مالاموت آلاسکایی

سگ مالاموت آلاسکا یکی از نژادهای کاری بزرگ است که در مناطق قطبی امریکای شمالی برای کشیدن بارهای سنگین در مسافت‌های طولانی پرورش یافته است. این نژاد به جای سرعت، برای قدرت و پایداری طراحی شده و از قدیمی‌ترین انواع سگ‌های سورتمه‌کش به شمار می‌رود. بدن مالاموت بالغ با کرک ضخیم دولایه، سینهٔ عمیق و استخوان‌بندی سنگین پوشیده شده و همین ویژگی‌ها به آن ساختاری محکم و مربع‌شکل می‌دهد.

از نظر خوی و خصلت، مالاموت سگی مهربان، بازیگوش و وفادار است. این نژاد برای زندگی و کار در کنار یک گروه پرورش یافته، از این رو با آدم‌ها معاشرتی است و در کنار سگ‌های آشنا راحت رفتار می‌کند. همین گذشتهٔ گروهی باعث شده نگهبان خوبی نباشد، زیرا بیشتر مالاموت‌ها به‌جای بدگمانی، با کنجکاوی از غریبه‌ها استقبال می‌کنند.

این نژاد پرکار است و به کار، فعالیت روزانه و برخورد پیوسته نیاز دارد. صاحبانی که نظم، ورزش و وقت برای رسیدگی به کرک سگ را فراهم می‌کنند، معمولاً همراهی آرام و خوش‌خو به دست می‌آورند.

برای چه کسانی مناسب است

مالاموت برای خانواده‌های فعالی که فضای کافی، وقت برای ورزش روزانه و تحمل ریزش فصلی کرک را دارند، گزینهٔ خوبی است. این سگ با صاحبانی که از فعالیت بیرون در هوای خنک لذت می‌برند و می‌توانند تمرین را از سنین پایین آغاز کنند، بهتر سازگار می‌شود. برای کسانی که سگ را برای بار نخست نگه می‌دارند یا در اقلیم گرم و آپارتمان کوچک زندگی می‌کنند، این نژاد انتخاب دشواری است.

نام این نژاد از قوم ماهلیموت گرفته شده، مردمی اینوپیاق که در کنار خلیج کوتزیبو در شمال غرب آلاسکا زندگی می‌کردند. آنان سگ‌های سورتمه‌کش بزرگی نگه می‌داشتند تا بارهای سنگین را حمل کنند، آذوقه ببرند و در شکار در مسافت‌های دور قطبی کمک کنند. ارزش این سگ‌ها بیشتر در قدرت کشش و پایداری در سرمای شدید بود، نه در سرعت مسابقه.

هجوم طلا در کلاندایک در اواخر دههٔ ۱۸۹۰ میلادی تقاضا برای سگ‌های سورتمه در آلاسکا را به شدت افزایش داد. در همین دوره بسیاری از سگ‌های بومی با سگ‌های وارداتی جفت‌گیری کردند، که شمار حیوانات خالص از نوع باربری را کاهش داد و نژاد اصلی را زیر فشار گذاشت.

در آغاز سدهٔ بیستم، پرورش‌دهندگان در ایالات متحده برای بازسازی و یکدست‌سازی نوع باربری تلاش کردند. باشگاه کینل امریکا (AKC) در سال ۱۹۳۵ میلادی این نژاد را به رسمیت شناخت و استاندارد امروزی اندازه، کرک و ساختار بدن آن را تثبیت کرد.

مالاموت‌ها در سفرهای اکتشافی قطبی و عملیات‌های نظامی در مناطق سردسیر، به عنوان سگ باربر و سورتمه‌کش خدمت کردند. پس از این دورهٔ کاری، نژاد بیشتر به عنوان همدم خانه و سگ سورتمه‌رانی تفریحی ادامه یافت، اما ساختار بدن و کرک نیاکان باربر خود را حفظ کرد.

