نژاد مخلوط آلپاکا

الپاکای دورگه نسبی دارد که از بیش از یک نوع الپاکا یا خط تکثیری می‌آید. در برخی موارد، این نسب از آمیزش عمدی یا غیرعمدی بین دو نوع شناخته‌شده یعنی هواکایا و سوری پدید می‌آید. این دسته همچنین حیواناتی را دربر می‌گیرد که شجره‌نامه‌شان ناقص، نامعلوم، یا به دلایلی فراتر از تولید الیاف یک‌نوعی آمیخته شده است.

از آنجا که والدین ممکن است از نظر ساختار پشم، نسبت‌های بدنی، و رنگ با هم فرق داشته باشند، نتاج طیف گسترده‌تری از ویژگی‌ها نسبت به حیوانات تک‌نوع نشان می‌دهند. پشم می‌تواند از ماهیت متراکم و موج‌دار هواکایا تا قفل‌های بلند و ابریشمی سوری باشد، یا جایی در میان این دو قرار بگیرد. اندازه و ساختار بدن عموماً در محدوده طبیعی الپاکا باقی می‌ماند و طبیعت رفتاری به طور کلی همانند گونه است.

الپاکاهای دورگه در مزارع سراسر جهان دیده می‌شوند. برخی از جفت‌گیری‌های تصادفی در زمین به وجود می‌آیند. برخی دیگر نتیجه آمیزش عمدی بین انواع هستند که به منظور مطالعه فنوتیپ‌های الیاف یا تولید حیوانات مناسب اهداف تجاری خاص انجام می‌شود. بسیاری از الپاکاهای موجود در مزارع کوچک یا مراکز آموزشی از نسب مختلط یا تأییدنشده هستند.

این حیوانات به طور کامل به عنوان تولیدکننده الیاف، دام همنشین، یا عضو گله کار می‌کنند. آن‌ها تحت انجمن‌های نژادی خاص نوع ثبت نمی‌شوند، اما ثبت الزامی برای نگه‌داری یا کار با آن‌ها نیست.

برای چه کسانی مناسب است

الپاکاهای دورگه برای کشاورزان کوچک‌مقیاس، مزارع تفریحی، مزارع آموزشی، و تولیدکنندگان الیافی مناسب است که بازدهی و طبیعت رفتاری حیوان برایشان از وضعیت ثبت مهم‌تر است. کسانی که می‌خواهند الپاکا نگه دارند بدون هزینه یا کاغذبازی دام‌های خالص ثبت‌شده، ممکن است افراد دورگه را گزینه‌ای عملی بیابند. برای برنامه‌های الیاف که نیاز به حیوانات گواهی‌شده نوع دارند مناسب نیستند و نمی‌توان آن‌ها را با انجمن‌های نژادی خاص نوع ثبت کرد.

الپاکا به عنوان یک گونه از ویکونیای اهلی‌شده در طول چند هزار سال در ارتفاعات آندی آمریکای جنوبی، عمدتاً پرو امروزی، پدید آمده است. در مرحله‌ای در دوران اهلی‌سازی یا پس از آن، دو نوع متمایز ظهور کردند: هواکایا با پشم متراکم، برافراشته و موج‌دار، و سوری با قفل‌های بلند، ابریشمی و آویزان. تحقیقات ژنتیکی تأیید می‌کند که این دو نوع از یک جمعیت اجدادی مشترک جدا شده‌اند، هرچند دقیقاً زمان و نوع فشار انتخابی که این جدایی را ایجاد کرد همچنان موضوع مطالعه است.

در شیوه سنتی دامپروری آندی، حیوانات هواکایا و سوری گاهی با هم یا در گله‌های مجاور نگه‌داری می‌شدند. جفت‌گیری‌های زمینی رخ می‌داد و نتاجی با ماهیت پشم میانی یا ناهمگون به وجود می‌آورد. دامداران آندی تفاوت بین انواع را می‌فهمیدند و به طور کلی ترجیح می‌دادند آن‌ها را جدا نگه دارند تا ثبات پشم حفظ شود، اما در عمل جمعیت‌ها در تمام مناطق هرگز کاملاً از هم جدا نبودند.

