سفید روسی، سیاه روسی، تبی روسی

پشک‌های روسی سفید، روسی سیاه و روسی راه‌راه گونه‌های رنگی اند که از روسی آبی پدید آمده اند، یک نژاد موکوتاه با ریشه در روسیه. این‌ها همان اندام کلی روسی آبی را دارند اما بروی شان به جای همان خاکستری آبی آشنا، به رنگ سفید، سیاه یا نقش راه‌راه است. در چند دفتر ثبت، این پشک‌ها زیر یک معیار نژادی واحد کنار روسی آبی جای می‌گیرند و رنگ نقطه اصلی تفاوت است.

این‌ها پشک‌های میانه اندام با استخوان نازک و اندام موزون اند. آرام و ژرف‌بین اند و میل دارند با یک یا دو تن در خانه پیوند نزدیک ببندند، در حالی که با بیگانه‌ها و اوضاع تازه با احتیاط پیش می‌آیند. صاحبان اکثر آن‌ها را همدم‌های آرامی می‌دانند که روال ثابت و خانه سامان‌یافته را بر جنب و جوش پیوسته ترجیح می‌دهند.

هوش یکی از نشانه‌های برجسته این گروه است. الگوهای خانه را زود می‌آموزند، به آوازهای آشنا واکنش نشان می‌دهند و می‌توان بازی‌ها و اشاره‌های ساده به آن‌ها یاد داد. سرشت کم‌روی شان به این معناست که مهر خود را به شیوه خودشان نشان می‌دهند، اکثر با نزدیکی خاموش تا با طلب توجه.

مناسب چه کسانی است

این پشک‌ها مناسب کسانی اند که همدمی آرام و کم‌توقع می‌خواهند و می‌توانند فضایی پایدار و پیش‌بینی‌پذیر فراهم کنند. با خانه‌های خاموش، صاحبان تنها و خانواده‌هایی که کودکان بزرگ‌تر دارند و می‌دانند یک پشک کم‌رو به فضا نیاز دارد، خوب کنار می‌آیند. خانه‌هایی با آهنگ آهسته‌تر و روال ثابت میل دارند بخش وفادار آن‌ها را بیرون بکشند.

نژاد بنیادی، یعنی روسی آبی، یک نژاد طبیعی است که به شمال روسیه و بندر ارخانگلسک در کنار بحیره سفید بسته می‌شود. پشک‌هایی از این گونه نسل‌ها در این منطقه نگهداری می‌شدند پیش از آن که به عنوان نژاد جداگانه ثبت شوند، و بعدها در سده نزدهم به بریتانیا و بخش‌های دیگر اروپا فرستاده شدند.

روسی آبی در محفل‌های پشک‌دوستی غرب در اواخر سده نزدهم و اوایل سده بیستم جا افتاد. دو جنگ جهانی جمعیت پشک‌ها را در سرتاسر اروپا کاهش داد و پرورش‌دهندگان پس از آن روسی آبی را با ذخیره باقی‌مانده دوباره بنا کردند و گاه برای نگهداری شمار، آن را با دیگر پشک‌های موکوتاه آمیزش دادند.

گونه‌های سفید، سیاه و راه‌راه پدیده‌ای پسین‌تر اند. پرورش‌دهندگانی که با تبار روسی آبی کار می‌کردند پشک‌هایی از همان گونه اما در این رنگ‌های افزوده پدید آوردند و باشگاه‌های نژادی در چند کشور آغاز به شناختن آن‌ها به عنوان گونه‌های رنگی پذیرفته‌شده گروه روسی کردند. سیاست‌های شناسایی میان دفترهای ثبت فرق دارد: برخی سفید، سیاه و راه‌راه را کنار آبی زیر یک معیار می‌گنجانند، در حالی که برخی دیگر با آن‌ها محتاط‌تر برخورد می‌کنند یا آن‌ها را نمی‌پذیرند.

چون پذیرش گوناگون است، دسترسی و جایگاه نمایشی این رنگ‌ها به دفتر ثبت و کشور بستگی دارد. این پشک‌ها معمولاً از روسی آبی معیاری کمیاب‌تر اند و برنامه‌های پرورشی رنگ‌های دیگر نسبتاً کوچک باقی مانده اند.

این پشک‌ها همان اندام برازنده و استخوان نازک روسی آبی را دارند. بدن میانه اندام، دراز و نرم است و بر پاهای باریک با پنجه‌های خرد و گرد استوار است. سر یک گوه هموار می‌سازد با گوش‌های بزرگ، دور از هم و نوک‌تیز، و برداشت کلی از یک پشک ظریف و موزون است تا سنگین یا کلفت.

نشانه اصلی، موی آن است. کوتاه، انبوه و اندکی از بدن دور می‌ایستد و بافتی نرم و پرزدار می‌دهد که اکثر آن را دولایه می‌خوانند. همین گونه مو در سه گونه سفید، سیاه و راه‌راه دیده می‌شود.

