What colors does a مین کون come in?

Breed standards describe the مین کون in سیاه،‏ سفید،‏ آبی،‏ نقرهای،‏ قهوهای،‏ دارچینی،‏ قرمز،‏ طلایی،‏ کرم، و فندقی روشن. At least one club disqualifies دارچینی،‏ فندقی روشن،‏ یاسی،‏ شکلاتی،‏ کاراملی،‏ تبی خالخالی،‏ تبی تیکدار،‏ وان،‏ پوینت،‏ مینک، و سپیا.

Does a مین کون's color change with age?

It can: قهوهای can turn کوپال،‏ سیاه can turn حنایی،‏ تبی can turn یکدست، و سفید can turn سایهدار.

Which clubs recognize the مین کون?

The مین کون is recognized by انجمن بینالمللی گربه (TICA)،‏ انجمن دوستداران گربه،‏ فدراسیون بینالمللی گربه،‏ شورای حاکم بر علاقهمندی به گربه، و فدراسیون جهانی گربه.

Can you shave a مین کون?

A مین کون should not be shaved. کرک زیرین گرما را همانقدر بیرون نگه میدارد که سرما را، و موی رویی پوست را از آفتاب و گزش حشرات حفظ میکند. تراشیدن کل پوشش هر دو را از بین میبرد. اغلب لکهلکه، نرم یا با رنگی دیگر درمیآید و در برخی حیوانات موی محافظ دیگر هرگز درست بازنمیگردد. کرک را شانه بزنید، نه اینکه ببرید.

Does a مین کون coat mat easily?

A مین کون coat mats easily. موی نازک یا بلند در ته پوشش و دور از چشم درهم میرود؛ آنجا گرهها سفت میشوند و پوست را میکشند. شانه باید بخشبخش تا ریشه برسد، نه اینکه فقط از روی سطح رد شود.

When does a مین کون shed its coat?

A مین کون drops its undercoat in heavy bursts. کرک طی چند هفته بهصورت دورههای شدید بیرون میآید. شانهٔ مخصوص کرک، یا حمام و سپس خشککردن کامل با باد، آن را بسیار سریعتر از شانهزدن روزانه پاک میکند. کوتاه کردن پوشش میانبُر این کار نیست.

مین کون

Q: مین کون چقدر بزرگ میشود؟

مین کون یکی از بزرگترین نژادهای پشک خانگی است. نرها معمولاً ۵٫۹ تا ۸٫۲ کیلوگرام (۱۳ تا ۱۸ پوند) و مادهها ۳٫۶ تا ۵٫۴ کیلوگرام (۸ تا ۱۲ پوند) وزن دارند. با احتساب دم، یک پشک بالغ میتواند نزدیک به یک متر طول داشته باشد. بهآهستگی به اندازهٔ کامل میرسند، اغلب حدود سه تا چهار سالگی.

Q: آیا مین کونها زیاد مو میریزند؟

بله. موی دراز دولایه در تمام سال میریزد و در تغییر فصلها سنگینتر. شانهزدن دو تا سه بار در هفته، و بیشتر وقتی ریزش به اوج میرسد، موی رها و گره را مهار میکند.

Q: آیا مین کونها با اطفال و حیوانات دیگر خوب اند؟

عموماً بله. این نژاد به خوی بردبار و مهربان شناخته میشود که به خانوادههای دارای اطفال میخورد و بیشترشان با پشکهای دیگر و با سگهایی که پشک را میپذیرند کنار میآیند. با این حال آشناسازی باید تدریجی باشد و به اطفال باید آموخت که با پشک به نرمی رفتار کنند.

مین کون یک غول مهربان است که به‌خاطر خوی دوستانه و سگ‌مانند و جثه چشمگیرش شناخته می‌شود و آن را به یکی از محبوب‌ترین گربه‌های خانوادگی تبدیل می‌کند.

Size: بزرگ
Lifespan: 12–15 years
Origin: ایالات متحده
Temperament: ملایم
Standard colors: سیاه،‏ سفید، و آبی and 7 more

Key Traits

ملایمدوستانهباهوشسازگار با کودکانبازیگوش

Find a مین کون Breeder Browse All Breeds

Characteristics

Energy Level3

Trainability5

Good With Kids3

Good With Pets3

Grooming Needs3

Coat and grooming

How the مین کون coat is built, and what that means when you groom it.

لایه‌های پوشش مو: پوشش دولایه
بافت مو: ابریشمی
طول مو: بلند
ریزش مو: ریزش فصلی

Grooming guidance

بحرانی: A مین کون should not be shaved.
کرک زیرین گرما را همان‌قدر بیرون نگه می‌دارد که سرما را، و موی رویی پوست را از آفتاب و گزش حشرات حفظ می‌کند. تراشیدن کل پوشش هر دو را از بین می‌برد. اغلب لکه‌لکه، نرم یا با رنگی دیگر درمی‌آید و در برخی حیوانات موی محافظ دیگر هرگز درست بازنمی‌گردد. کرک را شانه بزنید، نه اینکه ببرید.
احتیاط: A مین کون coat mats easily.
موی نازک یا بلند در ته پوشش و دور از چشم درهم می‌رود؛ آنجا گره‌ها سفت می‌شوند و پوست را می‌کشند. شانه باید بخش‌بخش تا ریشه برسد، نه اینکه فقط از روی سطح رد شود.
آگاهی: A مین کون drops its undercoat in heavy bursts.
کرک طی چند هفته به‌صورت دوره‌های شدید بیرون می‌آید. شانهٔ مخصوص کرک، یا حمام و سپس خشک‌کردن کامل با باد، آن را بسیار سریع‌تر از شانه‌زدن روزانه پاک می‌کند. کوتاه کردن پوشش میان‌بُر این کار نیست.