وقتی الپاکاها از آمریکای جنوبی از دهه 1980 به بعد صادر شدند و در دهه 1990 شتاب گرفت، حیواناتی که به ایالات متحده، استرالیا، نیوزیلند، کانادا، و اروپا رسیدند دارای نسب متغیر و همیشه مستندنشده بودند. برخی گله‌های بنیانگذار حاوی ترکیب‌های هواکایا-سوری یا حیواناتی با نوع نامشخص بودند. با گسترش این گله‌ها، نسب مختلط بخشی از جمعیت پس‌زمینه در کشورهای وارد‌کننده شد.

آمیزش عمدی هواکایا-سوری نیز در محیط‌های تحقیقاتی و تولیدی برای مطالعه وراثت نوع پشم انجام شده است. ماهیت پشم سوری در برخی مدل‌ها به نظر می‌رسد توسط یک ژن غالب در یک لوکوس واحد کنترل می‌شود، به این معنی که ترکیب هواکایا-سوری نتاجی تولید می‌کند که ممکن است ویژگی‌های سوری را حمل کنند حتی اگر یکی از والدین هواکایا باشد. این امر آمیزش عمدی را به ابزاری برای مطالعه ژنتیک الیاف تبدیل کرده است.

در کنار این، بسیاری از مزارع کوچک و عملیات تفریحی الپاکا را بدون دنبال کردن ثبت تهیه کردند و حیوانات بدون سوابق کامل نسب دست به دست شدند. با گذشت زمان این امر جمعیت بزرگی از الپاکاها را در بسیاری از کشورها به وجود آورد که نسب‌شان یا واقعاً مختلط است یا صرفاً قابل تأیید نیست. دسته الپاکای دورگه امروز این ترکیب از آمیزش تصادفی، آزمایش عمدی نوع، و از دست رفتن یا فقدان سوابق را منعکس می‌کند.

هیچ ظاهر واحدی الپاکای دورگه را تعریف نمی‌کند. نسبت‌های بدنی در قالب کلی شترسانان قرار می‌گیرد: گردن بلند، سر برافراشته با چشمان بزرگ و گوش‌های ایستاده، پاهای نسبتاً ظریف، و بدن فشرده. آنچه بیشتر متغیر است پشم است.

حیوانی با نسب غالب هواکایا معمولاً پشمی دارد که از بدن به بیرون می‌روید با موج قابل مشاهده، ظاهری گرد و پشمالو می‌دهد. حیوانی با تأثیر بیشتر سوری ممکن است قفل‌های بلندتر، پیچ‌خورده، یا آویزان با موج کمتر یا بدون موج نشان دهد. بسیاری از الپاکاهای دورگه پشمی تولید می‌کنند که با هیچ‌کدام از این توضیفات به وضوح تطابق ندارد، با پچ‌هایی از ماهیت مختلف یا الیافی که مستقیم‌تر از هواکایای معمولی است اما به اندازه سوری معمولی ابریشمی یا قفل‌ساز نیست. این پشم میانی گاهی به عنوان دارای تعریف موج کاهش‌یافته یا ماهیت استاپل مختلط توصیف می‌شود.

رنگ‌بندی همان طیف گسترده‌ای را دنبال می‌کند که در سراسر گونه دیده می‌شود، از سفید تا بژ، قهوه‌ای، خاکستری، سیاه، و روان، بدون اینکه رنگ خاصی در حیوانات دورگه نسبت به حیوانات تک‌نوع رایج‌تر باشد.

