شپرد استرالیایی سگ گلهران باهوش و پرانرژی است که به همهکارهبودن، انگیزه و فداکاری وفادارانهاش شناخته میشود.
پوشش موی سگ گله استرالیایی چگونه است و این در نگهداری چه معنایی دارد.
بحرانی: سگ گله استرالیایی را نباید تراشید.
کرک زیرین گرما را همانقدر بیرون نگه میدارد که سرما را، و موی رویی پوست را از آفتاب و گزش حشرات حفظ میکند. تراشیدن کل پوشش هر دو را از بین میبرد. اغلب لکهلکه، نرم یا با رنگی دیگر درمیآید و در برخی حیوانات موی محافظ دیگر هرگز درست بازنمیگردد. کرک را شانه بزنید، نه اینکه ببرید.
احتیاط: موی سگ گله استرالیایی زود گره میخورد.
موی نازک یا بلند در ته پوشش و دور از چشم درهم میرود؛ آنجا گرهها سفت میشوند و پوست را میکشند. شانه باید بخشبخش تا ریشه برسد، نه اینکه فقط از روی سطح رد شود.
آگاهی: سگ گله استرالیایی کرک زیرین خود را در دورههای شدید میریزد.
کرک طی چند هفته بهصورت دورههای شدید بیرون میآید. شانهٔ مخصوص کرک، یا حمام و سپس خشککردن کامل با باد، آن را بسیار سریعتر از شانهزدن روزانه پاک میکند. کوتاه کردن پوشش میانبُر این کار نیست.
A few of the سگ گله استرالیایی profiles members have added to United Pet Club.
چوپان استرالیایی سگی گلهبان با جثه متوسط و اهل ایالات متحده امریکا است که به خاطر هوش بالا، انرژی زیاد و پیوند نزدیکش با صاحبش شناخته میشود.
چوپان استرالیایی یک سگ کاری با جثه متوسط است که برای هدایت و جابهجایی دام در مراتع باز پرورش یافته است. برخلاف نامش، این نژاد در غرب ایالات متحده امریکا شکل گرفته، نه در استرالیا. این سگ یکی از توانمندترین سگهای گلهبان در اختیار مالداران است و امروز در ورزشهای سگ نیز جایگاه شناختهشدهای دارد.
بدن این نژاد برای تحمل و پایداری ساخته شده، نه برای حجم و درشتی. یک سگ بالغ معمولی بین 18 تا 32 کیلوگرم وزن دارد و پوششی از موی دولایه و مقاوم در برابر آبوهوا روی بدن دارد. چوپان استرالیایی، یا آسی همانطور که بسیاری او را صدا میزنند، هوشیار و زودآموز است و وقتی کاری برای انجام دادن داشته باشد بیشترین خوشحالی را نشان میدهد، چه این کار گلهبانی باشد، چه اجیلیتی، چه کار جستوجو یا حتی یک برنامه ورزشی روزانه منظم با صاحبش.
این سگ به خانوادهاش دلبستگی عمیقی پیدا میکند. معمولاً با یک خانه و یک گروه مشخص از افراد پیوند نزدیک برقرار میکند و تا زمانی که غریبهها را نسنجیده، کمی کنارهگیر برخورد میکند. صاحبان این نژاد آن را سگی وفادار، خستگیناپذیر و بسیار پاسخگو به تربیت توصیف میکنند.
علاقه به نژادهای سگ غربی مانند چوپان استرالیایی در میان صاحبان سگ در کابل و چند شهر بزرگ دیگر افغانستان بهآرامی در حال افزایش است، هرچند سنت نگهداری سگ در افغانستان بیشتر حول سگهای کاری بومی مانند سگ چوپان کوچی میچرخد که برای نگهبانی از دام و گله پرورش یافتهاند.
| ویژگی | جزئیات |
|---|---|
| خاستگاه | ایالات متحده امریکا |
| اندازه | متوسط |
| طول عمر | 12 تا 15 سال |
| گروه / نقش | سگ گلهبان |
| مناسب برای | خانوادههای فعال، صاحبان باتجربه، و سگهای دیگر در صورت جامعهپذیری |
چوپان استرالیایی برای افرادی مناسب است که بتوانند هر روز هم ورزش بدنی و هم تمرین ذهنی برایش فراهم کنند. این سگ با افرادی که میدوند، کوهپیمایی میکنند، در زمینهای کشاورزی کار میکنند یا به تمرین و ورزش سگ متعهد هستند، خوب کنار میآید. برای خانههای کمتحرک یا صاحبانی که ساعتهای طولانی بیرون از خانه هستند گزینه خوبی نیست، چون آسی که ورزش کافی نگیرد اغلب رفتارهای مخرب یا نگرانی نشان میدهد.
