Ολλανδικό

Το ολλανδικό είναι μία από τις παλαιότερες και πιο αναγνωρίσιμες φυλές οικόσιτου κουνελιού. Πρόκειται για μικρόσωμο ζώο με συμπαγές, στρογγυλεμένο σώμα και ένα σαφώς καθορισμένο σχέδιο χρωματισμού: το μπροστινό μέρος και το πρόσωπο είναι λευκά, με μια έγχρωμη "σέλα" στο πίσω μέρος του σώματος και έγχρωμα μάγουλα, ενώ μια λευκή λωρίδα ανεβαίνει στη μύτη. Το σχέδιο αυτό είναι τόσο σταθερό που η φυλή χρησιμοποιείται συχνά ως σημείο αναφοράς όταν περιγράφονται χρωματισμοί σε άλλα κουνέλια.

Τα ενήλικα ολλανδικά κουνέλια ζυγίζουν συνήθως από 1,5 έως 2,5 κιλά. Η φυλή εκτιμάται λιγότερο για το μέγεθος ή το μήκος του τριχώματος και περισσότερο για τον ισορροπημένο χαρακτήρα της. Τα ολλανδικά κουνέλια είναι γενικά φιλικά, ήπια και ήρεμα, ανέχονται καλά τον χειρισμό, κάτι που εξηγεί γιατί διατηρούνται συχνά σε οικογένειες με παιδιά.

Η φυλή προέρχεται από την Ολλανδία και βελτιώθηκε αργότερα στην Αγγλία κατά τον 19ο αιώνα. Παραμένει ευρέως διαθέσιμη μέσω εκτροφέων και φορέων υιοθεσίας και συναντάται συχνά σε εκθέσεις κουνελιών.

Σε ποιον ταιριάζει

Το ολλανδικό ταιριάζει σε όσους θέλουν ένα μικρόσωμο κουνέλι με σταθερή διάθεση, εύκολο στη διαχείριση. Ο ήρεμος χαρακτήρας του το καθιστά λογική επιλογή για όσους αποκτούν κουνέλι για πρώτη φορά και για οικογένειες, αρκεί τα παιδιά να επιβλέπονται και να μαθαίνουν να το χειρίζονται απαλά. Όπως κάθε κουνέλι, χρειάζεται καθημερινή φροντίδα, χώρο για άσκηση και συντροφιά, οπότε ταιριάζει σε νοικοκυριά που μπορούν να αφιερώσουν χρόνο και όχι σε όσους αναζητούν κατοικίδιο με ελάχιστη επαφή.

Το όνομα του ολλανδικού κουνελιού προέρχεται από την Ολλανδία, όπου εκτρέφονταν και πωλούνταν κουνέλια με παρόμοιο σχέδιο. Τον 19ο αιώνα, μεγάλος αριθμός κουνελιών μεταφερόταν από την ηπειρωτική Ευρώπη στην Αγγλία για την αγορά κρέατος. Ανάμεσα σε αυτές τις εισαγωγές υπήρχαν ζώα με το δίχρωμο, ζωνωτό σχέδιο που αργότερα αποτέλεσε τη βάση της φυλής.

Οι Άγγλοι εκτροφείς επέλεξαν το σχέδιο χρωματισμού και το συμπαγές σώμα, βελτιώνοντας το κουνέλι σε ζώο έκθεσης με σταθερά χαρακτηριστικά κατά τα μέσα και τα τέλη του 1800. Η φυλή ήταν από τις πρώτες που αναγνωρίστηκαν καθώς οι λάτρεις κουνελιών οργάνωναν εκθέσεις και συλλόγους στη Βρετανία.

Από την Αγγλία το ολλανδικό εξαπλώθηκε σε άλλες χώρες και έγινε μία από τις πιο διαδεδομένες φυλές διεθνώς. Για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα κατατασσόταν ανάμεσα στα πιο δημοφιλή κουνέλια έκθεσης, πριν κερδίσουν έδαφος νεότερες φυλές.

