موسیمی آمریکایی

امریکن وایرهیر یک پشک خانگی میان‌جثه است که منشای آن ایالات متحده می‌باشد. ویژگی برجسته‌ی آن پوششی از موهای چین‌خورده و فنری با بافت زبر و سیمی است که در هیچ نژاد دیگری از پشک دیده نمی‌شود. اثر سیمی از یک جهش ژنتیکی خودبه‌خودی سرچشمه می‌گیرد و این نژاد همان صفت را به‌عنوان نشانه‌ی خود با خود دارد.

از نظر ساختار بدنی، امریکن وایرهیر بسیار به امریکن شورت‌هیر شباهت دارد؛ با سری گرد، بدنی عضلانی و استخوان‌بندی متوسط. پشک‌های بالغ معمولاً بین ۸ تا ۱۲ پوند وزن دارند و نرها از ماده‌ها بزرگ‌تر اند. پوشش مو در لمس آن را متمایز می‌سازد، زیرا هر تار مو در نوک خود خمیده یا قلاب‌مانند است و به پشم حالتی اندکی چروکیده و مانند پشم بره می‌بخشد.

خوی این پشک آرام و متعادل است. امریکن وایرهیرها مهربان و بازیگوش اند بدون آنکه پرتوقع باشند، و خود را به‌خوبی با یک آپارتمان آرام یا یک خانه‌ی پرمشغله وفق می‌دهند. آن‌ها گرایش دارند که با تمام اعضای خانواده پیوند بگیرند نه آنکه تنها به یک نفر بچسپند، و همین آن‌ها را برای بسیاری از شرایط زندگی همدمی آسان می‌سازد.

مناسب برای چه کسانی است

امریکن وایرهیر برای خانه‌هایی مناسب است که یک پشک مهربان و بی‌دردسر می‌خواهند. این پشک راضی است که در فرصت‌های کوتاه بازی کند و سپس در نزدیکی بنشیند، پس هم برای کسانی که در خانه اند و هم برای آنانی که روزها بیرون اند خوب کار می‌کند. رفتار سازگارش با خانه‌های دارای اطفال و حیوانات دیگر همخوانی دارد. صاحبان بار اول اغلب این نژاد را باگذشت می‌یابند، زیرا نیازهای آراستن و ورزش آن اندک است.

امریکن وایرهیر به یک شکم بچه که در سال ۱۹۶۶ در یک مزرعه در ورونا، در شمال ایالت نیویارک به دنیا آمد بازمی‌گردد. یکی از بچه‌پشک‌های آن شکم پوششی غیرمعمول سیمی و چین‌خورده داشت که از یک جهش خودبه‌خودی ناشی می‌شد. هر دو والد آن شکم پشک‌های عادی مزرعه بودند و بافت سیمی بدون هیچ پرورش عمدی‌ای پدیدار شد.

یک پرورش‌دهنده‌ی محلی این پوشش را چیز تازه‌ای شناخت و بچه‌پشک را به دست آورد تا بررسی کند که آیا این صفت به نسل بعدی منتقل می‌شود یا نه. جفت‌گیری‌های آزمایشی نشان داد که پوشش سیمی همچون یک ژن غالب به ارث می‌رسد، یعنی یک نسخه برای پدید آمدن این بافت کافی است. همین صفت را در طول نسل‌ها برای نگهداری آسان می‌ساخت.

پرورش‌دهنده‌ها از امریکن شورت‌هیر به‌عنوان آمیزش بیرونی اصلی برای ساختن نژاد تازه استفاده کردند، و به همین دلیل این دو نژاد نوع بدن، شکل سر و دامنه‌ی رنگ‌های مشابهی دارند. پوشش سیمی تفاوت عملی میان آن‌ها است. جفت‌گیری دقیق در سال‌های پس از آن یک جمعیت پرورشی کوچک اما پایدار را برپا کرد.

این نژاد در دهه‌ی ۱۹۷۰ نزد ثبت‌خانه‌های پشک امریکای شمالی به رسمیت قهرمانی رسید. این نژاد یکی از کمیاب‌ترین پشک‌های اصیل باقی مانده است، تا اندازه‌ای به این دلیل که خزینه‌ی ژنی بنیان‌گذار تنگ بود و نژاد هرگز به محبوبیت خویشاوند شورت‌هیر خود نرسید.

