Τρομπέτερ

Ο Σαλπιγκτής είναι διακοσμητικό περιστέρι που εκτρέφεται για την εμφάνιση και τη φωνή του και όχι για αγώνες ταχύτητας ή για κρέας. Ανήκει στην ομάδα φυλών που αναπτύχθηκαν για εκθέσεις. Τα ενήλικα άτομα έχουν μεσαίο μέγεθος, με σωματότυπο παρόμοιο με ενός κοινού οικόσιτου περιστεριού, αλλά με πολύ περισσότερο φτέρωμα, ιδίως στα πόδια, γύρω από τα μάτια και στην κορυφή του κεφαλιού.

Η φυλή πήρε το όνομά της από το κράξιμό της. Αντί για το σύντομο, επαναλαμβανόμενο κράξιμο των περισσότερων περιστεριών, ο Σαλπιγκτής βγάζει έναν παρατεταμένο, κυλιστό ήχο που μπορεί να διαρκέσει πολλά δευτερόλεπτα και θυμίζει πνιχτό ρολάρισμα τυμπάνου ή σάλπιγγα. Αυτή η φωνή είναι το βασικό γνώρισμα της φυλής και αξιολογείται προσεκτικά στις εκθέσεις.

Οι Σαλπιγκτές είναι ήρεμοι και πράοι. Ανέχονται καλά τον χειρισμό, προσαρμόζονται γρήγορα σε έναν περιστερώνα και είναι γενικά ειρηνικοί με άλλα περιστέρια. Το πυκνό φτέρωμα στα πόδια σημαίνει ότι χρειάζονται καθαρό, στεγνό χώρο διαμονής και δεν πετούν ελεύθερα με ευκολία.

Σε ποιους ταιριάζει

Ο Σαλπιγκτής ταιριάζει σε εκτροφείς που θέλουν ένα ήσυχο, ήπιο πουλί περιστερώνα και απολαμβάνουν το χαρακτηριστικό κράξιμο της φυλής. Το πυκνό φτέρωμα στα πόδια απαιτεί στεγνές, καθαρές συνθήκες και τακτικό έλεγχο, οπότε η φυλή ταιριάζει σε ιδιοκτήτες πρόθυμους να φροντίζουν τη στρωμνή και την περιποίηση. Είναι καλή επιλογή για λάτρεις των εκθέσεων και για εκτροφείς που προτιμούν ένα ήσυχο πουλί κλωβού από ένα πτητικό περιστέρι επίδοσης.

Η ομάδα των Σαλπιγκτών προέρχεται από τη Ρωσία και την ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής Ασίας, όπου περιστέρια με πυκνό φτέρωμα και ασυνήθιστη φωνή εκτρέφονταν επί πολλές γενιές. Πουλιά αυτού του τύπου έφτασαν στη Δυτική Ευρώπη τον δέκατο ένατο αιώνα, όταν η εκτροφή διακοσμητικών περιστεριών έγινε δημοφιλής και οι εκτροφείς άρχισαν να εισάγουν και να ανταλλάσσουν πουλιά μεταξύ χωρών.

Γερμανοί εκτροφείς ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με τον τύπο αυτό και εργάστηκαν εντατικά πάνω του. Από το αρχικό εισαγόμενο απόθεμα προέκυψαν αρκετές ξεχωριστές μορφές, που διέφεραν ως προς την έκταση του λοφίου, το μέγεθος του φτερώματος στα πόδια και τα χρωματικά σχέδια. Το κοινό γνώρισμα όλων ήταν το μακρόσυρτο, κυλιστό κράξιμο που έδωσε το όνομα στην ομάδα.

Προς τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα και στις αρχές του εικοστού, ο Σαλπιγκτής διαδόθηκε ακόμη περισσότερο, φτάνοντας στη Βόρεια Αμερική μαζί με Ευρωπαίους μετανάστες και λάτρεις των περιστεριών. Συστάθηκαν σύλλογοι φυλής και καθορίστηκαν πρότυπα εκθέσεων για να οριστεί η επιθυμητή εμφάνιση και να κρίνεται η ποιότητα της φωνής.

Σήμερα ο Σαλπιγκτής υπάρχει ως οικογένεια συγγενικών διακοσμητικών φυλών που εκτρέφονται κυρίως από ερασιτέχνες και εκθέτες. Δεν αποτελεί πλέον εργατικό ή χρηστικό πτηνό, αλλά διατηρείται για την εμφάνιση και τον χαρακτηριστικό του ήχο.

