پیکسی-باب

پیکسی باب یک پشک خانگی بزرگ است که برای شباهت به گربه وحشی دم کوتاه امریکای شمالی پرورش یافته، در حالی که خوی ملایم یک پشک خانه را نگه داشته است. وزن پشک های بالغ اکثر بین ۸ تا ۱۷ پوند است و نرها در سر سنگین تر جای دارند. این نژاد به خاطر بدن عضلانی، دم کوتاه و بریده و قاب استخوانی درشت شناخته می شود که به آن یک نمای زمخت می بخشد.

با وجود ظاهر وحشی، پیکسی باب آرام و مردم دوست است. صاحبان اکثر آن را دلبسته و وفادار توصیف می کنند و این نژاد گرایش دارد که به جای بی اعتنا ماندن، با یک خانواده پیوند نزدیک ببندد. بسیاری از این پشک ها از اتاقی به اتاق دیگر به دنبال آدم های خود می روند، بدون پریشانی در موتر سفر می کنند و یاد می گیرند که با قلاده راه بروند.

موی این پشک کوتاه تا میانه است و اکثر نقش تبی خالدار قهوه ای دارد. پنجه های چند انگشتی (انگشتان اضافه) در این نژاد پذیرفته شده است که در میان پشک های اصیل نامعمول است.

برای چه کسانی مناسب است

پیکسی باب برای خانه هایی مناسب است که یک پشک تعاملی و مهربان می خواهند و می توانند هر روز به آن توجه کنند. سرشت اجتماعی آن باعث می شود گزینه بدی برای خانه هایی باشد که پشک را برای مدت طولانی تنها می گذارند. خانواده های دارای کودکان و دیگر حیوانات آرام معمولا با این نژاد خوب کنار می آیند، همانند صاحبانی که از آموزش دادن و راه رفتن با قلاده لذت می برند.

ریشه این نژاد به شمال غرب اقیانوس آرام ایالات متحده در میانه دهه ۱۹۸۰ باز می گردد. کارول ان بروئر، یک پرورش دهنده در ایالت واشنگتن، پشک های دم کوتاه و خالدار این منطقه را به دست آورد و برنامه ای را برای تثبیت ظاهر وحشی آنها در یک دودمان خانگی آغاز کرد.

یک بچه پشک ماده از این کار نخستین، به نام پیکسی، همان پشک بنیانگذاری شد که نام نژاد از آن گرفته شده است. بروئر از پیکسی و پشک های محلی همانند آن برای ساختن یک تیپ یکدست با بدن سنگین، موی قهوه ای خالدار و دم کوتاه استفاده کرد.

انجمن بین المللی پشک (TICA) پیکسی باب را در سال ۱۹۹۴ برای ثبت پذیرفت و پس از آن به آن جایگاه قهرمانی داد. بازاریابی نخستین ادعای تبار گربه وحشی را داشت، اما پژوهش های DNA هیچ ژن گربه وحشی را تایید نکرده است؛ این نژاد کاملا خانگی شمرده می شود.

پیکسی باب همچنان نسبتا کمیاب است. برنامه های پرورش در امریکای شمالی متمرکز است و شمار کمتری در اروپا و دیگر مناطق دیده می شود.

پیکسی باب بدنی توپر و عضلانی با سینه پهن و پاهای عقبی دراز دارد که به آن راه رفتنی کمی چرخان می بخشد. سر همانند یک ناک وارونه شکل گرفته با گونه های پر و سنگین و ابروی برجسته. بسیاری از این پشک ها در نوک گوش ها پرزهای همانند سیاهگوش دارند. دم کوتاه است، معمولا ۲ تا ۴ اینچ، هرچند برخی پشک ها دمی درازتر یا کوتاه تر دارند.