مین کون colors and patterns

What each club's breed standard says about every مین کون color and pattern. Point at a ruling to see the club's own wording.

Breed standards describe the مین کون in سیاه،‏ سفید،‏ آبی،‏ نقره‌ای،‏ قهوه‌ای،‏ دارچینی،‏ قرمز،‏ طلایی،‏ کرم، و فندقی روشن. Standard patterns: یکدست،‏ دورنگ،‏ هارلکین،‏ تبی،‏ تبی راه‌راه،‏ تبی کلاسیک،‏ تبی خال‌خالی،‏ تبی تیک‌دار،‏ لاک‌پشتی،‏ کالیکو،‏ لاک‌پشتی تبی،‏ وان،‏ دودی،‏ سایه‌دار،‏ چینچیلا، و کالیکو تبی.

پوشش مو: rulings by club
Color or pattern	TICA	CFA	FIFE	GCCF	WCF
سیاه	استاندارد (“dominant black based”)	استاندارد (“Black”)	استاندارد (“black”)	استاندارد (“Black”)	استاندارد
سفید	استاندارد (“white”)	استاندارد (“White”)	استاندارد (“white”)	استاندارد (“White”)	استاندارد (“pure white”)
آبی	استاندارد	استاندارد (“Blue”)	استاندارد (“blue”)	استاندارد (“Blue”)	استاندارد
نقره‌ای	استاندارد (“Silver series”)	استاندارد (“Silver Tabby”)	استاندارد (“silver”)	استاندارد (“Silver”)	No ruling
قهوه‌ای	استاندارد	استاندارد (“Brown Tabby”)	استاندارد (“black tabby”)	استاندارد (“Brown”)	No ruling
دارچینی	ردکننده (“cinnamon”)	استاندارد	به رسمیت شناخته نشده (“cinnamon”)	No ruling	به رسمیت شناخته نشده (“cinnamon”)
قرمز	استاندارد (“sex-linked red allele”)	استاندارد (“Red”)	استاندارد (“red”)	استاندارد (“Red”)	استاندارد
طلایی	No ruling	No ruling	استاندارد (“golden”)	No ruling	No ruling
کرم	استاندارد	استاندارد (“Cream”)	استاندارد (“cream”)	استاندارد (“Cream”)	استاندارد
فندقی روشن	ردکننده (“fawn”)	استاندارد	به رسمیت شناخته نشده (“fawn”)	No ruling	به رسمیت شناخته نشده (“fawn”)
یاسی	ردکننده (“lilac”)	ردکننده (“lavender”)	به رسمیت شناخته نشده (“lilac”)	به رسمیت شناخته نشده (“Lilac”)	به رسمیت شناخته نشده (“lilac”)
شکلاتی	ردکننده (“chocolate”)	ردکننده (“chocolate”)	به رسمیت شناخته نشده (“chocolate”)	به رسمیت شناخته نشده (“Chocolate”)	به رسمیت شناخته نشده (“chocolate”)
کاراملی	ردکننده (“caramel”)	No ruling	No ruling	No ruling	No ruling
Patterns
یکدست	استاندارد (“solid- colored”)	استاندارد (“Solid”)	استاندارد (“solid”)	استاندارد (“Solid colours”)	No ruling
دورنگ	استاندارد (“with white”)	استاندارد (“Bi-Color”)	استاندارد (“bicolour”)	استاندارد (“Bi-colour and Parti-colour”)	استاندارد (“bicolour”)
هارلکین	No ruling	No ruling	استاندارد (“harlequin”)	No ruling	استاندارد (“harlequin”)
تبی	No ruling	No ruling	استاندارد (“tabby”)	No ruling	No ruling
تبی راه‌راه	استاندارد (“mackerel”)	استاندارد (“Mackerel Tabby”)	استاندارد (“mackerel”)	استاندارد (“Mackerel Pattern”)	No ruling
تبی کلاسیک	استاندارد (“classic”)	استاندارد (“Classic Tabby”)	استاندارد (“blotched”)	استاندارد (“Classic Pattern”)	No ruling
تبی خال‌خالی	استاندارد (“spotted”)	No ruling	استاندارد (“spotted”)	ردکننده (“spotted”)	No ruling
تبی تیک‌دار	استاندارد (“ticked”)	استاندارد (“Ticked Tabby”)	استاندارد (“ticked”)	ردکننده (“ticked”)	No ruling
لاک‌پشتی	No ruling	استاندارد (“Tortoiseshell”)	استاندارد (“tortie”)	استاندارد (“Tortoiseshell”)	No ruling
کالیکو	No ruling	استاندارد (“Calico”)	استاندارد (“tortie with white”)	استاندارد (“Tortoiseshell and white”)	No ruling
لاک‌پشتی تبی	No ruling	استاندارد (“Patched Tabby”)	استاندارد (“tortie tabby”)	استاندارد (“Tortie Classic/Mackerel Tabby”)	No ruling
وان	No ruling	استاندارد (“Vans”)	استاندارد (“van”)	ردکننده (“van”)	استاندارد (“van”)
دودی	استاندارد (“smoke”)	استاندارد (“Smoke”)	استاندارد (“smoke”)	استاندارد (“Smoke”)	No ruling
سایه‌دار	استاندارد (“shaded”)	استاندارد (“Shaded”)	استاندارد (“shaded”)	استاندارد (“Shaded”)	No ruling
چینچیلا	استاندارد (“chinchilla”)	استاندارد (“Chinchilla”)	استاندارد (“shell”)	No ruling	No ruling
کالیکو تبی	No ruling	استاندارد (“Calico”)	استاندارد (“tortie with white”)	استاندارد (“Tortoiseshell and white”)	No ruling
پوینت	ردکننده (“Pointed”)	ردکننده (“Himalayan pattern”)	به رسمیت شناخته نشده (“pointed patterns”)	ردکننده (“pointed / Siamese Points”)	به رسمیت شناخته نشده (“pointed pattern”)
مینک	ردکننده (“Mink”)	No ruling	No ruling	No ruling	No ruling
سپیا	ردکننده (“Sepia”)	No ruling	No ruling	No ruling	No ruling