ماهیت پشم در ترکیب‌ها

مهم‌ترین تغییرپذیری عملی در الپاکاهای دورگه در ماهیت پشم است. الیاف از حیوانی با غلبه هواکایا می‌تواند مشابه نخ الپاکای استاندارد ریسیده شود. الیاف از حیوانی با غلبه سوری به پردازش متفاوتی نیاز دارد. پشم میانی ممکن است به اندازه هیچ‌کدام از انواع برای اهداف تجاری عملکرد خوبی نداشته باشد، که یکی از دلایل اجتناب برنامه‌های تکثیر انتخابی نوع از آمیزش عمدی است. برای رشته‌ریسان دستی کوچک‌مقیاس یا هنرمندان الیاف، این تنوع می‌تواند جالب باشد نه مشکل‌ساز.

طبیعت رفتاری الپاکا بیشتر توسط ویژگی‌های سراسر گونه و رسیدگی اولیه شکل می‌گیرد تا توسط نوع یا خط نژادی. افراد دورگه از نظر طبیعت به وضوح با حیوانات نوع ثبت‌شده تفاوت ندارند. آن‌ها حیوانات طعمه هستند که هوشیار می‌مانند، همنشینی گله خود را ترجیح می‌دهند، و با افراد و اشیاء ناآشنا فاصله طبیعی نگه می‌دارند.

با رسیدگی منظم و آرام از سنین پایین، اکثر الپاکاها تحمل روش‌های معمول مانند پشم‌چینی، کوتاه کردن ناخن، و کار با افسار را پیدا می‌کنند. به ندرت به افراد گاز می‌زنند یا لگد می‌زنند، هرچند تف کردن رخ می‌دهد که معمولاً بین حیوانات رقیب بر سر غذا یا تعیین سلسله‌مراتب است. تف کردن به سمت انسان کمتر رایج است و اغلب واکنش به مقیدسازی بدون هشدار است.

پیوند گله در تمام انواع و ترکیب‌های الپاکا قوی است. یک الپاکای تنها از هر نسبی استرس را از طریق کاهش اشتها، افزایش صداکشی، و بی‌قراری نشان می‌دهد. نگه‌داری حداقل دو یا سه حیوان با هم یک الزام اساسی برای گونه است صرف نظر از نوع.

برخی تغییرپذیری در هوشیاری و کنجکاوی بین افراد دیده می‌شود. حیواناتی که ماه‌های اولیه عمر را در محیطی پرتحرک با رسیدگی سپری کرده‌اند تمایل دارند با افراد با اطمینان‌تر برخورد کنند. آن‌هایی که با حداقل تماس انسانی بزرگ شده‌اند ممکن است تا بزرگسالی ترسو باقی بمانند، هرچند کار صبورانه معمولاً به سطح قابل قبولی از همکاری می‌رسد.

نیازهای اساسی مراقبتی الپاکای دورگه از هواکایا یا سوری تفاوتی ندارد. حوزه اصلی که نوع یا ترکیب بر مراقبت روزمره تأثیر می‌گذارد پشم‌چینی است: حیوانی با پشم غالب سوری ممکن است به شیوه متفاوتی یا با برنامه زمانی کمی متفاوت نسبت به حیوانی با پشم نوع هواکایا پشم‌چینی شود، اما هر دو باید حداقل یک بار در سال پشم‌چینی شوند تا از استرس گرمایی و درهم‌رفتگی پشم جلوگیری شود.

محیط زیست

الپاکاها به یک چراگاه خشک و با زهکشی مناسب با سایه و سرپناه از باد و باران نیاز دارند. آن‌ها سرما را به خوبی تحمل می‌کنند، به ویژه هنگامی که پشم کامل دارند، اما در برابر گرما و رطوبت هنگامی که پشم‌چینی نشده‌اند حساس هستند. میزان سرانه باید امکان چرا بدون چرازدگی بیش از حد را فراهم کند. توده‌های مدفوع مشترک را از مناطق چرا دور نگه دارید تا بار انگلی کاهش یابد.

رسیدگی و روزمرگی

مدیریت الپاکاها آسان‌تر است وقتی آموزش افسار زود شروع شود، به‌طور ایده‌آل در هفته‌های اول زندگی. یک روزمرگی ثابت برای تغذیه، جابجایی، و رسیدگی استرس را در کل گله کاهش می‌دهد. گرفتن و مقیدسازی حیوانات برای مراقبت در یک محوطه رسیدگی خوب‌طراحی با قفس یا محل گرفتن ساده‌تر است.