نژاد چوپان استرالیایی توسط مالداران در غرب ایالات متحده امریکا طی سدههای نوزدهم و بیستم شکل گرفت و استانداردش در نیمه دوم سده بیستم رسماً تعیین شد.
نام این نژاد گمراهکننده است. چوپان استرالیایی در غرب ایالات متحده امریکا شکل گرفته و ریشه کاری آن به مجموعهای از سگهای گلهبان اروپایی برمیگردد که در سده نوزدهم توسط چوپانان و مالداران به سمت غرب امریکا آورده شدند.
یک روایت رایج نام این نژاد را به گلههای گوسفندی پیوند میدهد که در سده نوزدهم از استرالیا به امریکای شمالی وارد شدند. سگهایی که همراه این گلهها کار میکردند این نسبت را با خود گرفتند و نام باقی ماند، هرچند شکل امروزی این نژاد در مزرعههای امریکایی پدید آمد.
در اوایل و میانه سده بیستم، مالداران در کالیفورنیا و ایالتهای غربی این سگها را بر پایه توانایی کاری پرورش میدادند، نه ظاهرشان. آنچه اهمیت داشت پایداری بدنی، فرمانبرداری و غریزه گلهبانی بود. این نژاد پس از جنگ جهانی دوم توجه گستردهتر مردم را جلب کرد، به کمک سوارکاران رودئو و گسترش فرهنگ اسبداری غربی.
باشگاههای این نژاد از دهه 1950 به بعد در ایالات متحده امریکا شکل گرفتند و باشگاه کنل کلاب امریکا (AKC) این نژاد را در سال 1991 به رسمیت شناخت. بسیاری از خطهای نسلی امروزی هنوز از سگهای کاری اثباتشده میآیند، به همین دلیل انرژی و غریزه گلهبانی در سراسر این نژاد هنوز قوی باقی مانده است. در افغانستان، چوپان استرالیایی هنوز نژادی نسبتاً کمیاب است و بیشتر در میان علاقهمندان سگهای ورزشی و کاری در کابل دیده میشود.
چوپان استرالیایی سگی متوسط با اندامی متناسب و پوشش مویی دولایه و مقاوم به آبوهوا است، به رنگهای سیاه، مرل آبی، قرمز و مرل قرمز، اغلب با لکههای سفید و قهوهای.
طول بدن چوپان استرالیایی کمی بیشتر از قدش است، خط پشتش صاف است و اندامش برای چابکی و استقامت ساخته شده. سرش صاف و قوی است، گوشهایش مثلثیشکل و بالا قرار گرفتهاند و نگاهش هوشیار به نظر میرسد. برخی از تولههای این نژاد با دم طبیعی کوتاه به دنیا میآیند، در حالی که برخی دیگر دم کامل دارند.
| ویژگی | جزئیات |
|---|---|
| قد | نرها 51 تا 58 سانتیمتر و مادهها 46 تا 53 سانتیمتر تا ارتفاع شانه |
| وزن | نرها 23 تا 32 کیلوگرم و مادهها 18 تا 25 کیلوگرم |
| پوشش مو | پوشش دولایه با طول متوسط و مقاوم به آبوهوا |
| رنگها | سیاه، مرل آبی، قرمز، مرل قرمز، اغلب همراه با سفید و قهوهای |
| چشمها | قهوهای، آبی، کهربایی یا هر ترکیبی از این رنگها، از جمله چشمهای مرمری |
چهار رنگ پایه شناختهشده برای این نژاد عبارتند از سیاه، مرل آبی، قرمز و مرل قرمز. لکههای سفید و نشانههای مسی یا قهوهای رنگ میتوانند روی هر کدام از این رنگها دیده شوند. الگوی مرل لکههای نامنظم روی زمینهای روشنتر ایجاد میکند. دو سگ مرل نباید با هم جفتگیری کنند، چون ترکیب دو ژن مرل با نقص شنوایی و بینایی همراه است. رنگ چشمها بسیار متفاوت است و ممکن است یک سگ دو چشم با رنگهای متفاوت داشته باشد.
چوپان استرالیایی سگی وفادار، باهوش و پرانرژی است، به خانوادهاش دلبسته است، با غریبهها معمولاً کنارهگیر است و گرایش طبیعی به گلهبانی دارد.
چوپان استرالیایی سگی است که فکر میکند. زود یاد میگیرد، رفتار صاحبش را دقیق میخواند و همیشه به دنبال کاری برای انجام دادن است. با خانواده خودش مهربان و باثبات است. با افراد ناآشنا اغلب محتاط است و ممکن است تا زمانی که مطمئن شود اوضاع امن است کمی خودش را کنار بکشد، به همین دلیل جامعهپذیری زودهنگام اهمیت زیادی دارد.
