Πεκίνου

Η πάπια Πεκίνου είναι μια μεγάλη οικόσιτη πάπια με αμιγώς λευκό φτέρωμα, πορτοκαλί ράμφος και πορτοκαλί πόδια. Αποτελεί μία από τις πιο συνηθισμένες φυλές σε μικρά αγροκτήματα και αγροικίες, και στις περισσότερες χώρες μεγάλο μέρος του εμπορικά διαθέσιμου κρέατος πάπιας προέρχεται από αυτή τη φυλή ή τους απογόνους της.

Τα ενήλικα άτομα διαθέτουν βαρύ και πλατύ σώμα. Οι κηφήνες φτάνουν συνήθως τα 4,1-4,5 kg και οι θηλυκές τα 3,6-4,1 kg, κατατάσσοντας την πάπια Πεκίνου σταθερά στις μεγάλες φυλές. Η φυλή αναπτύσσεται γρήγορα και φτάνει στο βάρος σφαγής σε περίπου 7-8 εβδομάδες, γεγονός που εξηγεί εν μέρει γιατί κατέστη η κατεξοχήν πάπια για κατανάλωση.

Παράλληλα με το μέγεθος, διακρίνεται από ήρεμο, ευγενικό και υπάκουο ταμπεραμέντο. Δραστηριοποιείται κατά τη διάρκεια της ημέρας, βόσκει αποτελεσματικά και ανέχεται τον χειρισμό, πράγμα που την καθιστά πρακτική επιλογή για όσους επιθυμούν παραγωγικότητα και ανεπαίσθητη διαχείριση κοπαδιού.

Σε ποιους ταιριάζει

Η πάπια Πεκίνου ταιριάζει σε εκτροφείς που επιθυμούν μια παραγωγική πάπια χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις. Ο ήρεμος χαρακτήρας της αποτελεί λογική επιλογή για οικογένειες και άτομα που εκτρέφουν υδρόβια πτηνά για πρώτη φορά, ενώ το μέγεθος και η ανθεκτικότητά της συνάδουν με μικρά αγροκτήματα και αυλές με επαρκή χώρο και πρόσβαση σε καθαρό νερό. Είναι λιγότερο κατάλληλη για όσους αναζητούν φυλή που πετά ή κλωσσάει αξιόπιστα, καθώς οι πάπιες Πεκίνου είναι υπερβολικά βαριές για πτήση και δείχνουν ασταθή κλωσσίτιδα.

Η πάπια Πεκίνου οφείλει το όνομά της στο Πεκίνο, τη μεγαλύτερη αγγλική απόδοση του Beijing. Αναπτύχθηκε στην Κίνα από λευκές εγχώριες πάπιες επιλεγμένες για μέγεθος και ταχεία ανάπτυξη, και πτηνά αυτού του τύπου εκτρέφονταν στην περιοχή της πρωτεύουσας για γενεές πριν φτάσουν στη Δύση.

Η φυλή έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1873, όταν μια μικρή ομάδα πτηνών μεταφέρθηκε από την Κίνα στη Νέα Υόρκη. Από αυτόν τον αρχικό πυρήνα η πάπια Πεκίνου εξαπλώθηκε γρήγορα στις αμερικανικές φάρμες, και το Long Island της Νέας Υόρκης κατέστη κέντρο μιας σημαντικής βιομηχανίας εκτροφής πάπιας που λειτούργησε για δεκαετίες. Ο όρος «παπάκι του Long Island» προέρχεται από αυτό το εμπόριο.

Οι πάπιες Πεκίνου έφτασαν στη Μεγάλη Βρετανία την ίδια περίπου εποχή, στις αρχές της δεκαετίας του 1870, και η φυλή αναγνωρίστηκε στο American Standard of Perfection το 1874. Ευρωπαίοι και αμερικανοί εκτροφείς ανέπτυξαν αργότερα γραμμές με ελαφρώς διαφορετικό σωματότυπο, αλλά αμφότερες ανάγονται στην ίδια κινεζική καταγωγή.

Λόγω της ταχείας ανάπτυξης και της αξιόπιστης απόδοσής της, η πάπια Πεκίνου κατέστη η βάση της σύγχρονης εμπορικής πτηνοτροφίας παπιών. Η πλειοψηφία των παπιών κρέατος που εκτρέφονται σήμερα παγκοσμίως κατάγεται από αυτή τη φυλή, η οποία παραμένει κοινή τόσο στη βιομηχανία όσο και στις μικρές εκτροφές.

