راگامافین

راگامافین که لیبلینگ هم گفته می‌شود، یک پشک درشت با موی نیمه‌بلند است که در ایالات متحده پرورش یافته. پشک‌های بالغ سنگین و ماهیچه‌دار اند، مویی نرم و انبوه دارند و چهره‌ای گرد و شیرین. این نژاد با راگدال خویشاوندی نزدیک دارد و همان سرشت آرام و انسان‌دوست را در خود دارد، اما راگامافین دامنه گسترده‌تری از رنگ‌ها و نقش‌های مو را می‌پذیرد.

وزن یکی از نشانه‌های اصلی این نژاد است. بسیاری از نرها به ۱۵ تا ۲۰ پوند می‌رسند و ماده‌ها اندکی سبک‌تر اند. این پشک‌ها دیر بالغ می‌شوند و شاید تا حدود چهار سالگی به اندازه و وزن کامل خود نرسند. با وجود حجم بدن، راگامافین‌ها بی‌سر و صدا حرکت می‌کنند و بیشتر سطح زمین و آغوش را به قفسه‌های بلند ترجیح می‌دهند.

خوی این پشک دلیل اصلی گزینش آن از سوی صاحبان است. راگامافین‌ها دوستانه، مهربان و بردبار اند و معمولاً با اطفال و دیگر حیوانات خانه کنار می‌آیند. آنها از یک اتاق به اتاق دیگر به دنبال صاحب خود می‌روند و هنگام برداشتن اغلب بدن خود را شل می‌کنند، ویژگی‌ای که با راگدال مشترک است.

مناسب چه کسانی است

راگامافین به خانه‌هایی می‌آید که همدمی آرام و درون‌خانه می‌خواهند، نه پشکی مستقل یا پرجنب‌وجوش. این نژاد با خانواده‌ها، صاحبان مسن‌تر و خانه‌هایی که حیوانات ملایم دیگر دارند خوب کنار می‌آید. راگامافین از تنها ماندن‌های طولانی بیزار است، پس مناسب کسانی است که بیشتر وقت‌ها در خانه اند یا حیوان دومی برای همدمی نگه می‌دارند. کسانی که برای نخستین بار پشک نگه می‌دارند معمولاً این نژاد را به آسانی اداره می‌کنند، چون آرام و بردبار است.

راگامافین به شکل مستقیم به راگدال باز می‌گردد، نژادی که در دهه ۱۹۶۰ در کالیفرنیا به دست پرورش‌دهنده‌ای به نام آن بیکر پدید آمد. راگدال به خاطر اندازه درشت، سرشت رام و گرایش به شل شدن کامل هنگام برداشتن شهرت یافت.

در سال ۱۹۹۴ گروهی از پرورش‌دهندگان از برنامه راگدال بیکر جدا شدند. آنها می‌خواستند پایه پرورش را گسترده‌تر کنند و دامنه‌ای فراخ‌تر از رنگ‌ها و نقش‌های مو را نسبت به آنچه معیار راگدال اجازه می‌داد بپذیرند. چون نام راگدال ثبت تجاری شده بود، گروه تازه به نامی دیگر برای پشک‌های خود نیاز داشت.

پرورش‌دهندگان نام راگامافین را برای این رگه تازه برگزیدند. برای گشودن گنجینه ژنی، آمیزش با پشک‌های خانگی موبلند دیگر به کار رفت، در حالی که خوی ملایم و موی پُر که صاحبان ارزش می‌نهادند نگه داشته شد.

راگامافین در سال ۲۰۱۱ به رسمیت قهرمانی انجمن دوستداران پشک ایالات متحده دست یافت. این نژاد هنوز کمیاب‌تر از راگدال است و بسیاری از پرورش‌دهندگان همچنان در کنار دامنه گسترده رنگ، بر خوی و کیفیت مو تمرکز دارند.

راگامافین پشکی تنومند با سینه پهن، استخوان‌بندی سنگین و بدنی مستطیل‌شکل است. سر یک گوه پهنِ دگرگون‌شده با پیشانی گرد، گونه‌های پُر و بینی کوتاه با فرورفتگی ملایم در نیمرخ است. چشم‌ها درشت و بادامی‌شکل اند، دور از هم نشسته‌اند و به این نژاد نگاه نرم و شیرینش را می‌بخشند.

مو نیمه‌بلند، انبوه و ابریشمی است و در گردن و پاهای عقبی بلندتر می‌شود. دُم بلند و پُرپَر است. چون بافت مو بیشتر از برخی نژادهای موبلند در برابر گره خوردن مقاومت می‌کند، نیاز به آرایش در حد میانه است نه سنگین.

