری از سگ‌ها همچنان پاهای سفید، یک نوار سفید روی پیشانی یا یقه سفید نیز نشان می‌دهند. موی ظریف این نژاد محافظت اندکی در برابر سرما فراهم می‌کند، از این‌رو این سگ در هوای سرد بیشتر از سگ‌های پرمو احساس سردی می‌کند.

باسنجی هوشیار و کنجکاو است و از همان آغاز، خوی خودمختارانه‌اش برای صاحبانش آشکار می‌شود. این سگ پیوند نزدیکی با خانواده خود برقرار می‌کند و اغلب افراد مورد علاقه خاصی برمی‌گزیند، اما تا زمانی‌که تصمیم به اعتماد نگیرد، در برابر ناآشنایان کناره‌گیر می‌ماند. مهربانی این نژاد بر اساس شرایط خودش بروز می‌کند، نه به‌صورت توجه‌خواهی پیوسته.

باسنجی معمولاً با اطفال بزرگ‌تر که می‌دانند چگونه با سگ همرای حدود مشخص رفتار کنند، بهتر کنار می‌آید. با سایر سگ‌ها می‌تواند اجتماعی باشد، هرچند جفت‌شدن سگ‌های هم‌جنس گاهی به کشمکش می‌انجامد. غریزه شکار قوی این نژاد بدین معناست که گربه‌ها، خرگوش‌ها و دیگر حیوانات خانگی کوچک در معرض خطرند، مگر آن‌که سگ همرای آن‌ها بزرگ شده و زیر نظارت باشد.

این نژاد به شیوه معمول پارس نمی‌کند، اما سگی خاموش و بی‌فعالیت هم نیست. باسنجی‌ها یودل می‌کشند، صدای خنده‌مانند تولید می‌کنند و غرغر می‌نمایند، و سگی که خسته یا کم‌ورزش باشد ممکن است رفتار مخرب پیدا کند. فعالیت ذهنی و بدنی خوی این نژاد را متعادل نگه می‌دارد.

آراستگی

• موی کوتاه سگ را هفته‌ای یک‌بار همرای برس نرم یا دستکش آرایشی برس بزنید
• حمام را فقط گاه‌گاهی انجام دهید، زیرا این نژاد خودش را تمیز می‌کند و بوی کمی دارد
• ناخن‌ها را هر چند هفته یک‌بار کوتاه کنید
• گوش‌های ایستاده را به‌طور منظم بررسی و پاک نمایید
• دندان‌ها را چند بار در هفته مسواک بزنید

ورزش

• روزانه دست‌کم ۶۰ دقیقه فعالیت برای سگ فراهم کنید
• از محوطه محصور مطمئن یا یک بند دراز برای دویدن بدون قلاده استفاده نمایید
• در فضاهای باز سگ را با قلاده نگه دارید، زیرا هنگامی‌که شکار در دید آن باشد، فراخواندنش قابل اعتماد نیست
• خوراک‌دهنده‌های معمایی و بازی‌های بویابی را نیز اضافه کنید تا ذهن سگ فعال بماند

محیط زندگی

باسنجی خود را با آپارتمان و خانه سازگار می‌کند، به شرطی که ورزش روزانه دریافت کند. حصارها باید بلند و مطمئن باشند، زیرا این نژاد در صورت انگیزه، از حصار بالا می‌رود و فرار می‌کند. موی ظریف آن گرمای اندکی فراهم می‌کند، بنابراین کت یا ژاکت سگ در هوای سرد یا مرطوب کمک‌کننده است و نباید سگ را در دمای پایین بیرون از خانه رها کرد.

غذایی کامل برای سگ بدهید که معیارهای غذایی شناخته‌شده برای مرحله زندگی سگ را برآورده کند. از آن‌جا که باسنجی کوچک و ورزیده است، مقدار غذا باید محدود باشد و مقدار درست آن به وزن، سن و سطح فعالیت سگ بستگی دارد. جیره روزانه را به دو وعده تقسیم کنید تا انرژی و هاضمه سگ ثابت بماند. آب تازه باید همیشه در دسترس سگ باشد.

خوراکی‌های اضافی و مکمل‌ها

خوراکی‌های اضافی را به کمتر از ۱۰ درصد کالری روزانه سگ محدود نگه دارید تا وزن آن متعادل بماند. یک رژیم تجارتی متوازن معمولاً همه مواد غذایی مورد نیاز یک باسنجی سالم را فراهم می‌کند، از این‌رو بیشتر سگ‌ها به مکمل نیاز ندارند. پیش از افزودن هرگونه مکمل، به‌ویژه برای توله‌ها، سگ‌های مسن یا سگ‌های دارای مشکل صحی، همرای داکتر حیوانات مشوره نمایید.

