Μικτής Φυλής Κυπρίνος κόι

Ο κόι μεικτής ράτσας είναι ψάρι που κατάγεται από δύο ή περισσότερες ονομαστές ποικιλίες κόι, ή από γενιές αναπαραγωγής σε λίμνη χωρίς σκόπιμη επιλογή. Ανήκει στο ίδιο είδος, Cyprinus carpio, με τους κόι εκθέσεων, αλλά το χρώμα, το σχέδιο και ο τύπος λεπιών του δεν αντιστοιχούν σε καμία αναγνωρισμένη ποικιλία. Αποτέλεσμα είναι ένα ψάρι που μπορεί να συνδυάζει χαρακτηριστικά από Kohaku, Sanke, Showa, Ogon, Asagi ή δεκάδες άλλες γραμμές, μερικές φορές σε συνδυασμούς που θα αποκλείονταν από διαγωνισμούς, αλλά παράγουν ένα ξεχωριστό και ελκυστικό ψάρι για τη λίμνη του σπιτιού.

Οι κόι μεικτής ράτσας είναι συνηθισμένοι σε ερασιτεχνικές λίμνες παντού. Όταν μια λίμνη φιλοξενεί περισσότερες από μία ποικιλίες χωρίς ελεγχόμενη αναπαραγωγή, τα προκύπτοντα ιχθύδια είναι μεικτής καταγωγής. Η πλειονότητα των κόι που πωλούνται σε καταστήματα ζώων και κέντρα κήπου σε προσιτές τιμές ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Δεν πρόκειται για κατώτερα ψάρια. Σε πολλές περιπτώσεις είναι πιο ανθεκτικά από τα ψάρια εκθέσεων που έχουν υποστεί έντονη γενεαλογική επιλογή και προσαρμόζονται καλά σε συνηθισμένες συνθήκες λίμνης.

Όπως όλοι οι κόι, τα μεικτά άτομα είναι κοινωνικά, τρέφονται κοντά στον πυθμένα και στη μέση στήλη νερού, εξοικειώνονται με την παρουσία του ιδιοκτήτη και συχνά ανεβαίνουν στην επιφάνεια την ώρα της σίτισης. Διάρκεια ζωής 20 έως 35 ετών είναι τυπική σε σωστά συντηρημένη λίμνη, και ένας υγιής κόι μεικτής ράτσας μπορεί να μεγαλώσει σε εντυπωσιακό μέγεθος και να αναπτύξει ζωηρά χρώματα καθώς μεγαλώνει.

Σε ποιον ταιριάζει

Οι κόι μεικτής ράτσας ταιριάζουν σε ιδιοκτήτες που θέλουν μεγάλα, μακρόβια διακοσμητικά ψάρια λίμνης χωρίς το κόστος ή τις ειδικές απαιτήσεις φροντίδας των ψαριών εκθέσεων. Λειτουργούν καλά για όσους δημιουργούν για πρώτη φορά μια λίμνη, για ιδιοκτήτες που απολαμβάνουν να παρακολουθούν τα ψάρια χωρίς να συμμετέχουν σε εκθέσεις, και για λίμνες όπου η φυσική αναπαραγωγή αναμένεται και η ελεγχόμενη επιλογή δεν αποτελεί προτεραιότητα. Δεν είναι κατάλληλοι για μικρά εσωτερικά ενυδρεία.

Η εκτροφή κόι ξεκίνησε στην περιοχή Niigata της Ιαπωνίας στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα, όταν αγρότες παρατήρησαν παραλλαγές χρώματος σε κυπρίνους τροφής και άρχισαν να τις επιλέγουν. Μέσα σε μερικές γενιές, καθιερώθηκαν ξεχωριστές ποικιλίες, καθεμία ορισμένη από συγκεκριμένο συνδυασμό χρωμάτων και σχεδίων. Όταν οι κόι έφτασαν σε εθνικό κοινό στην έκθεση του Τόκιο το 1914, οι ονομαστές ποικιλίες Kohaku, Sanke και Showa ήταν ήδη αναγνωρισμένες.

