شارترو

شارترو یک پشک نیرومند و میان‌جثه از فرانسه است که با پوست پشمی آبی‌خاکستری و روی گِرد خود شناخته می‌شود، رویی که ظاهرش گویا لبخند خفیفی دارد. نرها به‌گونه محسوسی از ماده‌ها بزرگ‌تر و سنگین‌ترند، با شانه‌های پهن و سینه ژرف که بر پاهای نسبتاً باریک قرار گرفته است. این نژاد به‌کندی به بلوغ کامل جسمی می‌رسد و گاه سه تا چهار سال طول می‌کشد تا اندامش به‌طور کامل جا بیفتد.

از نگاه خوی، شارترو به‌جای پُرتوقع بودن، آرام و کم‌حرف است. به خانواده خود سخت دل می‌بندد و اعضای خانه را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کند، هرچند مهرش را بیشتر با حضور و همنشینی خاموش نشان می‌دهد تا با میومیوی پیوسته. بسیاری از این پشک‌ها را تقریباً بی‌صدا وصف می‌کنند و برخی به‌ندرت میومیو می‌کنند.

این نژاد با آپارتمان و با خانه‌هایی که روال ثابتی دارند خوب سازگار می‌شود. با کودکانی که نرم با او رفتار کنند بردبار است و معمولاً با پشک‌های دیگر و با سگ‌ها در صلح به‌سر می‌برد. کسانی که همدمی آرام و بی‌دردسر می‌خواهند که در عین حال از نزدیکی به خانواده خوش‌اش بیاید، شارترو را انتخاب خوبی می‌یابند.

برای چه کسانی مناسب است

شارترو برای خانه‌هایی مناسب است که به یک پشک آرام و مهربان ارزش می‌دهند، بی‌آنکه به آرایش سنگین پوست یا توجه دائم نیاز داشته باشد. صدای خاموش‌اش او را برای آپارتمان و دیوارهای مشترک گزینه معقولی می‌سازد. صاحبان تازه‌کار نیز می‌توانند از پس این نژاد برآیند، زیرا آرام‌خوی است و فعالیت غیرعادی ندارد، هرچند باز هم از بازی و رابطه روزانه بهره می‌برد.

شارترو یکی از کهن‌ترین نژادهای شناخته‌شده پشک است و پیوند نزدیکی با فرانسه دارد، جایی که پشک‌های خاکستری از این‌گونه تا نیمه قرن هجدهم در نوشته‌ها یاد شده‌اند. بوفون، طبیعی‌دان، در آثار خود در قرن هجدهم این پشک را به نام یاد کرده است که در شمار کهن‌ترین نوشته‌های روشن درباره این نژاد جای دارد.

ریشه این نام محل بحث است. یک روایت سنتی این پشک‌ها را به راهبان کارتوزی پیوند می‌دهد، هرچند شواهد نوشتاری درباره پرورش در صومعه اندک است. توضیح دیگری نام را به گونه‌ای پشم اسپانیایی به‌نام pile de Chartreux مربوط می‌داند و پوست پُرپشم پشک را با بافت پشمی آن پارچه مقایسه می‌کند.

در سراسر قرن نزدهم و اوایل قرن بیستم، این نژاد به‌شکل پشک‌های خاکستری آزادزی و نیمه‌وحشی در بخش‌هایی از فرانسه وجود داشت. در اوایل قرن بیستم پرورش‌دهندگان فرانسوی، از جمله خواهران لِژه که روی جمعیتی در بِل‌ایل‌آن‌مِر کار می‌کردند، پرورش برنامه‌ریزی‌شده را برای نگهداری این‌گونه آغاز کردند. نخستین معیار نوشتاری نژاد در دهه ۱۹۳۰ در فرانسه پدیدار شد.

