تریر استرالیایی

تریر استرالیایی یکی از کوچک‌ترین تریرهای کاری است، با ارتفاع حدود 25 تا 28 سانتی‌متر در شانه و وزن تقریبی 5 تا 7 کیلوگرم. این نژاد در استرالیا پرورش یافت تا موش‌ها و مارها را در اطراف خانه‌ها، مزارع و معادن کنترل کند و همچنین به عنوان نگهبان و همراه عمل نماید. نتیجه کار یک سگ محکم و کم‌ارتفاع با موی خشن و مقاوم در برابر آب و هوا است که اعتمادبه‌نفس زیادی در قالبی کوچک دارد.

علی‌رغم اندازه‌اش، این یک تریر واقعی از نظر خلق‌وخو است. پرشور، شجاع و سریع‌الواکنش به هر چیز جدیدی در قلمروش. در عین حال پیوند محکمی با خانواده‌اش ایجاد می‌کند و تمایل دارد به یک یا دو نفر وابستگی نزدیک داشته باشد، از اتاقی به اتاق دیگر دنبالشان برود و نسبت به حرکاتشان هوشیار بماند.

این نژاد برای کسانی مناسب است که سگ کوچکی با شخصیت بزرگ می‌خواهند و همراهی فعال و هوشیار را به سگ آرام زانویی ترجیح می‌دهند. در آپارتمان یا خانه به خوبی سازگار می‌شود، به شرطی که روزانه فعالیت و همدم داشته باشد.

برای چه کسی مناسب است

این نژاد برای کسانی که اغلب در خانه هستند یا می‌توانند سگ را همراه خود ببرند مناسب است، زیرا دوری طولانی را خوش ندارد. با صاحبانی که ساختار منسجم و کار ذهنی روزانه فراهم می‌کنند رابطه خوبی برقرار می‌کند. خانواده‌هایی که حیوانات کوچک مانند جوندگان یا خرگوش دارند باید احتیاط کنند، زیرا غریزه شکار تریر قوی باقی می‌ماند.

ریشه این نژاد به اوایل دهه 1800 برمی‌گردد، زمانی که مهاجران طیفی از تریرهای موخشن را از بریتانیا به استرالیا آوردند. این سگ‌های کاری برای نیازهای عملی زندگی استعماری آمیخته شدند: کشتن موش و مار، نگهبانی از انبارها و مزارع و چرانیدن گله در نواحی سخت.

چند نوع تریر بریتانیایی در ساختار این نژاد نقش داشتند، از جمله تریرهای کوچک موخشن از مناطق کوهستانی و شمالی بریتانیا. پرورش‌دهندگان سگی محکم و کم‌ارتفاع با موی خشن را ترجیح می‌دادند که کثیفی را دفع می‌کرد و در برابر آب و هوا مقاومت داشت، همراه با شجاعتی که مقابله با آفات بسیار بزرگ‌تر از خودش را ممکن می‌ساخت.

این نژاد اولین بار در اواخر قرن نوزدهم در استرالیا نمایش داده شد، تحت نام‌هایی که به موی خشن و ناهمواراش اشاره داشت. اولین نژادی بود که در استرالیا پرورش یافت و رسماً در آنجا شناخته و نمایش داده شد؛ بعداً در طول قرن بیستم در کلوب‌های نژادی بریتانیا و ایالات متحده نیز به رسمیت شناخته شد.

تریر ابریشمی استرالیایی که نژاد نزدیک به آن است، بخشی از همین منشأ را دارد، اما به سمت موی بلندتر و ابریشمی‌تر و نقش همراهی پرورش یافت، در حالی که تریر استرالیایی موی خشن‌تر و خصلت کاری خود را حفظ کرد.

تریر استرالیایی در بدن از ارتفاعش بلندتر است، که ظاهری کم‌ارتفاع و مستطیل به آن می‌دهد. سر بلند است با گوش‌های کوچک ایستاده و چشمان بیضی تیره که بیانگر هوشیاری و حساسیت هستند. کاکل موی نرم‌تری جمجمه را می‌پوشاند و در تضاد با موی خشن بدن قرار می‌گیرد. دم در برخی مناطق به طور سنتی بریده می‌شد، اما در جاهایی که این کار ممنوع است اغلب طبیعی باقی می‌ماند.

