مینسکین

مینسکین یک پشک خردجثه است که در ایالات متحده به وجود آمده. این نژاد دو ویژگی غیرمعمول را در خود جمع کرده: پاهای کوتاه و پوششی که در بیشتر بدن تُنُک یا تقریباً بی مو است، در حالی که روی نقاط برجسته (روی، گوش ها، پاها و دُم) موی نازک تری دارد. حاصل کار پشکی جمع و جور است که به آدم ها نزدیک می ماند و تا سن پختگی هم سرزنده باقی می ماند.

پشک های بالغ نسبت به جثه شان کوچک و توپُر هستند. پاهای کوتاه به مینسکین حالتی کوتاه قامت می دهد و بدن آن به خاطر پوشش اندک زیر دست گرم احساس می شود. صاحبان اغلب بافت نقاط برجسته را به جیر یا پوست شفتالو تشبیه می کنند.

این نژاد به انسان انس می گیرد و به دنبال هم صحبت می گردد. مینسکین ها گرایش دارند از اتاقی به اتاق دیگر پشت سر اعضای خانه بروند، روی زانو بنشینند و به جای اینکه تنها به گوشه ای بروند و بخوابند، در فعالیت روزانه شریک شوند. آن ها مهربان، کنجکاو و بازیگوش هستند و همین صفت ها سبب می شود برای خانه هایی که کسی بیشتر روز در آن حاضر است انتخاب خوبی باشند.

برای چه کسانی مناسب است

مینسکین برای خانه هایی مناسب است که بتوانند به آن توجه و گرما بدهند. پوشش تُنُک به این معنی است که پشک به سرعت گرمای بدن خود را از دست می دهد، پس بهتر است در خانه ای با دمای کنترل شده و در فضای داخلی نگهداری شود. کسانی که یک پشک مهربان و دامان نشین می خواهند که سرزنده بماند و برای مراقبت منظم از پوست آماده اند، این نژاد را همخوان خواهند یافت. این نژاد برای خانه هایی که پشک ساعت های طولانی تنها می ماند کمتر مناسب است.

مینسکین نژادی نوپاست که در ایالات متحده پدید آمد. این نژاد را پرورش دهنده ای به نام پاول مک سورلی به وجود آورد که برنامه خود را در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ در بوستون ایالت ماساچوست آغاز کرد. هدف، ساختن پشکی خردجثه بود که هم پاهای کوتاه داشته باشد و هم پوششی تُنُک با موی متمرکز روی نقاط برجسته.

آمیزش های پایه، پشک پاکوتاه مانچکین را با پشک بی موی اسفینکس ترکیب کرد و پرورش دهندگان همچنین از پشک های موکوتاه دیگر برای استوار کردن الگوی نقاط و ساختار بدن بهره بردند. صفت پاکوتاهی از یک ژن غالب که بر درازی اندام ها اثر می گذارد می آید، در حالی که پوشش برجسته از سهم اسفینکس ریشه می گیرد.

نخستین پشک هایی که با شرح مورد نظر همخوانی داشتند در اوایل دهه ۲۰۰۰ ظاهر شدند و مک سورلی پرورش گزینشی را برای تثبیت این تیپ ادامه داد. از آنجا که این نژاد دو صفت ساختاری را که هر یک ملاحظات خود را دارد در کنار هم می آورد، پرورش دهندگان کوشیدند ژنتیک را در طول نسل ها با دقت مدیریت کنند.

مینسکین همچنان نژادی خردجثه و کمیاب است. این نژاد در برخی مراجع ثبت زیر وضعیت مقدماتی یا آزمایشی شناخته می شود نه وضعیت قهرمانی کامل، و این خود بازتاب پیدایش تازه و شمار اندک آن است. تعداد آن در مقایسه با نژادهای دیرینه پشک هنوز کم است.

مینسکین بدنی کوچک و خوش گِرد دارد که روی پاهای کوتاه قرار گرفته است. قالب بدن توپُر است و سنگین تر از آنچه به نظر می رسد احساس می شود. سر گِرد است با استخوان های گونه برجسته، گوش های بزرگ که نسبتاً فراخ گذاشته شده اند و چشمان درشت و گویا. طرح کلی بدن کوتاه به زمین و جمع و جور است.

ویژگی شاخص، همان پوشش است. بیشتر بدن به تُنُکی پوشیده شده یا برهنه به نظر می رسد، در حالی که نقاط برجسته لایه ای از موی کوتاه و نازک دارند. پوست نمایان گرم است و ممکن است چین و شکن نشان دهد، به ویژه دور سر، گردن و پاها.

