نیوهمپشایر

نیوهمپشایر یک مرغ امریکایی با اندازه متوسط است که هم برای گوشت و هم برای تخم پرورش یافته. این نژاد در اوایل سده بیستم از مرغ رود آیلند رد به وجود آمد و پرورش‌دهندگان آن را برای بلوغ سریع‌تر، پرزنی زودتر و توان تخم‌گذاری قوی انتخاب کردند. نتیجه کار، مرغی عملی برای فارم شد که بدون نگهداری ویژه هم سفره را پر می‌کند و هم سبد تخم را.

در محوطه، نیوهمپشایر پرنده‌ای فعال در دانه‌جویی است. با انسان‌ها خوش‌رفتار است و زود در گله جا می‌گیرد. پرهای سرخ‌خرمایی و خوی آرامش این نژاد را برای نگهدارندگان حویلی خانه و فارم‌های کوچک ترکیبی گزینه‌ای رایج ساخته.

این نژاد تخم قهوه‌ای می‌گذارد و به اندازه‌ای سریع رشد می‌کند که برای گوشت هم به کار می‌رود، ویژگی‌ای که هر مرغ دوگانه‌منظوره را تعریف می‌کند. مرغ‌های آن اغلب روی تخم می‌خوابند، به همین سبب این نژاد می‌تواند در شرایط طبیعی چوچه‌های خود را نیز بزرگ کند.

به کدام نگهدارنده می‌خورد

نیوهمپشایر به نگهدارندگانی می‌خورد که یک نژاد بخواهند و از آن هم تخم قهوه‌ای پیوسته و هم گوشت مناسب بگیرند. این نژاد سرما را خوب تحمل می‌کند، با شور دانه می‌جوید و وقتی محوطه‌اش فضای کافی داشته باشد، محدودیت را هم می‌پذیرد. کسانی که یک گله آرام و بی‌دردسر با غریزه خوب خوابیدن روی تخم می‌خواهند، این نژاد را انتخابی معقول می‌یابند. برای کسانی که از یک نژاد تخم‌گذار خالص بیشترین شمار تخم را طلب می‌کنند، این نژاد گزینه کامل نیست.

نیوهمپشایر در آغاز شاخه‌ای گزینشی از رود آیلند رد بود. از حدود سال ۱۹۱۰، مرغداران ایالت نیوهمپشایر با تبار رود آیلند رد کار می‌کردند، اما هدفی دیگر داشتند. آن‌ها به‌جای تمرکز بر رنگ پر و شکل نمایشگاهی، برای ویژگی‌های تولیدی پرورش می‌دادند: رشد سریع، پرزنی زودهنگام، بلوغ زودرس و توان جسمی بالا.

پس از نزدیک به دو دهه گزینش، این خط به اندازه‌ای از تبار اصلی جدا شد که به‌عنوان نژادی مستقل شناخته شود. نیوهمپشایر در سال ۱۹۳۵ در استندرد آف پرفیکشن انجمن مرغداری امریکا ثبت شد.

این نژاد رونق گرفت چون از تبار مادری‌اش سریع‌تر بالغ می‌شد، ویژگی‌ای که آن را برای تولید گوشت و تخم در یک فارم واحد باارزش می‌ساخت. در نیمه سده بیستم، این نژاد در مرغداری تجارتی کاربرد گسترده داشت و در ساخت چند دورگه گوشتی نقش گرفت.

با رواج دورگه‌های تجارتی ویژه در تولید بزرگ‌مقیاس گوشت و تخم، نیوهمپشایر خالص در صنعت کم‌رنگ‌تر شد. اما این نژاد همچنان در گله‌های حویلی خانه و میان نگهدارندگانی که به مرغ سنتی دوگانه‌منظوره ارزش می‌دهند، حضور پایدار دارد.

نیوهمپشایر بدنی پهن و عمیق دارد که نسبت به رود آیلند رد کمی پایین‌تر و گردتر می‌نشیند. رنگ پرهایش از خرمایی تا سرخ متوسط است، اغلب روشن‌تر و طلایی‌تر از رنگ ماهاگونی تیره تبار مادری‌اش. خروس‌ها رنگ‌های تیره‌تر و پررنگ‌تر دارند، و هر دو جنس تاج سرخ تک‌ردیفه، ریش سرخ و نرمه گوش سرخ دارند. پوست و پاها زرد است و منقار به رنگ شاخی مایل به سرخ.