الپاکاها نشخوارکنندگان اصلاح‌شده با معده سه‌بخشی هستند که برای رژیم غذایی پرفیبر و نسبتاً کم‌مغذی سازگار شده است. پایه جیره باید چراگاه باکیفیت یا علوفه خشک گندمی باشد. علوفه خشک غنی لگوم، غلات، یا مکمل‌های پرپروتئین برای اکثر بالغان غیرضروری است و می‌تواند باعث چاقی، مشکلات ادراری، یا اختلال گوارشی شود.

نیازهای معدنی می‌توانند قابل توجه و وابسته به منطقه باشند. کمبود سلنیوم و ویتامین D در الپاکاها در بسیاری از کشورها نگرانی‌های مستند هستند. دامپزشک یا یک پرورش‌دهنده محلی باتجربه بهترین راهنما برای مکمل‌سازی معدنی است، چون مکمل‌سازی بیش از حد برخی مواد معدنی نیز مضر است. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد؛ الپاکاها نسبت به دام بزرگ‌تر کمتر آب می‌نوشند اما در هوای گرم نسبت به کمبود آب حساس هستند.

مواد مغذی کلیدی و مکمل‌ها

مکمل‌سازی مواد معدنی کمیاب باید با تحلیل خاک و علوفه در منطقه شما هدایت شود. سلنیوم، روی، ویتامین D، و ویتامین E عناصری هستند که اغلب در الپاکاهای کشورهای معتدل کمبود دارند. از تنقلاتی مانند مقادیر کمی هویج یا سیب می‌توان گاه‌گاهی استفاده کرد. مکمل‌های غلات‌محور باید برای حیوانات با نیاز افزایش‌یافته مانند اواخر بارداری یا وضعیت بدن ضعیف رزرو شوند و مقادیر باید کم باقی بمانند.

افراد دورگه در مقایسه با حیوانات نوع ثبت‌شده نمایه سلامت متمایزی ندارند. شرایطی که آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد آسیب‌پذیری‌های سراسر گونه را منعکس می‌کند نه چیزی خاص برای آمیزش نوع. الپاکاها حیوانات بردباری هستند که می‌توانند بیماری را به خوبی پنهان کنند، بنابراین مشاهده منظم و معاینات بهداشتی معمول ابزارهای اصلی برای تشخیص زودهنگام مشکلات هستند.

یک نگرانی خاص در آمریکای شمالی کرم مننژیال است، نماتودی انگلی که توسط گوزن دم‌سفید حمل می‌شود و می‌تواند شترسانان را با عواقب عصبی جدی آلوده کند. در سایر مناطق، کرم‌های دستگاه گوارش بار انگلی اصلی هستند. کرم‌زدایی هدفمند بر اساس آزمایش مدفوع به جای درمان کلی روتین اکنون توصیه استاندارد در اکثر کشورها است.

مراقبت پیشگیرانه

• یک برنامه پایش انگل با آزمایش منظم مدفوع راه‌اندازی کنید و از کرم‌زدایی هدفمند زیر نظر دامپزشک استفاده کنید.
• بر اساس برنامه مناسب برای کشور و منطقه خود واکسینه کنید.
• سالانه قبل از هوای گرم پشم‌چینی کنید تا از استرس گرمایی جلوگیری شود.
• علوفه یا خون را آزمایش کنید تا مکمل‌سازی معدنی هدایت شود به جای مکمل‌سازی گسترده.
• ناخن پا را حفظ کنید، دندان‌ها را بررسی کنید، و دندان‌های مبارزه را به هنگام نیاز تراش دهید.
• وضعیت بدن را ماهانه با لمس پایش کنید؛ پشم کاهش وزن را تا زمانی که شدید شود پنهان می‌کند.
• تازه‌واردها را حداقل دو تا چهار هفته قبل از معرفی به گله قرنطینه کنید.

