Αρλεκίνος

Το κουνέλι Αρλεκίνος (Harlequin στα αγγλικά) είναι μια μεσαίου μεγέθους φυλή που ξεχωρίζει όχι από ένα χρώμα αλλά από το σχέδιο του τριχώματός της. Η φυλή αποκαλείται συχνά ο γελωτοποιός των κουνελιών, επειδή δύο χρώματα μοιράζονται το σώμα της σε εναλλασσόμενες ζώνες και κηλίδες. Δεν υπάρχουν δύο Αρλεκίνοι με πανομοιότυπο σχέδιο, γι' αυτό το σχέδιο αποτελεί το κεντρικό γνώρισμα της φυλής.

Τα ενήλικα ζυγίζουν συνήθως στη μεσαία κατηγορία και έχουν ζωηρό, περίεργο χαρακτήρα. Τείνουν να είναι καλόβολα με τους ανθρώπους και περίεργα για το περιβάλλον τους, κάτι που τα κάνει δεκτικά στον απαλό χειρισμό και το διαδραστικό παιχνίδι. Η φυλή προέρχεται από τη Γαλλία και εκτρέφεται τόσο ως κουνέλι εκθέσεων, όπου το σχέδιο κρίνεται προσεκτικά, όσο και ως ζώο συντροφιάς.

Ο Αρλεκίνος δεν αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία μεγέθους. Μοιράζεται τις βασικές ανάγκες φροντίδας των υπόλοιπων μεσαίων κουνελιών: καθημερινή πρόσβαση σε σανό, χώρο για κίνηση και τακτική επαφή με τον άνθρωπο. Ο φιλικός του χαρακτήρας είναι ένας από τους κύριους λόγους που οι εκτροφείς τον προτιμούν από φυλές που επιλέγονται αποκλειστικά για το τρίχωμα ή το κρέας τους.

Σε ποιον ταιριάζει

Ο Αρλεκίνος ταιριάζει σε όσους θέλουν ένα ζωηρό, κοινωνικό κουνέλι και μπορούν να του προσφέρουν καθημερινή αλληλεπίδραση και χώρο για άσκηση. Η περίεργη φύση του σημαίνει ότι επωφελείται από εμπλουτισμό και τακτικό χειρισμό. Νοικοκυριά που αναζητούν ένα ήσυχο κατοικίδιο με ελάχιστη επαφή μπορεί να διαπιστώσουν ότι η φυλή ζητά περισσότερη αφοσίωση απ' όση προσφέρουν.

Ο Αρλεκίνος εμφανίστηκε στη Γαλλία τη δεκαετία του 1880. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, όπου ο ασυνήθιστος διχασμένος χρωματισμός του τράβηξε την προσοχή των λάτρεων των κουνελιών εκθέσεων. Τα πρώτα δείγματα συνδύαζαν δύο αντίθετα χρώματα σε ένα σχέδιο που εκτεινόταν στο κεφάλι, το σώμα, τα αυτιά και τα πόδια.

Η φυλή έφτασε σε άλλα μέρη της Ευρώπης και αργότερα στον ευρύτερο κόσμο των εκθέσεων κουνελιών, όπου κρινόταν κυρίως για την τοποθέτηση και τη σαφήνεια των σημαδιών της. Επειδή το σχέδιο είναι το καθοριστικό γνώρισμα, οι εκτροφείς επέλεγαν καθαρά όρια χρώματος και ισορροπημένη κατανομή αντί για ένα ενιαίο συμπαγές χρώμα.

Εντός της φυλής αναγνωρίζονται δύο βασικές ποικιλίες ανάλογα με τα χρώματα που συνδυάζουν. Η ιαπωνική ποικιλία συνδυάζει πορτοκαλί ή κανελί χρώμα με ένα πιο σκούρο χρώμα. Η ποικιλία καρακάξα αντικαθιστά το πορτοκαλί με λευκό σε συνδυασμό με ένα πιο σκούρο χρώμα. Και οι δύο ακολουθούν την ίδια διάταξη ζωνών και κηλίδων, διαφέρουν όμως στα βασικά χρώματα που χρησιμοποιούν.

