Does a غول جرسی's color change with age?

It can: سیاه can turn راهراه و پوستهٔ تخممرغ: قهوهای can turn قهوهای روشن.

Which clubs recognize the غول جرسی?

The غول جرسی is recognized by انجمن طیور آمریکا،‏ باشگاه طیور بریتانیای کبیر، و اتحادیه اروپایی پرورش طیور و خرگوش.

غول جرسی

Q: جرسی جاینت چقدر بزرگ میشود؟

جرسی جاینت سنگینترین نژاد خالص مرغ است. خروسها تا حدود ۱۳ پوند (۵.۹ کیلوگرام) و مرغها تا حدود ۱۰ پوند (۴.۵ کیلوگرام) وزن میکنند و قد پرندگان میتواند تا نزدیک به ۲۴ انچ برسد.

Q: آیا جرسی جاینتها مهرباناند؟

بله. این پرندگان رام، آرام و خوشخلقاند، دستکاری را بهخوبی تحمل میکنند و حتی خروسهای آنها معمولاً نسبت به اندازهشان ملایماند، از همین رو این نژاد برای خانوادهها مناسب است.

Q: آیا جرسی جاینتها تخمگذاری خوبی دارند؟

این نژاد دومنظوره است و تعداد قابلقبولی تخم قهوهیی بزرگ میگذارد، هرچند بیشتر برای تولید گوشت پرورش یافته و نسبت به نژادهای اختصاصی تخمگذار کمتر تخم میدهد.

Q: جرسی جاینت را از کجا میتوان بهدست آورد؟

این نژاد بیشتر توسط پرورشدهندگان خانگی و علاقهمندان به نژادهای اصیل نگهداری میشود و از جوجهکشیها و مرغداران قابل تهیه است؛ گونه سیاه رایجترین است و گونههای سفید و آبی کمتر یافت میشوند.

جرسی جاینت بزرگ‌ترین مرغ اصیل است؛ نژادی آمریکایی نرم‌خو و آرام که به‌عنوان طیور گوشتی سنگین‌وزن ارزش دارد.

Size: غول‌پیکر
Lifespan: 6–10 years
Origin: ایالات متحده
Temperament: ملایم
Standard colors: سیاه،‏ سفید، و آبی

Key Traits

ملایمآرامرامخوش‌طینت

Find a غول جرسی Breeder Browse All Breeds

Characteristics

Energy Level2

Trainability2

Good With Kids3

Good With Pets2

Grooming Needs3

غول جرسی colors and patterns

What each club's breed standard says about every غول جرسی color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the غول جرسی in سیاه،‏ سفید، و آبی. Standard patterns: یکدست و توری.

پرها: rulings by club
Color or pattern	APA	PCGB	EE
سیاه	استاندارد (“Black”)	استاندارد (“The black”)	استاندارد (“schwarz”)
سفید	استاندارد (“White”)	استاندارد (“The white”)	استاندارد (“weiß”)
آبی	استاندارد (“Blue”)	استاندارد (“The blue”)	استاندارد (“blau-gesäumt”)
Patterns
یکدست	استاندارد (“Black; White”)	استاندارد (“The black; The white”)	استاندارد (“schwarz; weiß”)
توری	استاندارد (“Blue”)	استاندارد (“The blue”)	استاندارد (“blau-gesäumt”)

پوست و فلس: rulings by club
Color or pattern	PCGB
سفید	استاندارد (“Skin nearly white”)
زرد	No ruling

چشم‌ها: rulings by club
Color or pattern	PCGB
سیاه	استاندارد (“In both sexes and all colours... Eyes brown to black”)
قهوه‌ای	استاندارد (“In both sexes and all colours... Eyes brown to black”)

منقار: rulings by club
Color or pattern	PCGB
سیاه	استاندارد (“Beak black, shading to yellow towards the [tip]”)
زرد	استاندارد (“Beak willow (some yellow permissible at present); Beak black, shading to yellow towards the [tip]”)
بیدی	استاندارد (“Beak willow (some yellow permissible at present)”)

پاها: rulings by club
Color or pattern	PCGB
سیاه	استاندارد (“Legs and feet black, with a tendency towards willow in adult birds, the underpart of the feet being yellow”)
زرد	استاندارد (“Legs and feet willow, i.e. dark greenish-yellow, soles yellow”)
بیدی	استاندارد (“Legs and feet willow, i.e. dark greenish-yellow, soles yellow”)