غریزه گلهبانی حتی در خانههای معمولی هم فعال باقی میماند. یک آسی ممکن است با چرخیدن دور اطفالی که میدوند، سگهای دیگر یا اشیای متحرک، سعی کند آنها را جمع کند و با پوزهاش هل بدهد. این رفتار طبیعی است و با تربیت میتوان آن را به سمت دیگری هدایت کرد. این نژاد معمولاً با سگهای دیگر و حیواناتی که همراهشان بزرگ شده کنار میآید، هرچند غریزه قویاش میتواند باعث شود حیوانات کوچک را تعقیب کند.
این نژاد پرانرژی است. بیحوصلگی مهمترین علت رفتارهای مشکلساز در این سگ است. چوپان استرالیایی که ورزش و تمرین ذهنی کافی نگیرد ممکن است پارس کند، زمین بکند، وسایل را بجود یا نگران به نظر برسد. اما وقتی کاری برای انجام دادن و رهبری ثابت داشته باشد، آرام، قابل اعتماد و بهشدت به افرادش وابسته میشود.
| ویژگی | امتیاز |
|---|---|
| محبت | 5 |
| انرژی | 5 |
| آموزشپذیری | 5 |
| میزان پارس کردن | 3 |
| ریزش مو | 4 |
چوپان استرالیایی برای پوشش دولایهاش به شانهزدن منظم نیاز دارد و برای حفظ تعادل روحی باید هر روز میزان زیادی ورزش بدنی و تمرین ذهنی داشته باشد.
چوپان استرالیایی در خانهای با فضای باز مطمئن و خانوادهای پرتحرک بهترین حالتش را دارد. این سگ فقط در صورتی میتواند با فضای زندگی کوچکتر سازگار شود که نیاز ورزشیاش بهطور کامل برآورده شود. پوشش مویش سرما را خوب تحمل میکند و به همین دلیل زمستان سرد کابل برایش مشکلی ایجاد نمیکند، اما در تابستان گرم ولایتهایی مانند ننگرهار، قندهار یا هلمند باید همیشه سایه و آب کافی در اختیارش باشد.
چوپان استرالیایی به یک رژیم غذایی متعادل و متناسب با سطح فعالیت بالایش نیاز دارد و مقدار غذای روزانه باید بر اساس سن و میزان کار او تنظیم شود.
چوپان استرالیایی نژادی پرتحرک است و غذایش باید انرژی پایدار بدهد بدون اینکه باعث اضافهوزن شود. یک غذای کامل سگ با پروتئین حیوانی باکیفیت برای اکثر سگهای این نژاد مناسب است. سگهای کاری و سگهایی که تمرین سنگین دارند به کالری بیشتری نسبت به سگهای خانگی با فعالیت کم نیاز دارند، پس مقدار غذا باید بر اساس میزان واقعی کار سگ تنظیم شود، نه یک عدد ثابت.
به سگهای بالغ بهجای یک وعده بزرگ، دو وعده در روز غذا بدهید. تقسیم غذا به دو وعده به انرژی پایدارتر کمک میکند و خطر نفخ معده را در سگهای با قفسه سینه عمیق کاهش میدهد. همیشه آب تازه در دسترس سگ بگذارید، بهخصوص بعد از ورزش.
| مرحله سنی | مقدار روزانه | تعداد وعده |
|---|---|---|
| تولهسگ (2 تا 6 ماهگی) | طبق راهنمای روی بسته، متناسب با رشد سگ | 3 تا 4 |
| نوجوان (6 تا 12 ماهگی) | حدود 250 تا 350 گرم غذای خشک | 2 تا 3 |
| بالغ (1 ساله و بیشتر) | حدود 200 تا 350 گرم غذای خشک | 2 |
| سگ مسن | کمی کمتر، وزن سگ را زیر نظر داشته باشید | 2 |
تشویقیها را در حد اعتدال بدهید و آنها را جزو کالری روزانه سگ حساب کنید تا از اضافهوزن جلوگیری شود. بیشتر سگهای چوپان استرالیایی که غذای کامل میخورند به مکمل نیاز ندارند. برخی صاحبان سگهای کاری روغن اومگا-3 برای تقویت پوشش مو و مفاصل اضافه میکنند، اما پیش از دادن هر مکملی باید با داکتر حیوانات مشورت کرد.