Με τον καιρό ο Αρλεκίνος διατηρήθηκε και στις δύο πλευρές του ορίου ανάμεσα στις εκθέσεις και τη συντροφιά. Ο φιλικός του χαρακτήρας τον βοήθησε να επιβιώσει ως κατοικίδιο, ενώ το απαιτητικό πρότυπο του σχεδίου του τον κράτησε αναγνωρίσιμο στους εκθεσιακούς πάγκους.

Ο Αρλεκίνος έχει μεσαίο, καλοσχηματισμένο σώμα με κοντό, πυκνό τρίχωμα. Η διάπλασή του είναι ισορροπημένη παρά βαριά, με τα αυτιά σε όρθια στάση. Το καθοριστικό γνώρισμα της φυλής είναι το χρώμα της, που χωρίζει το σώμα σε αντίθετα τμήματα και ιδανικά εναλλάσσεται σε μια τακτική, καρό και ζωνωτή διάταξη.

Τρίχωμα και χρώματα

Τα δύο χρώματα πρέπει να χωρίζουν το κουνέλι καθαρά. Ένα συνηθισμένο ιδανικό σχέδιο χωρίζει το πρόσωπο σε δύο χρώματα, ενώ τα αυτιά, οι ζώνες του σώματος και τα πόδια εναλλάσσονται έτσι ώστε το χρώμα να εμφανίζεται σε αντίθετες πλευρές με τακτική σειρά. Στην ιαπωνική ποικιλία το δεύτερο χρώμα είναι πορτοκαλί ή κανελί. Στην ποικιλία καρακάξα είναι λευκό. Τα πιο σκούρα χρώματα που συνδυάζονται μαζί τους περιλαμβάνουν μαύρο, μπλε, σοκολατί και λιλά. Τα καθαρά όρια ανάμεσα στα χρώματα και η ομοιόμορφη κατανομή εκτιμώνται περισσότερο από την ακριβή απόχρωση. Επειδή το σχέδιο είναι εξαιρετικά μεταβλητό, τα επιμέρους κουνέλια διαφέρουν σημαντικά ως προς το πόσο πλησιάζουν αυτό το ιδανικό.

Ο Αρλεκίνος είναι γνωστός για τον φιλικό, καλόβολο χαρακτήρα του. Τείνει να είναι ζωηρός και περίεργος, εξετάζοντας νέα αντικείμενα και εξερευνώντας τον χώρο του όποτε του δίνεται η ευκαιρία. Αυτή η περιέργεια κάνει τη φυλή ενδιαφέρουσα στην εκτροφή, αλλά σημαίνει επίσης ότι χρειάζεται παιχνίδια, τούνελ και αλλαγές στο περιβάλλον της για να παραμένει απασχολημένη.

Με τα μέλη της οικογένειας ο Αρλεκίνος είναι συνήθως κοινωνικός και ανεκτικός στον απαλό χειρισμό, ιδίως όταν τον έχουν συνηθίσει από μικρή ηλικία. Όπως με όλα τα κουνέλια, τα παιδιά πρέπει να επιβλέπονται και να μαθαίνουν να στηρίζουν το σώμα του ζώου και να αποφεύγουν τις απότομες κινήσεις. Με αγνώστους η φυλή είναι γενικά ήρεμη, αλλά μπορεί να χρειαστεί χρόνο για να ζεσταθεί.

Οι Αρλεκίνοι μπορούν να ζήσουν δίπλα σε άλλα κουνέλια, και πολλοί τα πηγαίνουν καλά σε δεμένα ζευγάρια, αν και η γνωριμία πρέπει να γίνεται σταδιακά και τα ζευγάρια είναι συνήθως πιο σταθερά όταν είναι στειρωμένα. Χρειάζεται προσοχή με σκύλους, γάτες και άλλους πιθανούς θηρευτές, καθώς τα κουνέλια είναι ζώα λεία και μπορεί να στρεσάρονται από την παρουσία τους ακόμη κι όταν δεν υπάρχει πρόθεση βλάβης.