چشم‌ها: rulings by club
Color or pattern	TICA	CFA	FIFE	GCCF	WCF
آبی	استاندارد (“Blue”)	استاندارد (“blue”)	استاندارد (“blue”)	استاندارد (“Blue Eye”)	استاندارد (“Blue”)
نارنجی	No ruling	No ruling	استاندارد (“copper or deep orange”)	استاندارد (“Orange Eye”)	No ruling
مسی	No ruling	استاندارد (“copper”)	استاندارد (“copper or deep orange”)	استاندارد (“copper”)	No ruling
طلایی	استاندارد (“gold”)	استاندارد (“gold”)	No ruling	استاندارد (“gold”)	No ruling
سبز	استاندارد (“green”)	استاندارد (“green”)	استاندارد (“green”)	استاندارد (“green”)	No ruling
Patterns
چشمان ناهمرنگ	استاندارد (“odd”)	استاندارد (“odd”)	استاندارد (“odd eyed”)	استاندارد (“Odd Eye”)	استاندارد (“odd”)

بینی: rulings by club
Color or pattern	CFA	GCCF
سیاه	استاندارد (“black”)	استاندارد (“black”)
آبی	استاندارد (“blue”)	استاندارد (“blue”)
قهوه‌ای	استاندارد (“black or brown desirable”)	No ruling
آجری	استاندارد (“brick red”)	استاندارد (“brick red”)
صورتی	استاندارد (“pink”)	استاندارد (“pink”)

بالشتک‌های پنجه: rulings by club
Color or pattern	CFA	GCCF
سیاه	استاندارد (“black”)	استاندارد (“black”)
آبی	استاندارد (“blue”)	استاندارد (“blue”)
قهوه‌ای	استاندارد (“brown”)	استاندارد (“brown”)
آجری	استاندارد (“brick red”)	No ruling
صورتی	استاندارد (“pink”)	استاندارد (“pink”)

What the rulings mean

استاندارد: Described by the club's breed standard.
ردکننده: The club's breed standard disqualifies an animal of this color or pattern.
به رسمیت شناخته نشده: The club does not accept this color or pattern for the breed.

Color changes

How a مین کون's colors can change over its life.

قهوه‌ایchanges toکوپال
پوشش مو · با افزایش سن · from 0 to 52 weeks
سیاهchanges toحنایی
پوشش مو · پیش‌رونده
تبیchanges toیکدست
پوشش مو · با افزایش سن · from 0 to 39 weeks
سفیدchanges toسایه‌دار
پوشش مو · با افزایش سن
سفیدchanges toچینچیلا
پوشش مو · با افزایش سن
تبیchanges toسایه‌دار
پوشش مو · با افزایش سن · from 0 to 6 weeks
تبیchanges toچینچیلا
پوشش مو · با افزایش سن · from 0 to 6 weeks
آبیchanges toلاک‌پشتی
پوشش مو · با افزایش سن
سیاهchanges toقهوه‌ای
پوشش مو · با وضعیت بدن · can change back
سیاهchanges toقهوه‌ای
پوشش مو · در آفتاب · can change back
سیاهchanges toقهوه‌ای
پوشش مو · پیش‌رونده
سفیدchanges toپوینت
پوشش مو · با افزایش سن · from 1 to 52 weeks
یکدستchanges toدودی
پوشش مو · با افزایش سن · from 3 to 104 weeks
آبیchanges toسبز
چشم‌ها · با افزایش سن · from 4 to 17 weeks
آبیchanges toزرد
چشم‌ها · با افزایش سن · from 4 to 17 weeks
آبیchanges toطلایی
چشم‌ها · با افزایش سن · from 4 to 17 weeks
آبیchanges toمسی
چشم‌ها · با افزایش سن · from 4 to 17 weeks
آبیchanges toنارنجی
چشم‌ها · با افزایش سن · from 4 to 17 weeks
آبیchanges toعسلی
چشم‌ها · با افزایش سن · from 4 to 17 weeks
آبیchanges toکهربایی
چشم‌ها · با افزایش سن · from 4 to 17 weeks
صورتیchanges toسیل
بینی · با افزایش سن · from 1 to 52 weeks
صورتیchanges toآبی
بینی · با افزایش سن · from 1 to 52 weeks
صورتیchanges toشکلاتی
بینی · با افزایش سن · from 1 to 52 weeks
صورتیchanges toیاسی
بینی · با افزایش سن · from 1 to 52 weeks
صورتیchanges toسیل
بالشتک‌های پنجه · با افزایش سن · from 1 to 52 weeks
صورتیchanges toآبی
بالشتک‌های پنجه · با افزایش سن · from 1 to 52 weeks
صورتیchanges toشکلاتی
بالشتک‌های پنجه · با افزایش سن · from 1 to 52 weeks
صورتیchanges toیاسی
بالشتک‌های پنجه · با افزایش سن · from 1 to 52 weeks

Sources

Each ruling comes from the club's published breed standard or color list.

