مانچکین

مانچکین یک پشک خانگی کوچک است که با پاهای کوتاهش شناخته می‌شود. این پاهای کوتاه نتیجه یک جهش ژنتیکی طبیعی است که استخوان‌های دراز اندام‌ها را کوتاه می‌سازد. بدن، سر و دم آن مانند یک پشک با اندازه معمولی است، بنابراین این نژاد شبیه یک پشک عادی به نظر می‌رسد که نزدیک به زمین قرار گرفته است. پشک‌های بالغ معمولاً بین ۲.۷ تا ۴ کیلوگرم (۶ تا ۹ پوند) وزن دارند.

این نژاد تنها یک نوع پشم ندارد. مانچکین‌ها هم در نوع پشم کوتاه و هم پشم دراز و تقریباً در هر رنگ و طرحی یافت می‌شوند، زیرا مجموعه بنیادین آن از پشک‌های با تبار تصادفی ساخته شده است، نه از یک دودمان نیایی واحد. پاهای کوتاه تنها ویژگی ثابت این نژاد است.

مانچکین‌ها اجتماعی، وابسته به مردم و فعال هستند. آن‌ها کنجکاوی بچه‌گربه‌مانند خود را تا بزرگسالی حفظ می‌کنند و علاقه‌مند به اسباب‌بازی، بازی و فعالیت‌های خانه باقی می‌مانند. با وجود پاهای کوتاه، آن‌ها به تندی می‌دوند و می‌توانند بالای اثاثیه بپرند و اغلب در حالت نشسته و راست ایستاده جهش می‌کنند، حالتی که گاهی با میرکات مقایسه می‌شود.

مانچکین مناسب چه کسانی است

مانچکین برای خانه‌هایی مناسب است که یک پشک فعال و مهربان می‌خواهند و می‌توانند بازی و همنشینی روزانه فراهم کنند. این پشک به خاطر طبیعت اجتماعی‌اش با خانواده‌ها، از جمله خانه‌های دارای اطفال و دیگر حیوانات خانگی، خوب کنار می‌آید. کسانی که اغلب سفر می‌کنند یا ساعات طولانی بیرون از خانه هستند باید برای همنشینی یا سرگرمی برنامه‌ریزی کنند، زیرا این نژاد به تعامل نیاز دارد. پاهای کوتاه نیاز به تدارک ویژه ندارند، اما دسترسی آسان به جاهای استراحت مورد علاقه کمک‌کننده است.

در طول سده گذشته، پشک‌های با پاهای کوتاه به فاصله‌های زمانی گزارش شده‌اند و پیش از وجود نژاد امروزی، روایت‌هایی از انگلستان، روسیه و ایالات متحده وجود داشته است. این مشاهدات نخستین جدا از هم بودند و به ایجاد یک دودمان پایدار نینجامیدند، بنابراین بخشی از پیشینه هستند نه تبار مستقیم مانچکین امروزی.

نژاد امروزی به سال ۱۹۸۳ در ایالات متحده بازمی‌گردد، زمانی که یک پشک آبستن با پاهای کوتاه به نام بلک‌بری در ریویل لوئیزیانا یافت شد. بچه‌گربه‌های او شامل نوزادانی با پاهای کوتاه بودند که نشان داد این ویژگی ارثی است. پشک‌هایی که از این دودمان به وجود آمدند بنیاد این نژاد را شکل دادند.

مانچکین در اوایل دهه ۱۹۹۰ در ایالات متحده توجه عموم را به خود جلب کرد. انجمن بین‌المللی پشک (TICA) این نژاد را در سال ۱۹۹۴ در برنامه توسعه نژاد نو خود پذیرفت و در سال ۲۰۰۳ به آن مقام قهرمانی داد. به رسمیت شناختن این نژاد مورد بحث بوده است و برخی از دیگر انجمن‌های ثبت به دلایل رفاهی مربوط به ویژگی پاهای کوتاه از پذیرش آن خودداری کرده‌اند.