Περιποίηση τριχώματος

• Βουρτσίζετε το κοντό, πυκνό τρίχωμα περίπου μία φορά την εβδομάδα για να αφαιρείτε τις χαλαρές τρίχες.
• Αυξήστε το βούρτσισμα σε δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα κατά την εποχιακή αλλαγή τριχώματος.
• Ελέγχετε τα νύχια κάθε λίγες εβδομάδες και κόβετέ τα όταν μακραίνουν.
• Επιθεωρείτε τακτικά τα αυτιά και τα δόντια, καθώς τα υπερβολικά μακριά δόντια είναι συχνό πρόβλημα στα κουνέλια.
• Καθαρίζετε τοπικά την ουρά και τα πόδια όποτε χρειάζεται· αποφύγετε το πλήρες μπάνιο, που στρεσάρει τα κουνέλια και μπορεί να προκαλέσει ασθένεια.

Άσκηση

• Προσφέρετε τουλάχιστον 3 έως 4 ώρες επιτηρούμενου χρόνου εκτός κλουβιού κάθε μέρα.
• Διαθέστε έναν ασφαλή χώρο ή ένα δωμάτιο προσαρμοσμένο για κουνέλια, όπου το ζώο μπορεί να πηδήξει, να τεντωθεί και να σταθεί όρθιο.
• Προσθέστε τούνελ, χάρτινα κουτιά και αντικείμενα μασήματος για να ικανοποιήσετε την περιέργεια της φυλής.
• Εναλλάσσετε ή αναδιατάσσετε τα αντικείμενα εμπλουτισμού για να διατηρείτε το περιβάλλον ενδιαφέρον.

Περιβάλλον

Κρατήστε τον Αρλεκίνο σε καθαρό, στεγνό, καλά αεριζόμενο και σκιερό χώρο, μακριά από ρεύματα αέρα. Τα κουνέλια αντέχουν το κρύο καλύτερα από τη ζέστη και μπορεί να ταλαιπωρηθούν σε θερμοκρασίες πολύ πάνω από τους 25 βαθμούς Κελσίου (77 Φαρενάιτ). Καθαρίζετε το κλουβί τοπικά κάθε μέρα και κάντε πλήρη καθαρισμό μία φορά την εβδομάδα. Κρατήστε το κουνέλι μακριά από δυνατούς θορύβους και εκτός εμβέλειας θηρευτών.

Ο σανός αποτελεί τη βάση της διατροφής ενός κουνελιού και πρέπει να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος όσων τρώει ένας Αρλεκίνος. Η συνεχής πρόσβαση σε χορτόσανο, όπως τίμοθυ, orchard ή σανός λιβαδιού, υποστηρίζει την πέψη και φθείρει τα δόντια που μεγαλώνουν συνεχώς. Τα φρέσκα φυλλώδη λαχανικά προσθέτουν ποικιλία και θρεπτικά συστατικά, ενώ μια μικρή καθημερινή μερίδα απλής ζωοτροφής συμπληρώνει τη διατροφή. Καθαρό νερό πρέπει να είναι διαθέσιμο συνεχώς.

Λιχουδιές και συμπληρώματα

Χρησιμοποιείτε τις λιχουδιές με μέτρο. Μικρά κομμάτια καρότου, μήλου ή μπανάνας έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και πρέπει να προσφέρονται περιστασιακά, όχι καθημερινά. Ένα κουνέλι με καλό σανό και ποικίλα λαχανικά σπάνια χρειάζεται συμπληρώματα· προσθέστε τα μόνο κατόπιν κτηνιατρικής συμβουλής.

Ο Αρλεκίνος είναι γενικά ανθεκτική φυλή με τυπικό προσδόκιμο ζωής 5 έως 8 χρόνια, ενώ ορισμένα άτομα ζουν περισσότερο με καλή φροντίδα. Τα περισσότερα προβλήματα υγείας είναι τα ίδια που παρατηρούνται σε όλα τα κατοικίδια κουνέλια και όχι ζητήματα ειδικά για αυτή τη φυλή. Η έγκαιρη ανίχνευση έχει σημασία, γιατί τα κουνέλια κρύβουν την ασθένεια και μπορούν να επιδεινωθούν γρήγορα μόλις εμφανιστούν συμπτώματα.