Καθώς οι κόι εξαπλώθηκαν εκτός Ιαπωνίας, έφτασαν σε λίμνες που φιλοξενούσαν πολλές ποικιλίες χωρίς αυστηρό έλεγχο αναπαραγωγής. Σε αυτά τα περιβάλλοντα, ψάρια από διαφορετικές γραμμές ζευγαρώθηκαν ελεύθερα. Τα απογόνους είχαν μεικτό γονιδιακό απόθεμα και δεν πληρούσαν τα πρότυπα καμίας ενιαίας ποικιλίας. Αυτό συνέβη σε εμπορικές εγκαταστάσεις, σε ιδιωτικές λίμνες αυλής και σε δημόσιους βοτανικούς κήπους νερού σε ολόκληρη την Ασία, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική κατά το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα.

Οι σκόπιμες διασταυρώσεις έχουν επίσης συμβάλει στον πληθυσμό μεικτής ράτσας. Οι εκτροφείς διασταυρώνουν τακτικά ποικιλίες για να εισαγάγουν νέα χαρακτηριστικά, να ενισχύσουν τη σωματική διαμόρφωση ή να παράγουν νέα σχέδια χρώματος. Οι ενδιάμεσες γενιές τέτοιων προγραμμάτων, ψάρια που δεν έχουν ακόμη σταθεροποιημένη εμφάνιση, είναι γενετικά μεικτά ακόμα και όταν προέρχονται από σχεδιασμένα ζευγαρώματα. Ποικιλίες όπως Benigoi, Kikusui και πολλοί μεταλλικοί τύποι προέκυψαν από ελεγχόμενες διασταυρώσεις που στη συνέχεια εκλεπτύνθηκαν για δεκαετίες.

Σήμερα η πλειονότητα των κόι που πωλούνται σε συνηθισμένα καταστήματα ζώων και κέντρα κήπου δεν είναι ψάρια επιλεγμένα για εκθέσεις. Προέρχονται από εκκολαπτήρια, κυρίως στο Ισραήλ, την Κίνα και τη Νοτιοανατολική Ασία, όπου η μαζική αναπαραγωγή παράγει πολλά ψάρια με μεικτή καταγωγή. Αυτά τα ψάρια μπορεί να εμφανίζουν ελκυστικά χρώματα, αλλά δεν θα κατατάσσονταν σε κάποια έκθεση κόι. Αποτελούν κατά αριθμό την πλειονότητα του παγκόσμιου ζωντανού πληθυσμού κόι.

Οι κόι μεικτής ράτσας μοιράζονται το τορπιλοειδές σώμα όλων των διακοσμητικών κυπρίνων, με πλατύ κεφάλι, στόμα που κλίνει προς τα κάτω, δύο ζεύγη μύστακες και μακρύ ραχιαίο πτερύγιο κατά μήκος της πλάτης. Μέσα σε αυτό το κοινό πρότυπο, το χρώμα, το σχέδιο, η κάλυψη λεπιών και το μέγεθος ποικίλλουν σημαντικά. Μια λίμνη με μεικτούς κόι μπορεί να φιλοξενεί ψάρια με ομοιόμορφο χρώμα, πλακέτες, μεταλλική λάμψη, κουκκίδες ή ρίγες, μερικές φορές εντός της ίδιας απογόνου.

Επειδή τα μεικτά άτομα κληρονομούν από πολλές γραμμές ποικιλιών, τα όρια των χρωμάτων τους είναι συχνά λιγότερο οξυγραμμένα από εκείνα των ψαριών εκθέσεων. Τα σχέδια μπορεί να είναι ακανόνιστα και τα χρώματα να κατανέμονται ασύμμετρα. Αυτό δεν αποτελεί ελάττωμα σε περιβάλλον κήπου, αλλά απλώς έκφραση ενός ευρέος γονιδιακού αποθέματος. Το χρώμα αλλάζει επίσης καθώς τα ψάρια μεγαλώνουν. Οι νεαροί μεικτοί κόι αναπτύσσουν μερικές φορές πιο έντονα και σύνθετα σχέδια κατά τα πρώτα τους χρόνια.