از آنجا که پشک‌های بنیادین دارای تبار تصادفی بودند، پرورش‌دهندگان همچنان مانچکین‌ها را با پشک‌های خانگی می‌آمیزند تا تنوع ژنتیکی را حفظ کنند. همین روش دلیل آن است که این نژاد در گستره وسیعی از طول پشم، رنگ‌ها و طرح‌ها دیده می‌شود، نه در یک نوع یکسان.

ویژگی مشخص مانچکین پاهای کوتاه آن است که به پشک نمای پایین و کشیده می‌دهد. بدن گرد و به درازای متوسط است، با پشتی هموار که از شانه تا کفل کمی بالا می‌رود. سر یک گوه اصلاح‌شده با خطوط گرد است، با گوش‌های متوسط تا بزرگ که فاصله‌دار قرار دارند و چشمانی چارمغزی‌شکل که حالتی باز و هوشیار می‌بخشند. دم هنگام حرکت پشک راست نگه داشته می‌شود و به نوکی گرد ختم می‌گردد.

پشم و رنگ‌ها

مانچکین در دو درازای پشم یافت می‌شود. نوع پشم کوتاه پشمی متوسط، پرپشت و ارتجاعی دارد، در حالی که نوع پشم دراز پشمی نیمه‌دراز و ابریشمی با یالی سبک دارد. هر دو نوع دارای زیرپشم متوسط هستند. چون این نژاد آزادانه با نژادهای دیگر آمیخته می‌شود، هر رنگ و طرح شناخته‌شده در آن رخ می‌دهد، از جمله یکدست، راه‌راه، لاک‌پشتی، نقطه‌رنگ و دورنگ. رنگ چشم مستقل از رنگ پشم است و معیار آن را محدود نمی‌کند.

مانچکین‌ها برون‌گرا و اجتماعی هستند. آن‌ها با خانواده‌های خود پیوندهای نزدیک می‌بندند و گرایش دارند که مردم را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال کنند و در هر آنچه در جریان است شریک شوند. این نژاد بازیگوشی بچه‌گربه‌مانند خود را تا بزرگسالی حفظ می‌کند و مدت‌ها پس از مرحله معمول بچه‌گربگی به اسباب‌بازی، ظرف‌های غذای معمایی و بازی‌های تعقیب علاقه‌مند می‌ماند.

بیشتر مانچکین‌ها با غریبه‌ها به جای خجالتی بودن با اطمینان برخورد می‌کنند و اغلب به طور مستقیم به مهمانان خوش‌آمد می‌گویند. آن‌ها عموماً دست‌کاری را تحمل می‌کنند و با خانه‌های پرمشغله سازگار می‌شوند. با اطفال صبور و آماده بازی هستند، هرچند تعامل با اطفال خردسال باید مانند هر پشک دیگری زیر نظر باشد. با دیگر حیوانات خانگی، از جمله پشک‌ها و سگ‌ها، معمولاً هنگامی که آشنایی به تدریج انجام شود خوب ادغام می‌شوند.

این نژاد کنجکاو است و به جمع کردن و پنهان کردن اشیای کوچک شهرت دارد، عادتی که برای آن نام دزد را به بار آورده است. با وجود پاهای کوتاه، مانچکین‌ها روی زمین تند و چابک هستند و با استفاده از اثاثیه به عنوان پله بالا می‌روند و می‌پرند، هرچند رسیدن به جاهای بسیار بلند ممکن است در یک جهش دشوارتر باشد.

نگهداری مانچکین ساده و مانند دیگر پشک‌های خانگی است. مراقبت از پشم بستگی به این دارد که پشک از نوع پشم کوتاه است یا پشم دراز، و این نژاد از فعالیت منظم برای همخوانی با انرژی‌اش بهره می‌برد.

آراستن

• مانچکین‌های پشم کوتاه را هفته‌ای یک بار برس بزنید تا موی رها شده برداشته شود و ریزش محدود گردد.
• مانچکین‌های پشم دراز را دو تا سه بار در هفته برس بزنید تا از گره جلوگیری شود و به یال و پشت پاها توجه کنید.
• ناخن‌ها را هر دو تا سه هفته کوتاه کنید و گوش‌ها را از نظر موم یا آلودگی بررسی نمایید.
• دندان‌ها را چند بار در هفته با خمیردندان ایمن برای پشک برس بزنید تا سلامت دندان حفظ شود.