مو و رنگ‌ها

برخلاف راگدال، معیار راگامافین همه دامنه رنگ‌ها و نقش‌ها را می‌پذیرد. این شامل موهای یکدست، خط‌خطی (تبی)، لاک‌پشتی، کالیکو و نوک‌تیره است، با سفیدی یا بدون آن. رنگ چشم به رنگ مو گره نخورده، پس هر رنگ چشم مجاز است. پشک‌بچه‌ها اغلب روشن‌تر به دنیا می‌آیند و رنگ کامل و انبوهی موی خود را طی چند سال نخست به دست می‌آورند.

راگامافین یکی از انسان‌دوست‌ترین نژادهای پشک است. به دنبال همدمی می‌گردد، اعضای خانواده را دم دروازه پیشواز می‌کند و اغلب برای مدت‌های طولانی روی آغوش می‌نشیند. بسیاری از این پشک‌ها هنگام برداشتن بدن خود را شل و آرام می‌کنند، که کار با آنها را آسان می‌سازد.

این نژاد با بیگانگان معمولاً اعتماد نشان می‌دهد نه کمرویی، هرچند هر پشک با دیگری فرق دارد. راگامافین‌ها با اطفال بردبار اند و دست‌کاری را خوب تحمل می‌کنند، که یکی از دلایل مناسب بودن‌شان برای خانواده است. آنها همچنین اگر آهسته معرفی شوند، پشک‌های دیگر و سگ‌های آرام را می‌پذیرند.

این نژاد کم‌سر و صدا و کم تا میانه‌انرژی است. راگامافین‌ها در دوره‌های کوتاه بازی می‌کنند و از اسباب‌بازی‌های تعاملی لذت می‌برند، اما ورزشکارانی پرتوقع نیستند. چون با خانه خود پیوند نزدیک می‌بندند، اگر به شکل منظم برای مدت‌های طولانی تنها بمانند ممکن است بی‌قرار شوند.

موی ابریشمی راگامافین بهتر از بسیاری نژادهای موبلند در برابر گره خوردن مقاومت می‌کند، اما هنوز به رسیدگی معمول نیاز دارد تا تمیز و بدون گره بماند، به‌ویژه در گردن و بخش عقبی بدن.

آرایش

• دو تا سه بار در هفته با شانه دندانه‌درشت یا برس سیمی برس بکشید
• در فصل‌های ریزش، یال گردن و پاهای عقبی را از نظر گره وارسی کنید
• ناخن‌ها را هر دو تا سه هفته کوتاه کنید
• گوش‌ها را هفته‌ای یک بار تمیز کنید و دندان‌ها را وارسی کنید؛ در صورت پذیرش دندان‌ها را مسواک بزنید

ورزش

• روزی یک تا دو بار دوره‌های کوتاه بازی تعاملی فراهم کنید
• از اسباب‌بازی چوبی و توپ استفاده کنید تا پشک در حرکت بماند و وزن نگیرد
• یک تیرک چنگ‌زنی محکم و درخت پشک کوتاه تا میانه‌بلند فراهم کنید
• اسباب‌بازی‌ها را عوض کنید تا پشک درون‌خانه سرگرم بماند

محیط

راگامافین پشکی درون‌خانه است. سنگین و زودباور است، که آن را برای دسترسی آزاد به بیرون نامناسب می‌سازد. جای استراحت گرم، گوشه‌ای آرام برای غذا و جعبه‌های خاک تمیز فراهم کنید. چون این نژاد با انسان‌ها پیوند نزدیک می‌بندد، هنگامی که خانه در طول روز خالی است، یک حیوان همدم کمک می‌کند.

راگامافین گوشت‌خوار اجباری است و به رژیمی نیاز دارد که بر پایه پروتئین حیوانی ساخته شده باشد. یک غذای کامل و متوازن پشک متناسب با مرحله زندگی پشک برگزینید. چون این نژاد درشت است و آهسته بالغ می‌شود، پشک‌بچه‌ها تا حدود ۱۲ ماهگی از فرمول رشد سود می‌برند و افراد درشت یا دیربالغ ممکن است به توصیه داکتر حیوانات کمی بیشتر روی غذای پشک‌بچه بمانند.

کنترل اندازه وعده برای این نژاد بیش از بیشتر پشک‌ها اهمیت دارد. راگامافین‌ها به آسانی وزن می‌گیرند، پس اندازه سنجیده بدهید نه اینکه غذا را تمام روز باز بگذارید.

تشویقی‌ها و مکمل‌ها

تشویقی‌ها را در حد بیشترین حدود ۱۰ درصد کالری روزانه نگه دارید و آنها را از وعده‌ها کم کنید. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد و برخی پشک‌ها از فواره حیوانی بیشتر می‌نوشند. یک رژیم تجارتی متوازن معمولاً همه مواد مغذی لازم را فراهم می‌کند، پس مکمل را تنها زمانی بدهید که داکتر حیوانات توصیه کند، برای نمونه برای پشتیبانی از پوست، مو یا مفاصل پشک‌های مسن.