امریکن وایرهیر بدنی متعادل و میان‌جثه با خطوط گرد و عضله‌ی معتدل دارد. سرش گرد است با استخوان‌های گونه‌ی برجسته، بینی به درازی متوسط، و گوش‌های به اندازه‌ی متوسط که با فاصله‌ی خوبی از هم قرار دارند. چشم‌ها بزرگ، گرد و روشن اند و به چهره حالتی باز و هوشیار می‌بخشند. کلیت شکل ظاهری آن با امریکن شورت‌هیر همخوانی دارد و پوشش مو نقطه‌ی روشن تفاوت است.

پوشش مو ویژگی مرکزی معیار نژادی است. هر تار مو، از جمله سبیل‌ها، در نوک خود چین‌خورده، خمیده یا قلاب‌مانند است و بافتی متراکم، زبر و فنری پدید می‌آورد. حالت سیمی در امتداد پشت و بالای سر آشکارتر است و ممکن است در قسمت زیرین سبک‌تر باشد. کیفیت پوشش میان اشخاص فرق می‌کند، و ارزشمندترین پشک‌ها چین‌های تنگ و یکنواخت در سرتاسر بدن دارند.

پوشش مو و رنگ‌ها

امریکن وایرهیر تقریباً در همه‌ی رنگ‌ها و نقش‌هایی که برای امریکن شورت‌هیر پذیرفته شده اند دیده می‌شود. نمونه‌های رایج شامل سفید یکدست، سیاه، خاکستری‌آبی و سرخ می‌شوند، در کنار انواع تبی، لاک‌پشتی، ابلق، دورنگ و سایه‌دار. رنگ چشم عموماً از پوشش مو پیروی می‌کند و رنگ‌های مسی، طلایی، سبز و آبی همه ممکن اند. بافت سیمی مستقل از رنگ است، پس هر نقشی می‌تواند پوشش چین‌خورده را با خود داشته باشد.

امریکن وایرهیر خویی آرام و خوش‌طینت دارد. مهربان است و از همراهی لذت می‌برد، اما نمی‌چسپد و به‌ندرت خواستار توجه دایمی است. این نژاد رگه‌ی بازیگوشی خود را تا سنین بلوغ نگه می‌دارد و اسباب‌بازی را دنبال می‌کند، به اشیا چنگ می‌زند و کاوش می‌کند، و سپس چون بازی تمام شد آرام می‌نشیند.

با اعضای خانواده این نژاد ملایم و توجه‌ورز است و اغلب مردم را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می‌کند بی‌آنکه اصرار به بغل شدن داشته باشد. امریکن وایرهیرها گرایش دارند که مهر خود را در سرتاسر خانه پخش کنند نه آنکه یک نفر را برگزینند. آن‌ها معمولاً در برابر بیگانگان آرام اند و بدون تنش خود را با مهمانان وفق می‌دهند.

با اطفال و حیوانات خانگی دیگر این نژاد صبور و اجتماعی است. خوی متعادل آن، آن را در خانه‌های چندحیوانه همدمی پایدار می‌سازد، و عموماً با سگ‌های آرام کنار می‌آید. امریکن وایرهیر کنجکاو است و به اندازه‌ی معتدلی پرصدا، که با صدایی آرام گفت‌وگو می‌کند نه با فریادهای بلند یا مکرر.

امریکن وایرهیر یکی از آسان‌ترین پشک‌ها برای نگهداری است. پوشش مویش به مداخله‌ی اندکی نیاز دارد و نیازهای فعالیتش معتدل است. قاعده‌ی اصلی در آراستن، خویشتن‌داری است، زیرا برس زدن شدید می‌تواند به موهای ظریف چین‌خورده آسیب برساند.