دو جنگ جهانی جمعیت پرورشی را به‌شدت کاهش داد و بازیابی آن به کار دقیق نیاز داشت، گاه با آمیزش با نژادهای دیگر برای زنده نگه‌داشتن رگه. شارترو بعدها در دهه ۱۹۷۰ به امریکای شمالی صادر شد و از انجمن‌های بزرگ ثبت پشک به‌رسمیت شناخته شد، اما بیرون از حلقه‌های پرورشی جدی هنوز نسبتاً کمیاب مانده است.

شارترو بدنی توپُر و ماهیچه‌ای دارد که ساختمانش را اغلب بدوی وصف می‌کنند: پهن و ژرف در ناحیه سینه با پاهای نسبتاً باریک‌استخوان و پنجه‌های کوچک و مرتب. سر گِرد است با گونه‌های پُر، به‌ویژه در نرهای بالغ، و پوزه باریک‌شونده همراه با حالت دهان، نگاه ملایم و لبخندگونه ویژه این نژاد را پدید می‌آورد. گوش‌ها میانه‌اند و بالای سر قرار دارند.

پوست ویژگی شاخص این نژاد است. کوتاه تا میان‌بلند، پُرپشت و اندکی پشمی است، از بدن دور می‌ایستد و هنگام حرکت پشک مانند پوست گوسفند جدا می‌شود. لایه زیرین پُرپشت است و همین به مو کیفیتی مقاوم و آب‌گریز می‌دهد.

پوست و رنگ‌ها

تنها رنگ پذیرفته‌شده آبی‌خاکستری است، از خاکستری روشن تا سنگی ژرف‌تر. نوک موهای محافظ اغلب درخشش نقره‌ای خفیفی دارد. چشمان بالغ گِردند و از مسی تا طلایی متغیرند. بچه‌پشک‌ها گاه با نقش‌های محو رگه‌دار یا حلقه‌هایی روی دُم به دنیا می‌آیند که معمولاً با رسیدن پوست به رنگ یکدست محو می‌شوند. چرم بینی خاکستری سنگی است و کف پنجه‌ها از خاکستری گلگون تا خاکستری است.

شارترو آرام‌خوی و کم‌توقع است. با خانواده خود پیوند نیرومندی می‌بندد و اغلب یکی دو نفر را برمی‌گزیند که از نزدیک دنبالشان می‌کند، به‌جای اصرار بر بغل‌شدن دائم در کنارشان می‌نشیند. مهرش را خاموش نشان می‌دهد، با نزدیکی و توجه نرم، و این نژاد از کم‌صداترین پشک‌ها شناخته می‌شود. بسیاری با جیک‌جیک یا آواهای کوتاه پیام می‌دهند و برخی تقریباً هرگز میومیو نمی‌کنند.

با خانواده بردبار و شکیباست و همین او را برای خانه‌هایی با کودکان باملاحظه مناسب می‌سازد. در آغاز با بیگانگان کم‌حرف است و از فاصله می‌پاید پیش از آنکه به نزدیک‌شدن تصمیم بگیرد. با پشک‌ها و سگ‌های دیگر معمولاً صلح‌جوست و هرگاه معرفی‌ها تدریجی باشد، با خانه چندحیوانی خوب سازگار می‌شود.

با وجود شهرت آرامش، شارترو هوشیار و باریک‌بین است. بسیاری میل نیرومند بازی و شکار را نگه می‌دارند، از دنبال‌کردن اسباب‌بازی لذت می‌برند و به موش‌گیری کارآمد شهره‌اند. این نژاد باهوش است و به روال‌های خانه دقت زیادی دارد و می‌آموزد که هر کار کجا و کِی رخ می‌دهد.

پوست دولایه پُرپشت به توجهی بیش از آنچه موی کوتاه پشک نشان می‌دهد نیاز دارد. لایه زیرین پشمی اگر رها شود گِره می‌خورد یا کلوخه می‌شود، پس شانه‌کشی منظم آن را سالم نگه می‌دارد و از گلوله‌های مو می‌کاهد.