راگامافین در کل نژادی تندرست با طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۶ سال است. گنجینه ژنی گسترده‌اش که از راه آمیزش با خون تازه ساخته شده، به سرسختی کلی‌اش کمک می‌کند. با این حال، این نژاد برخی خطرهای موروثی را با راگدال شریک است و پرورش‌دهندگان مسئول پشک‌های خود را آزمایش می‌کنند.

مدیریت وزن نگرانی همیشگی است. اندام درشت و سرشت آرام این نژاد چاقی را آسان می‌سازد، که به نوبه خود خطر مرض شکر و فشار بر مفاصل را بالا می‌برد.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه سالانه داکتر حیوانات، با معاینه دو بار در سال برای پشک‌های سالمند
• واکسین‌ها و پیشگیری از انگل را به‌روز نگه دارید
• وارسی دندان و مسواک زدن در خانه
• وزن کم‌چربی بدن را حفظ کنید
• از پرورش‌دهندگان درباره آزمایش HCM و آزمایش ژنتیکی PKD بپرسید

سرشت آرام و انسان‌دوست راگامافین آن را همکارتر از بسیاری پشک‌ها می‌سازد. تنها برای تحسین کار نمی‌کند، اما به پاداش غذایی خوب پاسخ می‌دهد و از توجهی که آموزش می‌آورد لذت می‌برد. آموزش جعبه خاک معمولاً ساده است چون این نژاد به شکل طبیعی پاکیزه است.

دوره‌ها را کوتاه نگه دارید، هر بار چند دقیقه، و پیش از آنکه پشک علاقه خود را از دست بدهد پایان دهید. یکدستی از سوی همه اعضای خانه به پشک کمک می‌کند بداند چه انتظاری داشته باشد.

پایه‌ها

1. یک جعبه خاک آرام و در دسترس بگذارید و استفاده زودهنگام را پاداش دهید
2. به پشک یاد بدهید با شنیدن صدا یا واژه‌ای که با تشویقی همراه است بیاید
3. یک تیرک چنگ‌زنی معرفی کنید و استفاده از آن را پاداش دهید تا اثاثیه محفوظ بماند
4. دست‌کاری ملایم برای ناخن، گوش و جعبه حمل را تمرین کنید
5. پس از استوار شدن پایه‌ها، ترفندهای ساده مانند نشستن یا لمس هدف را بیفزایید

راگامافین در سن معمول پشک به بلوغ جنسی می‌رسد، اما در رسیدن به بلوغ کامل بدنی کند است و ممکن است تا حدود چهار سالگی رشدش پایان نیابد. پرورش‌دهندگان معمولاً پیش از نسل‌گیری صبر می‌کنند تا پشک به بلوغ بدنی برسد و آزمایش سلامتی را پشت سر بگذارد.

ماده‌ها یک آبستنی معمول پشک حدود ۶۳ تا ۶۷ روزه دارند. تعداد بچه‌ها معمولاً کوچک تا میانه است. پشک‌بچه‌ها با موی روشن‌تر به دنیا می‌آیند و رنگ کامل، انبوهی مو و اندازه بدن خود را به تدریج طی چند سال نخست به دست می‌آورند.

پرورش راگامافین‌های جوان از دست‌کاری زودهنگام و ملایم و آشنایی با زندگی خانه سود می‌برد، که به خوی دوستانه و زودباوری که نژاد به آن شناخته می‌شود کمک می‌کند. آمیزش با رگه‌های تأییدشده هنوز از سوی برخی پرورش‌دهندگان برای حفظ تنوع ژنتیکی و کاهش خطر بیماری موروثی به کار می‌رود. صاحبان آینده باید به دنبال پرورش‌دهندگانی باشند که آزمایش HCM و PKD انجام می‌دهند و پشک‌بچه‌ها را پیش از رفتن به خانه‌های تازه خوب اجتماعی می‌کنند.

راجستر پشک نژاد راگامافین در افغانستان

کلینیک یا پناهگاه تنها به شماره‌ای زنگ می‌زند که ریکارد به دستش بدهد. آن شماره را شما بدهید: نام پشک نژاد راگامافین، رنگ و عکسش در کنار تلیفون شما، در ریکاردی رایگان که از هر کشور جواب می‌دهد. راجستر پشک در چند دقیقه ختم می‌شود.

در ورق داکتر پانزده رقم نوشته شده که فعلاً به هیچ‌کس نمی‌رسد. آن‌ها را رایگان در یونایتد پت کلاب راجستر کنید تا به تلیفون شما برسد: راجستر بدون ختم، هر مارک چیپ، تغییرات رایگان برای تمام عمر پشک نژاد راگامافین. راجستر چیپ دو دقیقه است.