مو و رنگ‌ها

گونه سفید موی سفید پاک و یکنواخت دارد. گونه سیاه موی سیاه انبوه و یکدست نشان می‌دهد که در حالت آرمانی از رنگ‌زنگی یا سایه پاک است. گونه راه‌راه نشان‌های نقش‌دار دارد که بسته به پشک می‌تواند به شکل کلاسیک، ماهی‌گونه یا خال‌دار پدیدار شود. در هر سه، موی دولایه کوتاه همان حس پرزداری را می‌دهد که در روسی آبی دیده می‌شود. رنگ چشم در بلوغ معمولاً سبز است، هرچند بچه‌پشک‌ها اکثر ته‌رنگ‌های زرد یا کهربایی نشان می‌دهند که با بالا رفتن سن ژرف‌تر می‌شوند.

خوی روسی‌های سفید، سیاه و راه‌راه از نزدیک از پی روسی آبی می‌رود. نرم و آرام اند، با مردمی که با آن‌ها زندگی می‌کنند پیوند نیرومند می‌بندند و اکثر یک تن دلخواه را خاموشانه از اتاقی به اتاقی دنبال می‌کنند. مهر را به شیوه خودشان می‌دهند، اکثر به گونه همدمی خاموش تا نشستن سمج بر بغل.

با بیگانه‌ها کم‌رو اند و ممکن است تا آرام نگیرند خود را کنار بکشند و گاه برای گرم شدن با مهمانان زمان می‌گیرند. دگرگونی ناگهانی، محیط پرصدا و روال آشفته آن‌ها را ناآرام می‌کند، پس خانه‌ای ثابت بیش از همه به آن‌ها می‌سازد. پشک‌های پرصدایی نیستند و میل دارند با آواز نرم پیام برسانند.

هوشمند اند و به شیوه‌ای سنجیده کنجکاو، از ظرف‌های چیستان‌دار، آموزش ساده و بازی تعاملی خوش شان می‌آید. با دیگر پشک‌ها و سگ‌های آرام می‌توانند به خوبی همزیستی کنند، به شرط آن که آشنایی به آهستگی پیش برود. با کودکان بزرگ‌تر باملاحظه شکیبا اند، هرچند برخورد نرم را بر بازی خشن ترجیح می‌دهند.

نگهداری روزمره ساده است. موی دولایه کوتاه کم‌زحمت است و این پشک‌ها به سرشت پاکیزه اند. نیازهای اصلی شان روال نرم و ثابت است و اندازه‌ای از هم‌کنش که آن‌ها را سرگرم نگه دارد بدون آن که سرشت کم‌روی شان را از پا در آورد.

آراستن

• هفته‌ای یک بار برس بکشید تا موی رها شده برداشته شود و بافت پرزدار مو نگهداری شود.
• در دوره‌های ریزش فصلی برس کشیدن را بیشتر کنید.
• گوش‌ها را هفته‌وار وارسی کنید و تنها در صورت نیاز پاک کنید.
• ناخن‌ها را هر چند هفته کوتاه کنید.
• مسواک زدن منظم دندان را برای سلامت دهان و دندان آغاز کنید.

ورزش

• هر روز دو نشست کوتاه بازی تعاملی پیشکش کنید.
• از اسباب‌بازی عصایی، توپ و ظرف‌های چیستان‌دار برای کار ذهنی استفاده کنید.
• درخت پشک یا طاقچه برای بالا رفتن و نگریستن فراهم کنید.
• اسباب‌بازی‌ها را عوض کنید تا کنجکاوی زنده بماند.

محیط

خانه‌ای خاموش و پیش‌بینی‌پذیر بیش از همه به این پشک‌ها می‌سازد. جای‌های استراحت بلند، پناهگاه‌هایی که بتوانند از مهمانان به آن‌جا پناه ببرند و برنامه ثابت خوراک و بازی فراهم کنید. صدای ناگهانی و آشفتگی پیوسته فشارآور است، پس فضایی آرام کمک می‌کند تا جا بیفتند و بخش وفادار خود را نشان دهند.

این پشک‌ها گوشت‌خوار الزامی اند و به رژیمی کامل و متوازن نیاز دارند که بر پروتئین حیوانی بنا شده باشد. خوراک تجاری باکیفیت مناسب مرحله زندگی را برگزینید و همیشه آب تازه فراهم کنید. آمیزه‌ای از خوراک تر و خشک می‌تواند به آب‌رسانی کمک کند و در همان حال وعده‌ها را در مهار نگه دارد. خوراک دادن بر پایه برنامه ثابت کمک می‌کند تا از افزایش وزنی که پشک آرام و کم‌جنبش در معرض آن است جلوگیری شود.

خوراکی‌ها و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی را بیش از حدود ده فیصد کالری روزانه نگه ندارید و آن‌ها را در سهم کلی به حساب بیاورید. پشکی که رژیم تجاری کامل دارد معمولاً به مکمل افزون نیاز ندارد. هر مکملی مانند فرآورده‌ای برای پشتیبانی مفصل یا پوست را پیش از افزودن با داکتر حیوانات در میان بگذارید، به‌ویژه برای پشک‌های سالمند.