بدن مالاموت قوی و فشرده است و برای کشیدن بار ساخته شده. سینه‌اش عمیق، کمرش راست و محکم، و پاهایش با استخوان‌بندی سنگین و پنجه‌های بزرگ و بالشتک‌دار برای راه‌رفتن روی برف مناسب است. سرش پهن با فرورفتگی متوسط پیشانی، پوزه‌اش ستبر، و گوش‌هایش راست و مثلثی‌شکل‌اند. دمش پرکرک است و به شکل قوسی نرم روی پشت حمل می‌شود، حالتی که در هوای سرد به سگ کمک می‌کند هنگام استراحت بینی‌اش را بپوشاند.

کرک و رنگ‌ها

زیرموی مالاموت حدود یک تا دو اینچ ضخامت دارد و عایق گرمایی سگ را تامین می‌کند، در حالی که موی بیرونی بلندتر آب و باد را دفع می‌کند. رنگ‌های پذیرفته‌شده از خاکستری روشن تا سیاه، سیبل و درجات سرخ را دربر می‌گیرد و همیشه با سفیدی در زیر شکم، پاها، پنجه‌ها و بخشی از صورت همراه است. تنها رنگ یکدست پذیرفته‌شده، سفید تمام است. نقش‌های صورت به شکل کلاهک روی سر یا کلاهک همراه با نوار دیده می‌شود که به بسیاری از مالاموت‌ها حالت چهرهٔ خاص‌شان را می‌دهد.

مالاموت برای کار گروهی و زندگی نزدیک با آدم‌ها پرورش یافته، و همین خصلت در طبیعت معاشرتی و مهربانش نمایان است. بیشتر این سگ‌ها با اعضای خانواده صمیمی‌اند و از همنشینی لذت می‌برند. آن‌ها معمولاً به‌جای بدگمانی، غریبه‌ها را با گرمی استقبال می‌کنند، از این رو با وجود هیکل بزرگشان، نگهبان خوبی نیستند.

در برابر سگ‌های دیگر، این نژاد می‌تواند اجتماعی باشد، هرچند برخی افراد در برابر سگ‌های هم‌جنس خود سلطه‌جو می‌شوند. جامعه‌پذیری زودهنگام در این مورد کمک‌کننده است. غریزهٔ شکار قوی که از گذشتهٔ شکار و باربری به ارث رسیده، باعث می‌شود بسیاری از مالاموت‌ها در کنار گربه، خرگوش یا حیوانات کوچک دیگر امن نباشند و این حیوانات باید زیر نظر نگه داشته شوند.

این نژاد باهوش و مستقل است. زود یاد می‌گیرد، اما اغلب خودش تصمیم می‌گیرد که آیا ارزش اطاعت از یک فرمان را دارد یا نه، از این رو گاهی لجوج به نظر می‌رسد. مالاموت‌ها همچنین پرصدا هستند و به‌جای پارس زیاد، از زوزه و انواع صداهای «حرف‌زدن» استفاده می‌کنند. آن‌ها به فعالیت و توجه نیاز دارند و مالاموتی که خسته یا کم‌تحرک بماند، ممکن است زمین بکند، چیزها را بجود یا فرار کند.

آرایش کرک

• کرک را دست‌کم دو بار در هفته شانه بزنید و در دو دورهٔ ریزش سنگین سالانه که زیرمو کاملاً می‌ریزد، این کار را روزانه انجام دهید.
• از شانهٔ زیرمو و برس اسلیکر برای بیرون‌کردن موهای شل و جلوگیری از گره‌خوردگی پشت گوش‌ها و در امتداد پاها استفاده کنید.
• سگ را تنها هر چند ماه یک‌بار یا هنگام کثیف‌شدن حمام دهید، زیرا کرکش تا حد زیادی خودپاک‌کننده است.
• ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید و پنجه‌های بزرگ و بالشتک‌ها را از نگاه ترک‌خوردگی یا خس‌وخاشاک بررسی کنید.
• چند بار در هفته دندان‌ها را مسواک بزنید تا جرم دندان کم شود.

ورزش

• روزانه دست‌کم یک تا دو ساعت فعالیت مانند پیاده‌روی طولانی، کوه‌پیمایی، دویدن آهسته یا ورزش‌های کشش فراهم کنید.
• کارهای هوای سرد مانند سورتمه‌رانی، کشش وزنه یا کوله‌پشتی‌گردی را در نظر بگیرید که با غریزهٔ نژاد هم‌خوانی دارد.
• در روزهای استراحت از خوراک‌دهنده‌های معمایی و بازی‌های آموزشی برای مشغول‌نگه‌داشتن ذهن سگ استفاده کنید.
• در هوای گرم از ورزش سنگین خودداری کنید و در اقلیم‌های گرم فعالیت را به صبح زود یا عصر منتقل کنید.