تاج و غبغب: rulings by club
Color or pattern	PCGB
قرمز	استاندارد (“Comb, face, wattles and ear-lobes red”)

نرمهٔ گوش: rulings by club
Color or pattern	PCGB
قرمز	استاندارد (“...ear-lobes red”)

پوستهٔ تخم‌مرغ: rulings by club
Color or pattern	PCGB
قهوه‌ای	استاندارد (“Egg colour: Brown Tinted to brown”)
استخوانی	استاندارد (“Egg colour: Brown Tinted to brown”)

آبی

پرها: rulings by club
Color or pattern	APA	PCGB	EE
آبی	استاندارد (“Blue”)	استاندارد (“The blue”)	استاندارد (“blau-gesäumt”)
Patterns
توری	استاندارد (“Blue”)	استاندارد (“The blue”)	استاندارد (“blau-gesäumt”)

سفید

پرها: rulings by club
Color or pattern	APA	PCGB	EE
سفید	استاندارد (“White”)	استاندارد (“The white”)	استاندارد (“weiß”)
Patterns
یکدست	استاندارد (“White”)	استاندارد (“The white”)	استاندارد (“weiß”)

سیاه

پرها: rulings by club
Color or pattern	APA	PCGB	EE
سیاه	استاندارد (“Black”)	استاندارد (“The black”)	استاندارد (“schwarz”)
Patterns
یکدست	استاندارد (“Black”)	استاندارد (“The black”)	استاندارد (“schwarz”)

What the rulings mean

استاندارد: Described by the club's breed standard.

Color changes

How a غول جرسی's colors can change over its life.

سیاهchanges toراه‌راه
پرها · با افزایش سن · males only
زردchanges toسفید
منقار · با وضعیت بدن · can change back · females only
زردchanges toسفید
پاها · با وضعیت بدن · can change back · females only
قهوه‌ایchanges toقهوه‌ای روشن
پوستهٔ تخم‌مرغ · پیش‌رونده · from 25 weeks · females only

Sources

Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.

درباره مرغ جرسی جاینت

جرسی جاینت سنگین‌ترین نژاد خالص مرغ در جهان است؛ نژادی آرام و دومنظوره امریکایی که نخست برای گوشت زیاد پرورش یافت و در کنار آن تخم‌گذاری هم دارد.

جرسی جاینت یک نژاد بزرگ مرغ امریکایی است و در بین نژادهای خالص مرغ، سنگین‌ترین نژاد شناخته شده به شمار می‌رود. خروس‌های بالغ آن معمولاً حدود ۱۳ پوند و مرغ‌ها حدود ۱۰ پوند وزن دارند که این نژاد را به مراتب سنگین‌تر از بیشتر مرغ‌های معمول دهاتی می‌سازد. بدن این پرنده عمیق، پهن و ایستاده است و برای حمل مقدار زیاد گوشت ساخته شده است.

با وجود این اندام تنومند، خوی این پرنده آرام است. جرسی جاینت‌ها مرغانی ملایم، آرام و خوش‌خلق‌اند که دست‌کاری را تحمل می‌کنند و به‌ندرت پرخاشگر می‌شوند. این نژاد در اواخر سده نزدهم در ایالات متحده امریکا به هدف تولید گوشت پرورش یافت تا جای بوقلمون را بر سر دسترخوان بگیرد، و اندام کلان آن هنوز بازتاب همان هدف نخستین است.

رشد این نژاد کُند است. چوچه‌های آن نسبت به مرغ‌های گوشتی تجارتی چندین ماه بیشتر وقت لازم دارند تا اندام کلان خود را کامل کنند، و همین یکی از دلایلی است که این نژاد از تولید تجارتی کنار رفت. امروزه بیشتر توسط کشاورزان خرد و پرورش‌دهندگان خانگی نگهداری می‌شود که به‌دنبال مرغی سرسخت و دومنظوره‌اند؛ مرغی که تخم قهوه‌یی می‌گذارد و گوشت قابل ملاحظه‌یی هم تولید می‌کند.