پشک مین کون چیست؟

مین کون یکی از بزرگ‌ترین نژادهای پشک خانگی است که از شمال شرق ایالات متحده برخاسته. موی دراز و ژولیده، دم پُرپشت و سرشت آرام و مردم‌دوست دارد که آن را برای خانواده‌ها مناسب می‌سازد.

مین کون یک نژاد پشک بزرگ و موبلند است که در ایالت مین در ایالات متحده پرورش یافت. یکی از کهن‌ترین نژادهای طبیعی امریکای شمالی به شمار می‌رود و آن را اغلب پشک رسمی ایالت مین می‌نامند.

پشک‌های بالغ از نگاه اندازه چشمگیر اند. نرها معمولاً میان ۵٫۹ تا ۸٫۲ کیلوگرام (۱۳ تا ۱۸ پوند) و ماده‌ها میان ۳٫۶ تا ۵٫۴ کیلوگرام (۸ تا ۱۲ پوند) وزن دارند. بدن دراز و عضلانی است، دم دراز و پُرمو است و گوش‌ها اغلب در نوک خود دسته‌های مو دارند.

با وجود این اندازه، این نژاد آوازه‌ای برای مهربانی و خون‌گرمی دارد. بسیاری از صاحبان، خوی آن را پشکِ سگ‌مانند توصیف می‌کنند، چون این پشک‌ها معمولاً به دنبال آدم‌ها در خانه می‌گردند و تا بزرگ‌سالی مردم‌دوست می‌مانند.

حقایق کوتاه دربارهٔ مین کون
ویژگی	شرح
خاستگاه	مین، ایالات متحده
اندازه	بزرگ تا بسیار بزرگ
طول عمر	۱۲ تا ۱۵ سال
گروه/نقش	پشک همدم (موبلند)
سازگار با	خانواده‌ها، اطفال، پشک‌های دیگر، سگ‌ها

این نژاد به کِی می‌خورد

مین کون به خانه‌هایی می‌خورد که پشکی مهربان و کنش‌گر می‌خواهند و از پس یک حیوان بزرگ‌تر برمی‌آیند. موی دراز آن به شانه‌کردن منظم نیاز دارد، پس این نژاد برای صاحبانی بهتر است که حاضر اند چند بار در هفته آن را شانه بزنند. سرشت مردم‌دوست آن یعنی در خانه‌هایی بهتر می‌ماند که همراهی می‌بیند نه اینکه مدت‌های دراز تنها بماند.

خاستگاه و تاریخ مین کون

مین کون در سدهٔ ۱۸۰۰ میلادی به عنوان پشک کاری کشتزار و کشتی در شمال شرق ایالات متحده پرورش یافت. پیش از افول و سپس بازیابی در میانهٔ سدهٔ بیستم، یکی از نخستین پشک‌های نمایشی شناخته‌شدهٔ امریکایی شد.

خاستگاه دقیق مین کون ثبت نشده، اما عموماً پذیرفته شده که این نژاد در سدهٔ ۱۸۰۰ میلادی در ایالت مین و پیرامون آن پرورش یافته است. گمان می‌رود پشک‌های موبلندی که ملوانان اروپایی به امریکای شمالی آوردند با پشک‌های موکوتاه محلی جفت‌گیری کرده و حیوانی سرسخت و مناسب زمستان‌های سرد پدید آورده‌اند.

افسانه‌های مردمی گوناگونی پیرامون این نژاد وجود دارد، از جمله این ادعا که از آمیزش پشک و راکون پدید آمده است. این پندار از نگاه زیستی ناممکن است و رد می‌شود، هرچند شاید بخش "کون" در نام و موی راه‌راهِ قهوه‌ای با دمِ حلقه‌داری را که در بسیاری نمونه‌های نخستین دیده می‌شد توضیح دهد.

مین کون‌ها به عنوان موش‌گیر در کشتزارها و کشتی‌ها کار می‌کردند و در نمایشگاه‌های زراعتی نیوانگلند به نمایش گذاشته می‌شدند. یک پشک راه‌راه قهوه‌ای به نام کوزی در یک نمایش بزرگ پشک که در سال ۱۸۹۵ در نیویارک برگزار شد جایزه گرفت، نشانه‌ای زودهنگام از جایگاه این نژاد در ایالات متحده.

محبوبیت این نژاد در آغاز سدهٔ ۱۹۰۰ افت کرد، چون پشک‌های موبلند وارداتی مانند پارسی مورد پسند قرار گرفتند. علاقه از دههٔ ۱۹۵۰ به بعد بازیافت و باشگاه‌های نژادی برای وضع یک معیار شکل گرفتند. مین کون اکنون یکی از محبوب‌ترین پشک‌های اصیل در امریکای شمالی و اروپا است.

