برمه‌ای

گربه‌ی برمه‌ای یک گربه‌ی موکوتاه با اندازه‌ی متوسط است که خود را به‌شدت به آدم‌های خانه وابسته می‌سازد. از آنچه به نظر می‌رسد سنگین‌تر است و بدن جمع‌وجور و عضلانی‌اش لقب "خشتی پیچیده در ابریشم" را برایش به‌بار آورده است. مویش کوتاه، براق و چسبیده به پوست است.

این نژاد پرحرف است اما صدایش گوش‌خراش نیست، و معمولاً از یک اتاق تا اتاق دیگر به‌دنبال اعضای خانه می‌رود. بسیاری از برمه‌ای‌ها به پیشواز مهمان می‌روند، روی شانه سوار می‌شوند و در هر کاری که در خانه جریان دارد دخیل می‌مانند. دلبستگی‌شان اغلب با دلبستگی سگ سنجیده می‌شود.

گربه‌های برمه‌ای معمولاً ۱۶ تا ۱۸ سال عمر می‌کنند و تا سال‌های پایانی زندگی هم فعال می‌مانند. برای کسانی مناسب‌اند که همدمی تعاملی می‌خواهند، نه یک حیوان مستقل.

برای چه کسانی مناسب است

گربه‌ی برمه‌ای برای خانه‌هایی مناسب است که کسی بیشتر روز در خانه باشد یا حیوان دومی برایش همدمی فراهم کند. برای کسانی که گربه‌ای کم‌تماس می‌خواهند انتخاب خوبی نیست، زیرا از تنهایی طولانی بدش می‌آید و پیوسته به دنبال تعامل است. سرشت اجتماعی‌اش آن را با خانه‌های پرمشغله‌ی خانوادگی و با کسانی که برای نخستین بار گربه نگه می‌دارند و همدمی سرزنده می‌خواهند، جور می‌کند.

این نژاد از یک گربه‌ی ماده‌ی قهوه‌ای به نام وونگ مائو تبار می‌برد که در سال ۱۹۳۰ از جنوب شرق آسیا به ایالات متحده برده شد. داکتر جوزف تامسون از سان‌فرانسیسکو با او برنامه‌ی پرورشی را آغاز کرد و چون در آن زمان جفت مشابهی وجود نداشت، او را با گربه‌های سیامی جفت داد.

پرورش گزینشی و دقیق در سال‌های پس از آن، بچه‌های تیره‌رنگ و یکدست‌مو را از بچه‌های پوینت‌دار سیامی جدا کرد. انجمن علاقه‌مندان گربه نخستین بار در سال ۱۹۳۶ برمه‌ای را به رسمیت شناخت، سپس در سال ۱۹۴۷ به‌سبب نگرانی از جفت‌گیری با سیامی این شناسایی را معلق کرد و در سال ۱۹۵۳ پس از پایدار شدن نسل‌ها آن را بازگرداند.

پرورش‌دهندگان بریتانیایی گربه‌های برمه‌ای را وارد کردند و نسل خود را پروریدند که کشیده‌تر شد و بر پایه‌ی معیارهای جداگانه شکل گرفت. از این راه دو گونه‌ی شناخته‌شده‌ی امروزی پدید آمد: برمه‌ای امریکایی (یا معاصر) که گردتر است و برمه‌ای بریتانیایی (یا سنتی) که اندکی معتدل‌تر است. نژادی که در اینجا آمده، همان نسل بریتانیایی است.

پرورش‌دهندگان در دهه‌های بعد رنگ‌های پذیرفته‌شده را از رنگ قهوه‌ای اصلی گسترش دادند و رنگ‌های روشن‌تر را افزودند، در حالی که موی پرپشت و ابریشم‌گونه‌ای را که نشانه‌ی این نژاد است نگه داشتند.

گربه‌ی برمه‌ای بدنی قوی و پرعضله بر پاهای استوار دارد. گونه‌ی بریتانیایی نسبت به گونه‌ی گردتر امریکایی اندام اندکی کشیده‌تر و معتدل‌تری نشان می‌دهد، اما هردو سفت و هنگام بلند کردن به‌طور شگفت‌آوری سنگین‌اند. سر گرد است، پوزه کوتاه و چشمان درشت و گویا کاملاً از هم فاصله دارند.

مو نشانه‌ی برجسته‌ی این نژاد است: کوتاه، ظریف و بسیار چسبیده، با درخششی ابریشمی که عضله‌ی زیرش را نمایان می‌سازد.