محیط زندگی

مالاموت برای سرما ساخته شده و زمستان را به خوبی تحمل می‌کند، اما در هوای گرم می‌تواند به سرعت دچار گرمازدگی شود و به سایه، آب تازه و جای استراحت خنک نیاز دارد. در بیشتر بخش‌های افغانستان اقلیم قاره‌ای حاکم است، تابستان‌ها گرم و زمستان‌ها سرد، و مناطق کوهستانی بلند حتی بسیار سردتر می‌شوند؛ این شرایط از نگاه روحیه به خاستگاه قطبی این نژاد نزدیک است، هرچند در گرمای تابستان همچنان باید احتیاط کرد. حویلی محافظت‌شده با دیوار بلند و جلوگیری از زمین‌کندن برای این نژاد مناسب است، زیرا بسیاری از مالاموت‌ها زمین‌کن و فرارکار ماهری‌اند. این سگ برای ساعت‌های طولانی تنهایی یا زندگی در آپارتمان بدون فعالیت روزانهٔ زیاد مناسب نیست.

غذای سگ را از نوع کامل و متعادل، ویژهٔ نژادهای بزرگ و متناسب با مرحلهٔ زندگی سگ انتخاب کنید. مالاموت‌ها در خوردن غذا کارآمدند و اغلب به کالری کمتری نسبت به آنچه هیکلشان نشان می‌دهد نیاز دارند، از این رو باید مقدار خوراک را اندازه‌گیری و تنظیم کرد تا کمر سگ قابل دیدن و دنده‌هایش به‌آسانی قابل لمس بماند. سگ کاری یا سورتمه‌کش در هوای سرد به خوراک بیشتری نیاز دارد، در حالی که سگ خانگی کم‌تحرک باید به مراتب کمتر بخورد.

مقدار روزانه را به دو وعده تقسیم کنید تا هضم بهتر شود و خطر نفخ معده در نژادی با سینهٔ عمیق کاهش یابد. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، به‌ویژه پس از ورزش.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات را در حدود ده درصد کالری روزانه نگه دارید تا از افزایش وزن جلوگیری شود. خوراک کامل و متعادل معمولاً نیازی به مکمل ندارد؛ پیش از افزودن هر نوع مکمل مفصل، پوست یا کرک، با داکتر ویترنری مشوره کنید، زیرا نژادهای بزرگ در معرض خطر مصرف بیش از حد ویتامین‌های محلول در چربی قرار دارند.

مالاموت به طور کلی نژادی قوی است و عمر معمول آن ۱۰ تا ۱۴ سال است. پرورش‌دهندگان مسئول، پیش از جفت‌گیری سگ‌ها را از نگاه بیماری‌های ارثی شناخته‌شدهٔ این نژاد آزمایش می‌کنند، و بیشتر مشکلات صحی زمانی که زود شناسایی شوند، بهتر مدیریت می‌شوند. مالاموت به عنوان سگی بزرگ با سینهٔ عمیق، خطر پایه‌ای نفخ معده را نیز با خود دارد.

مراقبت پیش‌گیرانه

• واکسین‌ها و پیش‌گیری از انگل‌ها را به‌روز نگه دارید.
• وزن سگ را در حد مناسب نگه دارید تا مفصل‌ها محافظت شوند.
• به‌ویژه پیش از اصلاح‌نژاد، معاینهٔ هیپ و چشم را برنامه‌ریزی کنید.
• دو وعدهٔ اندازه‌گیری‌شده بدهید و بلافاصله پس از غذا از ورزش سنگین خودداری کنید تا خطر بلوت کم شود.
• معاینهٔ سالانهٔ ویترنری و برای سگ‌های مسن، معاینهٔ دو بار در سال را در برنامه بگنجانید.