باسنجی نژادی قوی‌بنیه است که طول عمر معمول آن ۱۳ تا ۱۴ سال می‌باشد. پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌ها را از نگاه بیماری‌های ارثی معاینه می‌کنند و آزمایش دی‌ان‌ای برای سندروم فانکونی، یک اختلال کلیوی که این نژاد را متاثر ساخته، در دسترس است. آگاهی از وضعیت ژنتیکی سگ و سابقه صحی والدینش به صاحبان کمک می‌کند تا مراقبت پیشگیرانه را برنامه‌ریزی نمایند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسین‌ها و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید
• معاینات سالانه داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید و برای سگ‌های مسن، معاینات را بیشتر نمایید
• از آزمایش دی‌ان‌ای فانکونی استفاده کنید و برای سگ‌های پرورشی معاینه چشم درخواست نمایید
• وزن متعادل و بهداشت دندان را حفظ کنید
• مقدار نوشیدن آب را زیر نظر داشته باشید، زیرا افزایش نوشیدن می‌تواند نشانه مشکل کلیوی باشد

باسنجی زمانی که دلیلی برای همکاری ببیند، به‌سرعت یاد می‌گیرد، اما ذهن مستقل آن به این معناست که صرفاً برای خشنود ساختن صاحبش اطاعت نمی‌کند. جلسات تربیه وقتی بهترین نتیجه را می‌دهند که کوتاه، متنوع و پاداش‌محور باشند. تنبیه سخت معمولاً نتیجه معکوس می‌دهد و سگ را کناره‌گیرتر می‌سازد. فراخوانی یک چالش خاص است، زیرا غریزه شکار می‌تواند بر فرمان آموخته‌شده غالب شود، از این‌رو آزادی بدون قلاده باید تنها به مکان‌های محصور محدود بماند.

اصول ابتدایی

۱. اجتماعی‌سازی را زود، همرای مردم، مکان‌ها و سایر حیوانات آغاز کنید ۲. پاسخ به نام و تمرکز را همرای پاداش غذایی آموزش دهید ۳. نشستن، خوابیدن و ماندن را در جلسات کوتاه روزانه تمرین کنید ۴. پیش از هرگونه فعالیت بدون قلاده، فراخوانی قوی را روی بند دراز آموزش دهید ۵. راه‌رفتن با قلاده شل را تقویت کنید تا کشیدن به‌سوی عوامل حواس‌پرتی کنترل شود ۶. اسباب‌بازی‌های معمایی و بازی‌های بویابی اضافه کنید تا کنجکاوی سگ را در مسیر درست هدایت کنید

باسنجی‌ها در حدود یک تا دو سالگی به بلوغ بدنی می‌رسند. این نژاد در میان سگ‌ها غیرمعمول است، زیرا ماده‌های آن معمولاً یک‌بار در سال، به‌جای دو بار، فحل می‌شوند، الگویی که با برخی سگ‌سانان وحشی مشترک است. همین چرخه سالانه است که شیوه برنامه‌ریزی پرورش‌دهندگان برای توله‌زایی را شکل می‌دهد.

آبستنی حدود ۶۳ روز، طول معمول برای سگ‌ها، به درازا می‌کشد. هر توله‌زایی به‌طور متوسط چهار تا شش توله دارد. توله‌های تازه‌متولد در هفته‌های نخست کاملاً به مادر برای گرما و شیرخوارگی وابسته‌اند و پرورش‌دهنده افزایش وزن آن‌ها را از نزدیک زیر نظر می‌گیرد.

پرورش مسئولانه شامل معاینه صحی هر دو والدین است، با اولویت به آزمایش دی‌ان‌ای فانکونی و معاینه چشم. توله‌ها از دست‌زدن زودهنگام و آشنایی با مناظر و صداهای روزمره سود می‌برند، زیرا خوی محتاط این نژاد، اجتماعی‌سازی زودهنگام را به‌ویژه ارزشمند می‌سازد. توله‌ها معمولاً در حدود هشت تا ده هفتگی به خانه‌های جدید می‌روند.

راجستر سگ نژاد باسنجی در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد باسنجی سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.