حقایق سریع درباره جرسی جاینت
ویژگی	جزئیات
خاستگاه	ایالات متحده امریکا
اندازه	غول‌پیکر (سنگین‌ترین نژاد خالص مرغ)
طول عمر	۶ تا ۱۰ سال
گروه / نقش	دومنظوره (گوشت و تخم)
سازگار با	خانواده‌ها، گله‌های مختلط، نگهداری آرام

چه کسانی این نژاد را برگزینند

جرسی جاینت به کار پرورش‌دهندگانی می‌آید که جای کافی دارند و به دنبال مرغی آرام و مقاوم به سرما‌اند. خوی آرام این نژاد آن را گزینه مناسبی برای خانواده‌های دارای اطفال می‌سازد. کسانی که تولید سریع گوشت یا گله‌یی با فضای کم می‌خواهند بهتر است به نژاد دیگری روی بیاورند، زیرا این نژاد خوراک زیادی مصرف می‌کند و رشدش کُند است.

پیشینه و خاستگاه نژاد

جرسی جاینت را برادران بلک در دهه‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ میلادی در ایالت نیوجرسی به هدف تولید مرغی به‌جای بوقلمون بر سر دسترخوان پرورش دادند.

این نژاد در دهه‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ میلادی در ولسوالی برلینگتون ایالت نیوجرسی به وجود آمد. کار پرورش آن را دو برادر به نام‌های جان بلک و توماس بلک انجام دادند و نام این نژاد بخشی از نام خانوادگی آن‌ها و بخشی از نام ایالت نیوجرسی را در خود دارد.

هدف تولید مرغی بسیار بزرگ برای گوشت بود که بتواند جای بوقلمون را بر سر دسترخوان‌های امریکایی بگیرد. گفته می‌شود برادران بلک برای رسیدن به این اندازه، نژادهای بزرگ و تیره‌رنگ آن دوران را با هم آمیزش دادند، از جمله جاوای سیاه، براهما تیره و لانگشان سیاه. حاصل این آمیزش، پرنده‌یی سنگین و عمیق‌بدن با پرهای تیره بود.

گونه سیاه این نژاد در سال ۱۹۲۲ میلادی در معیار رسمی انجمن مرغداری امریکا پذیرفته شد. گونه سفید بعدتر معرفی شد و گونه آبی نیز به رسمیت شناخته شد. گونه سیاه هنوز رایج‌ترین و همان رنگ اصلی این نژاد است.

صنعت مرغداری تجارتی در سده بیستم به سمت مرغ‌های هایبرید تندرشد گرایش کرد و جرسی جاینت که رشدش کُند بود، جایگاه خود را در تولید گوشت بزرگ‌مقیاس از دست داد. این نژاد به کمک پرورش‌دهندگان خرد باقی ماند و امروزه بیشتر توسط نگهدارندگان خانگی و علاقه‌مندان به نژادهای اصیل پرورش می‌یابد.

شکل ظاهری و معیار نژادی

جرسی جاینت مرغی بلندقد و عمیق‌بدن با پشت پهن، تاج تک‌شاخه و پاهای زرد و بدون پَر است؛ وزن خروس‌ها نزدیک به ۱۳ پوند و مرغ‌ها نزدیک به ۱۰ پوند می‌رسد.

جرسی جاینت اندامی بزرگ، چهارگوش و راست‌قامت دارد. پشت آن پهن و صاف، سینه پُر و پاهایش سنگین و بلند است. تاج آن از نوع تک‌شاخه با اندازه متوسط تا بزرگ و دارای شش دندانه است، و ریش و نرمه گوش آن سرخ‌رنگ است. ساق پای این پرنده بدون پَر و تیره‌رنگ است، اما کف پایش زرد است که همین ویژگی، این نژاد را از سایر مرغ‌های بزرگ و تیره‌رنگ مشابه متمایز می‌سازد.

معیار نژادی به‌طور خلاصه
ویژگی	معیار
قد	تا حدود ۲۴ انچ (۶۰ سانتی‌متر)
وزن	خروس‌ها حدود ۱۳ پوند (۵.۹ کیلوگرام)؛ مرغ‌ها حدود ۱۰ پوند (۴.۵ کیلوگرام)
پَر	فشرده و براق
رنگ‌ها	سیاه، سفید، آبی
چشم‌ها	قهوه‌یی تیره

پَر و رنگ‌ها

گونه سیاه در نور مناسب جلای سبزرنگی در پَرهایش دیده می‌شود و اصیل‌ترین و رایج‌ترین رنگ این نژاد است. گونه سفید پَرهای سفید و پاکیزه دارد و گونه آبی طرح لبه‌دار خاکستری‌آبی را نشان می‌دهد. مرغ‌های سیاه ساق پای تیره با کف زرد دارند، در حالی که مرغ‌های سفید معمولاً پاهای به‌رنگ بید یا تیره دارند. پَر این پرنده به بدن نزدیک و فشرده می‌نشیند، نه سست و پُرحجم.

