Μπέρμιγχαμ Ρόλερ

Το Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ είναι ένα μικρόσωμο οικόσιτο περιστέρι που αναπτύχθηκε για αεροπορικές επιδείξεις και όχι για αγώνες ταχύτητας ή εκθέσεις ομορφιάς. Στην πτήση διπλώνει το σώμα του σε μια τούμπα προς τα πίσω και κατεβαίνει προς το έδαφος με γρήγορη, ελεγχόμενη περιστροφή, πριν σταθεροποιηθεί ξανά και επιστρέψει στο σμήνος. Η ποιότητα αυτής της τούμπας, δηλαδή η ταχύτητα, το βάθος και η σφιχτή περιστροφή της, αποτελεί τον βασικό σκοπό της φυλής.

Η φυλή προέρχεται από την περιοχή του Μπέρμιγχαμ στην Αγγλία, όπου οι εκτροφείς επέλεγαν επί πολλές γενιές τα πουλιά με βάση αυτή τη συμπεριφορά της τούμπας. Ένα καλό Ρόλερ πετά μαζί με ομάδα που οι εκτροφείς ονομάζουν σμήνος, και συχνά τα πουλιά κάνουν τούμπες ταυτόχρονα, κάτι που δημιουργεί το θέαμα που εκτιμούν περισσότερο οι εκτροφείς. Από πουλί σε πουλί η απόδοση διαφέρει, από ρηχές τούμπες μέχρι βαθιές και γρήγορες περιστροφές.

Πρόκειται για ένα σκληραγωγημένο, ζωηρό πουλί μικρού μεγέθους. Το εκτρέφουν λάτρεις που απολαμβάνουν την εκπαίδευση και την πτήση σμηνών στον ανοιχτό αέρα. Το Ρόλερ δεν είναι κατοικίδιο που ζει μέσα στο σπίτι ή κάθεται στο χέρι. Χρειάζεται περιστερώνα, καθημερινό χρόνο πτήσης και εκτροφέα που παρακολουθεί το σμήνος ως σύνολο.

Σε ποιον ταιριάζει

Το Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ ταιριάζει σε εκτροφέα που θέλει ένα ενεργητικό χόμπι υπαίθρου και είναι διατεθειμένος να αφήνει τα πουλιά να πετούν σχεδόν καθημερινά. Ανταποδίδει την υπομονή και τη σταθερή παρατήρηση, γιατί η δημιουργία ενός σμήνους που κάνει τούμπες συγχρονισμένα απαιτεί χρόνο. Όσοι αναζητούν κατοικίδιο για κλουβί ή διακοσμητικό πουλί έκθεσης καλύτερα να στραφούν αλλού.

Τα τούμπλερ περιστέρια, δηλαδή πουλιά που γυρίζουν προς τα πίσω κατά την πτήση, εκτρέφονται σε πολλές χώρες εδώ και αιώνες. Το Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ προήλθε από αυτό το παλαιότερο τούμπλερ απόθεμα στις δυτικές Μίντλαντς της Αγγλίας, όπου εργατικοί εκτροφείς γύρω από το Μπέρμιγχαμ αγκάλιασαν μαζικά αυτό το χόμπι τον 19ο αιώνα.

Αυτοί οι εκτροφείς δεν επέλεγαν απλώς πουλιά με ικανότητα για μία τούμπα, αλλά πουλιά με την ικανότητα να περιστρέφονται σε πολλές διαδοχικές στροφές, γρήγορα και σφιχτά. Με τις γενιές η φυλή μετατοπίστηκε από τη χαλαρή τούμπα προς τη γρήγορη, βαθιά περιστροφή που ορίζει σήμερα ένα Ρόλερ. Το πουλί εκτρεφόταν για την απόδοσή του στον αέρα, οπότε η πτητική ικανότητα μετρούσε πολύ περισσότερο από το σχέδιο του φτερώματος ή τους βαθμούς έκθεσης.