پوشش و رنگ‌ها

رنگ استندرد این نژاد یک طیف واحد به نام سرخ خرمایی است. پرهای گردن و دُم اغلب رنگ سیاه دارند، و دُم اصلی سیاه است با درخشش سبز. برخی پرها نزدیک بدن پایه‌ای روشن‌تر نشان می‌دهند. یک نوع بونه (کوچک‌اندام) این نژاد هم وجود دارد که وزنش کسری از وزن استندرد است، اما همان رنگ و شکل بدن را در اندازه کوچک‌تر دارد.

نیوهمپشایر خویی آرام و خوش‌رفتار دارد که نگهداری‌اش را آسان می‌سازد. این پرندگان معمولاً با کسانی که به آن‌ها دست می‌زنند دوستانه رفتار می‌کنند و مراقبت روزمره را بدون سروصدای زیاد می‌پذیرند. در محوطه فعال‌اند و از دانه‌جویی لذت می‌برند، اما وقتی محوطه‌شان فضای کافی برای حرکت داشته باشد، محدودیت را هم قبول می‌کنند.

در یک گله ترکیبی، نیوهمپشایر با اعتماد به نفس رفتار می‌کند و کنار دانخوری می‌تواند قاطع باشد، به همین دلیل جای خود را میان نژادهای دیگر بدون زورگویی نگه می‌دارد. این پرنده بیش از حد رمنده نیست، و با دست‌زدن آرام و پیوسته، بسیاری از افراد آن آنقدر رام می‌شوند که اطفال هم بتوانند با آن‌ها کار کنند. مرغ‌ها به خوابیدن روی تخم معروف‌اند، ویژگی‌ای که برای نگهدارندگانی که چوچه‌کشی طبیعی می‌خواهند مناسب است، هرچند می‌تواند تخم‌گذاری را در آن مدت متوقف کند.

این نژاد تا حدی پرسروصداست. مرغ‌ها هنگام تخم‌گذاری اعلام می‌کنند و به مزاحمت واکنش نشان می‌دهند، اما جزو پرسروصداترین مرغ‌ها شمرده نمی‌شوند. در برابر غریبه‌ها معمولاً در آغاز محتاط‌اند و پس از جاافتادن یک روال، آرام می‌گیرند.

نیوهمپشایر نژادی عملی است که به مراقبت ویژه نیاز ندارد. پوشش پر یک‌لایه و نزدیک به بدنش خودش را مرتب نگه می‌دارد، و نگهداری معمول گله بیشتر نیازهایش را برآورده می‌کند. این پرنده سرما را خوب تحمل می‌کند، هرچند تاج تک‌ردیفه‌اش در یخ‌بندان شدید ممکن است آسیب‌پذیر باشد.

آرایش

• یک محل خشک برای غلتیدن در خاک فراهم کنید تا پرندگان خودشان کنه و شپش را مدیریت کنند
• هر ماه اطراف مخرج، پاها و زیر بال‌ها را برای انگل بررسی کنید
• ناخن‌ها را کوتاه کنید و منقار را تنها در صورت رشد بیش از حد بررسی کنید
• با نگه‌داشتن بستر خشک، پرها را پاک نگه دارید، نه با شستن پرنده

فعالیت بدنی

• هر روز دسترسی به محوطه یا فضای باز زیر نظر برای دانه‌جویی بدهید
• در صورت امکان دست‌کم یک متر مربع فضای محوطه برای هر پرنده در نظر بگیرید
• دانه یا سبزی را پخش کنید تا خراشیدن طبیعی زمین را تشویق کند
• چوب نشیمن در ارتفاع‌های گوناگون بگذارید تا هم حرکت کنند هم بخوابند

محیط

نیوهمپشایر در اقلیم معتدل و سرد به خاطر جثه و پرهای متراکمش خوب پیش می‌رود. لانه‌ای بدون کوران هوا، تهویه‌دار و با بستر خشک فراهم کنید و در هوای یخ‌بندان تاج را با لایه نازکی از وازلین محافظت کنید. در اقلیم گرم، سایه و آب تازه پیوسته بدهید تا از فشار گرما جلوگیری شود.

