ساوانا

ساوانا نژادی از پشک خانگی است که از آمیزش پشک خانگی با سروال، یک پشک وحشی میان اندام بومی افریقا، پدید آمده است. حاصل این آمیزش جانوری بلند و باریک اندام با پاهای دراز، گوش های بزرگ و پوستی خالدار است که یادآور نیای وحشی آن می باشد. در میان پشک های خانگی، ساوانا یکی از بزرگ ترین هاست و نسل های نخستین که به سروال نزدیک تر اند، از شانه به گونه چشمگیری بلندتر از یک پشک خانگی معمولی می ایستند.

نسل ها را با شماره های فرزندی نشان می دهند. یک F1 پدر یا مادری سروال دارد، یک F2 پدرکلان یا مادرکلانی سروال دارد و همین گونه پیش می رود. پشک هایی که از سروال دورترند (F4 و پس از آن) معمولا کوچک تر، آرام تر و بیشتر به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شوند. نسل های نخستین بخش بیشتری از اندازه و انرژی سروال را با خود دارند و در برخی جاها نگهداری شان با محدودیت روبه روست.

نگهدارندگان اغلب این نژاد را سگ مانند توصیف می کنند. ساوانا ها گرایش دارند که از اتاقی به اتاق دیگر به دنبال صاحب خود بروند، راه رفتن با قلاده را یاد بگیرند و تا بزرگسالی سرزنده بمانند. آن ها کنجکاو و ورزیده اند و برای خرسند ماندن به فضا، سرگرمی و توجه نیاز دارند.

برای چه کسانی مناسب است

ساوانا برای خانواده ای فعال مناسب است که بتواند هر روز فرصت بازی و فضای بالا رفتن برایش فراهم کند. با کسانی که بیشتر وقت ها در خانه اند یا حیوان دومی برای همدمی نگه می دارند، خوب کنار می آید و گرایش دارد که با خانواده اش پیوند نزدیکی بگیرد. این نژاد برای کسانی که پشک آرام و بغلی می خواهند یا ساعت های درازی بیرون از خانه اند، کمتر مناسب است. کسانی که می خواهند این پشک را بگیرند باید قوانین محل خود را نیز بررسی کنند، زیرا برخی مناطق نسل های نخستین دورگه را محدود می سازند.

این نژاد به سال ۱۹۸۶ باز می گردد، هنگامی که آمیزش یک سروال با یک پشک خانگی بچه پشکی به نام ساوانا به دنیا آورد. ظاهر چشمگیر این بچه پشک توجه پرورش دهندگانی را جلب کرد که می خواستند ظاهر یک پشک وحشی را با خوی یک حیوان خانگی درهم آمیزند.

در سال های آغازین دهه ۱۹۹۰ گروه کوچکی از پرورش دهندگان کوشیدند تا با آمیزش دورگه های سروال با پشک های خانگی و با یکدیگر، گونه ای یکدست پدید آورند. هدف این بود که بلندی، گوش ها و نقش پوست سروال حفظ شود و در همان حال جانورانی به دست آید که در خانه به راحتی زندگی کنند.

ساوانا در سال ۲۰۰۱ از سوی انجمن بین المللی پشک برای ثبت پذیرفته شد و در سال ۲۰۱۲ نزد همان انجمن به جایگاه قهرمانی رسید. انجمن های گوناگون ثبت پشک در برخورد با این نژاد و نسل های آن با هم فرق دارند و به رسمیت شناختن آن نزد همه سازمان ها یکسان نیست.

از آنجا که آمیزش های بنیادین این نژاد گونه ای وحشی را در بر می گیرند، ساوانا نژادی نسبتا تازه و به دقت اداره شده باقی مانده است. پشک های نسل نخستین را شمار اندکی از پرورش دهندگان به دست می آورند، در حالی که نسل های پسین در خانه های نگهداری حیوان بیشتر دیده می شوند. قوانین نگهداری پشک های دورگه در هر کشور، ایالت و شهر فرق دارد و برخی حوزه ها نسل های نخستین را محدود یا ممنوع می سازند.

ساوانا بدنی دراز و باریک بر روی پاهای بلند دارد که به آن قامتی بلندتر از بیشتر پشک های خانگی می بخشد. سر نسبت به بدن کوچک است و گوش های بسیار بزرگ و ایستاده در بالای سر جای گرفته اند. بسیاری از این پشک ها نشانه های روشنی در پشت گوش ها و خط های تیره اشک مانندی دارند که از گوشه داخلی چشم ها تا دو سوی بینی کشیده شده اند.

اندازه بر پایه نسل به شدت فرق می کند. نسل های نخستین که به سروال نزدیک اند بزرگ ترین اند، در حالی که نسل های پسین به اندازه یک پشک خانگی معمولی نزدیک می شوند. به همین سبب ارقام وزن و قد بازه گسترده ای را در بر می گیرند.

