Πάπια

Η οικόσιτη πάπια είναι ένα υδρόβιο πτηνό μεσαίου μεγέθους που εκτρέφεται από τον άνθρωπο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Εκτός από τη μοσχόπαπια, η οποία προέρχεται από διαφορετικό άγριο πρόγονο, οι κοινές οικόσιτες φυλές ανάγονται στην άγρια πρασινοκέφαλη πάπια. Η επιλεκτική εκτροφή έχει δώσει πτηνά που είναι βαρύτερα, γεννούν πολύ περισσότερα αυγά και εμφανίζονται σε ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων και σωματικών σχημάτων σε σύγκριση με τους άγριους συγγενείς τους.

Οι πάπιες είναι κοινωνικές, ανθεκτικές και προσαρμοστικές. Αντέχουν το κρύο και τη ζέστη καλύτερα από πολλά πουλερικά, αναζητούν ενεργά έντομα, γυμνοσάλιαγκες και ζιζάνια, και εκτιμώνται στα μικρά αγροκτήματα τόσο για τα αυγά όσο και για τον φυσικό έλεγχο των επιβλαβών εντόμων. Χρειάζονται πρόσβαση σε νερό για να πίνουν και για να κρατούν καθαρά τα μάτια, τα ρουθούνια και τα φτερά τους, αν και μια πλήρης λιμνούλα για κολύμπι είναι χρήσιμη αλλά όχι απαραίτητη.

Ως κατοικίδια, οι πάπιες κρατιούνται σε μικρά κοπάδια και όχι μόνες, καθώς μια μοναχική πάπια αγχώνεται χωρίς άλλες του είδους της. Είναι ακατάστατες με το νερό και παράγουν πολλά υγρά περιττώματα, γι' αυτό ταιριάζουν σε ένα σπίτι με εξωτερικό χώρο παρά για ζωή σε εσωτερικό χώρο.

Σε ποιον ταιριάζει η πάπια

Οι πάπιες ταιριάζουν σε ανθρώπους που έχουν εξωτερικό χώρο, μπορούν να κρατούν μαζί τουλάχιστον δύο ή τρία πτηνά και δεν τους πειράζει να καθαρίζουν πίσω από ένα ακατάστατο υδρόβιο πουλί. Ανταμείβουν όσους θέλουν σταθερή παραγωγή αυγών, ένα ήρεμο κοπάδι για παρατήρηση και βοήθεια στον έλεγχο των επιβλαβών εντόμων του κήπου. Δεν ταιριάζουν σε διαμερίσματα, σε τακτοποιημένα εσωτερικά σπίτια ή σε όποιον μπορεί να κρατήσει μόνο ένα πουλί.

Οι φυλές οικόσιτης πάπιας διαφέρουν κυρίως ως προς το μέγεθος του σώματος, την αυγοπαραγωγή, το χρώμα και τη στάση. Οι βαριές φυλές αναπτύχθηκαν για κρέας και ήρεμο χαρακτήρα, οι ελαφρύτερες για υψηλό αριθμό αυγών, και οι μικροί νάνοι τύποι για διακόσμηση ή έκθεση. Αναγνωρίζονται συνήθως γύρω στις 16 φυλές, και διαφέρουν αρκετά ώστε ένα κοπάδι μιας φυλής να δείχνει και να συμπεριφέρεται εντελώς διαφορετικά από ένα άλλο.

Το χρώμα και το σχέδιο επίσης ξεχωρίζουν τις φυλές, από το ολόλευκο έως τη μαύρη Κάγιουγκα με την πράσινη ιριδίζουσα λάμψη και τα σπασμένα λευκόχρωμα σημάδια της Καρακάξας και της Ουαλικής Αρλεκίνας.

Πώς ομαδοποιούνται οι φυλές

Οι εκτροφείς επιλέγουν συνήθως τη φυλή ανάλογα με τον σκοπό. Βαριές φυλές όπως η Πεκίνου, η Έιλσμπερι και η Ρουέν επιλέγονται για κρέας ή ως ήρεμα πτηνά αυλής. Φυλές με έμφαση στα αυγά, όπως η Χάκι Κάμπελ, η Ουαλική Αρλεκίνα και η Ινδική δρομέας, επιλέγονται για καθημερινή γέννα. Μικροί τύποι όπως η Κολ και η Ανατολικών Ινδιών κρατιούνται για έκθεση και ως διακοσμητικά πτηνά κήπου παρά για παραγωγή.