مین کون چه ظاهری دارد؟

مین کون پشکی بزرگ و مستطیل‌شکل با موی دراز و ژولیده، دم پُرپشت، گوش‌های دسته‌دار و چشمان درشت بیضوی است. موها به رنگ‌ها و طرح‌های گوناگون‌اند و راه‌راه قهوه‌ای از رایج‌ترین‌هاست.

مین کون بدنی دراز، ستبر و مستطیل‌شکل دارد که روی پاهای میانه‌بلند نشسته و پنجه‌های درشت، گِرد و پُرمو دارد. سر اندکی درازتر از پهنایش است، با استخوان‌های گونهٔ بلند و گوش‌های درشتی که اغلب در نوک خود دسته‌های موی سیاه‌گوش‌مانند دارند. دم دراز است و با موی پُر و افشان حمل می‌شود. ساختار کلی، ستبر به نظر می‌رسد بدون آنکه سنگین یا کوتاه‌وچاق باشد.

معیار نژادی مین کون در یک نگاه
صفت	شرح
قد	۲۵ تا ۴۱ سانتی‌متر (۱۰ تا ۱۶ اینچ) در شانه
وزن	نرها ۵٫۹ تا ۸٫۲ کیلوگرام (۱۳ تا ۱۸ پوند)؛ ماده‌ها ۳٫۶ تا ۵٫۴ کیلوگرام (۸ تا ۱۲ پوند)
مو	دراز، ژولیده، آب‌گریز؛ روی شانه‌ها کوتاه‌تر و روی شکم و پاهای عقب درازتر
رنگ‌ها	بسیار، از جمله راه‌راه قهوه‌ای، سیاه، سفید، آبی، سرخ، کرِمی، لاک‌پشتی و نقره‌ای
چشم‌ها	درشت، بیضوی، اندکی کج؛ سبز، طلایی یا مسی (آبی یا دو رنگ در پشک‌های سفید)

مو و رنگ‌ها

موی دولایه از نگاه درازی ناهموار است، با یقه‌ای پیرامون گردن و زیرموی انبوهی که در هوای سرد یاری می‌رساند. بیشتر رنگ‌ها و طرح‌ها از سوی سازمان‌های ثبت بزرگ پذیرفته می‌شوند و طرح‌های راه‌راه قهوه‌ای کلاسیک و ماهی‌کولی از همه آشناتر اند. رنگ‌های چاکلیتی، یاسی و طرح نقطه‌دار (به سبک سیامی) در معیار سنتی نژاد پذیرفته نمی‌شوند. مو زمانی به درازی و انبوهی کامل می‌رسد که پشک بالغ شود، که می‌تواند سه تا چهار سال طول بکشد.

خوی و شخصیت مین کون

مین کون‌ها پشک‌هایی مهربان، ملایم و آدم‌دوست‌اند که با اطفال، پشک‌های دیگر و سگ‌ها کنار می‌آیند. مردم‌دوست‌اند اما زیاده‌خواه نیستند و با جیک‌جیک و نغمه‌های نرم به جای میوی بلند سخن می‌گویند.

مین کون خویی آرام و مهربان دارد. معمولاً نزدیک صاحبان خود می‌ماند و در جنب‌وجوش خانه شریک می‌شود، از همین رو این نژاد را اغلب سگ‌مانند توصیف می‌کنند. بسیاری از بودن نزدیک آدم‌ها لذت می‌برند بدون آنکه به بغل‌گیریِ همیشگی نیاز داشته باشند و معمولاً به خانه‌های شلوغ خوب خو می‌گیرند.

با خانواده، این نژاد مهربان و بردبار است و عموماً دست‌مالی اطفال را بهتر از بسیاری پشک‌ها تحمل می‌کند. با بیگانگان معمولاً به جای کم‌رویی، بااعتماد است، هرچند افراد فرق می‌کنند. مین کون‌ها معمولاً با پشک‌های دیگر و با سگ‌هایی که پشک را می‌پذیرند خوب کنار می‌آیند، به‌ویژه وقتی آشناسازی تدریجی باشد.

این نژاد به سبب آوازش شناخته می‌شود. مین کون‌ها به جای میویِ بلند اغلب جیک‌جیک و نغمه‌سرایی می‌کنند. بسیاری به آب علاقه نشان می‌دهند و ممکن است با شیرِ آب یا کاسهٔ نوشیدنی بازی کنند. تا بزرگ‌سالی خوی بازیگوش و بچه‌گربه‌مانند خود را نگه می‌دارند و به اسباب‌بازی‌ها و بازی‌های کنش‌گرانه خوب پاسخ می‌دهند.

درجه‌بندی صفات مین کون (۱ = پایین، ۵ = بالا)
صفت	درجه
مهرورزی	۵
انرژی	۳
آموزش‌پذیری	۴
پرحرفی	۳
ریزش مو	۴

چگونه از مین کون نگهداری کنیم

مین کون‌ها به شانه‌زدن منظم برای رها ماندن موی دراز از گره، به بازی روزانه برای فعال ماندن و به فضای داخلی متناسب با اندازهٔ بزرگ خود نیاز دارند. آراستن و ورزش منظم کارهای اصلی و همیشگی نگهداری‌اند.