آرایش پوست

• پوست را دست‌کم هفته‌ای یک بار با شانه دندانه‌درشت شانه بزنید تا به لایه زیرین برسد
• در ریزش بهار و خزان به چند بار در هفته افزایش دهید
• از حمام بیش از حد پرهیز کنید، چون پوست آب را پس می‌زند و به‌ندرت به شستن نیاز دارد
• گوش‌ها را هفتگی وارسی کنید و در صورت نیاز نرم پاک کنید
• ناخن‌ها را هر دو تا سه هفته کوتاه کنید و تیرک چنگ‌زدن فراهم آورید

ورزش

• روزی یک تا دو بار ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بازی فعال بدهید
• از اسباب‌بازی چوبی و اسباب‌بازی‌های کوچک شبیه‌شکار برای برانگیختن میل شکار استفاده کنید
• برای تحریک ذهنی، ظرف غذای معمایی یا اسباب‌بازی جست‌وجو فراهم آورید
• اسباب‌بازی‌ها را عوض کنید تا علاقه بماند، چون این نژاد باهوش و باریک‌بین است

محیط

شارترو با آپارتمان و خانه‌های آرام خوب سازگار می‌شود. به روال ثابت و چند جای راحت برای استراحت، از جمله بلندی‌ای با چشم‌انداز، ارزش می‌دهد. درخت پشک و دسترسی به کلکین با سرشت پایاننده‌اش سازگار است. این نژاد در داخل خانه عموماً آرام است و به فضای باز بزرگ نیاز ندارد، هرچند از جای بازی و بالارفتن خوش‌اش می‌آید.

شارترو به‌عنوان گوشت‌خوار ناگزیر به رژیمی نیاز دارد که بر پروتئین حیوانی همراه با چربی کافی و اسید امینه تاورین بنا شده باشد. یک خوراک تجارتی کامل و متوازن، چه تر، چه خشک، چه ترکیبی از هر دو، این نیازها را برآورده می‌کند. خوراک تر رطوبت می‌افزاید و همین به سلامت مجاری ادرار و گُرده کمک می‌کند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

چون این نژاد توپُر ساخته شده و چندان فعال نیست، اگر آزادانه خوراک بگیرد می‌تواند وزن اضافه بیندازد. وعده‌های اندازه‌گیری‌شده بهتر از رهاکردن خوراک در سراسر روز است و وضعیت بدنی باید مرتب وارسی شود.

تنقلات و مکمل‌ها

تنقلات باید زیر حدود ۱۰ درصد کالری روزانه بماند تا از وزن‌گرفتن جلوگیری شود. رژیم کامل معمولاً همه مواد مغذی لازم را فراهم می‌کند، پس مکمل‌ها لازم نیستند مگر داکتر بیطار برای یک وضعیت معین آن را توصیه کند. فرمول‌های کنترل گلوله مو یا سبزه پشک گاه‌گاه می‌تواند به مدیریت موی بلعیده‌شده از پوست پُرپشت کمک کند.

شارترو نژادی نیرومند و نسبتاً سالم شمرده می‌شود که تاریخچه ژنی طبیعی گسترده‌اش به این امر یاری می‌رساند. با نگهداری خوب، بیشتر این پشک‌ها ۱۲ تا ۱۵ سال زندگی می‌کنند و برخی از آن هم فراتر می‌روند. مانند همه پشک‌ها، مراقبت بیطاری منظم و مدیریت وزن بزرگ‌ترین تأثیر را بر صحت درازمدت دارد.

چند بیماری در این نژاد یا در پشک‌ها به‌طور کلی بیشتر گزارش می‌شود. پرورش‌دهندگان مسئول پشک‌های مولد را وارسی می‌کنند تا خطر مشکلات ارثی را کاهش دهند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه بیطاری سالانه، برای پشک‌های مسن بیشتر
• واکسن‌های اصلی و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید
• دندان‌ها را مسواک بزنید یا از وسایل دندانی استفاده کنید تا از جرم بکاهید
• وضعیت بدنی را زیر نظر بگیرید و خوراک را متناسب با آن تنظیم کنید
• برای پشتیبانی از صحت ادراری، آب‌خوردن پایدار را تضمین کنید