مو و رنگ‌ها

قهوه‌ای که سیبل هم خوانده می‌شود، رنگ اصلی و آشناترین رنگ است، سایه‌ای گرم و عمیق که روی بخش‌های زیرین بدن اندکی روشن‌تر می‌شود. رنگ‌های روشن‌تر و رده‌ی سرخ از راه پرورش‌های بعدی افزوده شدند. معیار بریتانیایی طیف رنگی گسترده‌تری از معیار امریکایی را می‌پذیرد، از جمله شکلاتی، یاسی، سرخ، کرم و نقش‌های لاک‌پشتی. رنگش هرچه باشد، مو زیرموی اندکی دارد، پس صاف می‌نشیند و نور را بازمی‌تاباند.

گربه‌ی برمه‌ای یکی از مردم‌دوست‌ترین نژادهای گربه است. به دنبال بغل، شانه و هر جای گرمی نزدیک صاحبش می‌گردد و به فعالیت خانواده علاقه‌مند می‌ماند. با اطفال صبور و بازیگوش است و اغلب دست‌زدن‌هایی را تحمل می‌کند که گربه‌های دیگر از آن می‌گریزند. معمولاً گربه‌های دیگر و سگ‌های گربه‌دوست را می‌پذیرد و با همدمی گربه‌ای بهتر از تنهایی سر می‌کند.

با بیگانه‌ها به‌جای ترسیدن کنجکاو است. بسیاری‌شان مستقیم به پیشواز مهمان می‌روند. این نژاد بازیگوشی بچه‌گربه‌مانند را تا بزرگ‌سالی نگه می‌دارد و از توپ‌بازی، اسباب‌بازی‌های فکری و بازی‌های تعاملی لذت می‌برد.

هشدار اصلی، بیزاری‌اش از تنها ماندن است. برمه‌ای که هر روز ساعت‌های دراز تنها بماند ممکن است بی‌حوصله یا مضطرب شود، پس یک حیوان همدم یا حضور منظم انسان اهمیت دارد. صدایش نرم و گفت‌وگویی است، سبک‌تر از سیامی، و برای در تماس ماندن به‌کار می‌رود نه برای زورگویی.

آرایش

• هفته‌ای یک بار با برس نرم یا دستکش لاستیکی برس بکشید تا موی افتاده جمع شود و روغن پوست پخش گردد.
• برای درخشش بیشتر مو را با پارچه‌ی نمناک یا جیر پاک کنید؛ حمام کردن به‌ندرت لازم است.
• ناخن‌ها را هر دو تا سه هفته کوتاه کنید.
• گوش‌ها را در صورت نیاز بررسی و پاک کنید و دندان‌ها را منظم مسواک بزنید تا از بیماری دندان جلوگیری شود.

ورزش

• روزانه دو یا چند نوبت بازی تعاملی با اسباب‌بازی‌های چوبی یا اسباب‌بازی‌های پرتابی برای توپ‌بازی ترتیب دهید.
• ظرف‌های غذای فکری فراهم کنید و اسباب‌بازی‌ها را به‌نوبت عوض کنید تا ذهنش مشغول بماند.
• درخت‌ها و رف‌های صعود پیشکش کنید؛ این نژاد فعال است و بلندی را دوست دارد.

محیط

گربه‌ی برمه‌ای برای زندگی در داخل خانه مناسب است و خانه‌های گرم و آرام را ترجیح می‌دهد. به‌سبب موی نازک و زیرموی اندکش بیش از بسیاری نژادها سرما را حس می‌کند، پس جای خواب گرم اهمیت دارد. همدمی بخشی از نگهداری‌اش است: گربه‌ی دومی یا خانه‌ای که آدم‌ها اغلب در آن‌اند بهترین محیط است. تیرک‌های چنگ‌زدن، جای‌های استراحت نزدیک کلکین و گوشه‌ای آرام برای خواب فراهم کنید.

غذای کامل و متوازن گربه با پروتئین حیوانی به‌عنوان ماده‌ی اصلی بدهید. گربه‌ی برمه‌ای عضلانی و فعال است، پس از پروتئین باکیفیت بهره می‌برد، اما اشتهای خوبی هم دارد و اگر غذا همیشه در دسترسش باشد ممکن است چاق شود. وعده‌های اندازه‌گیری‌شده بهتر از رها کردن غذا در تمام روز است. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد، و آمیزه‌ای از غذای تر و خشک به آب‌رسانی بدن و سلامت دندان کمک می‌کند.

خوراکی‌ها و مکمل‌ها

خوراکی‌ها را به بیش از ده درصد کالری روزانه نرسانید و آن‌ها را از سهم وعده کم کنید تا چاقی پیش نیاید. گربه‌ای که غذای تجاری کامل می‌خورد معمولاً به مکمل اضافی نیاز ندارد؛ ویتامین یا حمایت مفصلی را تنها با مشورت داکتر حیوانات بیفزایید.