Τύποι λεπιών και μεταλλικές μορφές

Η κάλυψη λεπιών εξαρτάται από τις γονικές γραμμές. Ψάρια με καταγωγή από γερμανικούς κυπρίνους καθρέπτη (Doitsu) φέρουν λέπια μόνο κατά μήκος της πλευρικής γραμμής και της ραχιαίας σειράς, αφήνοντας το υπόλοιπο σώμα γυμνό. Η μεταλλική λάμψη προέρχεται από διασταυρώσεις με Ogon ή γραμμές Hikari, και ορισμένοι μεικτοί κόι συνδυάζουν μεταλλικό βασικό χρώμα με έγχρωμες κηλίδες. Καθώς αυτά τα χαρακτηριστικά ελέγχονται από διαφορετικά γονίδια, τα μεικτά ψάρια μπορούν να εκφράσουν σχεδόν οποιονδήποτε συνδυασμό.

Η φροντίδα των κόι μεικτής ράτσας είναι ουσιαστικά ίδια με τη φροντίδα οποιουδήποτε κόι. Τα ψάρια είναι ανθεκτικά και ανέχονται παραλλαγές στις συνθήκες νερού εντός ευρέος εύρους, αλλά χρειάζονται καθαρό, καλά οξυγονωμένο νερό για να παραμένουν υγιή και να αναπτύσσονται. Κύρια αποστολή του ιδιοκτήτη είναι η συντήρηση του συστήματος της λίμνης και όχι η άμεση επέμβαση στα ψάρια.

Καλλωπισμός και χειρισμός

Οι κόι δεν χρειάζονται καλλωπισμό με την κλασική έννοια. Ο χειρισμός πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο, γιατί η εξαγωγή ενός ψαριού από το νερό αφαιρεί το προστατευτικό στρώμα βλέννας και προκαλεί στρες. Όταν ο χειρισμός είναι αναγκαίος για θεραπεία ή μεταφορά, χρησιμοποιήστε μαλακό δίχτυ και βρεγμένα χέρια. Κρατήστε το ψάρι εκτός νερού για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα.

Εποχιακές προσαρμογές

Αυξήστε τη σίτιση τους θερμούς μήνες και μειώστε τη καθώς η θερμοκρασία του νερού πέφτει κάτω από 15 C. Σταματήστε εντελώς τη σίτιση όταν το νερό πέσει κάτω από περίπου 10 C. Σε ψυχρά κλίματα, διατηρήστε ένα τμήμα της επιφάνειας της λίμνης ανοιχτό κατά τον χειμώνα με πλωτό θερμαντήρα ή λίθο αερισμού, ώστε τα αέρια να ανταλλάσσονται ενώ τα ψάρια ξεκουράζονται στον πυθμένα.

Καραντίνα

Όλα τα νέα ψάρια πρέπει να παραμένουν τουλάχιστον δύο έως τέσσερις εβδομάδες σε ξεχωριστή δεξαμενή πριν ενταχθούν σε εγκατεστημένη λίμνη. Οι κόι μεικτής ράτσας από καταστήματα ζώων και δημοπρασίες μπορεί να φέρουν παράσιτα ή βακτηριακές λοιμώξεις που δεν εμφανίζουν εμφανή σημεία στο φορέα, αλλά μπορούν να εξαπλωθούν σε εγκατεστημένη ομάδα.

Οι κόι μεικτής ράτσας έχουν τις ίδιες διατροφικές ανάγκες με τους αμιγείς ομόλογους τους. Είναι παμφάγα που σε φυσικό περιβάλλον τρώνε φυτική ύλη, προνύμφες εντόμων, μικρά ασπόνδυλα και φύκια. Σε μια λίμνη συνήθως σιτίζονται με εμπορικές πλωτές κροκέτες ειδικές για κόι. Η πλωτή τροφή προτιμάται από τις κροκέτες που βυθίζονται, γιατί τα τεμάχια που δεν τρώγονται παραμένουν ορατά στην επιφάνεια και μπορούν να αφαιρεθούν πριν αποσυντεθούν και μολύνουν το νερό.

