باربه

باربت سگی متوسط‌اندام از فرانسه است که برای بازیابی شکار از مرداب‌ها، برکه‌ها و رودخانه‌ها پرورش یافته. نام این نژاد از واژه فرانسوی barbe به معنای ریش گرفته شده، اشاره‌ای به موهای بلند روی پوزه. پوششی انبوه و فر‌خورده تا پشمالو تمام بدن را می‌پوشاند، و این نژاد به کار کردن راحت در شرایط سرد و مرطوب شهرت دارد.

از نظر خلق‌وخو، باربت مهربان، محبت‌آمیز و باهوش است و میل شدیدی به خوشحال کردن صاحبش دارد. سگ‌های این نژاد تمایل دارند نزدیک انسان‌هایشان بمانند و پیوندهای محکمی با خانواده برقرار کنند. ترکیب اخلاق ثابت و ذهن انعطاف‌پذیر، باربت را هم به یک همراه پایدار و هم به یک بازیابنده کارآمد تبدیل می‌کند.

این یک نژاد ورزشی است که به فعالیت منظم نیاز دارد، به‌ویژه دسترسی به آب و بازی‌های مرتبط با آوردن اشیاء. بزرگسالان معمولاً 12 تا 14 سال عمر می‌کنند. پوشش این نژاد ریزش کمی دارد اما به راحتی گره می‌خورد، بنابراین صاحبان باید آماده مراقبت جدی از پوشش در طول عمر سگ باشند.

باربت برای چه کسانی مناسب است

باربت با یک خانواده فعال که بتواند تمرین روزانه و همراهی نزدیک به او بدهد جور است. افرادی که از شنا، کوهنوردی یا ورزش‌های سگی لذت می‌برند با انرژی این نژاد هماهنگ خواهند بود. این نژاد برای صاحبانی که نمی‌توانند به‌طور منظم آن را شانه بزنند گزینه مناسبی نیست، زیرا پوشش پشمالو به مراقبت مکرر نیاز دارد. از آنجا که نژاد به شدت پیوند برقرار می‌کند و از تنها ماندن طولانی بیزار است، در خانه‌ای بهترین عملکرد را دارد که کسی بیشتر اوقات روز در آن حضور داشته باشد.

باربت در فرانسه به عنوان سگ آبی کاری تکامل یافت که وظیفه اصلی‌اش بازیابی پرندگان آبی برای شکارچیان در مرداب‌ها و حاشیه رودخانه‌ها بود. اشاره به سگ‌های آبی زبرموی از این نوع در نوشته‌های فرانسوی در طول چندین قرن دیده می‌شود، و این نژاد به طور کلی یکی از قدیمی‌ترین سگ‌های آبی اروپایی محسوب می‌شود.

پوشش پشمالو و آب‌پوش، متناسب با مرداب‌های سرد و مرطوبی بود که سگ در آنها کار می‌کرد. شکارچیان باربت را به خاطر توانایی شنا و آمادگی‌اش برای ورود مکرر به آب سرد جهت برگرداندن پرندگان سرنگون‌شده ارزش می‌نهادند. فراتر از شکار، سگ‌هایی از این دست به عنوان همراه عمومی در خانوارهای روستایی و شهری نگهداری می‌شدند.

باربت اغلب به عنوان یک نیای مشترک برای چند نژاد مدرن مرتبط با کار آبی و بازیابی ذکر می‌شود. از آنجا که ثبت‌سوابق سگ‌های کاری در بیشتر تاریخ این نژاد غیررسمی بوده، خطوط دقیق کاملاً مستند نیستند و روایت‌ها درباره نسل‌های دقیق آن متفاوت است.

تعداد این نژاد در طول قرن بیستم به شدت کاهش یافت، و بعداً پرورش‌دهندگان متعهد برای بازسازی جمعیت از پایه‌ای محدود تلاش کردند. امروزه باربت در مقایسه با نژادهای اصلی سگ‌های شکاری نادر باقی مانده و هم به عنوان همراه و هم به عنوان سگ کاری و ورزشی توسط علاقه‌مندان نگهداری می‌شود.

باربت یک سگ متوسط با تناسب تقریباً مربعی است، با اندامی محکم که پیشینه کاری‌اش را نشان می‌دهد. تمام بدن با پوششی ضخیم پوشیده شده که از فرهای شل تا بافتی پشمالوتر متغیر است. مو بر روی پوزه بلند می‌شود تا ریشی تشکیل دهد که این نژاد نامش را از آن گرفته، و رشد مشابهی اغلب روی چشم‌ها می‌افتد. دُم در حالت استراحت پایین نگه داشته می‌شود، و خطوط کلی بدن به جای آنکه به صراحت مشخص باشد، توسط پوشش فراوان گرد به نظر می‌رسد.