آراستن

• تنها هنگام نیاز و اغلب یک بار در هفته یا کمتر، با برس نرم یا شانه‌ی دندانه‌گشاد به‌آرامی برس بزنید.
• از برس‌های سخت و برس زدن مکرر که می‌تواند بافت سیمی را بشکند یا صاف کند بپرهیزید.
• گوش‌ها را هفته‌وار وارسی کنید و اگر موم جمع شد به‌آرامی پاک کنید.
• ناخن‌ها را هر دو تا سه هفته کوتاه کنید.
• تنها گاه‌گاهی حمام کنید؛ پوشش مو می‌تواند اندکی چرب باشد، پس یک حمام ملایم هرازگاهی کمک می‌کند.

ورزش

• روزانه فرصت‌های کوتاه بازی با اسباب‌بازی‌های چوبی، توپ‌ها یا ظرف‌های غذای معمایی فراهم کنید.
• یک تیر خراش و یک درخت پشک برای بالا رفتن مهیا کنید.
• اسباب‌بازی‌ها را به نوبت تعویض کنید تا کنجکاوی پشک زنده بماند.
• چند دوره‌ی بازی ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای برای بیشتر اشخاص کافی است.

محیط

امریکن وایرهیر به‌عنوان یک پشک داخلی خوب عمل می‌کند. خود را با آپارتمان‌ها و خانه‌ها یکسان وفق می‌دهد و وقت تنهایی را بهتر از نژادهای پرتوقع‌تر تحمل می‌کند. جای‌های نشستن نزدیک کلکین‌ها، مکان‌های امن برای استراحت و یک قوطی خاک تمیز فراهم کنید. این نژاد خانه‌ی آرام و پیش‌بینی‌پذیر را می‌پسندد اما تحرکات عادی خانه را بی‌دردسر می‌گذراند.

امریکن وایرهیر به‌عنوان یک گوشت‌خوار اجباری به رژیمی نیاز دارد که بر پروتئین حیوانی بنا شده باشد. یک غذای تجارتی کامل و متعادل مناسب مرحله‌ی زندگی پشک برگزینید که گوشت در آن ماده‌ی نخست باشد. ترکیبی از غذای تر و خشک به آب‌رسانی کمک می‌کند، زیرا پشک‌ها به‌طور طبیعی کم آب می‌نوشند. سهم‌ها باید اندازه‌گیری شوند نه آنکه تمام روز پیش رو گذاشته شوند، زیرا این نژاد در صورت پرخوری می‌تواند وزن بگیرد.

خوراکی‌ها و مکمل‌ها

خوراکی‌ها را در حدود ۱۰ درصد کالوری روزانه نگه دارید. تکه‌های کوچک گوشت پخته‌ی ساده یا خوراکی‌های تجارتی پشک به‌خوبی همچون پاداش عمل می‌کنند. بیشتر پشک‌هایی که رژیم کامل دارند به هیچ مکملی نیاز ندارند؛ هرگونه ویتامین، پشتیبان مفاصل یا افزودنی اسید چرب را تنها با توصیه‌ی داکتر حیوانات فراهم کنید. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد.

امریکن وایرهیر نژادی عموماً تنومند با طول عمر معمول ۱۴ تا ۱۸ سال است. چون از یک جمعیت بنیان‌گذار تنگ پرورش یافته است، پرورش‌دهنده‌های مسئول به گوناگونی ژنتیکی توجه می‌کنند و پشک‌های پرورشی را برای نگرانی‌های شناخته‌شده معاینه می‌سازند. بیشتر صاحبان می‌توانند با نگهداری معمول انتظار همدمی درازعمر و استوار را داشته باشند.

پوشش سیمی گاهی می‌تواند حساس‌تر از یک پوشش معمول باشد، پس پوست باید از نظر تحریک زیر نظر باشد. مانند بسیاری از پشک‌ها، بیماری دندان و افزایش وزن رایج‌ترین مسایل روزمره‌ی صحی اند و به پیشگیری خوب پاسخ می‌دهند.

مراقبت پیشگیرانه

• یک معاینه‌ی سالانه‌ی تندرستی، و برای پشک‌های مسن بیشتر، تنظیم کنید.
• واکسین‌های اساسی و کنترول انگل را به‌روز نگه دارید.
• دندان‌ها را برس بزنید یا از محصولات دندانی استفاده کنید تا جرم کم شود.
• پشک را منظم وزن کنید و غذا را برای نگه‌داشتن وضعیت بدنی سالم تنظیم کنید.
• از پرورش‌دهنده‌هایی بخرید که پشک‌های خود را از نظر صحی آزمایش می‌کنند.