مو و رنگ ها

رنگ پذیرفته شده تبی خالدار قهوه ای است که از نخودی روشن تا زردنارنجی و قهوه ای مایل به سرخ عمیق را در بر می گیرد، با خال های کوچک تا میانه که در سراسر بدن پراکنده اند. شکم کمرنگ یا سفید و موهای محافظ نوک دار معمول است. استاندارد هم موی کوتاه و هم موی میانه پشمی را مجاز می داند. پنجه های چند انگشتی، تا هفت انگشت، مجاز است و در میدان نمایش به زیان پشک شمرده نمی شود.

پیکسی باب از نظر رفتار یکی از نژادهای پشک همانند سگ است. با خانواده خود پیوند نیرومندی می بندد و اکثر یک نفر دلخواه را برمی گزیند تا سایه به سایه دنبالش برود. بسیاری یاد می گیرند که چیز بیاورند، به نام خود پاسخ دهند و با قلاده راه بروند.

با خانواده این نژاد مهربان و پایدار است. با کودکان محترم شکیبا است و معمولا با سگ های پشک دوست و دیگر پشک ها بردبار است، به ویژه هنگامی که زود معرفی شود. با ناآشنایان پیکسی باب به جای ترسیدن محتاط است و گرایش دارد که به گام خودش گرم بگیرد.

این نژاد کم صدا است. بسیاری از پیکسی باب ها به جای میومیو، جیک جیک یا غرغر آهسته می کنند و برخی نزدیک به خاموش اند. این سرشت آرام و کم صدا برای آپارتمان ها و فضاهای زندگی مشترک مناسب است.

آراستن

• موی کوتاه را هفته ای یک بار شانه بزنید؛ موی میانه پشمی را دو یا سه بار در هفته شانه بزنید تا گره نخورد.
• در ریزش فصلی بهار و خزان شانه زدن را بیشتر کنید.
• ناخن ها را هر دو تا سه هفته بگیرید و پنجه های چند انگشتی را برای ناخن های اضافه که ممکن است به داخل بالشتک بپیچند وارسی کنید.
• گوش ها را هنگامی که کثیف به نظر می رسند پاک کنید و دندان ها را چند بار در هفته مسواک بزنید تا بیماری دندان محدود شود.

ورزش

• هر روز ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بازی فعال با اسباب بازی چوبی یا آوردن چیز فراهم کنید.
• یک درخت پشک محکم و جایگاه های بلند برای بالا رفتن پیشکش کنید.
• از ظرف های غذای پازلی و جلسه های آموزشی برای به کار انداختن هوش این نژاد استفاده کنید.
• بسیاری از پیکسی باب ها قلاده و راه رفتن با آن را می پذیرند که فعالیت افزوده می دهد.

محیط

پیکسی باب تا زمانی که همدم و فضای عمودی داشته باشد با خانه ها و آپارتمان ها سازگار می شود. اگر برای مدت طولانی تنها گذاشته شود خوب پیش نمی رود و ممکن است از داشتن یک حیوان سازگار دوم بهره ببرد. آن را در داخل خانه نگه دارید یا دسترسی بیرون را به یک محوطه امن محدود کنید تا از ترافیک و دزدی در امان بماند.

پیکسی باب یک گوشتخوار مطلق است و با یک رژیم کامل که پروتئین حیوانی ماده اصلی آن است بهتر پیش می رود. چون این نژاد بزرگ و عضلانی است، اندازه غذا را بر پایه وضعیت بدنی تعیین کنید نه بر پایه یک پیمانه عمومی. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد و غذای تر به نگه داشتن آب بدن کمک می کند.

تنقلات و مکمل ها

تنقلات را زیر ۱۰ درصد کالری روزانه نگه دارید و تنقلات گوشتی تک ماده ای را ترجیح دهید. یک رژیم تجاری متعادل معمولا به مکمل افزوده نیاز ندارد؛ اومگا ۳ یا پشتیبان مفصل را تنها با مشورت داکتر حیوانات بیفزایید. اگر پشک وزن می گیرد اندازه غذا را کم کنید، زیرا قاب بزرگ می تواند چاقی خزنده را پنهان کند.