پوشش و رنگ‌ها

باربت پوششی تک‌لایه دارد بدون لایه زیرین کوتاه، و ریزش بسیار کمی دارد. مو آب را نگه می‌دارد و سگ را کندتر از پوشش صاف خشک می‌کند، که بخشی از آن چیزی است که آن را برای کار در آب سرد مناسب می‌کند. رنگ‌های یکدست رایج شامل سیاه، قهوه‌ای، بژ، خاکستری و سفید می‌شود، و لکه‌های کوچک سفید روی سینه یا پاها در برخی سگ‌ها دیده می‌شود. از آنجا که پوشش متراکم و فرخورده است، اگر شانه نشود تمایل به نمدی شدن و گره خوردن دارد، بنابراین اکثر صاحبان آن را کوتاه می‌کنند یا در حالت کاری نگه می‌دارند.

باربت اخلاقی متعادل و خوش‌طبع دارد. با خانواده‌اش محبت‌آمیز است و تمایل دارد نزدیک انسان‌هایش بماند به جای آنکه به تنهایی دور شود. میل این نژاد به خوشحال کردن، آن را در زندگی روزمره همکار و در طول آموزش پاسخگو می‌کند.

با غریبه‌ها، باربت معمولی دوستانه است نه محافظ‌کار، بنابراین یک نگهبان طبیعی نیست و فقط به اطلاع رساندن از ورود مهمانان بسنده می‌کند. آشنایی زودهنگام با طیف گسترده‌ای از افراد به سگ کمک می‌کند در کمپانی جدید آرام بماند. با کودکان، این نژاد عموماً صبور و بازیگوش است، هرچند نظارت در کنار هر سگی در کنار کودکان خردسال منطقی است.

بیشتر باربت‌ها با سگ‌های دیگر، به‌ویژه وقتی از توله‌سگی اجتماعی‌سازی شده‌اند، کنار می‌آیند. غریزه قوی بازیابی به این معناست که نژاد از بازی‌های پرتاب و آب لذت می‌برد و با خروجی منظم برای آن انرژی شادترین حالت را دارد. بدون فعالیت یا همراهی کافی، یک باربت ممکن است بی‌قرار شود و رفتارهای مزاحم ایجاد کند.

آراستن

پوشش پشمالو مهمترین وظیفه مراقبت در این نژاد است. موارد زیر را در نظر بگیرید:

• چند بار در هفته تا عمق پوست شانه Ùˆ شانه بزنید تا از گره Ùˆ نمدی شدن جلوگیری شود.
• پوشش را به صورت دوره‌ای کوتاه کنید یا در حالت کاری Ù†Ú¯Ù‡ دارید تا طول آن کنترل شود.
• پس از شنا یا باران، پوشش را کاملاً خشک کنید، زیرا رطوبت محبوس می‌تواند مشکلات پوستی ایجاد کند.
• گوش‌ها را به طور منظم بررسی Ùˆ تمیز کنید، چون مو Ùˆ گوش‌های آویزان رطوبت را حبس می‌کنند.
• در صورت نیاز موهای اطراف چشم‌ها Ùˆ پاها را کوتاه کنید.

تمرین

باربت ورزشی است و به فعالیت واقعی روزانه نیاز دارد:

• حداقل یک ساعت تمرین در روز از طریق پیاده‌روی Ùˆ بازی فعال فراهم کنید.
• هر وقت ایمن Ùˆ در دسترس است فرصت شنا بدهید، چون این نژاد برای آب ساخته شده.
• از بازی‌های پرتاب Ùˆ بازیابی برای ارضای غریزه کاری استفاده کنید.
• بازی‌های آموزشی یا ورزش‌های سگی را برای فعالیت ذهنی اضافه کنید.

محیط

باربت با زندگی در خانه یا آپارتمان سازگار می‌شود تا زمانی که نیازهای تمرینش برآورده شود، و ترجیح می‌دهد نزدیک خانواده‌اش باشد تا جدا از آنها. به لطف پوششش سرما و آب‌وهوای مرطوب را به خوبی تحمل می‌کند، اما در گرما باید مراقبت شود. از آنجا که نژاد پیوند نزدیکی برقرار می‌کند، در جایی بهترین عملکرد را دارد که برای مدت طولانی تنها نگذاشته شود.

باربت با غذای سگ کامل و متعادل متناسب با سن، اندازه و فعالیتش به خوبی پیشرفت می‌کند. سگ‌های کاری و بسیار فعال انرژی بیشتری نسبت به همراهانی که تمرین متوسطی دارند نیاز دارند، بنابراین مقدار غذا باید با سگ خاص تطبیق داشته باشد نه یک عدد ثابت. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، به‌ویژه با توجه به مقدار زیادی که این نژاد ممکن است صرف شنا و تمرین کند. وضعیت بدنی را در طول زمان زیر نظر بگیرید و مقدار را تنظیم کنید تا سگ لاغر بماند، زیرا وزن اضافی به مفاصل فشار وارد می‌کند.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را به بخش کوچکی از کالری روزانه، حدود یک دهم یا کمتر، محدود کنید و در روزهایی که از تنقلات زیاد در طول آموزش استفاده می‌شود مقدار وعده غذایی را کاهش دهید. بیشتر باربت‌هایی که از غذای کامل تغذیه می‌کنند به مکمل‌های اضافی نیاز ندارند. هر مکمل مفصلی، پوستی یا پوششی را قبل از افزودن با دامپزشک در میان بگذارید، زیرا نیازها بسته به فرد متفاوت است.