پوشش و رنگ ها

چون پوشش بدن بسیار نازک است، رنگ پوست پشک و هر الگویی به روشنی از زیر آن پیداست. نقاط برجسته (روی، گوش ها، پاهای پایین و دُم) بیشترین موی نمایان را نگه می دارند. همه رنگ ها و الگوها پذیرفته می شود، از جمله رنگ های یکدست، خط خطی و گونه های نقطه دار. پوست نمایان به محافظت در برابر آفتاب و سرما نیاز دارد، زیرا موی اندکی برای عایق ماندن آن وجود دارد.

مینسکین پشکی مهربان و انس گیر با انسان است. به دنبال هم صحبت می گردد، روی زانو جا می گیرد و گرایش دارد نزدیک اعضای خانه بماند تا اینکه به تنهایی سر کند. بسیاری از صاحبان می گویند که پشک به پیشواز آن ها می آید و در خانه پشت سرشان راه می افتد.

با خانواده، این نژاد گرم و دلبسته است. معمولاً با کودکانی که آن را به نرمی در آغوش می گیرند خوب کنار می آید و اغلب با پشک های دیگر و با سگ هایی که در برابر پشک آرام اند سازگار است. پاهای کوتاه چندان از سرعت آن نمی کاهد؛ مینسکین ها بالا می روند، به دنبال اسباب بازی می دوند و نسبت به رویدادهای خانه کنجکاو می مانند.

این نژاد از تنهایی طولانی بیزار است. مینسکینی که بیشتر روز بدون هم صحبت رها شود می تواند دلزده یا مضطرب شود، پس یک حیوان خانگی دوم یا خانه ای که معمولاً کسی در آن حاضر است کمک می کند. سرشت بازیگوش و اجتماعی آن بخش شاخصی از این نژاد است.

آراستن

• پوست را با پارچه نرم و نمناک پاک کنید یا از حمام ملایم و بی خطر برای پشک برای برداشتن چربی هایی که روی بدن تقریباً برهنه جمع می شود استفاده کنید
• به جای اینکه زیاد حمام دهید، گاه گاه حمام کنید، زیرا شستشوی بیش از حد پوست را خشک می کند
• گوش های بزرگ را مرتب تمیز کنید، چون جِرم می تواند در آن ها جمع شود
• ناخن ها را کوتاه نگه دارید و چین های پوست دور سر و گردن را از نظر چرک وارسی کنید

ورزش

• هر روز بازی متقابل با اسباب بازی چوبی و اسباب بازی های کوچک دنبالی فراهم کنید
• جای های بالارونده کم ارتفاع و نشیمنگاه هایی که بدن پاکوتاه به آن ها می رسد در نظر بگیرید
• اسباب بازی ها را عوض کنید تا پشک کنجکاو سرگرم بماند

محیط

مینسکین باید در فضای داخلی زندگی کند. با پوشش چنین اندک، به سرعت گرما از دست می دهد و در برابر سرما و آفتاب سوختگی آسیب پذیر است. خانه را به قدر مناسب گرم نگه دارید، جای های استراحت نرم و گرم فراهم کنید و کلکین های آفتابی اما سایه دار در اختیار بگذارید. چون این نژاد اجتماعی است، خانه ای با حضور منظم انسان یا یک حیوان همدم برای آن بهترین است.

مینسکین با خوراک کامل و متوازن پشک که پروتئین حیوانی جزء اصلی آن باشد خوب پیش می رود. چون پوشش تُنُک باعث می شود بدن برای گرم ماندن انرژی مصرف کند، یک مینسکین سرزنده ممکن است به کالری اندکی بیشتر از یک پشک همجثه با پوشش کامل نیاز داشته باشد. سهم ها را طوری تنظیم کنید که پشک لاغر و در وزن سالم بماند، نه اینکه بیش از اندازه خوراک بدهید.

آب تازه باید همیشه در دسترس باشد. هر دو خوراک تر و خشک کامل مناسب اند؛ برخی صاحبان از خوراک تر برای کمک به رطوبت بدن استفاده می کنند. هر تغییر خوراک را به تدریج و در طول حدود یک هفته وارد کنید.

خوراکی های تشویقی و مکمل ها

خوراکی های تشویقی را به سهم کوچکی از کالری روزانه محدود کنید. یک خوراک تجارتی متوازن نیاز غذایی یک پشک سالم را برآورده می کند، پس مکمل ها معمولاً لازم نیستند. پیش از افزودن هر مکملی از داکتر وترنری بپرسید، به ویژه برای پشکی که مشکل پوست یا وزن دارد.