Ο Σαλπιγκτής έχει στρογγυλεμένο, μεσαίου μεγέθους σώμα και στέκεται αρκετά χαμηλά λόγω του άφθονου φτερώματος στα πόδια του. Τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά είναι οι μακριές φτερούγες που καλύπτουν τα πόδια και το κάτω μέρος τους (γνωστές ως μανσέτες), καθώς και τα κοσμήματα του κεφαλιού, που σε πολλές ποικιλίες περιλαμβάνουν λοφίο στο πίσω μέρος του κεφαλιού και ροζέτα φτερών γύρω από το ράμφος και τα μάτια. Αυτά τα στολίδια διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο Σαλπιγκτή, όμως το πυκνό φτέρωμα είναι κοινό σε όλους.

Το σώμα κρατιέται σε οριζόντια στάση και το πουλί δείχνει φαρδύ και γεμάτο. Τα μάτια συνήθως πλαισιώνονται εν μέρει από φτέρωμα, ενώ το ράμφος είναι μικρό έως μεσαίο. Συνολικά, το πουλί δίνει την εντύπωση ενός απαλού, πλήρως φτερωμένου περιστεριού και όχι ενός λείου τύπου προσαρμοσμένου στην πτήση.

Φτέρωμα και χρώματα

Η πυκνότητα του φτερώματος αποτελεί το κύριο σωματικό γνώρισμα της φυλής. Μακριές μανσέτες καλύπτουν τα πόδια και πολλές ποικιλίες φέρουν λοφίο ή ροζέτα. Το φτέρωμα εμφανίζεται σε μεγάλη ποικιλία συμπαγών χρωμάτων, όπως λευκό, μαύρο, μπλε, κόκκινο και κίτρινο, καθώς και σε παρδαλές και σχεδιασμένες μορφές. Τα πρότυπα εκθέσεων καθορίζουν το αναμενόμενο μήκος φτερού, το σχήμα του κοσμήματος κεφαλιού και το χρώμα για κάθε ποικιλία, οπότε οι απαιτήσεις διαφέρουν μέσα στην οικογένεια του Σαλπιγκτή.

Ο Σαλπιγκτής είναι μία από τις πιο ήρεμες φυλές περιστεριού. Είναι πράος, προσαρμόζεται γρήγορα και ανέχεται τον χειρισμό καλύτερα από πολλές πτητικές φυλές, γεγονός που τον κάνει εύκολο στη διαχείριση για την προετοιμασία εκθέσεων και την καθημερινή φροντίδα. Με τους εκτροφείς είναι ήπιος και δεν πανικοβάλλεται εύκολα, μόλις συνηθίσει τη ρουτίνα του περιστερώνα.

Με άλλα περιστέρια η φυλή είναι γενικά ειρηνική και μοιράζεται τον χώρο του περιστερώνα χωρίς ιδιαίτερες συγκρούσεις. Δεν είναι δυνατός ή πρόθυμος πτητικός τύπος, εν μέρει επειδή το πυκνό φτέρωμα στα πόδια δυσκολεύει την κίνηση, γι' αυτό περνά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στο έδαφος ή σε χαμηλές κούρνιες.

Το μόνο έντονο γνώρισμά του είναι η φωνή. Η φυλή είναι πολύ φωνακλού χαρακτήρα και βγάζει συχνά το μακρόσυρτο, κυλιστό κράξιμό της, ιδίως κατά το ερωτοτρόπημα και όταν νιώθει άνετα σε παρέα. Οι εκτροφείς που θέλουν έναν ήσυχο κλωβό πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτός ο ήχος είναι διαρκής και αποτελεί ακριβώς το χαρακτηριστικό γνώρισμα της φυλής.

Το πυκνό φτέρωμα στα πόδια κάνει την καθημερινή καθαριότητα το βασικό καθήκον φροντίδας. Η υγρή ή βρώμικη στρωμνή κολλάει στις μανσέτες και μπορεί να προκαλέσει δερματικά προβλήματα, γι' αυτό ο χώρος διαμονής πρέπει να παραμένει στεγνός. Κατά τα άλλα η φυλή έχει χαμηλές απαιτήσεις και δεν είναι δύσκολη στη φροντίδα.