Οι ανάγκες σε πρωτεΐνη αλλάζουν ανάλογα με τη θερμοκρασία νερού. Στο ζεστό νερό του καλοκαιριού, τα ψάρια είναι δραστήρια και αναπτύσσονται, οπότε είναι κατάλληλη μια κροκέτα ανάπτυξης με υψηλότερη πρωτεΐνη. Καθώς πέφτουν οι φθινοπωρινές θερμοκρασίες, ο μεταβολισμός επιβραδύνεται και το πεπτικό σύστημα γίνεται λιγότερο αποτελεσματικό. Μια κροκέτα βάσης σιτάρι-φύτρο που αφομοιώνεται πιο εύκολα ταιριάζει στις μεταβατικές εποχές. Κάτω από περίπου 10 C, η σίτιση πρέπει να σταματά εντελώς.

Συμπληρωματικές τροφές και λιχουδιές

Οι κόι μπορούν να τρώνε ψιλοκομμένο μαρούλι, αρακά χωρίς φλούδα, σάρκα καρπούζι και τεμάχια πορτοκαλιού ως περιστασιακά συμπληρώματα κατά τους ζεστούς μήνες. Αυτά δεν αντικαθιστούν τις βασικές κροκέτες. Κροκέτες ενίσχυσης χρώματος που περιέχουν φυσικά καροτενοειδή, όπως αστακοξανθίνη και σπιρουλίνα, μπορούν να εντείνουν τις κόκκινες και πορτοκαλί αποχρώσεις σε μεικτά ψάρια που φέρουν τα αντίστοιχα γονίδια χρωστικής. Ψωμί, κράκερ και μαγειρεμένο ανθρώπινο φαγητό δεν πρέπει να δίνονται, καθώς αποσυντίθενται γρήγορα και υποβαθμίζουν την ποιότητα του νερού.

Οι κόι μεικτής ράτσας ωφελούνται από ένα ευρύτερο γονιδιακό απόθεμα σε σχέση με τα ψάρια εκθέσεων που έχουν εκτραφεί με έντονη γενεαλογική επιλογή. Αυτή η γενετική ποικιλομορφία μπορεί να μειώσει τη συγκέντρωση υπολειπόμενων χαρακτηριστικών που οδηγούν σε δομικά ή ανοσολογικά προβλήματα που παρατηρούνται σε ορισμένες γραμμές καθαρής ποικιλίας. Δεν προστατεύει, ωστόσο, από παθογόνα ή από τις επιπτώσεις κακής φροντίδας. Η συντριπτική πλειονότητα των ασθενειών κόι, ανεξάρτητα από το γενεαλογικό υπόβαθρο, ανάγεται στην ποιότητα νερού, στον υπερπληθυσμό ή στην εισαγωγή ασθένειας από νέα ψάρια.

Το ανοσοποιητικό σύστημα ενός κόι λειτουργεί αποτελεσματικότερα όταν η θερμοκρασία νερού είναι σταθερή και τα επίπεδα οξυγόνου υψηλά. Οι διακυμάνσεις θερμοκρασίας, η υψηλή αμμωνία και το χαμηλό διαλελυμένο οξυγόνο καταστέλλουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις και καθιστούν τα ψάρια πιο ευάλωτα σε ευκαιριακά βακτήρια και παράσιτα.

Προληπτική φροντίδα

• Διατηρήστε ισχυρή φιλτράρισμα και ελέγχετε τις παραμέτρους νερού τουλάχιστον εβδομαδιαία.
• Θέστε σε καραντίνα όλα τα νέα ψάρια για τουλάχιστον δύο έως τέσσερις εβδομάδες.
• Αποφύγετε υπερπληθυσμό, η περίσσεια ψαριών αυξάνει την πίεση παθογόνων και υποβαθμίζει το νερό ταχύτερα.
• Καλύψτε τη λίμνη με δίχτυ για προστασία από ερωδιούς και γάτες, που μπορούν να τραυματίσουν τα ψάρια και να προκαλέσουν στρες.
• Δώστε μόνο όση τροφή καταναλώνουν τα ψάρια σε πέντε λεπτά και σταματήστε τη σίτιση σε κρύο νερό.
• Διατηρήστε τη λίμνη οξυγονωμένη καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες του καλοκαιριού όταν τα φυτά καταναλώνουν οξυγόνο στο σκοτάδι.