مو و رنگ‌ها

موی رویی خشن و مستقیم است و نزدیک به بدن قرار می‌گیرد، با زیرمو کوتاه‌تر و نرم‌تر برای عایق‌بندی. رنگ‌های شناخته‌شده عبارتند از آبی و قهوه‌ای، که آبی می‌تواند از فولادی تیره تا آبی نقره‌ای با نشانه‌های قهوه‌ای روی صورت، پاها و زیرشکم متغیر باشد، به علاوه شنی یکدست و قرمز یکدست. کاکل معمولاً روشن‌تر و نرم‌تر از موی بدن است. بافت خشن کاربردی است و به مو کمک می‌کند کثیفی را دفع کند و در برابر باران مقاومت داشته باشد.

این سگی است با اعتمادبه‌نفس و پرشور که پیوند نزدیکی با خانواده‌اش برقرار می‌کند. در خانه معمولاً محبت‌آمیز و مردم‌دوست است، اغلب بیشتر به یک نفر وابسته می‌شود و تلاش می‌کند کنارش بماند. با کودکانی که با احترام با آن رفتار می‌کنند معمولاً بازیگوش و صبور است، اما اندازه کوچکش یعنی تعامل با کودکان بسیار کوچک باید تحت نظارت باشد.

در برابر غریبه‌ها نژاد هوشیار و مراقب است. بازدیدکنندگان و صداهای ناآشنا را بلافاصله اعلام می‌کند، که آن را به یک نگهبان کوچک توانا تبدیل می‌کند، اما پس از آشنایی معمولاً پرخاشگر نیست. اجتماعی‌سازی زودهنگام به آن کمک می‌کند در کنار افراد جدید سریع‌تر آرام شود.

با سگ‌های دیگر می‌تواند اجتماعی باشد، اگرچه برخی افراد تمایل تریرها به جسارت در برابر سگ‌های هم‌جنس را نشان می‌دهند. غریزه شکار قوی باقی می‌ماند، بنابراین حیوانات کوچک مانند جوندگان، خرگوش‌ها و گاهی گربه‌ها می‌توانند باعث تعقیب شوند. باهوش است و سریع یاد می‌گیرد، اما به اندازه کافی مستقل است که مرزها را آزمایش کند.

موی خشن نسبتاً کم‌نیاز است و کم می‌ریزد، اما برای حفظ بافت و زدودن موهای مرده به مراقبت منظم نیاز دارد.

آرایش

• هفته‌ای یک یا دو بار برای زدودن موهای شل Ùˆ جلوگیری از گره خوردن شانه بزنید
• چند بار در سال برای حفظ بافت خشن مو را با دست بکشید؛ کوتاه کردن با ماشین آن را به مرور نرم می‌کند
• فقط در صورت نیاز حمام دهید، زیرا شستن مکرر مو را نرم می‌کند Ùˆ روغن‌های محافظ را از بین می‌برد
• هر چند هفته یک بار ناخن‌ها را کوتاه کنید Ùˆ گوش‌ها را برای آلودگی بررسی کنید
• چند بار در هفته دندان‌ها را برای سلامت دهان مسواک بزنید

ورزش

• روزانه 30 تا 60 دقیقه از طریق پیاده‌روی Ùˆ بازی فعالیت داشته باشید
• یک فضای محصور امن برای دویدن آزاد فراهم کنید، زیرا این نژاد تعقیب می‌کند Ùˆ می‌کند
• بازی‌های بویایی، آوردن توپ Ùˆ مکان‌های مجاز برای کندن خاک را برای ارضای غرایز تریر در نظر بگیرید
• در نزدیکی جاده‌ها Ùˆ حیوانات Ú©ÙˆÚ†Ú© از قلاده استفاده کنید، زیرا غریزه شکار بر فرمان برگشت غلبه می‌کند

محیط

این نژاد در آپارتمان یا خانه به خوشی زندگی می‌کند، به شرطی که ورزش روزانه داشته باشد و برای مدت طولانی تنها نماند. با موی مقاوم در برابر آب و هوا با طیف وسیعی از آب و هواها کنار می‌آید، اما باید در داخل خانه به عنوان سگ خانوادگی زندگی کند نه در فضای باز.

یک رژیم غذایی کامل و متعادل فرموله‌شده برای نژادهای کوچک برای تریر استرالیایی مناسب است. از آنجایی که سگی کوچک و فعال است، کنترل سهم غذا اهمیت دارد: این نژاد در صورت تغذیه بیش از حد یا دریافت تنقلات زیاد می‌تواند به راحتی وزن بگیرد. غذایی متناسب با مرحله زندگی سگ انتخاب کنید و مقادیر را بر اساس وضعیت بدنی و فعالیت تنظیم کنید، نه بر اساس یک عدد ثابت. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را به حدود 10 درصد از کالری روزانه محدود کنید و آن‌ها را در جیره کلی حساب کنید. اکثر سگ‌هایی که غذای کامل دریافت می‌کنند به مکمل نیاز ندارند. پیش از افزودن مکمل‌های مفصل، پوست یا مو، به‌خصوص برای سگ‌های مسن‌تر، با دامپزشک مشورت کنید.