Η φυλή εξαπλώθηκε από την Αγγλία σε άλλες χώρες κατά τον 20ό αιώνα, μέσω μεταναστών και εκτροφέων που αντάλλασσαν πουλιά. Εγκαταστάθηκε σταθερά στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού, όπου τοπικοί σύλλογοι ασχολήθηκαν με την πτήση σμηνών και τους αγώνες. Οι αγώνες επίδοσης, όπου κριτές βαθμολογούν ένα σμήνος ανάλογα με το πόσα πουλιά κάνουν τούμπες μαζί και πόσο καλά το κάνουν, έγιναν ο βασικός τρόπος σύγκρισης μεταξύ πουλιών.

Επειδή το Ρόλερ διαμορφώθηκε από πολλούς ανεξάρτητους εκτροφείς με στόχο μία και μόνη συμπεριφορά, υπάρχει μεγάλη ποικιλία μέσα στη φυλή. Οι γραμμές αίματος διαφέρουν ως προς το βάθος, την ταχύτητα και τη σταθερότητα της τούμπας, και οι εκτροφείς συνεχίζουν να επιλέγουν αναπαραγωγικά πουλιά με βάση όσα βλέπουν στον αέρα.

Το Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ είναι μικρόσωμο περιστέρι με τακτοποιημένο, ισορροπημένο σώμα και καμία υπερβολή στα χαρακτηριστικά του. Μοιάζει με ικανό πουλί πτήσης: λείο κεφάλι, μεσαίο ράμφος, γεμάτο αλλά όχι βαρύ στήθος και σώμα που στενεύει προς μια τακτοποιημένη ουρά. Τίποτα στη σωματοδομή του δεν προορίζεται να τραβήξει το βλέμμα στο έδαφος, αφού η φυλή κρίνεται στον αέρα.

Τα φτερά είναι καλά αναπτυγμένα και κρατιούνται κοντά στο σώμα. Η συνολική εντύπωση είναι ενός συμπαγούς, αθλητικού πουλιού που μπορεί να διπλωθεί γρήγορα σε περιστροφή και να συνέλθει από αυτήν εξίσου γρήγορα.

Φτέρωμα και χρώματα

Το φτέρωμα είναι λείο και εφαρμόζει στενά στο σώμα, κάτι που βοηθά στη γρήγορη πτήση. Η φυλή εμφανίζεται σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων, αφού οι εκτροφείς επέλεγαν με κριτήριο την ικανότητα για τούμπα και όχι κάποιο ενιαίο πρότυπο χρώματος. Συνηθισμένοι τύποι είναι τα μονόχρωμα, τα γαλάζια και ασημί ριγέ, τα σκακιέρα, τα παρδαλά και τα πουλιά με λευκή κεφαλή ή σημάδια. Το χρώμα δεν επηρεάζει καθόλου τον τρόπο που κάνει τούμπες ένα πουλί και είναι κυρίως θέμα προτίμησης του εκτροφέα.

Το Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ έχει ζωηρό και δραστήριο χαρακτήρα, με έντονη διάθεση για πτήση. Μέσα στον περιστερώνα είναι γενικά ήρεμο και τα πάει καλά με άλλα περιστέρια, αφού η φυλή στηρίζεται στη ζωή σε σμήνος και στην πτήση ομάδας. Τα πουλιά είναι κοινωνικά μεταξύ τους και ανέχονται τον χειρισμό για την καθημερινή φροντίδα, αν και δεν δείχνουν την τρυφερότητα ενός εξημερωμένου παπαγάλου ή ενός σκύλου.

Απέναντι στους ανθρώπους το Ρόλερ είναι επιφυλακτικό και όχι εχθρικό. Ένα πουλί που το χειρίζονται με ηρεμία και το ταΐζει ο ίδιος του ο εκτροφέας μαθαίνει να τον εμπιστεύεται και επιστρέφει αξιόπιστα στον περιστερώνα, κάτι που έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Ανάμεσα σε άλλα κατοικίδια το περιστέρι παραμένει θήραμα και πρέπει να προστατεύεται από γάτες, σκύλους και αρπακτικά πουλιά.