خوی و رفتار

جرسی جاینت‌ها پرندگانی رام، آرام و خوش‌خلق‌اند که با محیط بسته و خانواده به‌خوبی سازگار می‌شوند و رمنده نیستند.

جرسی جاینت یکی از خوش‌خوترین نژادهای بزرگ مرغ است. این پرندگان آرام، ملایم و کم‌تحرک‌اند و معمولاً دست‌کاری را بدون هراس تحمل می‌کنند. خروس‌های این نژاد با وجود اندام کلان‌شان معمولاً ملایم‌اند، هرچند خوی هر پرنده می‌تواند فرق کند.

این نژاد با اعضای خانواده خوش‌برخورد و آسان‌مدیریت است، و همین ویژگی آن را گزینه رایجی برای خانواده‌های دارای اطفال ساخته است. با افراد غریبه معمولاً محتاط است اما پرخاشگر نمی‌شود. در گله‌های مختلط، جرسی جاینت‌ها به‌طور کلی صلح‌جو هستند و اندام کلان‌شان باعث می‌شود کمتر مورد آزار نژادهای کوچک‌تر قرار بگیرند، هرچند بزرگی اندام‌شان می‌تواند بی‌آنکه بخواهند، مرغ‌های سبک‌تر را تحت فشار قرار دهد.

این نژاد رمنده نیست و به‌دلیل وزن زیاد، توانایی پرواز چندانی ندارد، بنابراین چاردیواری محوطه نیازی به بلندی زیاد ندارد. مرغ‌ها گاه‌گاهی روی تخم می‌خوابند و مادرانی دلسوز از آب درمی‌آیند. صدای این پرنده متوسط است و برای اندازه‌اش پرسروصدا شمرده نمی‌شود.

رتبه‌بندی ویژگی‌ها (۱ = کم، ۵ = زیاد)
ویژگی	رتبه
محبت	۳
انرژی	۲
آموزش‌پذیری	۳
پرصدایی	۲
ریزش پَر	۳

نگهداری و نیازهای روزمره

جرسی جاینت به جای وسیع، میله نشیمن پایین و محکم و خوراک منظم نیاز دارد تا اندام کلانش را حمایت کند، و در برابر هوای سرد هم به‌خوبی تاب می‌آورد.

پاکیزگی

پاها و کف زرد آن‌ها را به‌طور منظم برای بامبل‌فوت (زخم کف پا) بررسی کنید، زیرا پرندگان سنگین‌وزن بیشتر در معرض آن‌اند
ناخن‌ها و خار پا را در صورت بلند شدن بیش از حد کوتاه کنید
در جریان دست‌کاری معمول، پَرها را از نگاه کنه و شپش بررسی کنید
یک محل خشک برای حمام خاک فراهم کنید تا پرندگان بتوانند خود را پاکیزه نگه دارند

تحرک و ورزش

اجازه دهید پرندگان آزادانه بچرند یا در محوطه‌یی بزرگ حرکت کنند؛ این پرندگان کُند حرکت می‌کنند اما برای حفظ تندرستی به فضا نیاز دارند
میله نشیمن را پایین (حدود ۱۸ انچ) نگه دارید تا از آسیب پا و پنجه هنگام فرود جلوگیری شود
با توجه به وزن زیاد این پرندگان، آن‌ها را وادار به پریدن از ارتفاع نکنید
به‌جای سازه‌های بلند، امکاناتی در سطح زمین مانند محل دانه‌جستن فراهم کنید

محیط

این نژاد در برابر سرما مقاوم است و زمستان را به‌خوبی سپری می‌کند، اما تاج تک‌شاخه بزرگش می‌تواند دچار سرمازدگی شود، از همین رو مسکن خشک و بدون کوران بسیار مهم است. در آب‌وهوای گرم، سایه و آب همیشگی فراهم کنید، زیرا پرندگان سنگین‌وزن گرما را کمتر تحمل می‌کنند. فضای کف و میله نشیمن را با سخاوت در نظر بگیرید؛ ازدحام پرندگان سنگین منجر به آسیب‌دیدگی و منقارزنی می‌شود.