Οι περισσότερες οικόσιτες πάπιες κατάγονται από την άγρια πρασινοκέφαλη, ένα είδος που απαντάται σε όλο το βόρειο ημισφαίριο. Οι άνθρωποι άρχισαν να κρατούν πρασινοκέφαλες σε αιχμαλωσία για τα αυγά και το κρέας τους, και μέσα από πολλές γενιές αυτά τα κοπάδια έγιναν μεγαλύτερα και πιο παραγωγικά από την άγρια πηγή τους. Η Κίνα έχει την πιο μακρά και καλά τεκμηριωμένη παράδοση εκτροφής παπιών, όπου οι πάπιες εκτρέφονται σε μεγάλους αριθμούς για πάνω από χίλια χρόνια.

Η μοσχόπαπια έχει ξεχωριστή ιστορία. Εξημερώθηκε ανεξάρτητα στην Κεντρική και Νότια Αμερική από τους αυτόχθονες πληθυσμούς πριν φτάσουν οι Ευρωπαίοι, γι' αυτό διαφέρει από τις φυλές που προέρχονται από την πρασινοκέφαλη ως προς το μέγεθος, τη φωνή και τη συμπεριφορά.

Από την Ασία και την Αμερική, η εκτροφή παπιών απλώθηκε ευρέως. Οι Ευρωπαίοι εκτροφείς ανέπτυξαν ξεχωριστές τοπικές φυλές κατά τον δέκατο όγδοο και δέκατο ένατο αιώνα, δημιουργώντας βαριά επιτραπέζια πτηνά όπως η Έιλσμπερι στην Αγγλία και η Ρουέν στη Γαλλία, που πήραν το όνομά τους από τις περιοχές όπου εξελίχθηκαν.

Στα τέλη του δέκατου ένατου και στις αρχές του εικοστού αιώνα, οι εκτροφείς τυποποίησαν πολλές από τις φυλές που κρατιούνται σήμερα, σταθεροποιώντας το χρώμα, το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά γέννας και δημιουργώντας σειρές υψηλής αυγοπαραγωγής όπως η Χάκι Κάμπελ. Η Πεκίνου, που ήρθε από την Κίνα, έγινε η κυρίαρχη εμπορική κρεατοπαραγωγική πάπια στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου.

Όλες οι οικόσιτες πάπιες μοιράζονται μια κοινή σωματική δομή. Έχουν ένα πεπλατυσμένο ράμφος για να κοσκινίζουν τροφή και νερό, κοντά πόδια τοποθετημένα αρκετά πίσω στο σώμα, πλήρως νηκτικά πόδια για κολύμπι και ένα στρώμα πυκνού πούπουλου κάτω από τα αδιάβροχα εξωτερικά φτερά. Ένας λιπαρός αδένας κοντά στην ουρά παράγει μια επικάλυψη που η πάπια απλώνει καθώς περιποιείται τα φτερά της, και αυτή εμποδίζει τα φτερά να μουσκέψουν.

Τα αρσενικά και τα θηλυκά συχνά μοιάζουν διαφορετικά. Σε πολλές φυλές που προέρχονται από την πρασινοκέφαλη, το αρσενικό έχει πιο έντονα χρώματα και το θηλυκό είναι πιο απλό καφέ, ενώ αρκετές φυλές παρουσιάζουν ένα σγουρό φτερό στην ουρά του αρσενικού. Η φωνή επίσης διαφέρει, καθώς τα θηλυκά συνήθως κάνουν δυνατό πα-πα ενώ τα αρσενικά έχουν πιο ήσυχη, βραχνή φωνή.

Πώς διαφέρει η εμφάνιση μεταξύ των φυλών

Οι διαφορές μεταξύ των φυλών είναι μεγάλες. Η Πεκίνου και η Έιλσμπερι είναι βαριές και λευκές, η Κάγιουγκα και η Ανατολικών Ινδιών είναι μαύρες με πράσινη λάμψη, ενώ η Σαξονίας και η Μπαφ φέρουν απαλούς καστανούς τόνους. Η Λοφιοφόρος φυλή έχει μια τούφα φτερών στο κεφάλι, και η Ινδική δρομέας στέκεται σχεδόν όρθια με μακρύ σώμα σχήματος μπουκαλιού, ενώ οι πάπιες Κολ είναι αρκετά μικρές ώστε να χωρούν σε δύο χούφτες.