ورزش

• روزانه دو یا چند جلسه بازی ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای با اسباب‌بازی چوبی، توپ یا بازی‌های تعقیب فراهم کنید.
• ظرف‌های غذای معمایی و اسباب‌بازی‌های چرخشی ارائه دهید تا ذهن کنجکاو مشغول بماند.
• از اثاثیه پشک کوتاه و قابل دسترس و رمپ استفاده کنید تا پشک با پاهای کوتاهش راحت بالا رود.
• کاوش کوتاه و زیر نظر را اجازه دهید تا عادت‌های پژوهشگر این نژاد برآورده شود.

محیط

مانچکین‌ها به عنوان پشک داخلی بهترین وضعیت را دارند، که آن‌ها را از ترافیک، شکارگرها و بیماری محافظت می‌کند. چون پاها کوتاه هستند، غذا، آب، خاک‌پوش و جاهای استراحت مورد علاقه را در دسترس آسان قرار دهید و از وادار کردن پشک به جهش‌های بلند عمودی خودداری کنید. پله یا رمپ به سکوهای بلندتر کمک می‌کند. این نژاد آپارتمان و خانه‌های کوچک‌تر را تا زمانی که تعامل و بازی روزانه فراهم باشد به خوبی تحمل می‌کند.

مانچکین به یک رژیم کامل و متوازن که برای پشک‌ها فرمول‌بندی شده نیاز دارد، زیرا پشک‌ها گوشتخوار اجباری هستند و به پروتئین با منشأ حیوانی نیاز دارند. خوراکی را انتخاب کنید که معیارهای شناخته‌شده تغذیه‌ای را برای مرحله زندگی پشک برآورده کند. چون این نژاد کوچک است، وعده‌ها باید اندازه‌گیری شوند تا از افزایش وزن جلوگیری شود، که به مفاصل و ستون فقرات فشار می‌آورد. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد و غذای مرطوب می‌تواند به آبرسانی کمک کند.

خوراکی‌های تشویقی و مکمل‌ها

خوراکی‌های تشویقی باید بیش از حدود ۱۰ فیصد کالری روزانه نباشند. پشکی که رژیم تجارتی کامل می‌خورد معمولاً به مکمل نیاز ندارد؛ آن‌ها را تنها با مشوره داکتر حیوانات اضافه کنید. وضعیت بدنی را هر چند هفته یک بار پایش کنید و وعده‌ها را تنظیم نمایید، زیرا پشک‌های کوچک به آسانی وزن می‌گیرند و وزن اضافی بر اندام کوتاه‌پا سنگین‌تر است.

مانچکین عموماً ۱۲ تا ۱۵ سال زندگی می‌کند و پشکی نسبتاً سالم شمرده می‌شود. پاهای کوتاه از یک ژن غالب که رشد استخوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد ناشی می‌شود و بیشتر مانچکین‌ها بدون دشواری حرکت می‌کنند، می‌دوند و بازی می‌کنند. این ویژگی درباره اثرات احتمالی بر استخوان‌بندی بحث‌برانگیز بوده است، بنابراین پرورش مسئولانه و معاینه‌های منظم داکتر حیوانات مهم است. گمان می‌رود شکل جنینی این ژن کشنده باشد، به همین دلیل دو پشک با پاهای کوتاه با هم جفت‌گیری نمی‌شوند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه‌های سالانه داکتر حیوانات را حفظ کنید، با دو بازدید در سال برای پشک‌های مسن.
• واکسیناسیون اصلی و کنترل انگل را طبق مشوره ادامه دهید.
• پشک را در وزن سالم نگه دارید تا فشار بر مفاصل و ستون فقرات کاهش یابد.
• مراقبت دندان و بررسی منظم دندان‌ها را فراهم کنید.
• بچه‌گربه‌ها را از پرورش‌دهندگانی بگیرید که مشکلات استخوانی را غربال می‌کنند و از جفت‌گیری کوتاه‌پا با کوتاه‌پا پرهیز دارند.