Οι κόι είναι ψάρια λίμνης. Τα μεικτά άτομα μεγαλώνουν σε σημαντικό μέγεθος, παράγουν σημαντικά βιολογικά απόβλητα και χρειάζονται χώρο για να κολυμπούν ελεύθερα. Ένα τυπικό εσωτερικό ενυδρείο δεν μπορεί να παρέχει τον όγκο, την ικανότητα φιλτραρίσματος ή τη θερμοκρασιακή σταθερότητα που απαιτεί ένας υγιής κόι. Η ελάχιστη πρακτική εγκατάσταση είναι μια ειδικά κατασκευασμένη υπαίθρια λίμνη με μηχανικό και βιολογικό φιλτράρισμα.

Το βάθος είναι εξίσου σημαντικό με την επιφάνεια. Μια ρηχή λίμνη θερμαίνεται γρήγορα το καλοκαίρι, χάνει οξυγόνο και δεν παρέχει καταφύγιο από ακραίες θερμοκρασίες. Μια βαθύτερη λίμνη διατηρεί πιο σταθερές συνθήκες και επιτρέπει στα ψάρια να κατεβαίνουν σε πιο δροσερά ή θερμά στρώματα ανάλογα με τις εποχές.

Οι κόι μεικτής ράτσας ανέχονται ευρύ θερμοκρασιακό εύρος και είναι πιο ανεκτικοί σε ατελείς συνθήκες σε σχέση με τα ψάρια εκθέσεων, αλλά χρειάζονται την ίδια βασική εγκατάσταση. Μια καλά σχεδιασμένη λίμνη για μεικτά ψάρια θα τα υποστηρίξει για δεκαετίες.

Λίστα ελέγχου εγκατάστασης λίμνης

• Επένδυση ή προκατασκευασμένο κέλυφος με επαρκές βάθος σε όλο το εύρος (όχι μόνο σε ένα σημείο)
• Αντλία διαστασιολογημένη για ανακύκλωση του πλήρους όγκου της λίμνης τουλάχιστον μια φορά την ώρα
• Μηχανικό προ-φίλτρο για σύλληψη στερεών πριν το βιολογικό τμήμα
• Βιολογικό μέσο φιλτραρίσματος με επιφάνεια για ωφέλιμα βακτήρια
• Αερισμός μέσω καταρράκτη, venturi ή αντλίας αέρα με λίθους αερισμού
• Κεντρική αποχέτευση ή αποτελεσματική εισαγωγή για αποφυγή συσσώρευσης ιζήματος
• Κάλυψη με δίχτυ ή φράκτης περιμετρικά για προστασία από ερωδιούς, βίδρες και γάτες
• Στοιχείο σκίασης, όπως κρεμαστά φυτά ή πανί σκίασης, για περιορισμό ανθίσεων φυκιών το καλοκαίρι
• Κιτ ελέγχου νερού για αμμωνία, νιτρώδη, νιτρικά και pH
• Αποχλωριωτής διαθέσιμος για όλες τις συμπληρώσεις βρύσης και αλλαγές νερού

Οι κόι αναπαράγονται μέσω εξωτερικής ωοτοκίας. Όταν το νερό της λίμνης θερμαίνεται στους περίπου 18 έως 22 C στα τέλη της άνοιξης, τα θηλυκά γεμίζουν αυγά και τα αρσενικά τα κυνηγούν ενεργά, συχνά σε ενεργητική συμπεριφορά καταδίωξης που μπορεί να διαρκέσει ώρες. Το θηλυκό απελευθερώνει παρτίδες μικρών, κολλωδών αυγών ενώ τα αρσενικά απελευθερώνουν σπέρμα για γονιμοποίηση τους στο ανοιχτό νερό. Τα αυγά κολλούν σε κάθε διαθέσιμη επιφάνεια, συμπεριλαμβανομένων βυθισμένων φυτικών στελεχών, ριζών, βουρτσών ωοτοκίας ή ινωδών ψαθών ωοτοκίας.

