Ινδικός Δρομέας

Η ινδική τρέχουσα πάπια είναι οικόσιτη φυλή που αναγνωρίζεται από τον σχεδόν κατακόρυφο, σχήματος φιάλης κορμό της. Αντί να περπατά κουνώντας, τρέχει όρθια σε πόδια τοποθετημένα πολύ πίσω, από όπου και προέρχεται το όνομά της. Τα ενήλικα ζώα ζυγίζουν συνήθως μεταξύ 1,4 και 2,3 kg, κατατάσσοντάς τα στη μεσαία κατηγορία μεγέθους για πάπιες.

Η φυλή εκτιμάται κυρίως ως παραγωγός αυγών. Οι καλές ωοτόκοι μπορούν να παράγουν 150 έως 300 αυγά ετησίως, και οι πάπιες περνούν μεγάλο μέρος της ημέρας εν κινήσει, κυνηγώντας σαλιγκάρια, γυμνοσάλιαγκες και έντομα σε λιβάδια και κήπους. Αυτή η συνήθεια τροφοδοσίας τις καθιστά χρήσιμες για τη φυσική καταπολέμηση παρασίτων.

Οι ινδικές τρέχουσες πάπιες είναι περίεργες, ενεργητικές και σε εγρήγορση. Σχηματίζουν ομάδες, προτιμούν να παραμένουν μαζί και αντιδρούν γρήγορα σε κινήσεις και ήχους. Δεν πετούν καλά και παραμένουν κοντά στο έδαφος, γεγονός που ευνοεί την ελεύθερη εκτροφή.

Για ποιον είναι κατάλληλη

Η ινδική τρέχουσα πάπια ταιριάζει σε εκτροφείς που επιθυμούν σταθερή παροχή αυγών και ένα ενεργητικό πτηνό που εργάζεται στο έδαφος. Ταιριάζει σε μικρές αγροικίες, μεγάλους κήπους και συστήματα βοσκοτόπων με ασφαλείς περιφράξεις. Η φυλή χρειάζεται χώρο για κινείται και παρέα άλλων παπιών, οπότε δεν είναι κατάλληλη για περιορισμένη ή μοναχική εκτροφή.

Η ινδική τρέχουσα πάπια ιχνηλατείται στο ινδονησιακό αρχιπέλαγος, συμπεριλαμβανομένων νησιών όπως η Ιάβα, το Μπαλί και το Λομπόκ. Εκεί, επί μακρόν, εκτρέφονταν όρθιες ωοτόκοι πάπιες: οδηγούνταν κατά τη διάρκεια της ημέρας σε ορυζώνες και αγρούς και επέστρεφαν το βράδυ στο καταφύγιό τους. Αυτή η συνήθεια ποιμαινισμού ευνόησε πτηνά που περπατούσαν καλά στην ξηρά και παρέμεναν σε συμπαγή ομάδα.

Το όνομα είναι εν μέρει παραπλανητικό. Παρά τη λέξη «ινδική», η φυλή αναπτύχθηκε στις Ανατολικές Ινδίες και όχι στην ινδική υποήπειρο. Πρώιμοι έμποροι και πλοία μετέφεραν δείγματα προς δυσμάς, και οι πάπιες έφτασαν στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα.

Η φυλή έτυχε ευρείας προσοχής στη Βρετανία στα τέλη του ίδιου αιώνα, όπου οι εκτροφείς βελτίωσαν την όρθια στάση και καθόρισαν διάφορες χρωματικές ποικιλίες. Συντάχθηκαν πρότυπα για τη μεγάλη γωνία κλίσης του σώματος και την αδύνατη σιλουέτα που χαρακτηρίζουν τη φυλή σήμερα.

Η ινδική τρέχουσα πάπια συνέβαλε αργότερα στην ανάπτυξη άλλων ωοτόκων φυλών, συμπεριλαμβανομένης της Khaki Campbell, που αναπτύχθηκε εν μέρει από υλικό τρέχουσας πάπιας για υψηλή παραγωγή αυγών. Οι τρέχουσες πάπιες εξακολουθούν να εκτρέφονται παγκοσμίως ως ωοτόκοι και ως εκθεσιακά πτηνά.

Το καθοριστικό χαρακτηριστικό είναι η όρθια στάση. Μια καλά εκτρεφόμενη τρέχουσα πάπια φέρει το σώμα σε απότομη γωνία, μερικές φορές κοντά στην κατακόρυφο, έτσι ώστε η σιλουέτα να μοιάζει με κόνιλο ή φιάλη κρασιού. Ο λαιμός είναι μακρύς και λεπτός, η κεφαλή στενή, και τα πόδια τοποθετούνται πολύ πίσω κάτω από το σώμα. Αυτή η κατασκευή επιτρέπει στο πτηνό να τρέχει αντί να κουνιέται.