Οι πάπιες είναι πτηνά κοπαδιού και νιώθουν ασφαλείς σε ομάδα. Κινούνται, τρέφονται και ξεκουράζονται μαζί, και μια μοναχική πάπια γίνεται ανήσυχη και θορυβώδης. Μέσα στο κοπάδι υπάρχει μια χαλαρή ιεραρχία, και τα αρσενικά μπορεί να ανταγωνίζονται κατά την περίοδο αναπαραγωγής.

Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας μιας πάπιας περνά αναζητώντας τροφή. Ανακατεύουν το ρηχό νερό και ψάχνουν το υγρό έδαφος με το ράμφος, κυνηγώντας έντομα, γυμνοσάλιαγκες, σκουλήκια, σπόρους και μαλακά φυτά. Η πρόσβαση στο νερό ενεργοποιεί το φυσικό μπάνιο και την περιποίηση, που διατηρούν τα φτερά σε καλή κατάσταση.

Οι πάπιες επικοινωνούν με ήχο και στάση. Τα θηλυκά κάνουν δυνατό πα-πα για να καλέσουν το κοπάδι ή να σημάνουν συναγερμό, ενώ τα αρσενικά είναι πιο ήσυχα. Το απαλό επαναλαμβανόμενο τιτίβισμα σημαίνει συνήθως ικανοποίηση, και το κούνημα του κεφαλιού είναι μέρος της ερωτοτροπίας και του χαιρετισμού. Οι πάπιες που ανατρέφονται με ήρεμο χειρισμό από μικρή ηλικία εξημερώνονται και ακολουθούν έναν οικείο εκτροφέα, αν και οι περισσότερες προτιμούν να μην τις σηκώνουν.

Καθημερινή φροντίδα

• Παρέχετε φρέσκο πόσιμο νερό αρκετά βαθύ ώστε η πάπια να βυθίζει ολόκληρο το ράμφος και να ξεπλένει μάτια και ρουθούνια
• Προσφέρετε ισορροπημένη τροφή το πρωί και ελέγχετέ τη μέσα στην ημέρα
• Αφήστε το κοπάδι έξω από το νυχτερινό καταφύγιο για αναζήτηση τροφής και μπάνιο
• Συμπληρώστε ή αλλάξτε το νερό μπάνιου, που λερώνεται γρήγορα
• Μαζέψτε τα αυγά, καθώς οι πάπιες συνήθως γεννούν νωρίς το πρωί
• Κλείστε το κοπάδι με ασφάλεια μέσα το σούρουπο για προστασία από τα αρπακτικά

Περιβάλλον

• Ένα ασφαλές, καλά αεριζόμενο σπιτάκι που κλειδώνει ενάντια σε αλεπούδες, ρακούν, σκύλους και αρπακτικά πτηνά
• Στεγνή στρωμνή όπως άχυρο ή ροκανίδια, που ανανεώνεται συχνά επειδή οι πάπιες μεταφέρουν νερό μέσα
• Ένας εξωτερικός περίβολος ή αυλή με σκιά και προστασία από τον άνεμο
• Πρόσβαση σε νερό για μπάνιο, από μια σκάφη έως μια λιμνούλα, μαζί με καλή αποστράγγιση για το λασπωμένο έδαφος που δημιουργούν οι πάπιες

Περιποίηση και χειρισμός

Οι πάπιες περιποιούνται μόνες τους με μπάνιο και καθαρισμό των φτερών, οπότε δεν χρειάζονται βούρτσισμα ή μπάνιο από τον εκτροφέα εφόσον υπάρχει καθαρό νερό. Κρατήστε μια πάπια στηρίζοντας το σώμα και διπλώνοντας απαλά τα φτερά πάνω του, και αποφύγετε να τη σηκώνετε από τα πόδια ή τα φτερά. Ελέγχετε τα πόδια και τις πατούσες πότε πότε για κοψίματα ή πρηξίματα, αφού οι πάπιες περνούν τη ζωή τους στο έδαφος.