آراستن

مو را دو تا سه بار در هفته و در فصل ریزش بیشتر شانه بزنید تا از گره و درهم‌شدگی جلوگیری شود.
به موی درازتر روی شکم، پشت پاها و پیرامون یقه توجه کنید، جایی که گره به‌آسانی شکل می‌گیرد.
هر چند هفته چنگال‌ها را کوتاه کنید و گوش‌ها را از نگاه چرک یا موم بررسی کنید.
دندان‌ها را با خمیردندان مخصوص پشک منظم مسواک بزنید تا بیماری دندان کم شود.
در ریزش سنگین، حمام گاه‌به‌گاه می‌تواند یاری کند، چون مو آب‌گریز است و شاید به کارِ بیشترِ شامپو نیاز داشته باشد.

ورزش

هر روز با اسباب‌بازی‌های چوبی، توپ یا خوراک‌ده‌های پازلی بازی کنش‌گرانه فراهم کنید تا انرژی پشک صرف شود.
درخت‌ها و طاقچه‌های بالاروندهٔ محکم بگذارید؛ پشک‌های بزرگ به مبلمانی نیاز دارند که وزن‌شان را نگه دارد.
اسباب‌بازی‌ها را بگردانید تا پشک سرگرم بماند، چون این نژاد تا بزرگ‌سالی بازیگوش می‌ماند.

محیط

مین کون به فضایی بیشتر از پشک معمولی نیاز دارد. یک تشناب پشکِ بزرگ، یک تیرک چنگال‌کشِ محکم و یک درخت پشکِ بلند همگی به اندازهٔ این نژاد می‌خورند. بسیاری برای امنیت در داخل خانه نگه داشته می‌شوند و تا زمانی که جا برای جنب‌وجوش و همراهی در طول روز داشته باشند، معمولاً خوب خو می‌گیرند.

خوراک و تغذیهٔ مین کون

مین کون‌ها به رژیم متوازن و گوشت‌پایه با پروتئین کافی برای پشتیبانی از اندام بزرگ خود نیاز دارند. مقدار خوراک به سن، وزن و تحرک بستگی دارد و باید سهمیه‌ها را برای پیشگیری از چاقی مهار کرد.

پشک‌ها گوشت‌خوار اجباری‌اند، پس رژیم مین کون باید بر پروتئین حیوانی بنا شود. یک خوراک تجارتی کامل که معیارهای تغذیه‌ایِ شناخته‌شده را برآورده کند، نیازهای بنیادی بیشتر پشک‌ها را پوشش می‌دهد. به سبب اندازه، مین کون‌ها شاید اندکی بیشتر از پشک معمولی بخورند، اما سهمیه‌ها باز هم باید با وزن و تحرک هر فرد جور باشد تا از افزایش وزن اضافه جلوگیری شود. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد و بسیاری از این پشک‌ها آسان‌تر از فواره می‌نوشند.

رهنمای عمومی خوراک‌دهی (بر پایهٔ پشک و برچسب محصول تنظیم کنید)
مرحلهٔ زندگی	مقدار در روز	وعده در روز
بچه‌گربه (تا ۱۲ ماهگی)	بر پایهٔ برچسب، به اندازهٔ اشتها برای رشد	۳ تا ۴
بالغ (۱ تا ۷ سال)	بر پایهٔ برچسب برای وزن بدن، تقریباً ۶۰ تا ۹۰ گرم خشک یا معادل تر	۲
مسن (۷ سال و بالاتر)	بر پایهٔ برچسب، تنظیم‌شده برای تحرک کمتر	۲

خوردنی‌ها و مکمل‌ها

خوردنی‌های تشویقی باید تنها سهم کوچکی از کالوری روزانه باشند، عموماً نه بیش از حدود ۱۰ فیصد. پشکی که رژیم کامل و متوازن دارد، معمولاً به مکمل نیاز ندارد. هر افزوده، مانند پشتیبانی مفاصل برای پشکِ مسن یا بزرگ، باید نخست با داکتر حیوانات در میان گذاشته شود.

سلامت و بیماری‌های رایج مین کون

مین کون‌ها معمولاً ۱۲ تا ۱۵ سال عمر می‌کنند و عموماً استوار اند، اما این نژاد خطرهای شناخته‌شدهٔ کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک، دیسپلازی نیمچه‌ران، تحلیل عضلانی نخاعی و بیماری کلیهٔ پلی‌کیستیک دارد. آزمایش ژنتیکی پشک‌های مولد چند مورد از این‌ها را کم می‌کند.

مین کون عموماً نژادی سالم و درازعمر است، با طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۵ سال و بسیاری پشک‌ها که با نگهداری خوب بیشتر زندگی می‌کنند. اندازهٔ بزرگ و محبوبیت آن یعنی چند بیماری ارثی به‌خوبی ثبت شده و پرورش‌دهندگان مسئول پشک‌های خود را برای چند مورد از آن‌ها غربال می‌کنند. دانستن نشانه‌ها به صاحبان کمک می‌کند مشکلات را زود دریابند.