Η πάπια Πεκίνου έχει μεγάλο, βαθύ, ορθογώνιο σώμα που φέρεται υπό ελαφρά ανερχόμενη γωνία. Η κεφαλή είναι στρογγυλή, ο λαιμός χοντρός και το στήθος πλατύ και γεμάτο. Το φτέρωμα είναι λευκό, συχνά με κρεμώδη ή ανοιχτοκίτρινη απόχρωση αντί για καθαρό χιόνι-λευκό. Το ράμφος, τα πόδια και τα μεμβρανώδη πόδια είναι πορτοκαλιά, και τα μάτια είναι σκούρα και βαθιά εδραιωμένα, ώστε να φαίνονται σχεδόν κρυμμένα στην πλήρη κεφαλή.

Φτέρωμα και χρώματα

Η πάπια Πεκίνου διαθέτει ένα αναγνωρισμένο χρώμα: το λευκό. Η ακριβής απόχρωση κυμαίνεται από καθαρό λευκό έως απαλή κρέμα, και τα πτηνά που εκτρέφονται σε γκαζόν ή με τροφή πλούσια σε καλέντουλα μπορούν να εμφανίζουν βαθύτερη κιτρινωπή χροιά. Το φτέρωμα είναι πυκνό και υδαταπωθητικό, τοποθετημένο πάνω από ένα βαρύ στρώμα πούπουλου που διατηρεί το πτηνό ζεστό σε κρύες και υγρές συνθήκες. Οι κηφήνες και τα θηλυκά μοιάζουν σχεδόν πανομοιότυπα εκτός από το μέγεθος και τα σγουρά φτερά ουράς του κηφήνα. Η φωνή του κηφήνα είναι επίσης πιο ήσυχη και βραχνή, ενώ το θηλυκό έχει το πιο δυνατό, κλασικό κοάξιμο.

Η πάπια Πεκίνου διαθέτει ισορροπημένο, ευγενικό ταμπεραμέντο. Είναι ήρεμη και υπάκουη παρουσία ανθρώπων, εγκλιματίζεται γρήγορα όταν υφίσταται τακτικό χειρισμό και είναι γενικά μία από τις πιο εύκολες πάπιες στη διαχείριση σε αγροικία. Πολλοί εκτροφείς χαρακτηρίζουν τα επιμέρους άτομα ως περίεργα και φιλικά, ιδίως όταν έχουν μεγαλώσει από νεοσσούς και έχουν τροφοδοτηθεί χειρωνακτικά.

Με τις οικογένειες η φυλή είναι τρυφερή και σπάνια επιθετική. Οι κηφήνες μπορεί να γίνουν επίμονοι κατά την αναπαραγωγική περίοδο, αλλά η πάπια Πεκίνου είναι πολύ λιγότερο εδαφική από πολλά άλλα υδρόβια πτηνά. Απέναντι σε αγνώστους οι πάπιες τείνουν αρχικά να είναι επιφυλακτικές και μετά χαλαρώνουν, ενώ εκπέμπουν δυνατό συναγερμό με το κοάξιμό τους όταν τρομαχτούν.

Με άλλα ζώα η πάπια Πεκίνου συνυπάρχει αρμονικά. Ζει μαζί με κοτόπουλα, χήνες και άλλες φυλές παπιών, και ο ήρεμος χαρακτήρας της σημαίνει ότι σπάνια αρχίζει συγκρούσεις. Τα πτηνά δραστηριοποιούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας, αναζητώντας έντομα, γυμνοσάλιαγκες και φυτά, και είναι πιο ευτυχή όταν έχουν χώρο να περιφέρονται και νερό να βουτούν.

Περιποίηση

• Παρέχετε ανοιχτό νερό αρκετά βαθύ ώστε η πάπια να μπορεί να βυθίσει ολόκληρο το κεφάλι και να πιτσιλίσει, κάτι που διατηρεί καθαρά τα μάτια, τα ρουθούνια και το φτέρωμα.
• Αφήστε την πάπια να χτενίσει και να διανείμει τα λάδια της μετά το μπάνιο· οι υγιείς πάπιες Πεκίνου αδιαβροχοποιούνται μόνες τους και δεν χρειάζονται πλύσιμο με το χέρι.
• Ελέγχετε το πορτοκαλί ράμφος και τα πόδια για κοψίματα ή δερματολογικά προβλήματα κατά τη ρουτίνα χειρισμού.
• Κόψτε νύχια μόνο αν υπεραυξηθούν, κάτι που είναι ασυνήθιστο σε πτηνά που κρατούνται σε ποικίλα εδάφη.

Άσκηση

• Επιτρέψτε καθημερινή πρόσβαση σε χώρο βοσκής ή αυλή για βοσκή, περπάτημα και βούτηγμα.
• Διατηρείτε λίμνη, μικρή πισίνα ή μεγάλη σκάφη διαθέσιμη· η κολύμβηση είναι η κύρια μορφή άσκησης της φυλής.
• Κρατήστε κοπάδι τουλάχιστον δύο ή τριών πτηνών, καθώς οι πάπιες Πεκίνου είναι κοινωνικές και πιο δραστήριες σε παρέα.
• Αποφεύγετε σκληρά πλακόστρωτα για παρατεταμένα διαστήματα, τα οποία μπορεί να επιβαρύνουν τα πόδια ενός τόσο βαρέος πτηνού.