Οι πάπιες τα πάνε καλά με μια πλήρη τροφή σε σβόλους διαμορφωμένη για υδρόβια ή πουλερικά, συμπληρωμένη με ό,τι βρίσκουν αναζητώντας τροφή. Τα παπάκια χρειάζονται εκκίνηση με υψηλότερη πρωτεΐνη, τα αναπτυσσόμενα πτηνά τροφή ανάπτυξης, και οι όρνιθες που γεννούν τροφή γέννας με πρόσθετο ασβέστιο για δυνατά κελύφη αυγών. Η νιασίνη είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα παπάκια, και οι τροφές που φτιάχνονται για κοτόπουλα μπορεί να χρειάζονται συμπλήρωμα νιασίνης για να αποφευχθούν προβλήματα στα πόδια.

Οι πάπιες χρειάζονται πάντα νερό μαζί με την τροφή. Παίρνουν μια μπουκιά τροφής και μετά μια γουλιά για να την καταπιούν, οπότε μια πηγή νερού πρέπει να βρίσκεται δίπλα στην ταΐστρα ανά πάσα στιγμή.

Οι λιχουδιές πρέπει να παραμένουν μικρές, όχι πάνω από το ένα δέκατο της διατροφής, και μπορούν να περιλαμβάνουν αρακά, ψιλοκομμένα φυλλώδη χόρτα, σκουλήκια αλευριού και ψιλοκομμένα λαχανικά. Οι πάπιες που δεν αναζητούν τροφή στο έδαφος χρειάζονται πρόσβαση σε αδιάλυτο χαλίκι για να αλέθουν την τροφή τους. Καθαρό νερό πρέπει να είναι διαθέσιμο ανά πάσα στιγμή, τόσο για πόση όσο και για να διατηρούνται καθαρά το ράμφος και τα ρουθούνια.

Οι πάπιες είναι από τα πιο ανθεκτικά οικόσιτα πτηνά. Αντιστέκονται σε πολλές ασθένειες που πλήττουν τα κοτόπουλα, εν μέρει επειδή διατηρούν τα ρουθούνια και τα μάτια τους ξεπλυμένα με νερό. Τα περισσότερα προβλήματα υγείας ανάγονται σε κακές συνθήκες: υγρή στρωμνή, βρόμικο νερό, συνωστισμό ή ανισόρροπη διατροφή. Με καθαρό περιβάλλον και σωστή τροφή, μια πάπια συχνά ζει άνετα μέχρι τα εφηβικά της χρόνια, με τυπικό εύρος 8 έως 12 χρόνια.

Προληπτική φροντίδα

• Κρατήστε τη στρωμνή στεγνή και αλλάξτε αμέσως τη λερωμένη στρωμνή
• Παρέχετε καθαρό πόσιμο νερό και νερό μπάνιου κάθε μέρα
• Ταΐστε ισορροπημένη τροφή κατάλληλη για το στάδιο ζωής
• Επιθεωρείτε τακτικά πατούσες, πόδια και φτερά
• Βάλτε τα νέα πτηνά σε καραντίνα πριν τα προσθέσετε στο κοπάδι
• Προστατέψτε το κοπάδι από αρπακτικά και άγχος

Οι πάπιες ζουν κυρίως σε εξωτερικό χώρο και χρειάζονται ένα ασφαλές σπιτάκι μόνο για ύπνο και προστασία από τον καιρό και τα αρπακτικά. Σε αντίθεση με τα κοτόπουλα, οι περισσότερες πάπιες δεν κουρνιάζουν πάνω από το έδαφος, οπότε χρειάζονται χώρο στο δάπεδο με μαλακή, στεγνή στρωμνή αντί για υπερυψωμένες βέργες. Η μοσχόπαπια αποτελεί εξαίρεση και κουρνιάζει όταν της δοθεί η ευκαιρία.

Ο εξωτερικός χώρος πρέπει να δίνει χώρο για αναζήτηση τροφής, σκιά για τις ζεστές μέρες και μια πηγή νερού για μπάνιο. Οι πάπιες κάνουν λασπωμένο το έδαφος γύρω από το νερό, οπότε η καλή αποστράγγιση και ένας τρόπος να μετακινείται ή να καθαρίζεται το νερό έχουν μεγάλη σημασία.