خوراک و تغذیه

جرسی جاینت نسبت به مرغ‌های معمولی خوراک بیشتری مصرف می‌کند و در دوران رشد به خوراک پُرپروتئین منظم نیاز دارد، سپس در بلوغ به خوراک تخم‌گذاری یا نگهداری تبدیل می‌شود.

به‌دلیل اندام بزرگ و رشد کُند، جرسی جاینت‌ها نسبت به نژادهای سبک‌تر خوراک بیشتری مصرف می‌کنند و مدت طولانی‌تری لازم دارند تا به وزن کامل برسند. چوچه‌های این نژاد برای شکل‌دهی اندام کلان‌شان به خوراک رشد با پروتئین بالاتر نیاز دارند که باید مدت طولانی‌تری نسبت به مرغ‌های هایبرید تندرشد داده شود. مرغ‌های تخم‌گذار با خوراک کامل تخم‌گذاری با حدود ۱۶ فیصد پروتئین و کلسیم اضافی از پوسته صدف دریایی به‌خوبی رشد می‌کنند. دسترسی همیشگی به آب پاک و شن ریزه به هضم غذا کمک می‌کند.

راهنمای کلی خوراک‌دهی
مرحله زندگی	مقدار روزانه	تعداد وعده
چوچه (۰ تا ۸ هفته)	خوراک آغازین آزاد (۲۰ تا ۲۲ فیصد پروتئین)	آزاد و بی‌محدودیت
دوره رشد (۸ تا ۲۰ هفته)	خوراک رشد آزاد (۱۶ تا ۱۸ فیصد پروتئین)	آزاد و بی‌محدودیت
مرغ تخم‌گذار	حدود ۱/۳ پوند (۱۵۰ گرام) خوراک تخم‌گذاری	آزاد به‌همراه پس‌مانده غذا
خروس بالغ / خوراک نگهداری	حدود ۱/۴ تا ۱/۳ پوند (۱۲۰ تا ۱۵۰ گرام)	۱ تا ۲ وعده

تنقلات و مکمل‌ها

دانه‌های خشک، سبزیجات برگی و کرم آرد در مقدار کم مفیدند اما باید کمتر از حدود ۱۰ فیصد خوراک روزانه را تشکیل دهند. مرغ‌های تخم‌گذار از پوسته صدف دریایی آزاد برای استحکام پوسته تخم و از شن ریزه در صورتی که روی زمین باز دانه نمی‌جویند، بهره می‌برند. از دادن بیش از حد تنقلات پرهیز کنید، زیرا چربی اضافی در نژادهای سنگین‌وزن مشکل‌ساز است.

تندرستی و طول عمر

جرسی جاینت‌ها به‌طور کلی سرسخت‌اند و ۶ تا ۱۰ سال زندگی می‌کنند، اما وزن زیادشان مشکلات پا، پنجه و مفاصل را به نگرانی اصلی سلامتی این نژاد تبدیل می‌کند.

جرسی جاینت نژادی نیرومند و مقاوم به سرما است که به‌طور معمول ۶ تا ۱۰ سال عمر می‌کند. بیشتر خطرهای سلامتی آن مستقیماً از اندام بزرگش سرچشمه می‌گیرد. وزن زیاد فشار زیادی بر پا و پنجه وارد می‌کند، از همین رو ضعف پا، فشار مفاصل و آسیب پنجه در این نژاد نسبت به نژادهای سبک‌تر رایج‌تر است. رشد کُند نیز به این معناست که پرندگان برای شکل‌گیری استخوان‌بندی سالم، در دوره رشد طولانی‌تری به تغذیه خوب نیاز دارند.