بیماری‌های دیده‌شده در مین کون
بیماری	نشانه‌ها	یادداشت
کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک (HCM)	بی‌حالی، تنفس تند یا دشوار، ضعف ناگهانی	رایج‌ترین بیماری قلبی در این نژاد؛ یک جهش ژنتیکی را می‌توان غربال کرد و اسکن قلب به دریافت آن کمک می‌کند
دیسپلازی نیمچه‌ران	خشکی، بی‌میلی به جهیدن، تغییر راه‌رفتن	پیوند‌خورده با اندازهٔ نژاد؛ از خفیف تا محدودکننده متغیر است
تحلیل عضلانی نخاعی (SMA)	ضعف و آب‌رفتن عضلات در بخش عقب، راه‌رفتن ناپایدار	ارثی؛ یک آزمایش DNA حاملان را شناسایی می‌کند
بیماری کلیهٔ پلی‌کیستیک (PKD)	تشنگی بیشتر، کاهش وزن، بی‌اشتهایی به مرور زمان	کیست در کلیه‌ها؛ با آزمایش DNA و اسکن می‌توان غربال کرد

نگهداری پیشگیرانه

واکسین‌ها و کنترل انگل را بر پایهٔ برنامه‌ای که داکتر حیوانات شما توصیه می‌کند به‌روز نگه دارید.
معاینهٔ سالانه برنامه‌ریزی کنید، با مراجعه‌های پیاپی‌تر برای پشک‌های مسن.
وزن سالم را نگه دارید تا فشار بر مفاصل و قلب کم شود.
دندان‌ها را مسواک بزنید و برای معاینهٔ دندان ترتیب دهید تا بیماری لثه محدود شود.
از پرورش‌دهندگان شواهد غربال HCM، SMA و PKD در پدر و مادر را بخواهید.

آموزش مین کون

مین کون‌ها باهوش و آدم‌دوست‌اند، که آن‌ها را از بسیاری پشک‌ها آموزش‌پذیرتر می‌سازد. نام‌ها، فرمان‌های ساده، راه‌رفتن با قلاده و شگردها را از راه نشست‌های کوتاه و روش‌های پاداش‌محور می‌آموزند.

هوش و میل مین کون به کنش با آدم‌ها، آن را یکی از آسان‌ترین نژادهای پشک برای آموزش می‌سازد. بسیاری می‌آموزند که به نام خود پاسخ دهند، هنگام صدازدن بیایند، چیز بیاورند و با قلاده راه بروند. آموزش، وقتی به شکل بازی، در نشست‌های کوتاه و با پاداش‌هایی که پشک ارزش‌شان را می‌داند انجام شود، بهترین نتیجه را می‌دهد. تنبیه با پشک‌ها کارگر نیست و اعتماد را آسیب می‌زند.

پایه‌ها

۱. با آموزش تشناب آغاز کنید، که بیشتر بچه‌گربه‌ها وقتی جعبه پاک و در دسترس باشد آن را زود فرا می‌گیرند. ۲. به پشک بیاموزید که نامش را با چیزهای خوب پیوند دهد، با گفتن آن پیش از خوراک یا خوردنی تشویقی. ۳. تیرک چنگال‌کش را زود معرفی کنید و کاربردش را پاداش دهید تا مبلمان محفوظ بماند. ۴. از کلیکر یا یک واژهٔ نشانگر استفاده کنید تا لحظهٔ دقیق رفتار خواسته‌شده را نشانه‌گذاری کنید، سپس خوردنی بدهید. ۵. برای راه‌رفتن با قلاده، نخست بگذارید پشک قلاده را در خانه بپوشد، سپس پس از راحت‌شدن نشست‌های کوتاه بیرونی را اضافه کنید.

پرورش و بچه‌گربه‌های مین کون

مین کون‌ها دیرتر از بسیاری پشک‌ها به بلوغ جنسی می‌رسند و به‌طور کلی کند بالغ می‌شوند. ماده‌ها حدود ۶۳ تا ۶۷ روز آبستن‌اند و به‌طور میانگین چهار تا شش بچه‌گربه می‌زایند که تنها پس از چند سال به اندازهٔ کامل می‌رسند.

مین کون‌ها از نگاه بدنی کند بالغ می‌شوند و اغلب تا سه یا چهار سالگی به اندازهٔ کامل نمی‌رسند، هرچند بلوغ جنسی زودتر فرا می‌رسد. مانند دیگر پشک‌ها، آبستنی تقریباً نُه هفته طول می‌کشد. زاد‌آور معمولاً میانه‌اندازه است و بچه‌گربه‌ها معمولاً حدود هشت تا دوازده هفتگی از شیر گرفته می‌شوند. پرورش مسئولانه شامل غربال ژنتیکی پدر و مادر برای HCM، SMA و PKD است و پرورش‌دهندگان معتبر معمولاً بچه‌گربه‌ها را پیش از حدود دوازده هفتگی به خانهٔ نو نمی‌سپارند تا خوب اجتماعی و کاملاً از شیر گرفته شده باشند. پرورش پشک‌های بزرگ به تجربه و پشتیبانی داکتر حیوانات نیاز دارد و پرورش سرسری توصیه نمی‌شود.

حقایق پرورش مین کون
سنجه	مقدار
بلوغ جنسی	حدود ۶ تا ۱۲ ماهگی (بلوغ بدنیِ کامل ۳ تا ۴ سال)
آبستنی	حدود ۶۳ تا ۶۷ روز
اندازهٔ میانگین زاد‌آور	۴ تا ۶ بچه‌گربه
سن از شیر گرفتن	۸ تا ۱۲ هفته
سن پیشنهادیِ سپردن به خانهٔ نو	از حدود ۱۲ هفتگی

راجستر پشک نژاد مین کون با میکروچیپ آن

ریکارد رایگان برای تمام عمر پشک نژاد مین کون شما، با میکروچیپ راجسترشده و معلوماتی که همیشه تازه می‌ماند.