Το κυρίαρχο γνώρισμα είναι ο αθλητισμός στον αέρα. Ένα καλά εκτρεφόμενο Ρόλερ επιθυμεί έντονα να πετάξει, κρατά τη θέση του μέσα στο σμήνος και περιστρέφεται με ενέργεια. Η ίδια αυτή ορμή σημαίνει ότι τα πουλιά χρειάζονται καθημερινή πτήση και γίνονται ανήσυχα αν περιοριστούν για πολύ καιρό.

Περιποίηση

• Τα περιστέρια περιποιούνται μόνα τους το φτέρωμά τους. Προσφέρετε ρηχό μπάνιο δύο με τρεις φορές την εβδομάδα ώστε να λούζονται και να διατηρούν καθαρά τα φτερά τους.
• Ελέγχετε τακτικά τα πόδια και τα νύχια και κόβετε προσεκτικά τα νύχια που έχουν μεγαλώσει.
• Παρακολουθείτε την κλοάκα και το φτέρωμα γύρω της για λεκέδες, που μπορεί να δείχνουν αρρώστια.
• Παρακολουθείτε την ετήσια πτερόρροια και στηρίζετέ την με καλή τροφή.

Άσκηση

• Αφήνετε το σμήνος να πετά καθημερινά όποτε το επιτρέπει ο καιρός. Στο ελληνικό καλοκαίρι, με τη ζέστη και την ξηρασία, προτιμήστε τις πρωινές ή τις απογευματινές ώρες, όταν η θερμοκρασία είναι πιο ήπια.
• Αυξήστε σταδιακά τον χρόνο πτήσης για τα νεαρά πουλιά, ώστε να αναπτύξουν αντοχή πριν αρχίσουν να κάνουν βαθιές τούμπες.
• Αποφύγετε να κουράζετε τα πουλιά σε ακραία ζέστη και δώστε τους ανάπαυση στο πιο έντονο σημείο της πτερόρροιας.

Περιβάλλον

Στεγάστε τα πουλιά σε στεγνό περιστερώνα χωρίς ρεύματα αέρα, με καλό αερισμό, ασφαλείς κούρνιες και χώρο για κίνηση. Διατηρήστε τον περιστερώνα καθαρό, γιατί η υγρασία και τα περιττώματα διαδίδουν ασθένειες. Προστατέψτε το σμήνος από αρπακτικά, ιδίως γεράκια και γάτες, τόσο κατά την πτήση όσο και στην ανάπαυση.

Τα Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ τρέφονται με μείγμα σπόρων, συνήθως ένα εμπορικό μείγμα για περιστέρια που περιλαμβάνει σπόρους και όσπρια όπως καλαμπόκι, σιτάρι, σόργο, μπιζέλια και άλλους μικρόσπορους. Τα πουλιά επίδοσης συνήθως κρατιούνται λιτά, γιατί το περιττό βάρος μειώνει την ποιότητα της πτήσης, οπότε η τροφή μετριέται και δεν αφήνεται ελεύθερη όλη μέρα. Πολλοί εκτροφείς στρέφουν το μείγμα προς σπόρους με περισσότερους υδατάνθρακες στις περιόδους έντονης πτήσης και προσθέτουν περισσότερη πρωτεΐνη στην αναπαραγωγή και στην πτερόρροια.

Το χαλίκι πρέπει να είναι διαθέσιμο συνεχώς, καθώς βοηθά την πέψη και παρέχει μέταλλα. Το φρέσκο, καθαρό νερό είναι απαραίτητο κάθε μέρα, τόσο για πόση όσο και για μπάνιο.

Λιχουδιές και συμπληρώματα

Μικρές ποσότητες ασφαλών σπόρων μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ανταμοιβή κατά την εκπαίδευση. Πολλοί εκτροφείς προσθέτουν βιταμινούχα και μεταλλικά συμπληρώματα στο νερό σε τακτικό πρόγραμμα, ιδίως στην αναπαραγωγή και στην πτερόρροια, και προσφέρουν πέτρα μετάλλων για περιστέρια. Χρησιμοποιήστε τα συμπληρώματα σύμφωνα με τις οδηγίες και μην το παρακάνετε.