شارترو باریک‌بین است و از راه تماشای خانه می‌آموزد و همین او را هرگاه با ملایمت پیش آییم پذیرای آموزش می‌سازد. این نژاد به تشویق بسیار بهتر از فشار پاسخ می‌دهد و سرشت آرام و کم‌حرف‌اش به این معناست که جلسات هرگاه کوتاه و مثبت باشند بهتر جواب می‌دهند. بسیاری می‌آموزند که با صدا زدن بیایند، از تیرک چنگ استفاده کنند و روال خوراک‌دهی را دنبال کنند. برخی را می‌توان آموخت که چیزی بیاورند یا در برابر پاداش خوراکی ترفندهای ساده اجرا کنند.

آموزش تشناب معمولاً آسان است، چون این نژاد به‌طور طبیعی پاکیزه است. فراهم‌کردن یک جعبه پاک در جای آرام عموماً کافی است.

پایه‌ها

1. با شناختن نام آغاز کنید و هرگاه پشک به شما نگاه کرد یا به‌سویتان آمد پاداش دهید
2. از تنقلات کوچک و باارزش بی‌درنگ پس از کار دلخواه استفاده کنید
3. جلسات را چند دقیقه نگه دارید و پیش از آنکه علاقه پشک از دست برود پایان دهید
4. چنگ‌زدن را به‌جای بازداشتن، به‌سوی تیرک هدایت کنید
5. روال آرام تشناب و خوراک را تقویت کنید تا پشک بداند چه انتظاری داشته باشد

شارترو دیرتر از بسیاری پشک‌ها به بلوغ جنسی می‌رسد و رشد کامل جسمی می‌تواند سه تا چهار سال بگیرد، به‌ویژه در نرهایی که سر و شانه‌شان همچنان پهن می‌شود. پرورش مسئولانه پشک‌هایی را جفت می‌کند که از نظر صحت وارسی شده‌اند، با توجه به کیفیت پوست، رنگ چشم و ساختمان ویژه این نژاد.

آبستنی تقریباً ۶۳ تا ۶۷ روز طول می‌کشد. زایش‌ها معمولاً کوچک تا میانه‌اند، اغلب سه تا پنج بچه‌پشک. بچه‌پشک‌های نوزاد گاه با نقش‌های محو رگه‌دار یا حلقه‌های دُم به دنیا می‌آیند، ویژگی طبیعی‌ای که با آمدن پوست یکدست بالغ محو می‌شود. رنگ چشم نیز در ماه‌های نخست پرورش می‌یابد و با بالغ‌شدن بچه‌پشک در گستره مسی تا طلایی جا می‌افتد.

ماده‌ها عموماً مادران دلسوزی می‌شوند. بچه‌پشک‌ها باید تا زمانی که خوب اجتماعی و از شیر گرفته شوند، معمولاً حدود ۱۲ هفتگی، پیش از رفتن به خانه‌های تازه نزد مادر و هم‌زایان بمانند. چون این نژاد کمیاب است، بچه‌پشک‌های پرورش‌دهندگان جاافتاده می‌تواند با فهرست انتظار همراه باشد.

راجستر پشک نژاد شارترو در افغانستان

کلینیک یا پناهگاه تنها به شماره‌ای زنگ می‌زند که ریکارد به دستش بدهد. آن شماره را شما بدهید: نام پشک نژاد شارترو، رنگ و عکسش در کنار تلیفون شما، در ریکاردی رایگان که از هر کشور جواب می‌دهد. راجستر پشک در چند دقیقه ختم می‌شود.

اگر از کلینیک چیپ گذاشته شده، راجستر شماره هنوز باقی است؛ گذاشتن و راجستر دو کار جدا است و دومی از شماست. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارک پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد پشک نژاد شارترو در داخل و خارج جواب می‌دهد. حساب رایگان بسازید و کار را امروز ختم کنید.