تریر استرالیایی یک نژاد قوی با طول عمر معمول 11 تا 15 سال است. اکثر افراد با مراقبت‌های دامپزشکی روتین، تغذیه خوب و کنترل وزن سالم می‌مانند. مانند بسیاری از نژادهای کوچک، چند بیماری ارثی و مرتبط با سن در این نژاد بیشتر از جمعیت عمومی سگ‌ها دیده می‌شود، بنابراین آگاهی و غربالگری کمک می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• واکسیناسیون‌ها Ùˆ پیشگیری از انگل را به‌روز Ù†Ú¯Ù‡ دارید
• برای محافظت از مفاصل Ùˆ کاهش خطر دیابت، وضعیت بدنی لاغر حفظ کنید
• معاینات دامپزشکی سالانه برنامه‌ریزی کنید، با ویزیت‌های مکررتر برای سگ‌های سالمند
• مراقبت از دهان Ùˆ دندان را ادامه دهید تا از بیماری لثه جلوگیری شود
• از پرورش‌دهندگان درباره غربالگری والدین برای زانو، ران Ùˆ چشم بپرسید

این نژاد تیزهوش است و به سرعت یاد می‌گیرد، که آن را در اطاعت و ورزش‌های سگ مانند چابکی و آزمون‌های زمینی توانمند می‌کند. رگه مستقل تریری‌اش یعنی می‌تواند سرسخت باشد و از تکرار خسته شود، بنابراین جلسات باید کوتاه، متنوع و انگیزه‌بخش باشند. اجتماعی‌سازی زودهنگام با مردم، سگ‌ها و موقعیت‌های روزمره به کنترل ماهیت هوشیار و واکنشی آن کمک می‌کند. از آنجایی که غریزه شکار قوی است، فرمان برگشت در اطراف حیوانات کوچک دشوار است و نباید در نزدیکی جاده‌ها یا حیات وحش به آن اعتماد کرد.

اصول پایه

1. اجتماعی‌سازی و آشناسازی با دست‌کاری را از دوران توله‌گی شروع کنید و سگ را در معرض افراد، مکان‌ها و صداهای متنوع قرار دهید
2. ابتدا واکنش به اسم و نشانه توجه را آموزش دهید
3. دستورات اصلی مانند بنشین، دراز بکش، صبر کن و بیا را در جلسات کوتاه روزانه بسازید
4. آداب قلاده را زود تمرین دهید، زیرا این نژاد به سمت بوهای جالب کشیده می‌شود
5. پارس بیش از حد و کندن خاک را با هدایت به خروجی‌های قابل قبول برطرف کنید
6. دستورات را به تدریج در محیط‌های پرتحرک‌تر با حواس‌پرتی بیشتر تثبیت کنید

پرورش مسئولانه تریر استرالیایی بر خلق‌وخو، کیفیت مو و غربالگری سلامت والدین تمرکز دارد. ماده‌ها معمولاً تنها پس از رسیدن به بلوغ جسمی و رفتاری کامل، اغلب پس از سال اول و پس از دریافت مجوزهای سلامت، جفت‌گیری می‌شوند. مانند همه نژادهای کوچک، هدف پرورش باید کاهش بیماری‌های مفصلی، غدد درون‌ریز و چشمی دیده‌شده در نژاد باشد، نه به حداکثر رساندن تعداد توله‌ها.

دوران بارداری حدود 63 روز طول می‌کشد. کوچه‌ها کوچک هستند، معمولاً حدود سه تا پنج توله، متناسب با اندازه نژاد. ماده معمولاً زایمان می‌کند و کوچه را با حداقل دخالت بزرگ می‌کند، اما پرورش‌دهندگان به دلیل اندام کوچک، مراقب مشکلات زایمانی هستند.

توله‌ها به اجتماعی‌سازی زودهنگام و دقیق نیاز دارند. ماهیت هوشیار و جسور نژاد یعنی قرار گرفتن در معرض افراد متنوع، دست‌کاری، صداها و تجربیات جدید ملایم در هفته‌های اولیه شکل‌دهنده یک بالغ با اعتمادبه‌نفس و پایدار است. توله‌ها معمولاً پس از حدود هشت هفته، از شیر گرفته شده و با واکسیناسیون و کنترل انگل شروع‌شده، به خانه‌های جدید می‌روند.

راجستر سگ نژاد تریر استرالیایی در افغانستان

نام سگ نژاد تریر استرالیایی، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفون‌تان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار می‌کند.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.