Χέρεφορντ

Ο Hereford είναι οικόσιτος χοίρος που αναπτύχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και πήρε το όνομά του από το χρωματικό του σχέδιο, το οποίο θυμίζει τη φυλή βοοειδών Hereford: κόκκινο σώμα με λευκό πρόσωπο και λευκά σημάδια. Πρόκειται για μεγαλόσωμο χοίρο κρεατοπαραγωγής, που εκτιμάται από μικρές εκμεταλλεύσεις και ερασιτέχνες κτηνοτρόφους για τον ήρεμο χαρακτήρα και τη σταθερή αύξηση βάρους του.

Οι ενήλικοι είναι βαριά ζώα. Οι ώριμοι κάπροι και οι χοιρομητέρες φτάνουν συνήθως τα 600 έως 800 lb, ενώ ορισμένα άτομα ξεπερνούν αυτό το βάρος με καλή διατροφική διαχείριση. Η φυλή ωριμάζει με μέτριο ρυθμό και αυξάνει βάρος ομοιόμορφα αντί για απότομες εξάρσεις, κάτι που βοηθά στην παραγωγή ομοιόμορφων σφαγίων.

Ο Hereford θεωρείται καλόβολος και εύκολος στον χειρισμό. Αυτός ο χαρακτήρας, σε συνδυασμό με την αντοχή του στη βοσκή, τον καθιστά πρακτική επιλογή για όσους εκτρέφουν χοίρους σε υπαίθρια ή ημιυπαίθρια συστήματα.

Σε ποιον ταιριάζει

Ο Hereford ταιριάζει σε εκτροφείς που θέλουν έναν πράο, εύχειρο χοίρο για κρεατοπαραγωγή σε μικρή έως μεσαία εκμετάλλευση. Ανέχεται την υπαίθρια στέγαση και τον χειρισμό από λιγότερο έμπειρους ιδιοκτήτες καλύτερα από ορισμένες πιο νευρικές φυλές. Δεν είναι ζώο συντροφιάς μικρού μεγέθους: το ενήλικο μέγεθος και οι ανάγκες σε τροφή απαιτούν κατάλληλη περίφραξη, στέγαστρο και χώρο.

Ο χοίρος Hereford προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Οι εκτροφείς επιδίωξαν να δημιουργήσουν έναν χοίρο με σταθερό, αναγνωρίσιμο χρωματικό σχέδιο βασισμένο στη φυλή βοοειδών Hereford, η οποία φέρει κόκκινο σώμα και λευκό πρόσωπο.

Η φυλή συγκροτήθηκε από διασταυρώσεις καθιερωμένων αμερικανικών φυλών χοίρου της εποχής, όπως οι Duroc, Poland China και Chester White, με επιλογή σε διαδοχικές γενιές ώστε να σταθεροποιηθούν τα κόκκινα-λευκά σημάδια. Η δουλειά αυτή επικεντρώθηκε στη Μεσοδυτική Αμερική (Midwest), όπου οι φυλές αυτές ήταν διαδεδομένες.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες οργανώθηκε μητρώο φυλής για την καταγραφή των χοίρων Hereford και τον καθορισμό του προτύπου χρώματος που ορίζει τη φυλή. Ως τα μέσα του 20ού αιώνα ο Hereford είχε σημαντικό αριθμό οπαδών ανάμεσα σε αγρότες που ήθελαν έναν ομοιόμορφο, ελκυστικό χοίρο διπλής χρήσης.

Καθώς η εμπορική χοιροτροφία στράφηκε σε λίγες, υψηλής απόδοσης βιομηχανικές γραμμές, ο πληθυσμός του Hereford μειώθηκε. Σήμερα διατηρείται κυρίως από μικροκαλλιεργητές, λάτρεις παραδοσιακών φυλών και προγράμματα νεανικής κτηνοτροφίας, και θεωρείται δευτερεύουσα ή παραδοσιακή φυλή και όχι φυλή ευρείας εμπορικής εκτροφής.

Ο Hereford αναγνωρίζεται αμέσως από το χρώμα του. Το σώμα είναι βαθύ κόκκινο και το πρόσωπο λευκό, συχνά με λευκό στα κάτω πόδια, στην κάτω γραμμή του σώματος και στην άκρη της ουράς. Η αντίθεση του λευκού προσώπου με το κόκκινο τρίχωμα είναι το κύριο γνώρισμα της φυλής.

Το σωματότυπο είναι αυτό ενός χοίρου κρεατοπαραγωγής: μακρύ, βαθύ σώμα, φαρδιά ράχη, καλοαναπτυγμένα μπούτια και γερά πόδια που στηρίζουν το βάρος του ζώου στη βοσκή. Το κεφάλι έχει μέτριο μήκος με μέτριο ρύγχος, και τα αυτιά συνήθως κρέμονται προς τα εμπρός και ελαφρώς πεσμένα, αντί να είναι εντελώς όρθια.