Σε μια λίμνη μεικτής ράτσας, η αναπαραγωγή συνήθως γίνεται χωρίς παρέμβαση του ιδιοκτήτη. Οι ενήλικοι κόι, συμπεριλαμβανομένων των ίδιων των ψαριών που αναπαράγονται, τρώνε αυγά και νεοεκκολαφθέντα ιχθύδια. Ιδιοκτήτες που θέλουν να εκτρέψουν ιχθύδια πρέπει να μεταφέρουν τα αυγά ή το υπόστρωμα ωοτοκίας σε ξεχωριστή, ήπια αεριζόμενη δεξαμενή εντός λίγων ωρών από την ωοτοκία.

Οι απογόνοι μεικτής ράτσας παράγουν γενετικά ποικιλόμορφα απογόνους. Μεγάλη αναλογία ιχθυδίων από μεικτούς γονείς θα έχει θαμπά χρώματα, συχνά γκρι ή καφέ, επειδή τα γονίδια χρώματός τους δεν συνδυάζονται σε σαφή, υψηλής αντίθεσης σχέδια. Μόνο ένα μικρό κλάσμα αναπτύσσει τα ξεχωριστά σχέδια που τα κάνουν οπτικά εντυπωσιακά. Η επιλογή και η εκτροφή αυτών των ψαριών μέχρι την ενηλικίωση απαιτεί υπομονή και προθυμία για εκκαθάριση ή νέα τοποθέτηση της πλειονότητας.

Βήματα εκκόλαψης για κόι μεικτής ράτσας

1. Παρέχετε ψάθες ωοτοκίας ή δέσμες λεπτόφυλλων υδρόβιων φυτών όταν η θερμοκρασία της λίμνης ανεβαίνει την άνοιξη.
2. Ελέγχετε για αυγά κάθε πρωί κατά τη διάρκεια της περιόδου ωοτοκίας. Τα γονιμοποιημένα αυγά είναι διαφανή έως ελαφρά κεχριμπαρένια, τα αγονιμοποίητα γίνονται λευκά εντός μιας μέρας.
3. Μεταφέρετε τις ψάθες ωοτοκίας ή τα αυγά σε καθαρή, ήπια αεριζόμενη δεξαμενή γεμάτη με νερό από τη λίμνη των γονέων.
4. Διατηρήστε σταθερή θερμοκρασία νερού στους 20 έως 23 C και αφαιρέστε τα εμφανώς μυκητιασμένα λευκά αυγά για να αποτρέψετε την εξάπλωση.
5. Μόλις εκκολαφθούν τα ιχθύδια, αφήστε τα ανενόχλητα για 2 έως 3 ημέρες ενώ απορροφούν τη λεκιθική κύστη.
6. Ξεκινήστε τη σίτιση με υγρή ή σκόνη τροφή ιχθυδίων σε μικρές ποσότητες αρκετές φορές την ημέρα μόλις ξεκινήσει η ελεύθερη κολύμβηση.
7. Πραγματοποιείτε μικρές, τακτικές αλλαγές νερού (10 τοις εκατό ημερησίως) για να διατηρείτε σταθερή ποιότητα νερού στη δεξαμενή ιχθυδίων.
8. Στις 4 έως 8 εβδομάδες, όταν αρχίσει να εμφανίζεται χρώμα, επιλέξτε τα πιο οπτικά ξεχωριστά ιχθύδια για εκτροφή και δώστε ή απομακρύνετε τα υπόλοιπα. Η λίμνη δεν μπορεί να συντηρήσει ολόκληρη την απογονική ομάδα μέχρι την ενηλικίωση.