چوپان استرالیایی بهطور کلی سگی سالم است و طول عمرش بین 12 تا 15 سال است، هرچند مستعد ابتلا به دیسپلازی لگن، مشکلات چشمی و حساسیت دارویی مرتبط با ژن MDR1 است.
چوپان استرالیایی نژادی مقاوم است که معمولاً بین 12 تا 15 سال عمر میکند. پرورش مسئولانه و آزمایشهای سلامتی باعث شده اکثر خطهای نسلی این نژاد سالم بمانند، اما این نژاد چند خطر ارثی هم دارد که صاحبان سگ باید از آنها آگاه باشند. یکی از مهمترین این خطرها جهش ژن MDR1 است که برخی از سگهای این نژاد را نسبت به چند دوای رایج حساس میکند. آزمایش ژنتیکی سگهای دارای این جهش را شناسایی میکند تا داکتر حیوانات بتواند انتخاب دوا را متناسب با آن تنظیم کند.
خدمات بیطاری تخصصی مانند جراحی استخوان و چشمپزشکی حیوانات در افغانستان بیشتر در شهرهای بزرگی مانند کابل، هرات و مزار شریف در دسترس است و در ولایتهای دورافتاده محدودتر است، نکتهای که صاحبان سگهای فعالی مانند چوپان استرالیایی باید در برنامهریزی مراقبت از سگ خود در نظر بگیرند.
| بیماری | نشانهها | نکته |
|---|---|---|
| دیسپلازی لگن | خشکی حرکت، لنگیدن، بیمیلی به پریدن | سگهای مولد را آزمایش کنید و وزن سگ را کنترل کنید |
| ناهنجاری چشم کولی | اغلب بدون نشانه، در معاینه چشم مشخص میشود | ارثی است، پیش از جفتگیری آزمایش کنید |
| آبمروارید چشم | کدری چشم، کاهش بینایی | ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشد |
| صرع | تشنج | با مراقبت بیطاری قابل کنترل است |
| حساسیت دارویی MDR1 | واکنش شدید به برخی دواها | آزمایش ژنتیکی بدهید و هر داکتر حیوانات را در جریان بگذارید |
چوپان استرالیایی یکی از آموزشپذیرترین نژادهای سگ است، زود یاد میگیرد و با تربیت منظم و پاداشمحور در فرمانبرداری، گلهبانی و ورزش سگ عملکرد عالی نشان میدهد.
چوپان استرالیایی جزو سادهترین نژادها برای تربیت است. دستورها را زود یاد میگیرد، آنها را خوب به یاد میسپارد و از خود روند آموزش هم لذت میبرد. اما همین هوش دو رو دارد. آسی بیتربیت یا بیحوصله برای خودش سرگرمی میسازد که اغلب مخرب است. تربیت منظم از سنین پایین انرژی این نژاد را به سمت رفتار مفید هدایت میکند.
جامعهپذیری زودهنگام اهمیت زیادی دارد، چون این نژاد ممکن است در برابر غریبهها محتاط باشد. تولهسگها را در سنین پایین با افراد جدید، مکانهای تازه و حیوانات دیگر آشنا کنید. غریزه گلهبانی را هم زودتر جهتدهی کنید و به سگ یاد بدهید چه چیزی را میتواند تعقیب یا جمع کند و چه چیزی را نه.
چوپان استرالیایی بین یک تا دو سالگی بالغ میشود، بعد از حدود نه هفته آبستنی شش تا هفت توله میزاید و پیش از جفتگیری به آزمایش ژنتیکی نیاز دارد.
پرورش مسئولانه چوپان استرالیایی به آزمایش سلامتی و جفتکردن دقیق سگها بستگی دارد. مادهها معمولاً تا زمانی که از نظر جسمی و روانی بالغ نشدهاند جفتگیری نمیکنند، که این معمولاً بعد از سال اول یا دوم است. سگهای مولد باید از نظر دیسپلازی لگن، بیماریهای چشمی و جهش ژن MDR1 آزمایش شوند.
یک قانون اصلی برای این نژاد این است که هرگز دو سگ مرل را با هم جفت نکنید. جفتگیری دو سگ مرل، تولههایی با ترکیب دو ژن مرل به دنیا میآورد که خطر بالای ناشنوایی و نابینایی دارند. جفتکردن یک سگ مرل با یک سگ تکرنگ این خطر را از بین میبرد.