Το Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ είναι σκληραγωγημένη φυλή και ζει περίπου 10 έως 15 χρόνια με καλή φροντίδα. Τα περισσότερα προβλήματα υγείας προέρχονται από συνθήκες κοινές σε όλα τα εκτρεφόμενα περιστέρια και όχι από κάτι ειδικό της φυλής. Καθαρή, στεγνή, καλά αεριζόμενη στέγαση και σωστή διατροφή προλαβαίνουν τα περισσότερα προβλήματα, ενώ ο συνωστισμός, η υγρασία και το βρόμικο νερό προκαλούν πολλά από αυτά.

Προληπτική φροντίδα

• Διατηρήστε τον περιστερώνα καθαρό και στεγνό και αλλάζετε το νερό καθημερινά.
• Αποφύγετε τον συνωστισμό και απομονώνετε τα νέα ή άρρωστα πουλιά.
• Ακολουθήστε τακτικό πρόγραμμα αποπαρασιτισμού και ελέγχου παρασίτων.
• Παρέχετε χαλίκι και ισορροπημένη διατροφή ώστε τα πουλιά να παραμένουν σε καλή κατάσταση.
• Παρακολουθείτε καθημερινά τα περιττώματα και τη συμπεριφορά για πρώιμα σημάδια προβλήματος.

Τα Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ εκπαιδεύονται ως σμήνος και όχι το καθένα ξεχωριστά. Ο στόχος είναι ένα σμήνος που πετά μαζί, παραμένει στον αέρα για συγκεκριμένο χρόνο και επιστρέφει στον περιστερώνα με σήμα. Η ίδια η τούμπα είναι σε μεγάλο βαθμό ενστικτώδης σε καλά εκτρεφόμενα πουλιά και αναπτύσσεται καθώς ωριμάζουν, οπότε η εκπαίδευση εστιάζει στην πειθαρχία του σμήνους, στην ανάκληση και στην αντοχή, όχι στη διδασκαλία της ίδιας της τούμπας.

Τα βασικά εργαλεία είναι η ρουτίνα και η τροφή. Πουλιά που τρέφονται την ίδια ώρα και στο ίδιο μέρος κάθε μέρα μαθαίνουν να επιστρέφουν άμεσα. Σταθερές ώρες πτήσης χτίζουν τη συνήθεια να μαζεύονται και να πετούν ως ομάδα. Τα νεαρά πουλιά πετούν σε σταθερές, σταδιακά αυξανόμενες συνεδρίες ώστε να αποκτήσουν φυσική κατάσταση προτού αρχίσουν να κάνουν έντονες τούμπες.

Βασικά βήματα

1. Συνηθίστε τα νεαρά πουλιά στον περιστερώνα ώστε να τον αναγνωρίζουν ως σπίτι τους και να επιστρέφουν αξιόπιστα.
2. Ταΐστε τα σε σταθερό πρόγραμμα ώστε να συνδέουν τον περιστερώνα και τον εκτροφέα με την τροφή.
3. Αφήνετε το σμήνος να πετά την ίδια ώρα κάθε μέρα ώστε να χτίσει τη συνήθεια της κοινής πτήσης.
4. Αυξήστε σταδιακά τον χρόνο πτήσης για να αναπτυχθεί αντοχή πριν εμφανιστεί η βαθιά τούμπα.
5. Χρησιμοποιήστε ένα σταθερό σήμα ανάκλησης κατά το τάισμα ώστε το σμήνος να κατεβαίνει και να επιστρέφει στο σήμα.