چون نیوهمپشایر برای رشد سریع پرورش یافته، از خوراک تجارتی کامل متناسب با مرحله زندگی‌اش سود می‌برد. چوچه‌ها به خوراک آغازین پرپروتین، پرندگان در حال رشد به خوراک انتقالی، و مرغ‌های تخم‌گذار به خوراک تخم‌گذاری با کلسیم افزوده برای محکمی پوسته نیاز دارند. پرندگانی که برای گوشت پرورش می‌یابند می‌توانند مدت بیشتری روی خوراک رشد پرپروتین بمانند. آب پاک باید همیشه در دسترس باشد، و هرگاه پرنده چیزی جز خوراک کامل بخورد، سنگریزه غیرمحلول لازم است.

تنقلات و مکمل‌ها

سبزیجات، کرم آرد و دانه پراکنده در مقدار کم مفیدند، اما نباید جای خوراک کامل را بگیرند. صدف دریایی خردشده را آزاد در دسترس مرغ‌های تخم‌گذار بگذارید تا هر پرنده کلسیم لازمش را بردارد. هنگام دانه‌جویی یا خوردن دانه کامل، سنگریزه فراهم کنید. در هوای گرم، افزودن الکترولیت به آب می‌تواند در برابر فشار گرما کمک کند.

نیوهمپشایر نژادی قوی است و اختلال ژنتیکی رایجی ندارد. با لانه پاک، کنترل انگل و خوراک خوب، این پرندگان معمولاً ۶ الی ۱۰ سال زندگی می‌کنند، هرچند مرغ‌های پرتخم ممکن است عمر تولیدی کوتاه‌تری داشته باشند. بیشتر مشکلات صحی آن نگرانی‌های عمومی مرغداری است، نه نقص مخصوص این نژاد.

مراقبت پیشگیرانه

• لانه را خشک، تهویه‌دار و بدون تراکم فضله نگه دارید
• محل غلتیدن در خاک فراهم کنید و هر ماه انگل را بررسی کنید
• پرندگان تازه‌وارد را پیش از افزودن به گله قرنطین کنید
• آب تازه و خوراک کامل متناسب با سن بدهید
• برنامه منطقه‌ای کِرم‌کشی و واکسین را با داکتر بیطار دنبال کنید

نیوهمپشایر با لانه‌سازی حویلی خانه و فارم کوچک سازگاری خوبی دارد. بهترین حالت برایش لانه‌ای ضدحیوان درنده برای شب و محوطه‌ای محصور یا فضای باز برای دانه‌جویی روزانه است. جثه و پرهای این نژاد آن را برای اقلیم سرد مناسب می‌سازد، اما همچنان به تهویه خوب نیاز دارد تا هوای داخل لانه خشک و بدون بوی امونیاک بماند. در مناطق گرم، سایه و جریان هوا از همه مهم‌تر است.

فهرست آماده‌سازی

• لانه ضدحیوان درنده با قفل محکم و دیوار دفن‌شده یا حاشیه‌دار
• بستر خشک و جاذب مانند خاک‌اره یا کاه
• چوب نشیمن بالاتر از جعبه‌های تخم‌گذاری
• جعبه‌های تخم‌گذاری پاک با بستر نرم
• آب تازه پیوسته و فضای سایه‌دار بیرونی
• محل غلتیدن در خاک یا ریگ خشک

تخم نیوهمپشایر همان دوره معمول انکوباسیون مرغ، یعنی حدود ۲۱ روز را طی می‌کند. این نژاد غریزه خوابیدن روی تخم را قوی نگه داشته، پس یک مرغ خوابیده می‌تواند به‌طور طبیعی چوچه بکشد و بزرگ کند. برای شمار بیشتر یا کنترل بیشتر، انکوباتور نتیجه پایدارتری می‌دهد. موفقیت در چوچه‌کشی به حرارت ثابت، رطوبت درست و چرخاندن پیوسته در ۱۸ روز نخست بستگی دارد.

مراحل چوچه‌کشی

1. تخم‌های پاک، بارور و خوش‌شکل را انتخاب کنید و آن‌ها را با نوک تیز رو به پایین در دمای زیر ۱۸ درجه سانتی گراد، حداکثر ۷ روز نگه‌داری کنید
2. پیش از گذاشتن تخم‌ها، انکوباتور را تا ۳۷.۵ درجه سانتی گراد ثابت گرم کنید
3. تخم‌ها را تا روز ۱۸ روزی ۳ الی ۵ بار بچرخانید تا جنین نچسبد
4. در روز ۱۸ چرخاندن را متوقف کنید و رطوبت را برای مرحله پایانی بالا ببرید
5. چوچه‌های تازه بیرون‌آمده را تا خشک و پرمانند شدن در انکوباتور بگذارید، سپس به یک محل گرم منتقل کنید