آبستنی حدود 63 روز طول میکشد. هر زایمان معمولاً شش تا هفت توله دارد، هرچند تعداد آن متفاوت است. تولهها در حدود هفت تا هشت هفتگی از شیر گرفته میشوند و نگهداری و جامعهپذیری زودهنگام در این دوره خوی سگ بالغ را شکل میدهد. برخی از تولهها با دم طبیعی کوتاه به دنیا میآیند که برای این نژاد طبیعی است.
| مورد | مقدار |
|---|---|
| بلوغ تولیدمثلی | 1 تا 2 سال |
| مدت آبستنی | حدود 63 روز |
| میانگین تعداد توله در هر زایمان | 6 تا 7 توله |
| سن از شیر گرفتن | 7 تا 8 هفته |
| قانون مهم | هرگز دو سگ مرل را با هم جفت نکنید |
پروفایل رایگان برای تمام عمر سگ نژاد سگ گله استرالیایی شما در یونایتد پت کلاب، با راجستر میکروچیپ بدون فیس و بدون تمدید.
نام سگ نژاد سگ گله استرالیایی، تاریخ تولد و یک عکس روشن را درج کنید، شماره تلیفونتان را علاوه کنید و ثبت کنید. همین بود؛ رایگان امروز و رایگان فردا. راجستر سگ با چیپ و بدون چیپ هر دو کار میکند.
اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب میدهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.
در یونایتد پت کلاب حساب رایگان بسازید، معلومات سگ نژاد سگ گله استرالیایی را با یک عکس درج کنید و پروفایل را ثبت کنید. تا آخر عمر سگ رایگان میماند و شماره چیپ را هر وقت داشتید علاوه میکنید.
شماره پانزدهرقمی چیپ را با آدرس و شماره تلیفون در حساب رایگانتان درج کنید. پلان تمام عمر هر مارک چیپ را میپذیرد و برای تبدیلیها هیچ فیسی نمیگیرد.
هیچ قانونی آن را لازمی نساخته و دیتابیس ملی هم وجود ندارد. به همین سبب ریکاردی که خودتان میسازید یگانه راه رسیدن سگ گمشده به شماست، و این ریکارد در یونایتد پت کلاب رایگان است.
هیچ. پلان رایگان تمام عمر پروفایل، راجستر میکروچیپ و همه تبدیلیهای بعدی را در بر میگیرد، بدون فیس سالانه.
پرسشهای رایج درباره چوپان استرالیایی شامل اندازه، خوی، نیازهای مراقبتی، طول عمر، مناسببودن برای خانواده و میزان دسترسی به این نژاد در افغانستان است.
این نژاد جثه متوسط دارد. نرها در حدود 51 تا 58 سانتیمتر تا شانه قد دارند و 23 تا 32 کیلوگرم وزن دارند، در حالی که مادهها 46 تا 53 سانتیمتر قد و 18 تا 25 کیلوگرم وزن دارند.
آسی سگی وفادار، باهوش و پرانرژی است. با خانوادهاش پیوند نزدیک برقرار میکند، معمولاً در برابر غریبهها محتاط است و غریزه گلهبانی قوی دارد که باید راهی برای تخلیه پیدا کند.
نگهداری از این نژاد بیشتر از نظر ورزش و تحریک ذهنی سخت است تا از نظر مراقبت از پوشش مو. این سگ هر روز به 1 تا 2 ساعت فعالیت بههمراه تمرین ذهنی نیاز دارد و باید موهایش هفتهای یکبار شانه زده شود. برای خانههای کمتحرک مناسب نیست.
طول عمر معمول این نژاد با مراقبت خوب، معاینههای بیطاری منظم و وزن سالم، بین 12 تا 15 سال است.
بلی، برای خانوادههای پرتحرکی که میتوانند نیاز ورزشی این سگ را برآورده کنند، گزینه خوبی است. این سگ مهربان و آموزشپذیر است، هرچند غریزه گلهبانیاش ممکن است باعث شود اطفال کوچک را دور هم جمع کند، که این رفتار را میتوان با تربیت کنترل کرد.
بلی. پوشش دولایه این سگ در تمام سال مو میریزد و در بهار و پاییز، هنگام ریزش فصلی، این ریزش شدیدتر میشود. شانهزدن منظم ریزش مو را تحت کنترل نگه میدارد.
این نژاد در سطح جهان شناختهشده است و نزد پرورشدهندگان معتبر و مراکز نجات سگ در بسیاری از کشورها بهراحتی در دسترس است، اما در افغانستان به اندازه سگهای کاری بومی مانند سگ چوپان کوچی رایج نیست. کسانی که به دنبال این نژاد هستند بهتر است از پرورشدهندگان معتبر بینالمللی یا جامعه کوچک صاحبان سگهای نژاد غربی در کابل جویا شوند و از هر پرورشدهنده بخواهند نتیجه آزمایش لگن، چشم و ژن MDR1 سگهای مولد را نشان بدهد.