مالاموت زود یاد می‌گیرد، اما برای تصمیم‌گیری در مسیر سورتمه پرورش یافته، از این رو صرفاً برای خشنودکردن صاحبش از فرمان‌ها پیروی نمی‌کند. آموزش زمانی بهترین نتیجه را می‌دهد که پیوسته، انگیزه‌بخش و از دوران توله‌گی آغاز شده باشد. جلسات کوتاه و متنوع بهتر از تمرین‌های طولانی و یکنواخت توجه سگ را نگه می‌دارد، و فراخوانی مطمئن اهمیت زیادی دارد، زیرا غریزهٔ شکار و تمایل به پرسه‌زدن می‌تواند سگ را از صاحبش دور کند. جامعه‌پذیری زودهنگام با آدم‌ها، سگ‌ها و لمس‌کردن، همان خوی پایدار بزرگسالی را می‌سازد که این نژاد به آن شهرت دارد.

نکات اساسی

1. جامعه‌پذیری و لمس ملایم را از همان روزی که توله به خانه می‌آید آغاز کنید.
2. پیش از افزودن فرمان‌ها، پاسخ به نام و توجه سگ را آموزش دهید.
3. نشستن، درازکشیدن و ماندن را در جلسات کوتاه و مکرر تمرین کنید.
4. پیش از اعتماد به سگ بدون قلاده، فراخوانی مطمئن را در فضایی محصور بسازید.
5. راه‌رفتن با قلادهٔ شل را زود تمرین کنید، زیرا مالاموت بالغ می‌تواند به شدت بکشد.
6. کاری مانند کشیدن سورتمه، کوه‌پیمایی یا ورزش‌های سگی معرفی کنید تا انرژی سگ مسیر پیدا کند.

اصلاح‌نژاد مسئولانهٔ مالاموت با والدینی آغاز می‌شود که از نگاه صحی آزمایش شده و از نگاه بدنی و رفتاری بالغ‌اند. اگرچه سگ‌ها زودتر هم می‌توانند تولیدمثل کنند، پرورش‌دهندگان معمولاً تا حدود دو سالگی صبر می‌کنند تا نتایج آزمایش هیپ، چشم و دیگر معاینات آماده باشد. جفت‌گیری با چرخهٔ فحلی ماده هماهنگ می‌شود که معمولاً حدود دو بار در سال رخ می‌دهد.

آبستنی حدود ۶۳ روز طول می‌کشد. اندازهٔ معمول توله‌آوری از چهار تا هشت توله است، هرچند گاهی توله‌آوری‌های بزرگ‌تر هم دیده می‌شود. سگ ماده در اواخر آبستنی و دوران شیردهی به تغذیهٔ بیشتر و باکیفیت‌تر نیاز دارد، همراه با جای زایمان آرام و گرم.

توله‌ها کور و کر به دنیا می‌آیند و در هفته‌های نخست کاملاً به مادر وابسته‌اند. چشم‌ها حدود دو هفتگی باز می‌شود و از حدود چهار هفتگی از شیر گرفتن آغاز می‌شود. دورهٔ سه تا چهارده هفتگی، پنجرهٔ کلیدی جامعه‌پذیری است، زمانی که برخورد دقیق با آدم‌ها، صداها و لمس ملایم، خوی یک سگ بالغ باعتماد را شکل می‌دهد. توله‌ها معمولاً از هشت هفتگی به بعد به خانه‌های تازه فرستاده می‌شوند.

راجستر سگ نژاد مالاموت آلاسکایی در افغانستان

سگی که سند دارد با یک زنگ به خانه برمی‌گردد؛ سگی که ندارد، به بخت حواله است. برای سگ نژاد مالاموت آلاسکایی سند رایگان بسازید: عکس، مشخصات و شماره تلیفون شما، در پروفایلی که تا آخر عمرش اعتبار دارد و یک افغانی هم نمی‌خواهد. راجستر یک بار است و بس.

اگر داکتر حیوانات چیپ را زیر پوست سگ گذاشته، هنوز نیم کار مانده: شماره باید در جایی راجستر شود که جستجوگر آن را بیابد. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارکی پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد در هر ساعت جواب می‌دهد، در داخل و خارج افغانستان. حساب رایگان بسازید و هر دو کار را امروز ختم کنید.