Σήμερα το ολλανδικό διατηρείται τόσο ως κουνέλι έκθεσης, όπου κρίνεται αυστηρά η ακρίβεια των σημαδιών του, όσο και ως κατοικίδιο. Η μακρά ιστορία επιλεκτικής εκτροφής για χαρακτήρα και εμφάνιση έχει δώσει ένα ζώο προβλέψιμο τόσο στην όψη όσο και στη συμπεριφορά.

Το ολλανδικό έχει κοντό, συμπαγές και καλά στρογγυλεμένο σώμα, με πλατύ κεφάλι, όρθια αυτιά μέτριου μήκους και δυνατά, κοντά πόδια. Το πιο χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι το σχέδιο χρωματισμού και όχι η σωματική διάπλαση. Το μπροστινό μισό του σώματος, το στήθος, τα μπροστινά πόδια και μια λωρίδα στο πρόσωπο είναι λευκά, ενώ το πίσω μέρος του σώματος (η σέλα) και τα μάγουλα φέρουν συμπαγές χρώμα. Τα πίσω πόδια έχουν λευκές άκρες, γνωστές ως "στοπ".

Το σχέδιο είναι συμμετρικό, και στα κουνέλια έκθεσης τα όρια ανάμεσα στο λευκό και το χρώμα κρίνονται για την καθαρότητα και την ομοιόμορφη τοποθέτησή τους.

Τρίχωμα και χρώματα

Το τρίχωμα είναι κοντό και πυκνό, τύπου flyback, δηλαδή επανέρχεται γρήγορα στη θέση του όταν το χαϊδεύει κανείς ανάποδα. Χρειάζεται ελάχιστο βούρτσισμα. Οι έγχρωμες περιοχές εμφανίζονται σε αρκετές αναγνωρισμένες παραλλαγές σε συνδυασμό με τη λευκή βάση, όπως μαύρο, μπλε, σοκολατί, γκρι (αγκουτί), ατσαλί και χελώνας. Σε όλες τις παραλλαγές τα λευκά τμήματα παραμένουν καθαρά λευκά, και η αντίθεση ανάμεσα στα δύο χρώματα αποτελεί μέρος του σωστού τύπου.

Το ολλανδικό φημίζεται ως μία από τις πιο ισορροπημένες φυλές κουνελιού. Τα περισσότερα άτομα είναι φιλικά, ήπια και ήρεμα, και προσαρμόζονται εύκολα στη ρουτίνα ενός νοικοκυριού. Ανέχονται τον τακτικό χειρισμό καλύτερα από πολλές άλλες φυλές, γι' αυτό συνιστώνται συχνά για οικογένειες.

Με τα μέλη της οικογένειας, ένα κοινωνικοποιημένο ολλανδικό είναι περίεργο και αλληλεπιδρά κατά τις ενεργές του ώρες, νωρίς το πρωί και το βράδυ. Με αγνώστους είναι συνήθως πιο επιφυλακτικό στην αρχή και μπορεί να χρειαστεί χρόνο για να πλησιάσει. Όπως κάθε κουνέλι, είναι θήραμα από τη φύση του, οπότε οι απότομες κινήσεις και οι δυνατοί θόρυβοι το τρομάζουν, και ο ήσυχος και προβλέψιμος χειρισμός χτίζει εμπιστοσύνη.

Με άλλα κατοικίδια, τα ολλανδικά κουνέλια μπορούν να ζήσουν μαζί με έναν δεμένο σύντροφο κουνέλι και ενδέχεται να συνυπάρξουν με ήρεμες γάτες ή σκύλους χωρίς κυνηγητικό ένστικτο, αν και η γνωριμία πρέπει να γίνεται αργά και υπό επίβλεψη. Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν να στηρίζουν το σώμα του κουνελιού και να αλληλεπιδρούν στο ύψος του πατώματος αντί να το σηκώνουν συνέχεια.

Το ολλανδικό είναι φυλή με χαμηλές απαιτήσεις όσον αφορά το τρίχωμα, αλλά, όπως κάθε κουνέλι, χρειάζεται σταθερή καθημερινή φροντίδα, χώρο και συντροφιά.