پشک‌های گروه روسی معمولاً سرسخت و دیرزی اند، با عمر معمول ۱۵ تا ۲۰ سال. فهرست بزرگی از اختلال‌های ویژه نژاد ندارند، اما مانند همه پشک‌ها از مراقبت پیشگیرانه و چشمی مراقب بر وزن سود می‌برند. سرشت آرام شان می‌تواند نشانه‌های زودهنگام بیماری را پنهان کند، پس معاینه‌های منظم مهم است.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه سالانه داکتر حیوانات را برنامه‌ریزی کنید، با دیدارهای دو بار در سال برای سالمندان.
• واکسین‌ها و پیشگیری از انگل را به‌روز نگه دارید.
• با خوراک اندازه‌گیری‌شده و بازی روزانه وزن سالم را نگه دارید.
• دندان‌ها را منظم مسواک بزنید و معاینه دندان ترتیب دهید.
• عادت‌های خاک‌دان، اشتها و مقدار آب‌خوری را زیر نظر داشته باشید.

این پشک‌ها هوشمند و زودآموز اند، که آن‌ها را از آنچه بسیاری از مردم از یک نژاد کم‌رو انتظار دارند آموزش‌پذیرتر می‌سازد. به روش‌های شکیبا و بر پایه پاداش واکنش نشان می‌دهند و از کار ذهنی حرکت‌های ساده، فراخوان و بازی چیستان خوش شان می‌آید. چون از فشار خوش شان نمی‌آید، آموزش بیش از همه در نشست‌های کوتاهی که با کامیابی پایان می‌یابد کار می‌کند.

پایه‌ها

۱. خاک‌دانی پاک و خاموش در جایی کم‌رفت‌وآمد فراهم کنید؛ بیشتر پشک‌ها به آسانی از آن استفاده می‌کنند. ۲. برای نشان کردن رفتار درست از کلیکر یا واژه نشانگر همراه با خوراکی خرد استفاده کنید. ۳. هر بار یک اشاره یاد دهید، مانند آمدن هنگام فراخوان یا نشستن. ۴. نشست‌ها را چند دقیقه نگه دارید و پیش از آن که پشک علاقه خود را از دست بدهد بس کنید. ۵. چنگ زدن را به جای آن که پشک را سرزنش کنید به سوی یک تیرک هدایت کنید.

پرورش روسی‌های سفید، سیاه و راه‌راه هم به درک گونه نژاد و هم به درک ژنتیک پشت رنگ‌ها نیاز دارد، چون این گونه‌ها از آبی معیاری کم‌یاب‌تر اند و پذیرش دفتر ثبت از کشوری به کشور دیگر فرق دارد. پرورش‌دهندگان مسئول پشک‌های خود را از نظر سلامت غربال می‌کنند، معیار نژادی مربوط را دنبال می‌کنند و سابقه شجره را با دقت نگه می‌دارند.

ماده‌ها معمولاً در حدود ده تا دوازده ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند، هرچند بسیاری از پرورش‌دهندگان پیش از نخستین جفت‌گیری تا رسیدن پشک به بلوغ بدنی صبر می‌کنند. آبستنی تقریباً ۶۳ تا ۶۷ روز به درازا می‌کشد. بچه‌ها میل دارند اندک باشند، معمولاً سه تا پنج بچه‌پشک.

بچه‌پشک‌ها ناتوان به دنیا می‌آیند و در هفته‌های نخست کاملاً به ماده وابسته اند. چشم‌ها در حدود یک تا دو هفتگی باز می‌شوند، از شیر گرفتن نزدیک چهار تا پنج هفتگی آغاز می‌شود و بچه‌پشک‌ها معمولاً از حدود دوازده تا چهارده هفتگی، پس از جامعه‌پذیری و واکسین‌های آغازین، آماده رفتن به خانه‌های تازه اند. رنگ چشم و ظاهر نهایی مو در ماه‌های نخست به رشد خود ادامه می‌دهند.

راجستر پشک نژاد سفید روسی، سیاه روسی، تبی روسی در افغانستان

نام پشک نژاد سفید روسی، سیاه روسی، تبی روسی، رنگ و یک عکس روشن را درج کنید، شماره‌تان را بگذارید و ثبت کنید: ریکاردی برای تمام عمر بدون یک افغانی، با جای آماده برای شماره چیپ. راجستر برای پشک خانه و پشک حویلی یکسان است.

اگر از کلینیک چیپ گذاشته شده، راجستر شماره هنوز باقی است؛ گذاشتن و راجستر دو کار جدا است و دومی از شماست. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارک پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد پشک نژاد سفید روسی، سیاه روسی، تبی روسی در داخل و خارج جواب می‌دهد. حساب رایگان بسازید و کار را امروز ختم کنید.