راجستر پشک نژاد مین کون در افغانستان

پشک خانگی هم روزی از دروازه نیمه‌باز بیرون می‌رود و در کوچه‌ها گم می‌شود. هیچ قانونی راجستر پشک را لازم نساخته، بنابراین یگانه رشته‌ای که پشک نژاد مین کون را دوباره به شما می‌رساند، همان است که خودتان می‌سازید. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب این رشته را برای تمام عمر نگه می‌دارد. پشک خود را راجستر کنید.

در ورق داکتر پانزده رقم نوشته شده که فعلاً به هیچ‌کس نمی‌رسد. آن‌ها را رایگان در یونایتد پت کلاب راجستر کنید تا به تلیفون شما برسد: راجستر بدون ختم، هر مارک چیپ، تغییرات رایگان برای تمام عمر پشک نژاد مین کون. راجستر چیپ دو دقیقه است.

چگونه پشک نژاد مین کون خود را در افغانستان راجستر کنم؟

حساب رایگان در یونایتد پت کلاب بسازید، نام و رنگ و عکس پشک نژاد مین کون را علاوه کنید و ثبت کنید. ریکارد تا آخر عمرش رایگان است، در خانه باشد یا در حویلی.

چگونه میکروچیپ پشک نژاد مین کون را راجستر کنم؟

شماره پانزده‌رقمی را از ورق کلینیک به حساب رایگان‌تان انتقال دهید و شماره تلیفون خود را بررسی کنید. پلان تمام عمر نه برای راجستر فیس می‌گیرد نه برای تغییرات.

آیا راجستر پشک در افغانستان لازمی است؟

نه، هیچ قانونی آن را نمی‌خواهد. دقیقاً به همین دلیل ریکاردی که خودتان می‌سازید یگانه پیوند میان پشک نژاد مین کون و تلیفون شماست، و در یونایتد پت کلاب رایگان است.

راجستر پشک نژاد مین کون چقدر فیس می‌خواهد؟

هیچ فیسی. پروفایل، راجستر میکروچیپ و تبدیلی‌های نامحدود همه در پلان رایگان تمام عمر شامل است.

پرسش‌های پرتکرار دربارهٔ مین کون

پرسش‌های رایج دربارهٔ مین کون به اندازه، ریزش مو، سازگاری با اطفال، طول عمر، قیمت و میزان دشواری نگهداری آن می‌پردازند.

مین کون چقدر بزرگ می‌شود؟

مین کون یکی از بزرگ‌ترین نژادهای پشک خانگی است. نرها معمولاً ۵٫۹ تا ۸٫۲ کیلوگرام (۱۳ تا ۱۸ پوند) و ماده‌ها ۳٫۶ تا ۵٫۴ کیلوگرام (۸ تا ۱۲ پوند) وزن دارند. با احتساب دم، یک پشک بالغ می‌تواند نزدیک به یک متر طول داشته باشد. به‌آهستگی به اندازهٔ کامل می‌رسند، اغلب حدود سه تا چهار سالگی.

آیا مین کون‌ها زیاد مو می‌ریزند؟

بله. موی دراز دولایه در تمام سال می‌ریزد و در تغییر فصل‌ها سنگین‌تر. شانه‌زدن دو تا سه بار در هفته، و بیشتر وقتی ریزش به اوج می‌رسد، موی رها و گره را مهار می‌کند.

آیا مین کون‌ها با اطفال و حیوانات دیگر خوب اند؟

عموماً بله. این نژاد به خوی بردبار و مهربان شناخته می‌شود که به خانواده‌های دارای اطفال می‌خورد و بیشترشان با پشک‌های دیگر و با سگ‌هایی که پشک را می‌پذیرند کنار می‌آیند. با این حال آشناسازی باید تدریجی باشد و به اطفال باید آموخت که با پشک به نرمی رفتار کنند.

مین کون‌ها چقدر عمر می‌کنند؟

طول عمر معمول ۱۲ تا ۱۵ سال است و بسیاری با خوراک خوب، نگهداری داکتری و مدیریت وزن بیشتر زندگی می‌کنند. غربال پشک‌های مولد برای بیماری‌های ارثیِ قلب و کلیه به یک زندگی دراز و سالم کمک می‌کند.

قیمت مین کون چقدر است؟

قیمت بسته به منطقه، پرورش‌دهنده و اصالت به‌شدت فرق می‌کند، پس بهتر است از پرورش‌دهندگان ثبت‌شدهٔ محلی نرخ روز را بگیرید. جدا از بهای خرید، برای هزینه‌های همیشگی مانند خوراک، ابزار آراستن و نگهداری داکتری بودجه بگذارید، که برای یک پشک بزرگ و موبلند بیشتر است. فرزندخواندگی از راه پناهگاه‌های نژادی گزینهٔ دیگری است.

آیا نگهداری مین کون دشوار است؟

دشوار نیستند، اما بیش از یک پشک موکوتاه می‌طلبند. تعهدهای اصلی شامل شانه‌زدن منظم، بازی روزانه، مبلمان و امکانات تشناب بزرگ‌تر و معاینه‌های منظم سلامت است. صاحبانی که می‌توانند این نیازها را برآورده کنند، معمولاً این نژاد را آسان‌گیر می‌یابند.

آیا مین کون‌ها ضدحساسیت‌اند؟

نه. هیچ نژاد پشکی به‌راستی ضدحساسیت نیست و موی انبوه و ریزش مین کون یعنی برای کسانی که حساسیت چشمگیر به پشک دارند گزینهٔ خوبی نیست.