بیماری‌های رایج
بیماری	نشانه‌ها	نکته
بامبل‌فوت (زخم کف پا)	ورم، دلمه یا لنگیدن در کف پا	پرندگان سنگین‌وزن بیشتر مستعدند؛ میله نشیمن را پایین و بستر را پاک نگه دارید
فشار پا و مفاصل	لنگیدن، بی‌میلی به حرکت، ایستادن نامتعادل	مرتبط با وزن زیاد و میله نشیمن بلند
سرمازدگی (تاج)	سیاه شدن نوک تاج در سرما	تاج بزرگ تک‌شاخه آسیب‌پذیر است؛ مسکن را خشک نگه دارید
انگل‌های خارجی	کنه، شپش، ریزش پَر، خارش	بازرسی منظم و حمام خاک کمک‌کننده است
چاقی	چربی اضافی، کاهش تخم‌گذاری	تنقلات را محدود کنید؛ پرندگان را فعال نگه دارید

مراقبت پیشگیرانه

میله نشیمن پایین و پهن و بستر خشک و ژرف فراهم کنید تا پا و پنجه محافظت شوند
پا و تاج را به‌طور منظم، به‌ویژه در زمستان، بررسی کنید
مسکن را خشک و بدون کوران نگه دارید تا از سرمازدگی و بیماری‌های تنفسی جلوگیری شود
برنامه کنترل انگل را حفظ کنید و مرغدانی را طبق برنامه پاک کنید
خوراک متعادل بدهید و از فربه شدن بیش از حد پرندگان جلوگیری کنید

مسکن و محل نگهداری

جرسی جاینت به فضای مسکن و محوطه بیشتری نسبت به مرغ‌های معمولی نیاز دارد و باید میله نشیمن پایین و تهویه ایمن در برابر سرمازدگی برایش در نظر گرفته شود.

مسکن جرسی جاینت باید اندام کلان آن را در نظر بگیرد. هر پرنده نسبت به یک مرغ تخم‌گذار معمولی به فضای بیشتری روی زمین و میله نشیمن نیاز دارد، و ازدحام پرندگان سنگین به‌زودی به آسیب پنجه و منقارزنی می‌انجامد. مرغدانی باید خشک، دارای تهویه خوب و بدون کوران باشد و میله نشیمن محکم و پایینی داشته باشد که پرندگان بدون پرش بلند به آن برسند. از آنجا که این پرندگان سنگین‌اند و پرواز خوبی ندارند، چاردیواری محوطه نیازی به بلندی زیاد ندارد، اما باید در برابر حیوانات درنده ایمن باشد.

مشخصات مسکن
پارامتر	پیشنهاد
فضای کف مرغدانی	حداقل ۴ فیت مربع به ازای هر پرنده
فضای محوطه	حداقل ۱۰ تا ۱۵ فیت مربع به ازای هر پرنده
ارتفاع میله نشیمن	پایین، حدود ۱۸ انچ (۴۵ سانتی‌متر)
عرض میله نشیمن	تخته مسطح ۲ در ۴ انچ با سمت پهن رو به بالا
لانه تخم‌گذاری	فراخ، حدود ۱۴ در ۱۴ انچ، یک لانه به ازای هر ۳ تا ۴ مرغ
تهویه	جریان هوای بالا و بدون کوران، بالاتر از سطح میله نشیمن

فهرست آماده‌سازی

مرغدانی فراخ و متناسب با پرندگان سنگین‌وزن، نه مرغ‌های معمولی
میله نشیمن پایین و پهن برای محافظت از پا و پنجه
بستر خشک و ژرف روی کف محکم
لانه‌های تخم‌گذاری بزرگ برای مرغ‌های کلان‌جثه
سایه و آب همیشگی در محوطه
چاردیواری ایمن در برابر درنده اما پایین

پرورش تخم و کشیدن چوچه

تخم جرسی جاینت مانند سایر مرغ‌ها حدود ۲۱ روز نیاز به پرورش دارد، اما چوچه‌های آن به‌کندی رشد می‌کنند و به دوره پرستاری و رشد طولانی‌تری نسبت به نژادهای سبک نیاز دارند.

تخم جرسی جاینت مانند سایر مرغ‌ها در بازه استاندارد حدود ۲۱ روز پرورش می‌یابد. مرغ‌ها گاه‌گاهی روی تخم می‌خوابند و مادرانی طبیعی و خوب از آب درمی‌آیند، اما بسیاری از پرورش‌دهندگان برای کنترل بهتر از دستگاه جوجه‌کشی استفاده می‌کنند. تخم‌های بزرگ و پاک را از گله سالم انتخاب کنید و انتظار داشته باشید چوچه‌هایی به دنیا بیایند که هنگام تفریخ درشت‌اند اما نسبت به نژادهای سبک‌تر کُندتر رشد می‌کنند. رشد کُند به این معناست که دوره پرستاری طولانی‌تر است و باید صبر کرد تا پرندگان به اندام کامل برسند.