Περιποίηση

• Βουρτσίστε το μία φορά την εβδομάδα για να αφαιρέσετε τις νεκρές τρίχες και να μειώσετε την κατάποσή τους
• Αυξήστε το βούρτσισμα σε αρκετές φορές την εβδομάδα κατά τις εποχιακές αλλαγές τριχώματος
• Ελέγχετε και κόβετε τα νύχια περίπου κάθε 6 έως 8 εβδομάδες
• Ελέγχετε τακτικά τα αυτιά και τα δόντια, καθώς τα δόντια του κουνελιού μεγαλώνουν συνεχώς
• Μη λούζετε τα κουνέλια, καθαρίζετε τοπικά το λερωμένο τρίχωμα

Άσκηση

• Εξασφαλίστε τουλάχιστον 3 έως 4 ώρες καθημερινά εκτός κλωβού, σε ασφαλή χώρο προσαρμοσμένο για κουνέλια
• Προσφέρετε τούνελ, κουτιά και παιχνίδια μασήματος για δραστηριότητα και ψυχική διέγερση
• Επιτρέψτε ελεύθερη κίνηση για την υγεία των οστών και των μυών

Περιβάλλον

Διατηρήστε το ολλανδικό σε χώρο χωρίς ρεύματα αέρα και με σταθερή θερμοκρασία. Τα κουνέλια αντέχουν καλύτερα το κρύο παρά τη ζέστη και κινδυνεύουν πάνω από τους 28 βαθμούς Κελσίου. Στην Ελλάδα, όπου τα καλοκαίρια είναι ζεστά και ξηρά, αυτό απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Τοποθετήστε τον κλωβό μακριά από την άμεση ηλιακή ακτινοβολία και εξασφαλίστε σκιά και καλό αερισμό.

Η βάση της διατροφής ενός ολλανδικού κουνελιού είναι το σανό αγρωστωδών, όπως το σανό τίμοθυ ή το σανό λιβαδιού, το οποίο πρέπει να είναι διαθέσιμο συνεχώς. Το σανό παρέχει τις φυτικές ίνες που χρειάζεται η υγιής πέψη και φθείρει τα δόντια που μεγαλώνουν συνεχώς. Τα φρέσκα φυλλώδη χόρτα προσθέτουν ποικιλία και θρεπτικά συστατικά, ενώ μια μικρή, μετρημένη ποσότητα απλών πελέτων συμπληρώνει την ισορροπία. Το φρέσκο νερό πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμο.

Λιχουδιές και συμπληρώματα

Οι λιχουδιές πρέπει να αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος της διατροφής. Μικρά κομμάτια φρούτου ή καρότου μπορούν να δίνονται περιστασιακά, αλλά οι γλυκές τροφές σε μεγάλη ποσότητα διαταράσσουν τη μικροχλωρίδα του εντέρου. Ένα κουνέλι με διατροφή βασισμένη σε σανό και ποικιλία χόρτων συνήθως δεν χρειάζεται συμπληρώματα. Εισάγετε κάθε νέα τροφή σταδιακά και παρακολουθήστε για μαλακά περιττώματα ή μειωμένη όρεξη.

Το ολλανδικό είναι γενικά ανθεκτική φυλή, με τυπική διάρκεια ζωής 5 έως 8 χρόνια, μερικές φορές περισσότερο με καλή φροντίδα. Τα περισσότερα προβλήματα υγείας του είναι κοινά σε όλα τα οικόσιτα κουνέλια και σχετίζονται με τη διατροφή, τη φθορά των δοντιών και την πέψη, όχι με ελαττώματα ειδικά της φυλής. Μια διατροφή πλούσια σε ίνες, βασισμένη σε σανό, προλαμβάνει τα πιο συχνά προβλήματα.