Τρίχωμα και χρώματα

Το τρίχωμα είναι κοντό και τραχύ, τυπικό για χοίρο που ζει σε υπαίθριο χώρο, και καλύπτει παχύ, χρωματισμένο δέρμα. Το πρότυπο απαιτεί κόκκινο σώμα με λευκό πρόσωπο. Τα περισσότερα ζώα έχουν επίσης λευκό σε τουλάχιστον δύο πόδια και στην κάτω γραμμή του σώματος. Υπερβολικό λευκό που επεκτείνεται στο σώμα, ή πρόσωπο που δεν είναι κατά κύριο λόγο λευκό, θεωρείται ελάττωμα ως προς το πρότυπο χρώματος. Η απόχρωση του κόκκινου κυμαίνεται από ανοιχτό έως βαθύ καστανοκόκκινο ανάλογα με το άτομο.

Ο Hereford φημίζεται για τον ήπιο, σταθερό χαρακτήρα του. Τα ζώα τείνουν να παραμένουν ήρεμα κοντά σε ανθρώπους, δεν πανικοβάλλονται εύκολα και συνεργάζονται στις καθημερινές εργασίες, όπως το τάισμα, η μετακίνηση ανάμεσα σε μαντριά και η φόρτωση. Αυτός ο χαρακτήρας είναι ένας από τους βασικούς λόγους που η φυλή προτιμάται από μικροκαλλιεργητές και από νεανικά προγράμματα έκθεσης ζώων.

Με γνώριμους χειριστές η φυλή είναι φιλική και περίεργη. Απέναντι σε αγνώστους παραμένει γενικά ανεκτική παρά επιθετική, αν και κάθε μεγαλόσωμος χοίρος πρέπει να τον πλησιάζει κανείς με προσοχή. Οι χοίροι Hereford συνήθως προσαρμόζονται καλά σε ομάδες και τα πάνε καλά με άλλους χοίρους όταν έχουν αρκετό χώρο και πρόσβαση σε ταΐστρες, ώστε να αποφεύγεται ο ανταγωνισμός.

Όπως συμβαίνει με όλους τους χοίρους, οι χοιρομητέρες με νεογέννητα χοιρίδια γίνονται προστατευτικές και χρειάζονται ησυχία και απόσταση κατά τον τοκετό. Οι κάπροι είναι μεγαλόσωμοι και δυνατοί και απαιτούν ασφαλή χειρισμό ανεξάρτητα από τον γενικά σταθερό χαρακτήρα τους. Χοίροι που βαριούνται ή δεν έχουν αρκετά ερεθίσματα μπορεί να σκάβουν το έδαφος και να δοκιμάζουν τις περιφράξεις, γι' αυτό ο επαρκής χώρος και ο εμπλουτισμός του περιβάλλοντος διατηρούν ήρεμη τη συμπεριφορά τους.

Περιποίηση

• Οι χοίροι φροντίζουν σε μεγάλο βαθμό μόνοι τους την υγιεινή τους και δεν χρειάζονται βούρτσισμα.
• Παρέχετε λασπόλουτρο ή ψεκαστήρες τον καιρό της ζέστης, καθώς οι χοίροι δεν ιδρώνουν και χρησιμοποιούν τη λάσπη για να δροσίζονται και να προστατεύουν το δέρμα τους.
• Ελέγχετε τακτικά το δέρμα, τα αυτιά και τα πόδια για παράσιτα, ηλιακά εγκαύματα στις λευκές περιοχές και υπερβολικά μεγαλωμένες οπλές.
• Κόβετε τις οπλές μόνο όταν χρειάζεται· οι χοίροι σε σκληρό έδαφος συνήθως τις φθείρουν φυσικά.

Άσκηση

• Δώστε πρόσβαση σε περίφραγμα ή βοσκότοπο για σκάψιμο, αναζήτηση τροφής και κίνηση.
• Εναλλάσσετε τον βοσκότοπο όπου είναι εφικτό, ώστε να περιορίζεται η συσσώρευση παρασίτων και να προστατεύεται η φυτοκάλυψη.
• Αποφύγετε τον περιορισμό ενός μεγαλόσωμου, δραστήριου χοίρου σε μικρό μαντρί για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Περιβάλλον

Ο Hereford τα πηγαίνει καλά σε υπαίθρια και ημιυπαίθρια συστήματα. Παρέχετε στεγνό, χωρίς ρεύματα αέρα καταφύγιο με καθαρή στρωμνή για τον κρύο και υγρό καιρό, καθώς και σκιά και λασπόλουτρο για τη ζέστη. Οι λευκές περιοχές προσώπου και σώματος μπορεί να καούν από τον ήλιο, γι' αυτό η σκιά είναι σημαντική το καλοκαίρι. Η περίφραξη πρέπει να είναι γερή και χαμηλή, καθώς οι χοίροι σκάβουν και σπρώχνουν· ηλεκτρικές περιφράξεις ή ανθεκτικά πάνελ χοιροστασίου είναι συνηθισμένες επιλογές.