Πτέρωμα και χρώματα

Τα φτερά προσκολλώνται στενά στο σώμα, διατηρώντας αδύνατο το προφίλ. Αναγνωρίζονται πολλές χρωματικές ποικιλίες, όπως το καστανόξανθο, το καστανόξανθο και λευκό, το λευκό, το μαύρο, το σοκολατί και το μπλε. Το ράμφος είναι συνήθως κίτρινο έως σκούρο ανάλογα με τη χρωματική ποικιλία, και τα πόδια με τις κολυμβητικές μεμβράνες ακολουθούν τον ίδιο τόνο. Τα αρσενικά και τα θηλυκά μοιράζονται το ίδιο σχήμα σώματος, με τα αρσενικά να είναι συχνά ελαφρώς μεγαλύτερα και να φέρουν κυρτό φτερό ουράς.

Οι ινδικές τρέχουσες πάπιες είναι ενεργητικές και σπάνια μένουν ακίνητες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Περιπολούν στον χώρο τους σε ομάδα, με υψωμένη κεφαλή, παρακολουθώντας κάθε κίνηση, και τρέχουν γρήγορα όταν τρομαχθούν. Η φυλή είναι σε εγρήγορση και τείνει να είναι νευρική, οπότε η ήρεμη και συνεπής μεταχείριση βοηθά τα πτηνά να εξοικειωθούν με τους ανθρώπους.

Με τα μέλη της οικογένειας εξοικειώνονται με τον τακτικό φροντιστή και τη ρουτίνα, αλλά δεν είναι ζώα αγκαλιάς και προτιμούν να κρατούν μικρή απόσταση. Με ξένους είναι επιφυλακτικές και μπορεί να διασκορπισθούν. Με άλλες πάπιες είναι έντονα κοινωνικές και αισθάνονται καλύτερα σε κοπάδι τριών ή περισσοτέρων, καθώς τα μοναχικά πτηνά αγχώνονται.

Με άλλα πτηνά αυλής συνυπάρχουν κατά κανόνα όταν υπάρχει επαρκής χώρος και νερό, αλλά ο γρήγορος ρυθμός τους και το συνεχές τρέξιμο μπορεί να παραγκωνίσει τα πιο αργά πτηνά. Δεν είναι από τη φύση τους επιθετικές.

Περιποίηση

• Παρέχεται πρόσβαση σε καθαρό νερό αρκετά βαθύ ώστε να βυθιστεί η κεφαλή και να καθαριστούν τα ρουθούνια και τα μάτια.
• Παρέχεται λεκάνη ή ποτίστρα για λούσιμο, που διατηρεί το πτέρωμα σε καλή κατάσταση.
• Ελέγχονται εβδομαδιαίως τα πόδια και τα κνήμια για κοψίματα ή πρήξιμο, καθώς η φυλή διανύει μεγάλες αποστάσεις.
• Τα νύχια κόβονται μόνο αν μεγαλώσουν υπερβολικά. Η ενεργητική τροφοδοσία τα φθείρει συνήθως.

Άσκηση

• Παρέχεται καθημερινός χρόνος ελεύθερης βόσκησης σε γρασίδι ή βοσκότοπο.
• Ο χώρος περιφράσσεται για να παραμένει το κοπάδι μαζί και να αποκλείονται τα αρπακτικά.
• Αποφεύγονται απότομες ράμπες και γλιστερές επιφάνειες, που καταπονούν την όρθια κατασκευή.
• Το κοπάδι παραμένει ενωμένο, καθώς τα πτηνά κινούνται και αισθάνονται ασφαλή ως ομάδα.

Περιβάλλον

Οι τρέχουσες πάπιες ταιριάζουν σε ανοιχτό έδαφος με γρασίδι, έντομα και σαλιγκάρια. Ανέχονται εύρος κλιμάτων αλλά χρειάζονται σκιά στη ζέστη και στεγνό, αδιάβροχο καταφύγιο στο κρύο ή σε βροχερό καιρό. Παρέχεται ασφαλής στάβλος για τη νύχτα με καθαρή στρωμνή και χαμηλή είσοδο, ώστε τα πτηνά να μπαίνουν περπατώντας.

Παρέχεται πλήρης τροφή για υδρόβια πτηνά ή κοτόπουλα ωοτόκων ως βάση της διατροφής. Η τροφοδοσία παρέχει μεγάλο μέρος πρωτεΐνης από σαλιγκάρια, γυμνοσάλιαγκες, σκουλήκια και έντομα, αλλά η τυποποιημένη τροφή διατηρεί σταθερή την παραγωγή αυγών και την κατάσταση του σώματος. Πάντα παρέχεται καθαρό νερό δίπλα στην τροφή, καθώς οι πάπιες χρειάζονται νερό για να καταπίνουν με ασφάλεια τους ξηρούς κόκκους.