گربه‌ی برمه‌ای نژادی نیرومند و بلندعمر است که با نگهداری خوب معمولاً به ۱۶ تا ۱۸ سال می‌رسد. سلامت کلی‌اش خوب است، هرچند شمار اندکی بیماری ارثی در نسل‌های این نژاد پدیدار می‌شود و پرورش‌دهندگان مسئول برای آن‌ها غربالگری می‌کنند. مراقبت منظم دامپزشکی، مهار وزن و رسیدگی به دندان به عمر دراز کمک می‌کند.

مراقبت پیشگیرانه

• معاینه‌ی سالانه‌ی دامپزشکی، که برای مسن‌ها به دو بار در سال می‌رسد.
• واکسیناسیون و کنترل انگل را به‌روز نگه دارید.
• وزن مناسب بدن را حفظ کنید تا خطر دیابت کاهش یابد.
• دندان‌ها را مسواک بزنید و پاک‌سازی دندان را طبق توصیه ترتیب دهید.
• درباره‌ی غربالگری ژنتیکی هیپوکالمی از پرورش‌دهنده بپرسید.

گربه‌ی برمه‌ای زود یاد می‌گیرد و از توجهی که آموزش می‌آورد لذت می‌برد. سرشت مردم‌دوستش سبب می‌شود به نشست‌های کوتاه و پاداش‌محور خوب پاسخ دهد، و بسیاری‌شان توپ‌بازی، نشستن و حتی راه رفتن با قلاده را زود می‌آموزند. نشست‌ها را کوتاه نگه دارید و با موفقیت پایان دهید، زیرا گربه‌ی بی‌حوصله زود علاقه‌اش را از دست می‌دهد. آموزش خاک‌دانی معمولاً ساده است؛ خاک‌دان پاکی در گوشه‌ای آرام بگذارید و بچه‌گربه زود سازگار می‌شود.

پایه‌ها

۱. با خاک‌دان آغاز کنید: آن را دور از غذا و سروصدا بگذارید و پاک نگه دارید. ۲. یک کلیکر یا واژه‌ی نشانه را همراه با خوراکی معرفی کنید تا گربه صدا را با پاداش پیوند دهد. ۳. هر بار یک رفتار ساده بیاموزید، مانند آمدن هنگام صدا زدن. ۴. بی‌درنگ پاداش دهید و نشست‌ها را چند دقیقه‌ای نگه دارید. ۵. پس از آنکه پایه‌ها استوار شدند، به سوی توپ‌بازی یا کار با قلاده پیش بروید.

گربه‌های برمه‌ای نسبتاً زود به بلوغ جنسی می‌رسند و ماده‌ها می‌توانند از حدود پنج تا شش ماهگی به فحلی بیایند، هرچند پرورش‌دهندگان مسئول تا رسیدن به بلوغ کامل پیش از جفت‌گیری صبر می‌کنند. آبستنی حدود ۶۳ تا ۶۷ روز می‌کشد و هر زایمان به‌طور میانگین چهار تا پنج بچه‌گربه دارد. مادرهای برمه‌ای معمولاً دلسوزند و از بچه‌های خود خوب مراقبت می‌کنند.

بچه‌گربه‌ها باید دست‌کم تا دوازده تا چهارده هفتگی نزد مادر بمانند تا کاملاً از شیر گرفته، خاک‌دان‌آموخته و اجتماعی شوند. چون این نژاد بیماری‌های ارثی دارد، برنامه‌های پرورشی اخلاقی جایی که آزمایش موجود است گله‌ی پرورشی را برای هیپوکالمی غربالگری می‌کنند و زاده‌ها را از نظر نشانگان بچه‌گربه‌ی سینه‌مسطح می‌پایند. دست‌زدن زودهنگام به خوی دوستانه و مردم‌دوست این نژاد یاری می‌رساند.

راجستر پشک نژاد برمه‌ای در افغانستان

پشک خانگی هم روزی از دروازه نیمه‌باز بیرون می‌رود و در کوچه‌ها گم می‌شود. هیچ قانونی راجستر پشک را لازم نساخته، بنابراین یگانه رشته‌ای که پشک نژاد برمه‌ای را دوباره به شما می‌رساند، همان است که خودتان می‌سازید. پروفایل رایگان یونایتد پت کلاب این رشته را برای تمام عمر نگه می‌دارد. پشک خود را راجستر کنید.

در ورق داکتر پانزده رقم نوشته شده که فعلاً به هیچ‌کس نمی‌رسد. آن‌ها را رایگان در یونایتد پت کلاب راجستر کنید تا به تلیفون شما برسد: راجستر بدون ختم، هر مارک چیپ، تغییرات رایگان برای تمام عمر پشک نژاد برمه‌ای. راجستر چیپ دو دقیقه است.