Οι χοίροι Hereford εκτρέφονται συνήθως με ισορροπημένο εμπορικό σιτηρέσιο χοίρων, βασισμένο σε σιτηρά όπως το καλαμπόκι και πηγή πρωτεΐνης όπως το σογιάλευρο, με προσθήκη βιταμινών και ιχνοστοιχείων. Οι ανάγκες σε πρωτεΐνη είναι υψηλότερες στα νεαρά, αναπτυσσόμενα ζώα και μειώνονται καθώς πλησιάζουν την ωριμότητα. Στη βοσκή η φυλή αναζητά τροφή αποτελεσματικά και τρώει χορτάρι, ρίζες και άλλο φυτικό υλικό, το οποίο μπορεί να συμπληρώνει αλλά όχι να αντικαταστήσει πλήρως το τυποποιημένο σιτηρέσιο. Καθαρό, φρέσκο νερό πρέπει να είναι διαθέσιμο ανά πάσα στιγμή, ιδίως τον καιρό της ζέστης.

Λιχουδιές και συμπληρώματα

Υπολείμματα λαχανικών και φρούτων μπορούν να προσφέρονται με μέτρο ως λιχουδιές, όπου το επιτρέπει η τοπική νομοθεσία. Τα ελεύθερης πρόσβασης ορυκτά και το καθαρό νερό υποστηρίζουν την ανάπτυξη και την οστική διάπλαση. Προσαρμόστε τις ποσότητες τροφής ώστε τα αναπαραγωγικά ζώα να διατηρούν μέτρια φυσική κατάσταση, καθώς οι υπερβολικά παχιές χοιρομητέρες και κάπροι μπορεί να έχουν μειωμένη γονιμότητα και προβλήματα στις αρθρώσεις.

Ο Hereford θεωρείται ανθεκτική, γερή φυλή που προσαρμόζεται καλά σε υπαίθριες συνθήκες. Με καλή εκτροφή, τα αναπαραγωγικά ζώα μπορούν να ζήσουν περίπου 6 έως 10 χρόνια, αν και οι χοίροι που εκτρέφονται για κρέας σφάζονται πολύ νωρίτερα. Τα περισσότερα προβλήματα υγείας στη φυλή σχετίζονται με τη διαχείριση και όχι με κληρονομικούς παράγοντες, και ανταποκρίνονται σε καλό καταφύγιο, καθαρό έδαφος, έλεγχο παρασίτων και ισορροπημένη διατροφή.

Προληπτική φροντίδα

• Τηρείτε πρόγραμμα εμβολιασμών και αποπαρασίτωσης, καθορισμένο με κτηνίατρο.
• Εναλλάσσετε τον βοσκότοπο και διατηρείτε τα μαντριά στεγνά, ώστε να περιορίζονται τα παράσιτα και οι ασθένειες.
• Παρέχετε σκιά, καταφύγιο και λασπόλουτρο όλο τον χρόνο.
• Παρακολουθείτε τη φυσική κατάσταση και τα πόδια, και κόβετε τις οπλές όταν χρειάζεται.
• Θέτετε σε καραντίνα τα νέα ζώα πριν τα εντάξετε στο κοπάδι.

Οι νεαρές χοιρομητέρες (gilts) Hereford ζευγαρώνονται συνήθως γύρω στους 7 έως 8 μήνες, όταν έχουν φτάσει επαρκές μέγεθος και φυσική κατάσταση, ενώ οι κάπροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν από παρόμοια ηλικία. Οι χοιρομητέρες μπαίνουν σε οίστρο περίπου κάθε 21 ημέρες. Η κύηση στους χοίρους διαρκεί περίπου 114 ημέρες, κανόνας που θυμούνται πολλοί ως τρεις μήνες, τρεις εβδομάδες και τρεις ημέρες.

Το μέγεθος της γέννας κυμαίνεται συνήθως από 8 έως 12 χοιρίδια, ανάλογα με την ηλικία, τη φυσική κατάσταση και τη διαχείριση της χοιρομητέρας. Ο ήρεμος χαρακτήρας της φυλής διατηρείται συνήθως και κατά τον τοκετό και τη φροντίδα των μικρών, και οι χοιρομητέρες Hereford θεωρούνται προσεκτικές μητέρες με καλή γαλακτοπαραγωγή.

Τα χοιρίδια απογαλακτίζονται συνήθως γύρω στις 6 έως 8 εβδομάδες. Ένας καθαρός, στεγνός χώρος τοκετού με πρόσθετη θέρμανση για τα νεογέννητα χοιρίδια μειώνει τις απώλειες, καθώς τα μικρά χοιρίδια κρυώνουν εύκολα. Οι χοιρομητέρες επωφελούνται από ησυχία κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τον τοκετό, καθώς και από σιτηρέσιο προσαρμοσμένο ώστε να υποστηρίζει τη γαλουχία.