مینسکین در کل پشکی خردجثه و سالم با طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۵ سال است. چون پاهای کوتاه و پوششی تُنُک را با هم دارد، بخشی از توجه به سلامت ویژه همین صفت هاست. پوست برهنه به مراقبت منظم نیاز دارد تا از جمع شدن چربی، تحریک، آفتاب سوختگی و سرمازدگی جلوگیری شود. پرورش دهندگان مسئول پشک های مولد را غربالگری می کنند تا خطرهای ارثی را مدیریت کنند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه سالانه وترنری، با بازدیدهای بیشتر برای پشک های سالخورده
• واکسن های اصلی و پیشگیری از انگل را به روز نگه دارید
• تمیز کردن منظم پوست و گوش در فاصله حمام ها
• مراقبت دندان، از جمله مسواک زدن منظم
• نگه داشتن وزن بدن در حد لاغر

مینسکین باهوش و مشتاق ارتباط است، پس به آموزش ملایم و مبتنی بر پاداش خوب پاسخ می دهد. پیوند نیرومند آن با انسان انگیزه اش را برای مشارکت در جلسه های کوتاه بالا می برد. چون این نژاد دست زدن مکرر را می پذیرد، آموزش زودهنگام برای تحمل تمیز کردن پوست، کوتاه کردن ناخن و حمام در سراسر زندگی پشک بازده دارد. جلسه ها را کوتاه و مثبت نگه دارید و پیش از آنکه پشک علاقه اش را از دست بدهد متوقف شوید.

پایه ها

۱. یک خاکدانی تمیز و در دسترس بگذارید و استفاده درست را پاداش دهید ۲. بچه پشک را به دست زدن ملایم به پنجه ها، گوش ها و پوست عادت دهید ۳. قفس حمل را زود معرفی کنید تا سفرهای وترنری کم استرس باشد ۴. از کلیکر یا کلمه نشانه برای آموزش اشاره های ساده مانند نشستن یا آمدن استفاده کنید ۵. به تدریج به روال های کوتاه و آرام آراستن و حمام برسید

پرورش مینسکین دقت می طلبد، چون این نژاد دو صفت تخصصی را کنار هم می آورد. ژن پاکوتاهی غالب است و پرورش دهندگان از جفت کردن دو پشک پاکوتاه با هم پرهیز می کنند؛ روش استاندارد یک پشک پاکوتاه را با یک پشک دارای طول پای عادی جفت می کند تا بچه ها سالم بمانند. صفت بی مویی ملاحظات ژنتیکی بیشتری می افزاید، پس برنامه های معتبر جفتگیری ها را با عمد برنامه ریزی و پشک های مولد را از نظر سلامت غربالگری می کنند.

پشک های ماده در چند ماهگی به بلوغ جنسی می رسند، اما پرورش دهندگان مسئول تا زمانی که پشک از نظر جسمی پخته شود صبر می کنند. آبستنی در پشک ها حدود ۶۳ تا ۶۷ روز طول می کشد. بچه ها معمولاً کم شمار اند و بچه پشک های تازه زاده با پوشش تُنُک به محیطی که پیوسته گرم باشد نیاز دارند، چون نمی توانند دمای بدن خود را خوب تنظیم کنند.

بزرگ کردن مینسکین های خردسال شامل گرم نگه داشتن لانه، پاییدن افزایش وزن و آغاز زودهنگام دست زدن ملایم و مراقبت از پوست است تا بچه ها با آراستن راحت بار بیایند. بچه پشک ها معمولاً پس از از شیر گرفتن و واکسن های نخستین، حدوداً در ۱۲ هفتگی، به خانه های نو می روند.

راجستر پشک نژاد مینسکین در افغانستان

پشک خانگی هم روزی از دروازه نیمه‌باز بیرون می‌رود و در کوچه‌ها گم می‌شود. هیچ قانونی راجستر پشک را لازم نساخته، بنابراین یگانه رشته‌ای که پشک نژاد مینسکین را دوباره به شما می‌رساند، همان است که خودتان می‌سازید. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب این رشته را برای تمام عمر نگه می‌دارد. پشک خود را راجستر کنید.

اگر از کلینیک چیپ گذاشته شده، راجستر شماره هنوز باقی است؛ گذاشتن و راجستر دو کار جدا است و دومی از شماست. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارک پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد پشک نژاد مینسکین در داخل و خارج جواب می‌دهد. حساب رایگان بسازید و کار را امروز ختم کنید.