Προληπτική φροντίδα

• Παρέχετε απεριόριστο σανό αγρωστωδών για τα δόντια και το έντερο
• Βρείτε κτηνίατρο με εμπειρία σε κουνέλια πριν προκύψει πρόβλημα
• Στειρώστε το κουνέλι για να μειωθεί ο κίνδυνος αναπαραγωγικών καρκίνων και να βελτιωθεί η συμπεριφορά
• Διατηρείτε τον χώρο καθαρό και το πίσω μέρος στεγνό για να αποφευχθεί η μυίαση
• Ζυγίζετε το κουνέλι τακτικά για να εντοπίσετε έγκαιρα σταδιακή απώλεια βάρους

Ένα ολλανδικό κουνέλι χρειάζεται κλωβό αρκετά μεγάλο ώστε να τεντώνεται, να στέκεται όρθιο και να κάνει αρκετά πηδήματα, μαζί με καθημερινό χρόνο σε μεγαλύτερο χώρο άσκησης. Πολλοί ιδιοκτήτες διατηρούν τα κουνέλια τους μέσα στο σπίτι, κάτι που τα προστατεύει από θηρευτές και ακραίες θερμοκρασίες. Στην ελληνική ύπαιθρο, όπου το καλοκαίρι είναι ζεστό και ξηρό, η εξωτερική στέγαση πρέπει να είναι απόλυτα ασφαλής από θηρευτές, στεγανή και σκιερή.

Ο χώρος διαβίωσης πρέπει να περιλαμβάνει συμπαγές ή μαλακό δάπεδο για την προστασία των ποδιών, ένα κουτί κρυψώνας, μια περιοχή με σανό, πηγή νερού και σημείο για την τουαλέτα, καθώς τα κουνέλια μπορούν να εκπαιδευτούν να χρησιμοποιούν λεκανάκι.

Λίστα ελέγχου για τη στέγαση

• Ευρύχωρος, ασφαλής κλωβός με συμπαγές δάπεδο
• Κουτί κρυψώνας ή καταφύγιο για ασφάλεια
• Λεκανάκι με χάρτινη άμμο υγιεινής
• Σταθερή παροχή σανού και φρέσκου νερού
• Παιχνίδια μασήματος και τούνελ για ψυχική διέγερση
• Σκιά και αερισμός για τους ζεστούς μήνες

Τα ολλανδικά κουνέλια φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα γύρω στους 4 έως 6 μήνες, με τις μικρότερες φυλές να ωριμάζουν νωρίτερα από τις μεγαλύτερες. Η αναπαραγωγή γίνεται συνήθως μεταφέροντας τη θηλυκιά στον κλωβό του αρσενικού και όχι το αντίστροφο, καθώς οι θηλυκές είναι εδαφικές. Η κύηση διαρκεί περίπου 28 έως 31 ημέρες.

Η θηλυκιά προετοιμάζεται για τον τοκετό φτιάχνοντας φωλιά από στρωμνή και τρίχωμα. Οι γέννες περιλαμβάνουν συνήθως 4 έως 8 μικρά, τα οποία γεννιούνται χωρίς τρίχωμα και με κλειστά μάτια. Η μητέρα συνήθως θηλάζει μία ή δύο φορές την ημέρα, οπότε μια ήσυχη, ανενόχλητη φωλιά μετράει περισσότερο από τη συνεχή παρουσία κάποιου δίπλα της. Τα μικρά ανοίγουν τα μάτια τους γύρω στη δέκατη ημέρα και αρχίζουν να δοκιμάζουν στερεή τροφή μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Ο απογαλακτισμός γίνεται συνήθως στις 6 έως 8 εβδομάδες. Η εκτροφή για το σχέδιο του ολλανδικού είναι απαιτητική, καθώς τα σημάδια είναι δύσκολο να αναπαραχθούν με ακρίβεια, και πολλά μικρά σε μια γέννα δεν πληρούν το πρότυπο έκθεσης ακόμη κι όταν προέρχονται από γονείς με καλά σχέδια. Η υπεύθυνη εκτροφή προϋποθέτει σχεδιασμό για κάθε ζώο που γεννιέται, και πολλοί ιδιοκτήτες προτιμούν αντ' αυτού να στειρώνουν τα κατοικίδιά τους.