Περιποίηση

• Ελέγχετε τακτικά τις μανσέτες των ποδιών για ξερή λάσπη, περιττώματα ή μπλεξίματα
• Κόβετε ή πλένετε προσεκτικά τα λερωμένα φτερά των ποδιών όταν χρειάζεται
• Διατηρείτε τα νύχια και το ράμφος σε φυσιολογική κατάσταση και ελέγχετε για υπερβολική ανάπτυξη
• Παρέχετε ένα ρηχό μπάνιο δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα ώστε το πουλί να καθαρίζει μόνο του το φτέρωμά του

Άσκηση

• Αφήστε χώρο για περπάτημα και σύντομες πτήσεις μέσα στον περιστερώνα ή τον κλωβό
• Αποφύγετε να βασίζεστε στην ελεύθερη πτήση, καθώς το φτέρωμα στα πόδια περιορίζει την ικανότητα πτήσης
• Παρέχετε χαμηλές, φαρδιές κούρνιες που είναι εύκολο να φτάσει και να προσγειωθεί το πουλί

Περιβάλλον

Διατηρείτε τον περιστερώνα στεγνό, καλά αεριζόμενο και χωρίς υγρή στρωμνή. Χρησιμοποιείτε καθαρή, στεγνή στρωμνή και αντικαθιστάτε την πριν λερωθεί. Προστατέψτε τα πουλιά από λάσπη, στάσιμα νερά και ρεύματα αέρα. Η προστασία από αρπακτικά είναι σημαντική, καθώς η φυλή δεν πετά καλά και δεν μπορεί να ξεφύγει εύκολα.

Ο Σαλπιγκτής τρέφεται με την ίδια διατροφή όπως τα υπόλοιπα οικόσιτα περιστέρια. Ένα ισορροπημένο εμπορικό μείγμα σπόρων και δημητριακών αποτελεί τη βάση, συμπληρωμένο με χαλίκι που βοηθά την πέψη και σταθερή παροχή καθαρού νερού. Επειδή η φυλή δεν είναι ιδιαίτερα δραστήρια, οι μερίδες πρέπει να ελέγχονται ώστε το πουλί να μην παχύνει.

Το χαλίκι και μια πηγή ανόργανων αλάτων ή ορυκτή πέτρα υποστηρίζουν την πέψη και τον σχηματισμό του κελύφους στα θηλυκά αναπαραγωγής. Το φρέσκο νερό πρέπει να είναι διαθέσιμο συνεχώς και να αλλάζεται καθημερινά.

Λιχουδιές και συμπληρώματα

Μικρές ποσότητες ασφαλών χόρτων, οσπρίων και σπόρων μπορούν να προσφέρονται ως λιχουδιές, αλλά πρέπει να αποτελούν μικρό μόνο μέρος της διατροφής. Παρέχετε χαλίκι μόνιμα και προσφέρετε μια πηγή ασβεστίου, όπως θρυμματισμένο όστρακο στρειδιού ή ορυκτή πέτρα, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για τα θηλυκά που γεννούν. Συμπληρώματα βιταμινών στο νερό μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά την αναπαραγωγή ή την πτερόρροια, αν η βασική διατροφή είναι περιορισμένη.

Ο Σαλπιγκτής είναι ένα ανθεκτικό διακοσμητικό περιστέρι, με τυπική διάρκεια ζωής 8 έως 12 χρόνια όταν η φροντίδα είναι καλή. Τα περισσότερα προβλήματα υγείας σχετίζονται με το πυκνό φτέρωμα στα πόδια και με τις κοινές ασθένειες που επηρεάζουν όλα τα οικόσιτα περιστέρια. Ο καθαρός, στεγνός χώρος διαμονής προλαβαίνει τα περισσότερα προβλήματα που συνδέονται ειδικά με τη φυλή.

Προληπτική φροντίδα

• Διατηρείτε τη στρωμνή στεγνή και καθαρή για να προστατεύετε τα φτερωμένα πόδια
• Παρέχετε χαλίκι, καθαρό νερό και ισορροπημένη διατροφή
• Τοποθετείτε σε καραντίνα τα νέα πουλιά πριν τα προσθέσετε στον περιστερώνα
• Θεραπεύετε τακτικά για εσωτερικά και εξωτερικά παράσιτα
• Αερίζετε καλά τον περιστερώνα για να μειώσετε τον κίνδυνο αναπνευστικών νόσων

Ο Σαλπιγκτής είναι πράος και δέχεται τον χειρισμό πιο εύκολα από τις δραστήριες πτητικές φυλές, γεγονός που κάνει την απλή εξημέρωση και την προετοιμασία για εκθέσεις εύκολη υπόθεση. Ο στόχος της εκπαίδευσης είναι συνήθως να συνηθίσει το πουλί τον περιστερώνα, να εξοικειωθεί με τον χειρισμό και την πόζα και να παραμένει ήρεμο κατά την κρίση. Η φυλή δεν εκπαιδεύεται για πτήση ή προσανατολισμό, καθώς το φτέρωμα στα πόδια περιορίζει την πτητική ικανότητα.