امریکن وایرهیر باهوش و خواهان است، که آموزش پایه را با شکیبایی واقع‌بینانه می‌سازد. این نژاد به اندازه‌ی برخی پشک‌های کارآزموده رانده نمی‌شود، پس دوره‌ها باید کوتاه و مثبت باشند. بیشتر امریکن وایرهیرها عادات قوطی خاک را زود می‌آموزند و می‌توان به آن‌ها آموخت که دست زدن، جعبه‌ی حمل و اشاره‌های ساده را بپذیرند. روش‌های پاداش‌محور بسیار بهتر از هر شکلی از تنبیه کار می‌کنند.

مبانی

1. یک قوطی خاک تمیز و در دسترس مهیا کنید و مکان آن را ثابت نگه دارید.
2. جعبه‌ی حمل را زود همچون یک جای استراحت راحت و باز معرفی کنید.
3. از یک کلیکر یا یک کلمه‌ی نشانه همراه با یک خوراکی برای نشان کردن رفتار خوب استفاده کنید.
4. هر بار یک اشاره را بیاموزید، همچون بیا یا بنشین، در دوره‌های دو تا سه دقیقه‌ای.
5. چنگ زدن را به یک تیر خراش هدایت کنید نه آنکه پشک را تنبیه کنید.
6. هر دوره را با یک موفقیت و یک پاداش پایان دهید.

امریکن وایرهیر در حدود ۸ تا ۱۲ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسد، هرچند پرورش‌دهنده‌های مسئول تا وقتی که پشک از نظر بدنی بالغ نشود پیش از جفت‌گیری صبر می‌کنند. پوشش سیمی زیر فرمان یک ژن غالب است، پس جفت کردن یک پشک سیمی‌مو با جفتی صاف‌مو باز هم برخی بچه‌پشک‌های سیمی‌مو پدید می‌آورد. برای نگه‌داشتن پوشش نژاد به‌گونه‌ی اصیل و مدیریت خزینه‌ی ژنی کوچک، پرورش‌دهنده‌ها اغلب با امریکن شورت‌هیر آمیزش بیرونی می‌کنند.

آبستنی حدود ۶۳ تا ۶۷ روز به درازا می‌کشد. شکم‌ها معمولاً چهار تا شش بچه‌پشک دارند، و بافت سیمی هنگام تولد همیشه آشکار نیست؛ معمولاً در هفته‌های نخست همراه با رشد پوشش مو روشن می‌شود. برخی بچه‌پشک‌ها در یک شکم پوشش معمولی خواهند داشت و هنوز برای برنامه‌ی پرورشی ارزشمند اند.

پشک‌های ماده عموماً جوجه‌های خود را با مداخله‌ی اندکی بزرگ می‌کنند. بچه‌پشک‌ها باید تا حداقل ۱۲ هفتگی با مادر و هم‌شکم‌های خود بمانند تا از شیر گرفته، اجتماعی و واکسین‌های خود را آغاز کرده باشند. دست زدن ملایم و زودهنگام کمک می‌کند تا آن بزرگ‌سال آرام و مردم‌دوست که این نژاد به آن شناخته می‌شود پرورش یابد.

راجستر پشک نژاد موسیمی آمریکایی در افغانستان

کلینیک یا پناهگاه تنها به شماره‌ای زنگ می‌زند که ریکارد به دستش بدهد. آن شماره را شما بدهید: نام پشک نژاد موسیمی آمریکایی، رنگ و عکسش در کنار تلیفون شما، در ریکاردی رایگان که از هر کشور جواب می‌دهد. راجستر پشک در چند دقیقه ختم می‌شود.

اگر از کلینیک چیپ گذاشته شده، راجستر شماره هنوز باقی است؛ گذاشتن و راجستر دو کار جدا است و دومی از شماست. میکروچیپ را راجستر کنید، رایگان در پلان تمام عمر: هر مارک پذیرفته است، تبدیلی آدرس فیس ندارد و ریکارد پشک نژاد موسیمی آمریکایی در داخل و خارج جواب می‌دهد. حساب رایگان بسازید و کار را امروز ختم کنید.