تنظیمات جوجه‌کشی
پارامتر	تنظیم
حرارت	۹۹.۵ فارنهایت (۳۷.۵ سانتی‌گراد)، با جریان هوای اجباری
رطوبت	۴۵ تا ۵۵ فیصد از روز ۱ تا ۱۸؛ ۶۵ تا ۷۰ فیصد در دوره پایانی
مدت زمان	حدود ۲۱ روز
چرخاندن تخم	حداقل ۳ تا ۵ بار در روز تا روز ۱۸، سپس متوقف شود

مراحل جوجه‌کشی

۱. تخم‌های بزرگ، پاک و خوش‌فرم را از گله والد سالم انتخاب کنید ۲. پیش از گذاشتن تخم‌ها، دستگاه جوجه‌کشی را از نگاه حرارت و رطوبت تثبیت کنید ۳. تخم‌ها را تا روز ۱۸ چندین بار در روز بچرخانید ۴. در روز ۱۸ چرخاندن را متوقف کرده و رطوبت را برای دوره پایانی بالا ببرید ۵. اجازه دهید چوچه‌ها در دستگاه جوجه‌کشی از تخم بیرون آیند و خشک شوند، سپس آن‌ها را به یک محل گرم (بروودر) منتقل کنید ۶. در هفته اول در حدود ۹۵ فارنهایت پرورش دهید و هر هفته حدود ۵ فارنهایت آن را کاهش دهید

سوالات رایج

سوالات رایج درباره جرسی جاینت اندازه، خوی، نیازهای نگهداری، طول عمر، سازگاری با خانواده و دسترسی به این نژاد را در بر می‌گیرد.

جرسی جاینت چقدر بزرگ می‌شود؟

جرسی جاینت سنگین‌ترین نژاد خالص مرغ است. خروس‌ها تا حدود ۱۳ پوند (۵.۹ کیلوگرام) و مرغ‌ها تا حدود ۱۰ پوند (۴.۵ کیلوگرام) وزن می‌کنند و قد پرندگان می‌تواند تا نزدیک به ۲۴ انچ برسد.

آیا جرسی جاینت‌ها مهربان‌اند؟

بله. این پرندگان رام، آرام و خوش‌خلق‌اند، دست‌کاری را به‌خوبی تحمل می‌کنند و حتی خروس‌های آن‌ها معمولاً نسبت به اندازه‌شان ملایم‌اند، از همین رو این نژاد برای خانواده‌ها مناسب است.

آیا نگهداری جرسی جاینت دشوار است؟

این نژاد از نگاه خوی سرسخت و ساده است، اما از نگاه فضا و خوراک توقع بیشتری دارد. این پرندگان بیش از مرغ‌های معمولی می‌خورند، رشدشان کُند است و برای محافظت از پا و پنجه به مسکن فراخ با میله نشیمن پایین نیاز دارند.

جرسی جاینت چند سال عمر می‌کند؟

یک جرسی جاینت معمولی با مراقبت خوب، مسکن مناسب و کنترل انگل، ۶ تا ۱۰ سال زندگی می‌کند.

آیا جرسی جاینت برای تازه‌کاران و خانواده‌ها مناسب است؟

بله، برای کسانی که فضای کافی دارند. خوی آرام و مقاومت در برابر سرمای این نژاد آن را برای تازه‌کاران و خانواده‌ها مناسب می‌سازد، هرچند باید هزینه بالای خوراک و رشد کُند آن را در نظر گرفت.

آیا جرسی جاینت‌ها تخم‌گذاری خوبی دارند؟

این نژاد دومنظوره است و تعداد قابل‌قبولی تخم قهوه‌یی بزرگ می‌گذارد، هرچند بیشتر برای تولید گوشت پرورش یافته و نسبت به نژادهای اختصاصی تخم‌گذار کمتر تخم می‌دهد.

جرسی جاینت را از کجا می‌توان به‌دست آورد؟

این نژاد بیشتر توسط پرورش‌دهندگان خانگی و علاقه‌مندان به نژادهای اصیل نگهداری می‌شود و از جوجه‌کشی‌ها و مرغداران قابل تهیه است؛ گونه سیاه رایج‌ترین است و گونه‌های سفید و آبی کمتر یافت می‌شوند.