Λίστα ελέγχου εγκατάστασης

• Σπιτάκι ασφαλές από αρπακτικά με σίγουρα μάνταλα και καλυμμένο αερισμό
• Στρωμνή δαπέδου αντί για ξύλα κουρνιάσματος
• Σκιερός εξωτερικός περίβολος με χώρο για αναζήτηση τροφής
• Νερό μπάνιου πάνω σε αποστραγγιζόμενη επιφάνεια
• Ξεχωριστή ταΐστρα και ποτίστρα τοποθετημένες η μία δίπλα στην άλλη
• Ασφαλής περίφραξη ενάντια σε επίγεια και εναέρια αρπακτικά

Οι περισσότερες φυλές πάπιας φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα και αρχίζουν να γεννούν γύρω στους πέντε με επτά μήνες. Ένα αρσενικό ζευγαρώνει με τα θηλυκά του κοπαδιού, και ένα αρσενικό μπορεί να εξυπηρετήσει αρκετά θηλυκά. Τα γόνιμα αυγά χρειάζονται είτε μια κλώσσα πάπια είτε έναν εκκολαπτήρα για να εκκολαφθούν.

Η επώαση διαρκεί περίπου 28 ημέρες για τις φυλές που προέρχονται από την πρασινοκέφαλη και γύρω στις 35 ημέρες για τη μοσχόπαπια. Ορισμένες φυλές, όπως η Χάκι Κάμπελ, έχουν χάσει σε μεγάλο βαθμό το ένστικτο να κλωσούν αυγά μέσω της επιλογής για υψηλή γέννα, ενώ οι θηλυκές μοσχόπαπιες είναι αξιόπιστες φυσικές μητέρες.

Τα παπάκια είναι πρώιμα, που σημαίνει ότι εκκολάπτονται καλυμμένα με πούπουλο με ανοιχτά μάτια και μπορούν να περπατούν, να κολυμπούν και να τρώνε μέσα σε ώρες. Χρειάζονται ζεστασιά από εκκολαπτήριο ή μητέρα τις πρώτες εβδομάδες, μια εκκίνηση με υψηλή νιασίνη και ρηχό νερό στο οποίο δεν μπορούν να πνιγούν μέχρι να αναπτυχθεί η αδιαβροχοποίησή τους. Τα μικρά παπάκια κρυώνουν εύκολα αν βραχούν πολύ χωρίς έναν γονέα να λαδώσει το πούπουλό τους.

Είναι η πάπια κατάλληλη για εσάς;

Οι πάπιες χρειάζονται αυλή ή μάντρα, όχι εσωτερικό σπίτι, και πρέπει να κρατιούνται σε ομάδες τουλάχιστον δύο ή τριών. Η καθημερινή φροντίδα παίρνει λίγο χρόνο, αλλά είναι κάθε μέρα, συμπεριλαμβανομένου του συμπληρώματος νερού, του ανοίγματος και κλεισίματος του καταφυγίου και του καθαρισμού της λάσπης και των υγρών περιττωμάτων που παράγουν οι πάπιες. Το κόστος είναι μέτριο μόλις χτιστεί η στέγαση, αν και η τροφή και η προστασία από αρπακτικά προστίθενται με τα χρόνια. Μια πάπια μπορεί να ζήσει 8 έως 12 χρόνια ή περισσότερο, οπότε η φύλαξή της είναι μια δέσμευση μιας δεκαετίας, όχι μιας εποχής.

Από πού να αποκτήσετε μία

Οι πάπιες μπορούν να προέλθουν από υπεύθυνους εκτροφείς, αξιόπιστα εκκολαπτήρια, τοπικούς εκτροφείς πουλερικών και ομάδες διάσωσης ή επανατοποθέτησης που δέχονται ανεπιθύμητα υδρόβια πτηνά. Αγοράστε αρκετά πτηνά μαζί ώστε να έχουν παρέα, επιλέξτε μια πηγή που κρατά καθαρό, υγιές ζωικό κεφάλαιο, και ρωτήστε για τη γέννα και την ιδιοσυγκρασία της φυλής πριν αποφασίσετε. Η υιοθεσία ενήλικων παπιών από κέντρο διάσωσης είναι μια καλή επιλογή για εκτροφείς που δεν θέλουν να μεγαλώσουν παπάκια.