Λιχουδιές και συμπληρώματα

Παρέχονται φυλλώδη λαχανικά, μπιζέλια και ψιλοκομμένα λαχανικά σε μικρές ποσότητες ως λιχουδιές. Παρέχεται τριμμένο κέλυφος στρειδιού ή άλλη πηγή ασβεστίου σε ελεύθερη επιλογή για τις ωοτόκες, ώστε να ενισχύεται η αντοχή του κελύφους. Αδιάλυτο χαλίκι βοηθά στην πέψη γρασιδιού και τροφής. Οι λιχουδιές διατηρούνται κάτω από το ένα δέκατο της δίαιτας, ώστε να μην εκτοπίζεται η ισορροπημένη βασική τροφή.

Η ινδική τρέχουσα πάπια είναι εύρωστη φυλή με τυπικό προσδόκιμο ζωής 8–12 ετών υπό καλή φροντίδα. Τα περισσότερα προβλήματα υγείας προκύπτουν από τη διαχείριση και όχι από κληρονομική νόσο: έντονη ωοτοκία, τραυματισμοί ποδιών σε ανώμαλο έδαφος και υγρή ή βρώμικη στέγαση. Το καθαρό νερό, η στεγνή στρωμνή και η ασφαλής περίφραξη προλαμβάνουν την πλειονότητα των προβλημάτων.

Προληπτική φροντίδα

• Παρέχεται καθαρό πόσιμο και νερό λουσίματος καθημερινά.
• Η στρωμνή διατηρείται στεγνή και ο στάβλος καθαρός από κόπρο.
• Παρέχεται ασβέστιο και χαλίκι σε ελεύθερη επιλογή για τις ωοτόκες.
• Τα πόδια και τα κνήμια ελέγχονται εβδομαδιαίως για κοψίματα και πρήξιμο.
• Τα νέα πτηνά τίθενται σε καραντίνα πριν ενσωματωθούν στο κοπάδι.

Οι ινδικές τρέχουσες πάπιες εκτρέφονται σε ανοιχτό έδαφος και όχι σε κλωβούς. Χρειάζονται περιφραγμένο χώρο για ημερήσια τροφοδοσία και στάβλο ασφαλή από αρπακτικά για τη νύχτα. Επειδή μπαίνουν στο καταφύγιο περπατώντας και δεν πετούν σε κούρνια, ο στάβλος πρέπει να βρίσκεται σε επίπεδο εδάφους με χαμηλή, φαρδιά είσοδο. Δεν κάθονται σε κούρνιες όπως τα κοτόπουλα αλλά αναπαύονται στη στρωμνή.

Λίστα ελέγχου εγκατάστασης

• Στάβλος σε επίπεδο εδάφους με χαμηλή, βατή είσοδο.
• Σταθερή στέγη και στεγνοί, αδιάβατοι τοίχοι.
• Περίφραξη ανθεκτική σε αρπακτικά, θαμμένη ή με ποδιά στη βάση.
• Σκιά για ζεστό καιρό και προστασία από άνεμο και βροχή.
• Λεκάνη λουσίματος τοποθετημένη ώστε το χυμένο νερό να απομακρύνεται από τον στάβλο.

Τα αυγά ινδικής τρέχουσας πάπιας χρειάζονται περίπου 28 ημέρες για να εκκολαφθούν. Πολλές σύγχρονες τρέχουσες πάπιες έχουν επιλεγεί για ωοτοκία και δεν αποτελούν αξιόπιστες κλωσσόπουλα, οπότε χρησιμοποιείται συχνά τεχνητή επώαση ή κλωσσόπουλο άλλης φυλής. Τα αυγά πρέπει να είναι καθαρά, να αποθηκεύονται με την αιχμηρή άκρη προς τα κάτω και να τίθενται σε επώαση εντός μίας εβδομάδας από την ωοτοκία για το καλύτερο ποσοστό εκκόλαψης.

Βήματα εκκόλαψης

1. Επιλογή καθαρών, καλοσχηματισμένων αυγών και αποθήκευσή τους σε δροσερό μέρος με την αιχμηρή άκρη προς τα κάτω.
2. Θέρμανση αυγών σε θερμοκρασία δωματίου και τοποθέτησή τους στον επωαστήρα.
3. Διατήρηση σταθερής θερμοκρασίας και υγρασίας και στροφή αυγών καθημερινά.
4. Έλεγχος με κεράκι περίπου την 7η και 14η ημέρα για επιβεβαίωση ανάπτυξης και αφαίρεση διαυγών αυγών.
5. Διακοπή στροφής την ημέρα 25 και αύξηση υγρασίας για τις τελευταίες ημέρες.
6. Αφήνονται τα νεοσσάκια να εκκολαφθούν και να στεγνώσουν τελείως πριν μεταφερθούν σε θερμαντήρα.