مانچکین‌ها باهوش و کنجکاو هستند و انگیزه بازیگوش آن‌ها آن‌ها را از بسیاری پشک‌ها آموزش‌پذیرتر می‌سازد. آن‌ها به جلسه‌های کوتاه و مبتنی بر پاداش خوب پاسخ می‌دهند و می‌توانند یاد بگیرند هنگام صدا زدن بیایند، بنشینند، شیء بیاورند و با قلاده راه بروند. علاقه آن‌ها به اسباب‌بازی و خوراکی آن‌ها را درگیر نگه می‌دارد، هرچند جلسه‌ها باید کوتاه بمانند تا توجه حفظ شود.

مبانی

1. با آموزش خاک‌پوش شروع کنید، که بیشتر مانچکین‌ها هنگامی که ظرف تمیز و قابل دسترس فراهم باشد به سرعت آن را فرا می‌گیرند.
2. از کلیکر یا یک کلمه نشانه همراه با خوراکی کوچک برای نشان‌دار کردن رفتار درست استفاده کنید.
3. هر بار یک فرمان را آموزش دهید، مانند آمدن به نام یا نشستن، در جلسه‌های سه تا پنج دقیقه‌ای.
4. به سوی شگردهایی مانند آوردن شیء پیش بروید و از علاقه طبیعی این نژاد به بازیابی و تعقیب استفاده کنید.
5. قلاده را به تدریج در داخل خانه معرفی کنید پیش از هرگونه راه رفتن در بیرون.

پرورش مانچکین به دقت نیاز دارد زیرا ویژگی پاهای کوتاه از یک ژن غالب پیروی می‌کند که هنگام به ارث رسیدن در دو نسخه کشنده است. به همین دلیل، یک مانچکین کوتاه‌پا همیشه با یک پشک با پاهای معمولی جفت می‌شود، که ممکن است مانچکین دیگری با پاهای معمولی یا یک پشک خانگی آمیخته باشد. حدود نیمی از بچه‌گربه‌ها در چنین زایمانی پاهای کوتاه به ارث می‌برند و نیمی پاهای با درازای معمولی دارند؛ بچه‌گربه‌های با پاهای معمولی پشک‌های سالمی هستند که اغلب برای گسترش مجموعه ژنتیکی به کار می‌روند.

ماده‌ها در حدود ۶ تا ۹ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند، اما پرورش‌دهندگان مسئول تا زمانی که پشک از نظر بدنی بالغ و از نظر سلامت بررسی شود صبر می‌کنند. آبستنی تقریباً ۶۳ تا ۶۷ روز به طول می‌کشد. زایمان‌ها معمولاً کوچک هستند، حدود دو تا چهار بچه‌گربه. ماده‌ها زاده‌های خود را مانند هر پشک خانگی بزرگ می‌کنند، و بچه‌گربه‌ها چند هفته شیر می‌خورند پیش از آنکه در حدود چهار تا پنج هفتگی از شیر گرفته شده و به غذای جامد روی آورند.

بچه‌گربه‌ها باید دست‌کم تا ۱۲ هفتگی نزد مادر بمانند تا اجتماعی‌سازی و واکسیناسیون‌های نخستین کامل شود. پرورش‌دهندگان دودمان‌ها را از نظر بیماری‌های استخوانی غربال می‌کنند و از جفت‌گیری دو پشک کوتاه‌پا با هم پرهیز دارند.

راجستر پشک نژاد مانچکین در افغانستان

نام پشک نژاد مانچکین، رنگ و یک عکس روشن را درج کنید، شماره‌تان را بگذارید و ثبت کنید: ریکاردی برای تمام عمر بدون یک افغانی، با جای آماده برای شماره چیپ. راجستر برای پشک خانه و پشک حویلی یکسان است.

اگر از کلینیک چیپ گذاشته شده، راجستر شماره هنوز باقی است؛ گذاشتن و راجستر دو کار جدا است و دومی از شماست. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارک پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد پشک نژاد مانچکین در داخل و خارج جواب می‌دهد. حساب رایگان بسازید و کار را امروز ختم کنید.