پوست و رنگ ها

پوست کوتاه است و با خال های تیره یکدست بر روی زمینه ای گرم تر نقش خورده است، نقشی که از سروال به ارث رسیده. رنگ های شناخته شده بسته به انجمن ثبت شامل تبی خالدار قهوه ای، تبی خالدار نقره ای، سیاه و دودی سیاه است. دم کوتاه تر از بدن است و معمولا حلقه های تیره با نوکی یکدست و تیره دارد.

ساوانا پشکی هوشیار و پرانرژی است که همواره سرگرم کاری است. اشیای تازه را وارسی می کند، الماری ها را باز می کند و تا بلندترین نقطه اتاق بالا می رود. نگهدارندگان اغلب رفتار آن را با یک سگ می سنجند، زیرا در پشت در به پیشواز آدم ها می آید، به دنبال آن ها می رود و می تواند آوردن توپ و راه رفتن با قلاده را یاد بگیرد.

ساوانا با خانواده خودش مهربان و وفادار است و اغلب یک یا دو نفر را برای نزدیک ماندن برمی گزیند. با بیگانگان ممکن است در آغاز محتاط باشد و برای گرم گرفتن زمان بخواهد. آشناسازی زودهنگام کمک می کند که در برابر مهمانان با اطمینان بماند.

این نژاد معمولا پشک های دیگر و سگ های پشک دوست را می پذیرد، به ویژه اگر با آن ها بزرگ شده باشد، هرچند غریزه شکار نیرومند آن به این معناست که حیوانات کوچک مانند پرنده، جونده و ماهی همراهان بی خطری نیستند. خانواده هایی که کودکان بسیار خردسال دارند باید بازی را زیر نظر بگیرند، زیرا ساوانا بزرگ و تیزپاست.

پوست کوتاه ساوانا به آسانی پاکیزه می ماند و گره نمی خورد. نیاز بزرگ تر در نگهداری، تحرک است. این پشکی است که هر روز به فضایی برای دویدن، بالا رفتن و بازی نیاز دارد و بدون فرصت کافی می تواند مخرب یا کلافه شود.

آراستن

• هفته ای یک بار برس بکشید تا موهای رها شده جدا شوند
• ناخن ها را هر دو تا سه هفته کوتاه کنید
• گوش های بزرگ را مرتب وارسی کنید و در صورت نیاز به آرامی پاک کنید
• برای پشتیبانی از سلامت دندان ها، دندان ها را طبق برنامه ای منظم مسواک بزنید

ورزش

• هر روز دست کم یک نشست بازی فعال و دراز فراهم کنید
• برای دنبال کردن و حل مسئله، اسباب بازی چوبی و ظرف های پازلی غذا بدهید
• برای مصرف انرژی، آوردن توپ یا راه رفتن با قلاده را بیاموزید
• اسباب بازی ها را عوض کنید تا پشک علاقه مند بماند

محیط

ساوانا در خانه ای با فضای عمودی مانند درخت های بلند پشک، رف ها و نشیمن گاه های امن بهترین حال را دارد. یک محوطه بلند و ضدفرار یا کتیو دسترسی امن به بیرون را فراهم می سازد. از آنجا که این نژاد باهوش و کنجکاو است، قفل های محکم بر روی الماری ها و کلکین ها کمک می کند که پشک به دردسر نیفتد.

ساوانا پشکی باریک، عضلانی و فعال است، پس از رژیمی کامل که بر پایه پروتئین حیوانی باکیفیت ساخته شده باشد سود می برد. یک خوراک تجارتی متعادل که بر پایه معیارهای تغذیه ای شناخته شده تهیه شده باشد نیاز بیشتر پشک ها را برآورده می سازد. برخی صاحبان پشک های نسل نخستین رژیم خام یا تازه می دهند که باید همراه با داکتر حیوانات برنامه ریزی شود تا کامل و بی خطر بماند.

مقدار خوراک به وزن، سن و تحرک پشک بستگی دارد. از آنجا که ساوانا های بالغ بازه اندازه گسترده ای دارند، سهم ها بیش از بسیاری از نژادها فرق می کند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد و علاقه این نژاد به آب، آب نما را گزینه ای سودمند می سازد.

تنقلات و مکمل ها

تنقلات باید زیر حدود ۱۰ درصد کالری روزانه بماند. گوشت پخته کم چرب به مقدار اندک پاداش مناسبی است. یک پشک سالم که رژیم کاملی می خورد معمولا به هیچ مکملی نیاز ندارد، اما داکتر حیوانات ممکن است برای مرحله ای خاص از زندگی یا وضعیتی ویژه افزودنی هایی پیشنهاد کند.