پیکسی باب نژادی نیرومند با طول عمر معمول ۱۳ تا ۱۶ سال است. خزانه ژنی کوچک است، از این رو پرورش دهندگان معتبر پشک های مولد را غربالگری می کنند و سابقه هر مشکل ارثی را نگه می دارند. مراقبت روتین داکتر حیوانات، کنترل وزن و بهداشت دندان عامل های اصلی یک زندگی دراز و سالم اند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه سالانه داکتر حیوانات، با بررسی دو بار در سال برای پشک های سالمند.
• واکسن های اصلی و کنترل انگل به روز نگه داشته شود.
• ارزیابی سالانه دندان و مسواک زدن دندان در خانه.
• بررسی وزن و وضعیت بدنی در هر مراجعه.
• عقیم سازی مگر اینکه پشک در یک برنامه پرورش برنامه ریزی شده باشد.

پیکسی باب در میان آموزش پذیرترین نژادهای پشک جای دارد. هوش و میل آن به نزدیک بودن به مردم آن را نسبت به جلسه های کوتاه و مثبت پذیرا می سازد. بسیاری از صاحبان آوردن چیز، نشستن، فراخوان و راه رفتن با قلاده را می آموزند. جلسه ها را کوتاه، چند دقیقه در هر بار، نگه دارید و هنگامی که پشک هنوز علاقه مند است پایان دهید.

پایه ها

1. آموزش جعبه خاک را زود آغاز کنید؛ بیشتر بچه پشک ها با یک جعبه پاک و در دسترس زود یاد می گیرند.
2. یک کلیکر یا یک واژه نشانه گر همراه با یک تنقل معرفی کنید.
3. شناخت نام و فراخوان را با پاداش غذایی بیاموزید.
4. به سوی نشانه های ساده مانند نشستن و آمدن بسازید.
5. آموزش قلاده را گام به گام پیش از هر گردش بیرون بیفزایید.

پیکسی باب ها دیرتر از بسیاری پشک ها به بلوغ جنسی می رسند، اکثر حدود ۹ تا ۱۲ ماهگی، و برخی دودمان ها در طول دو تا سه سال از نظر جسمی بالغ می شوند. ماده ها معمولا زاد کوچکی از دو تا چهار بچه پشک به دنیا می آورند. مادرها معمولا با توجه اند و بچه پشک ها دست کم تا ۱۲ تا ۱۴ هفتگی پیش از رفتن به خانه های نو نزد زاد می مانند.

چون این نژاد خزانه ژنی باریکی دارد، پرورش بهتر است به دست پرورش دهندگان ثبت شده انجام شود که برای بیماری قلب غربالگری می کنند، چند انگشتی را پیگیری می کنند و از آمیزش نزدیک درون خانوادگی پرهیز می کنند. بچه پشک ها باید از سن کم با مردم و صداهای خانه جامعه پذیر شوند تا شخصیت با اعتماد و دلبسته این نژاد نگه داشته شود. خریداران باید از یک پرورش دهنده مسئول انتظار سابقه سلامت، اسناد ثبت و ضمانت سلامت نوشتاری داشته باشند.

راجستر پشک نژاد پیکسی-باب در افغانستان

پشک خانگی هم روزی از دروازه نیمه‌باز بیرون می‌رود و در کوچه‌ها گم می‌شود. هیچ قانونی راجستر پشک را لازم نساخته، بنابراین یگانه رشته‌ای که پشک نژاد پیکسی-باب را دوباره به شما می‌رساند، همان است که خودتان می‌سازید. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب این رشته را برای تمام عمر نگه می‌دارد. پشک خود را راجستر کنید.

در ورق داکتر پانزده رقم نوشته شده که فعلاً به هیچ‌کس نمی‌رسد. آن‌ها را رایگان در یونایتد پت کلاب راجستر کنید تا به تلیفون شما برسد: راجستر بدون ختم، هر مارک چیپ، تغییرات رایگان برای تمام عمر پشک نژاد پیکسی-باب. راجستر چیپ دو دقیقه است.