Τα Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ φυλάσσονται σε περιστερώνα, δηλαδή ένα ειδικά κατασκευασμένο υπόστεγο ή κλουβί που προσφέρει καταφύγιο, κούρνιες και χώρο φωλιάσματος. Ο περιστερώνας πρέπει να είναι στεγνός και χωρίς ρεύματα αέρα, αλλά ταυτόχρονα καλά αεριζόμενος, γιατί ο μπαγιάτικος, υγρός αέρας οδηγεί σε αναπνευστικές ασθένειες. Στη Μεσόγειο, όπου τα καλοκαίρια είναι ζεστά και ξηρά, ο επαρκής αερισμός και η σκίαση γίνονται εξίσου σημαντικά με την προστασία από το κρύο τον χειμώνα. Κάθε πουλί χρειάζεται τη δική του κούρνια, και τα ζευγάρια αναπαραγωγής χρειάζονται φωλιές. Ο περιστερώνας πρέπει να καθαρίζεται εύκολα, γιατί η υγιεινή είναι ο σημαντικότερος παράγοντας για την υγεία του σμήνους.

Πέρα από τον περιστερώνα, τα πουλιά χρειάζονται ανοιχτό ουρανό για να πετούν. Μια καθαρή περιοχή με λίγα εμπόδια επιτρέπει στο σμήνος να ανεβαίνει, να πετά και να κάνει τούμπες με ασφάλεια. Αρπακτικά όπως γεράκια, γάτες και αρουραίοι αποτελούν διαρκή ανησυχία, οπότε ο περιστερώνας πρέπει να είναι ασφαλής τη νύχτα και ο εκτροφέας πρέπει να αφήνει τα πουλιά να πετούν όταν ο κίνδυνος είναι μικρότερος.

Λίστα ελέγχου εγκατάστασης

• Κατασκευάστε ή αγοράστε στεγνό, αεριζόμενο περιστερώνα με ασφαλείς πόρτες και συρματόπλεγμα.
• Τοποθετήστε μία κούρνια ανά πουλί και προσθέστε φωλιές για τα ζευγάρια.
• Παρέχετε ταΐστρες, ποτίστρες, δοχείο χαλικιού και λεκάνη για μπάνιο.
• Οργανώστε εύκολο καθαρισμό ώστε τα περιττώματα να αφαιρούνται συχνά.
• Εντοπίστε μια ασφαλή, ανοιχτή περιοχή για την καθημερινή πτήση.

Τα Ρόλερ του Μπέρμιγχαμ, όπως και τα υπόλοιπα περιστέρια, επωάζουν συνήθως μόνα τους τα αυγά τους. Ένα ζευγάρι γεννά δύο αυγά ανά γέννα, και τόσο το αρσενικό όσο και το θηλυκό εναλλάσσονται στο κάθισμα ώστε τα αυγά να μένουν σχεδόν συνεχώς καλυμμένα. Η επώαση διαρκεί περίπου 17 έως 19 ημέρες. Μετά την εκκόλαψη, και οι δύο γονείς ταΐζουν τους νεοσσούς με γάλα του προλοβού, μια πλούσια έκκριση που παράγουν και τα δύο φύλα τις πρώτες ημέρες της ζωής.

Οι περισσότεροι εκτροφείς αφήνουν τους γονείς να κάνουν τη δουλειά, αφού τα περιστέρια επωάζουν και ταΐζουν αξιόπιστα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί επωαστήρας σε ειδικές περιπτώσεις, όμως η χειροκίνητη ανατροφή νεοσσών περιστεριού είναι απαιτητική, και η ανατροφή από τους γονείς είναι πολύ πιο απλή και συνήθως καλύτερη για τα πουλιά.

Βήματα εκκόλαψης

1. Αφήστε το ζευγάρι να εγκατασταθεί και να γεννήσει. Περιμένετε δύο αυγά ανά γέννα.
2. Επιτρέψτε και στους δύο γονείς να μοιράζονται την επώαση χωρίς παρενόχληση.
3. Κρατήστε τη φωλιά καθαρή, στεγνή και ήσυχη κατά τη διάρκεια του καθίσματος.
4. Περιμένετε την εκκόλαψη γύρω στις 17 με 19 ημέρες.
5. Αφήστε τους γονείς να ταΐζουν τους νεοσσούς με γάλα του προλοβού και σπόρους καθώς μεγαλώνουν.