Προληπτική φροντίδα

• Παρέχετε απεριόριστο σανό για την υποστήριξη της οδοντικής και πεπτικής υγείας.
• Προγραμματίστε τακτικούς ελέγχους με κτηνίατρο έμπειρο σε κουνέλια.
• Ρωτήστε για τα εμβόλια που διατίθενται στην περιοχή σας, όπως αυτά για την ιογενή αιμορραγική νόσο (RHD) και τη μυξωμάτωση.
• Εξετάστε το ενδεχόμενο στείρωσης, που μειώνει ορισμένες μορφές καρκίνου του αναπαραγωγικού συστήματος και μπορεί να ηρεμήσει τη συμπεριφορά.
• Ζυγίζετε το κουνέλι τακτικά και παρακολουθείτε καθημερινά το φαγητό και τα κόπρανά του.

Ο Αρλεκίνος χρειάζεται περισσότερο χώρο από όσο προσφέρει ένα μικρό κλουβί. Το κλουβί πρέπει να επιτρέπει στο κουνέλι να κάνει αρκετά πηδήματα, να στέκεται πλήρως όρθιο στα πίσω πόδια και να τεντώνεται σε όλο του το μήκος. Πολλοί ιδιοκτήτες χρησιμοποιούν ένα μεγάλο περίφραγμα ή έναν εσωτερικό χώρο προσαρμοσμένο για κουνέλια, με ξεχωριστό σημείο ύπνου ή απόκρυψης. Η εξωτερική στέγαση πρέπει να είναι ασφαλής από θηρευτές, ανθεκτική στις καιρικές συνθήκες και σκιερή, με το κουνέλι να μεταφέρεται σε ασφαλές μέρος σε ακραία ζέστη ή κρύο.

Λίστα ελέγχου εγκατάστασης

• Συμπαγές, αντιολισθητικό δάπεδο για την προστασία των ποδιών
• Ένα σημείο απόκρυψης ή σκεπασμένο μέρος όπου το κουνέλι μπορεί να αποσυρθεί
• Σχάρα σανού ή σταθερή παροχή σανού
• Βαριά ή σταθερά μπολ νερού και τροφής, ή ένα καθαρό μπιμπερό
• Παιχνίδια μασήματος και τούνελ για εμπλουτισμό
• Δίσκος υγιεινής τοποθετημένος στη γωνία που επιλέγει το κουνέλι

Οι Αρλεκίνοι φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα νωρίς, συχνά γύρω στους 4 έως 6 μήνες, αν και οι υπεύθυνοι εκτροφείς συνήθως περιμένουν η θηλυκή να ωριμάσει και να βρίσκεται σε καλή κατάσταση πριν από την πρώτη της γέννα. Για το ζευγάρωμα, η θηλυκή μεταφέρεται στο κλουβί του αρσενικού και όχι το αντίστροφο, καθώς οι θηλυκές μπορεί να είναι εδαφικές. Η κύηση διαρκεί περίπου 28 έως 32 ημέρες.

Μια έγκυος θηλυκή πρέπει να λαμβάνει ένα κουτί φωλιάς με μαλακό σανό λίγες ημέρες πριν από την αναμενόμενη γέννα. Θα επενδύσει τη φωλιά με τρίχωμα που τραβά από το ίδιο της το σώμα. Οι γέννες είναι συνήθως μέτριου μεγέθους. Τα νεογέννητα γεννιούνται τυφλά και άτριχα και εξαρτώνται εξ ολοκλήρου από τη μητέρα, η οποία συνήθως θηλάζει μία ή δύο φορές την ημέρα.

Τα μικρά ανοίγουν τα μάτια τους γύρω στις 10 ημέρες και αρχίζουν να δοκιμάζουν σανό και ζωοτροφή μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ο απογαλακτισμός συνήθως γίνεται μεταξύ 6 και 8 εβδομάδων. Επειδή ο Αρλεκίνος κρίνεται για το σχέδιο του τριχώματός του, οι εκτροφείς επιλέγουν τα ζευγάρια με γνώμονα τα καθαρά όρια χρώματος, αν και η μεταβλητή φύση του σχεδίου κάνει τα αποτελέσματα να διαφέρουν από γέννα σε γέννα.