Βασικά βήματα

1. Αφήστε το πουλί να συνηθίσει έναν ήσυχο, καθαρό περιστερώνα πριν τον χειρισμό
2. Πλησιάστε με ηρεμία και προσφέρετε τροφή από το χέρι για να χτίσετε εμπιστοσύνη
3. Εξασκηθείτε σε ήπιο σήκωμα και κράτημα για σύντομες συνεδρίες
4. Εξοικειώστε το πουλί με κλωβό έκθεσης ή εκπαίδευσης αρκετά πριν από κάθε εκδήλωση
5. Επαναλαμβάνετε σύντομες, ήρεμες συνεδρίες αντί για μεγάλες και αγχωτικές

Ο Σαλπιγκτής εκτρέφεται σε περιστερώνα ή κλωβό όπως και τα υπόλοιπα οικόσιτα περιστέρια, αλλά ο χώρος διαμονής πρέπει να δίνει προτεραιότητα στη στεγνότητα και την καθαριότητα για να προστατεύεται το φτέρωμα των ποδιών. Η φυλή περνά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της στο έδαφος ή σε χαμηλές κούρνιες και δεν χρειάζεται τον ψηλό χώρο πτήσης που χρησιμοποιούν τα ταχυδρομικά περιστέρια. Η ασφαλής κατασκευή με προστασία από αρπακτικά είναι σημαντική, καθώς η φυλή δεν πετά καλά και δεν μπορεί να ξεφύγει εύκολα από απειλές.

Λίστα ελέγχου διαμόρφωσης

• Στεγνός, καλά αεριζόμενος περιστερώνας χωρίς υγρές γωνιές
• Καθαρή στρωμνή και τακτικό πρόγραμμα καθαρισμού
• Χαμηλές κούρνιες και ξεχωριστές φωλιές για κάθε ζευγάρι
• Σημεία τροφής και νερού μακριά από το δάπεδο και πάντα καθαρά
• Ανθεκτικό συρματόπλεγμα και συμπαγείς πόρτες κατά αρπακτικών και τρωκτικών
• Ρηχός χώρος μπάνιου για αυτοκαθαρισμό

Οι Σαλπιγκτές αναπαράγονται με τον ίδιο τρόπο όπως τα υπόλοιπα οικόσιτα περιστέρια. Ένα ζευγάρι διεκδικεί μια φωλιά, το θηλυκό συνήθως γεννά δύο αυγά με διαφορά λίγων ημερών, και οι δύο γονείς μοιράζονται την επώαση. Τα αυγά εκκολάπτονται μετά από περίπου 17 έως 19 ημέρες. Τα νεογέννητα νεοσσάκια τρέφονται τις πρώτες ημέρες με γάλα προλοβού που παράγουν και οι δύο γονείς, και στη συνέχεια με μαλακωμένους, αναγεννημένους σπόρους καθώς μεγαλώνουν.

Στον Σαλπιγκτή, το πυκνό φτέρωμα γύρω από την κλοάκα και τα πόδια μπορεί να μειώσει τη γονιμότητα και να κάνει το φυσικό ζευγάρωμα λιγότερο αξιόπιστο. Ορισμένοι εκτροφείς κόβουν τα φτερά γύρω από την κλοάκα πριν το ζευγάρωμα για να βελτιώσουν τη γονιμότητα των αυγών. Για αυτόν τον λόγο, η ανάθεση αυγών ή νεοσσών σε περιστέρια με λιγότερο φτέρωμα στα πόδια είναι συνηθισμένη πρακτική για εκτροφείς που θέλουν να μεγαλώσουν πυκνά φτερωμένα πουλιά έκθεσης.

Βήματα εκκόλαψης

1. Ζευγαρώστε τα πουλιά σε καθαρή φωλιά και παρέχετε υλικό φωλιάσματος
2. Κόψτε τα φτερά γύρω από την κλοάκα αν η γονιμότητα ήταν πρόβλημα
3. Αφήστε τους δύο γονείς να επωάσουν τα δύο αυγά χωρίς ενόχληση
4. Ωοσκοπήστε τα αυγά μετά από περίπου μία εβδομάδα για να ελέγξετε την ανάπτυξη
5. Διατηρήστε τη φωλιά στεγνή και ήσυχη καθ' όλη τη διάρκεια της επώασης των 17 έως 19 ημερών
6. Αφήστε τους γονείς να ταΐζουν με γάλα προλοβού και σπόρους μέχρι να πτερωθούν τα νεαρά