وقتی باید با دامپزشک تماس گرفت

بدون تأخیر به دنبال مراقبت دامپزشکی باشید اگر الپاکایی بیشتر از 24 ساعت از خوردن امتناع کند، نتواند برخیزد، با دهان باز نفس بکشد، علائم عصبی ناگهانی مانند تلوخوردن یا کج‌شدن نشان دهد، یا در مدت کوتاهی وزن قابل توجهی از دست بدهد. این علائم اغلب نشان‌دهنده وضعیتی هستند که قبلاً پیشرفت کرده است.

تمام الپاکاها، صرف نظر از نوع یا ترکیب، از همان الگوی تولیدمثلی پیروی می‌کنند. ماده‌ها تخمک‌گذار القایی هستند: آن‌ها در پاسخ به جفت‌گیری تخمک آزاد می‌کنند نه بر اساس چرخه هورمونی قابل پیش‌بینی. تکثیر با کنار هم قرار دادن نر و ماده و اجازه دادن به جفت‌گیری مدیریت می‌شود، سپس با برگرداندن ماده پیش نر بعد از دو تا سه هفته و مشاهده اینکه آیا او را رد می‌کند یا خیر، که معمولاً نشان‌دهنده بارداری است، بارداری تأیید می‌شود.

ماده‌ها معمولاً بین 12 تا 18 ماهگی به اندازه و بلوغ کافی برای تکثیر می‌رسند، هرچند بسیاری از پرورش‌دهندگان منتظر می‌مانند تا ماده حداقل 60 تا 65 درصد وزن بالغ مورد انتظار خود را بدست آورد. نرها زودتر باروری پیدا می‌کنند اما اغلب تا دو سال یا بیشتر برای استفاده در تکثیر استفاده نمی‌شوند تا بلوغ جسمی و رفتاری به دست آید.

آبستنی به طور متوسط حدود 11 تا 11.5 ماه است و بسیار متغیر است، از 10 تا 12 ماه در عمل. زایمان در اکثر موارد نتاج منفرد است که به آن کریا گفته می‌شود. دوقلوها نادر هستند و خطر بالایی برای هر دو مادر و کریاها دارند. زایمان بیشتر در طول روز رخ می‌دهد و یک کریای سالم ظرف یک تا دو ساعت بعد از تولد می‌ایستد و شیر می‌نوشد. مصرف زودهنگام آغوز برای انتقال ایمنی غیرفعال مهم است.

هنگام آمیزش عمدی انواع هواکایا و سوری، قابل پیش‌بینی‌ترین نتیجه این است که نسبت قابل توجهی از نتاج برخی ویژگی‌های پشم سوری را حمل می‌کنند، چون ژن یا ژن‌های کنترل‌کننده نوع سوری در برخی ترکیب‌ها به صورت غالب عمل می‌کنند. با این حال، نتایج متغیر است و پشم میانی یا ناهمگون در ترکیب‌های نسل اول رایج است. آمیزش دو حیوان نوع مختلط با هم نتاجی با پشم بسیار غیرقابل پیش‌بینی تولید می‌کند.

ملاحظات برای حیوانات دورگه

الپاکاهای دورگه واجد ثبت در انجمن‌های نژادی خاص نوع مانند انجمن مالکان الپاکا (AOA) در ایالات متحده یا نهادهای معادل در سایر کشورها نیستند. حیوانات با نسب نامعلوم یا مختلط همچنان می‌توانند به عنوان حیوانات مزرعه مولد استفاده شوند، اما نتاج آن‌ها نیز واجد ثبت نوع نخواهند بود. پرورش‌دهندگانی که می‌خواهند ثبت نوع را در یک گله در طول نسل‌ها حفظ یا دوباره برقرار کنند باید به طور مداوم به حیوانات ثبت‌شده در چندین نسل تکثیر کنند و از طرح‌های ارتقاء یا درجه‌بندی شناخته‌شده توسط انجمن مربوطه پیروی کنند.