ساوانا معمولا نژادی نیرومند با طول عمر معمول ۱۲ تا ۲۰ سال است. از آنجا که نژادی نسبتا تازه است که از یک سروال و چند نژاد خانگی برآمده، می تواند بیماری های موجود در پیشینه خانگی خود را به ارث ببرد. پرورش دهندگان مسئول پشک های مولد را آزمایش می کنند و می کوشند خطرهای شناخته شده را کاهش دهند.

یک نکته کاربردی درباره سلامت به بی هوشی و مراقبت مربوط می شود: برخی داکتران حیوانات با پشک های دورگه احتیاط بیشتری به خرج می دهند و صاحبان نسل نخستین از داکتری که با این نژاد آشناست سود می برند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه سالانه نزد داکتر حیوانات، برای پشک های سالخورده بیشتر
• واکسن های اصلی و کنترل انگل بر پایه برنامه تعیین شده داکتر
• مراقبت منظم دندان در خانه و پاک کاری تخصصی طبق مشورت
• پایش وزن برای نگه داشتن پشک در حالت باریک
• آزمایش پشک های مولد برای بیماری های قلبی و ارثی

ساوانا یکی از آموزش پذیرترین نژادهای پشک است. هوش و انگیزه غذایی آن یادگیری را برایش سریع می سازد و بسیاری از این پشک ها آوردن توپ، راه رفتن با قلاده و اشاره های ساده را فرا می گیرند. آموزش همچنین برای این نژاد فعال فرصتی سودمند برای انرژی و کنجکاوی اش فراهم می کند که رفتار مسئله ساز را کاهش می دهد.

پایه ها

۱. با نشست های کوتاه چند دقیقه ای آغاز کنید و هنگامی که پشک هنوز علاقه مند است پایان دهید ۲. از یک کلیکر یا یک واژه نشانه گر پیوسته همراه با یک تنقل استفاده کنید ۳. به جای انتظار برای رفتار کامل، گام های کوچک به سوی هدف را پاداش دهید ۴. نخست شناختن نام و اشاره فراخوانی را بیاموزید، سپس به سوی حرکات پیش بروید ۵. پیش از هر گردش بیرونی، قلاده را در داخل خانه معرفی کنید ۶. رفتار ناخواسته را به جای تنبیه، به یک اسباب بازی یا تیرک چنگ زدن هدایت کنید

پرورش ساوانا نسبت به بیشتر پشک های خانگی دشوارتر است، زیرا آمیزش بنیادین میان یک پشک خانگی و یک سروال، دو گونه جدا، صورت می گیرد. رسیدن به این جفت گیری ها دشوار است و همیشه کامیاب نمی شود.

یک ویژگی شناخته شده این نژاد آن است که نرهای نسل نخستین معمولا نازا هستند، در حالی که ماده ها بارور اند و می توانند با نرهای خانگی یا با نرهای ساوانای نسل پسین جفت شوند. نرهای بارور معمولا تنها در نسل های پسین پدیدار می شوند، که این خود شمار جانوران مولد را محدود می سازد و نسل های نخستین را نسبتا کمیاب نگه می دارد.

پشک های ماده در سال نخست زندگی به بلوغ جنسی می رسند، هرچند پرورش دهندگان مسئول تا رسیدن ماده به پختگی صبر می کنند. دوره آبستنی در پشک های خانگی حدود ۶۳ تا ۶۷ روز است و آبستنی های زیر تاثیر سروال می توانند درازتر باشند، که این خود پایش دقیق را می طلبد.

بچه پشک ها را مادر بزرگ می کند و از دست کاری زودهنگام و ملایم سود می برند تا خوی با اطمینان و آدم دوستی که این نژاد به آن شناخته می شود شکل بگیرد. به سبب خاستگاه دورگه، قوانین نگهداری و مراقبت لازم، پرورش باید به پرورش دهندگان باتجربه و دارای جواز سپرده شود.

راجستر پشک نژاد ساوانا در افغانستان

کلینیک یا پناهگاه تنها به شماره‌ای زنگ می‌زند که ریکارد به دستش بدهد. آن شماره را شما بدهید: نام پشک نژاد ساوانا، رنگ و عکسش در کنار تلیفون شما، در ریکاردی رایگان که از هر کشور جواب می‌دهد. راجستر پشک در چند دقیقه ختم می‌شود.

در ورق داکتر پانزده رقم نوشته شده که فعلاً به هیچ‌کس نمی‌رسد. آن‌ها را رایگان در یونایتد پت کلاب راجستر کنید تا به تلیفون شما برسد: راجستر بدون ختم، هر مارک چیپ، تغییرات رایگان برای تمام عمر پشک نژاد ساوانا. راجستر چیپ دو دقیقه است.