باربت عموماً نژادی محکم و سالم است، و طول عمر معمول آن 12 تا 14 سال است. مانند بسیاری از سگ‌های متوسط و بزرگتر، ممکن است دچار دیسپلازی لگن و برخی بیماری‌های چشمی ارثی شود، و گوش‌های آویزان با موهای انبوه عفونت گوش را به یک نگرانی مکرر تبدیل می‌کند. پرورش‌دهندگان مسئول، سگ‌های مولد را برای مشکلات ارثی شناخته‌شده غربالگری می‌کنند، بنابراین خریداران باید نتایج آزمایش‌های سلامت والدین را درخواست کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون‌های اصلی Ùˆ پیشگیری از انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید.
• معاینات دامپزشکی سالانه برنامه‌ریزی کنید Ùˆ برای سگ‌های سالخورده به دو بار در سال افزایش دهید.
• گوش‌ها را به طور روتین Ùˆ به‌ویژه پس از شنا تمیز Ùˆ خشک کنید.
• مراقبت دهانی را با مسواک زدن یا تمیز کردن دامپزشکی حفظ کنید.
• سگ را در وزن سالم Ù†Ú¯Ù‡ دارید تا از مفاصل محافظت شود.

باربت سریع یاد می‌گیرد و می‌خواهد با صاحبش کار کند، بنابراین به آموزش واضح و سازگار خوب پاسخ می‌دهد. حساسیت این نژاد به این معناست که اصلاحات تند معمولاً نتیجه معکوس می‌دهند، در حالی که روش‌های صبورانه و مبتنی بر پاداش ماهیت همکار آن را بیرون می‌کشد. اجتماعی‌سازی زودهنگام با افراد، سگ‌ها و موقعیت‌های روزمره به سگ کمک می‌کند به یک بزرگسال با اعتماد به نفس تبدیل شود. از آنجا که نژاد غریزه بازیابی قوی دارد، بازی‌های پرتاب و کار آبی می‌توانند هم به عنوان تمرین و هم به عنوان پاداش در طول آموزش عمل کنند.

اصول اولیه

1. از توله‌سگی اجتماعی‌سازی و کنترل ملایم را شروع کنید.
2. ابتدا پاسخ به نام و فراخوان مطمئن را بیاموزید.
3. نشستن، خوابیدن و ماندن را در جلسات کوتاه و مکرر اضافه کنید.
4. قبل از اینکه کشیدن به عادت تبدیل شود، راه رفتن با بند شل را تمرین دهید.
5. غریزه بازیابی را به بازی‌های پرتاب ساختارمند و در صورت امکان کار آبی هدایت کنید.
6. به تدریج تمرکز طولانی‌تر و دستورات در کنار حواس‌پرتی را بسازید.

پرورش مسئولانه باربت با بزرگسالانی شروع می‌شود که آزمایش سلامت شده‌اند و به بلوغ جسمی و روحی کامل رسیده‌اند، که عموماً خیلی بعد از سال اول است. پرورش‌دهندگان قبل از جفت‌گیری سگ‌ها، آنها را برای بیماری‌های لگن و چشم غربالگری می‌کنند، زیرا اینها نگرانی‌های اصلی ارثی در این نژاد هستند. مانند سایر سگ‌ها، دوره بارداری ماده تقریباً نه هفته طول می‌کشد، و کوچینه‌ها از اندازه متوسطی برخوردارند.

توله‌سگ‌ها با مادر بزرگ می‌شوند که شیر و مراقبت اولیه را تأمین می‌کند، و در طول ماه دوم غذای جامد را شروع می‌کنند. کنترل اولیه و قرار گرفتن در معرض دیدنی‌ها و صداهای خانگی در این دوره از خلق‌وخوی دوستانه و متعادلی که نژاد به آن شناخته می‌شود حمایت می‌کند. توله‌سگ‌ها معمولاً تا زمانی که به اندازه کافی بزرگ شده‌اند با کوچینه و مادر می‌مانند تا به خانه‌های جدید بروند، که معمولاً حدود هشت هفتگی است. از آنجا که نژاد نادر است، متقاضیان اغلب با یک پرورش‌دهنده معتبر تماس می‌گیرند و در لیست انتظار قرار می‌گیرند.

راجستر سگ نژاد باربه در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد باربه سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

پانزده رقم چیپ سگ نژاد باربه تا وقتی گنگ است که ریکاردی آن را به شماره شما وصل نکند. این پیوند را رایگان بسازید: راجستر در یونایتد پت کلاب هیچ‌گاه ختم نمی‌شود، هر مارک چیپ را می‌پذیرد و هر تغییر معلومات رایگان است. اول راجستر چیپ، بعد حساب.