Περιβάλλον

Οι πάπιες Πεκίνου αντέχουν καλά σε κρύο και υγρό καιρό χάρη στο πυκνό πούπουλο, αλλά στη ζέστη χρειάζονται σκιά και άφθονο πόσιμο νερό, καθώς η φυλή δεν αντέχει καλά τις υψηλές θερμοκρασίες. Η στρωμνή πρέπει να παραμένει στεγνή για να αποφεύγονται προβλήματα στα πόδια. Ένα χαμηλό καταφύγιο με φαρδιά πόρτα είναι καταλληλότερο από κοτέτσι σε ύψωμα, καθώς οι βαριές πάπιες δεν ανεβαίνουν εύκολα ράμπες.

Οι πάπιες Πεκίνου είναι μεγάλα, ταχέως αναπτυσσόμενα πτηνά, οπότε η ποιότητα της τροφής έχει μεγαλύτερη σημασία κατά τις πρώτες εβδομάδες. Οι νεοσσοί χρειάζονται εναρκτήριο σιτηρέσιο με επαρκή νιασίνη, καθώς οι πάπιες απαιτούν περισσότερη από αυτή τη βιταμίνη σε σύγκριση με τα κοτόπουλα και η έλλειψή της προκαλεί αδυναμία στα πόδια. Μόλις η ανάπτυξη επιβραδυνθεί, τα ενήλικα άτομα μεταβαίνουν σε σιτηρέσιο συντήρησης ή ωοτοκίας ανάλογα με το αν παράγουν αυγά. Πάπιες που βόσκουν σε γκαζόν και έντομα καταναλώνουν λιγότερη παρασκευασμένη τροφή, αλλά ωφελούνται ακόμα από ένα ισορροπημένο βασικό σιτηρέσιο.

Λιχουδιές και συμπληρώματα

Φυλλώδη λαχανικά, μπιζέλια, ψιλοκομμένα λαχανικά, σκουλήκια αλευριού και γαιοσκώληκες αποτελούν καλές λιχουδιές και δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 10% της δίαιτας. Παρέχετε αδιάλυτο χαλίκι αν τα πτηνά δεν βόσκουν σε ανοιχτό χώρο, καθώς το χρειάζονται για να αλέθουν την τροφή. Οι ωοτόκες πάπιες χρειάζονται χωριστή πηγή ασβεστίου, όπως θρυμματισμένα όστρεα διαθέσιμα σε ελεύθερη επιλογή.

Η πάπια Πεκίνου είναι μια εύρωστη φυλή με λίγες κληρονομικές διαταραχές. Με καλή σίτιση και καθαρή στέγαση, μια πάπια Πεκίνου ζει συνήθως 8-12 χρόνια, αν και βαριά πτηνά που εκτρέφονται εντατικά για ταχεία παραγωγή κρέατος μπορεί να έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής. Τα περισσότερα προβλήματα που παρατηρεί ένας εκτροφέας απορρέουν από το μέγεθος του πτηνού και τη διαχείριση, όχι από τη γενετική.

Προληπτική φροντίδα

• Δώστε στους νεοσσούς εναρκτήριο σιτηρέσιο με επαρκή νιασίνη κατά τη φάση ταχείας ανάπτυξης.
• Διατηρείτε τη στρωμνή στεγνή και παρέχετε καθαρό νερό για κολύμβηση και πόση.
• Παρέχετε σκιά, αερισμό και επιπλέον νερό σε ζεστό καιρό.
• Αποφεύγετε παρατεταμένα διαστήματα σε σκληρές ή λειαντικές επιφάνειες.
• Ελέγχετε πόδια και αρθρώσεις τακτικά κατά τη διάρκεια χειρισμού.

Οι πάπιες Πεκίνου φυλάσσονται σε εξωτερικούς ασφαλείς χώρους με στεγασμένο κλουβί για τη νύχτα και τον κακό καιρό. Επειδή είναι βαριές και δεν μπορούν να πετάξουν, ο φράχτης χρειάζεται μόνο να αποτρέπει τα χερσαία αρπακτικά, αλλά πρέπει να είναι στιβαρός, καθώς η φυλή διαθέτει ελάχιστη άμυνα έναντι αλεπούδων, σκύλων και αρπακτικών πτηνών. Το καταφύγιο πρέπει να βρίσκεται σε επίπεδο εδάφους με φαρδιά, χαμηλή είσοδο, στεγνή στρωμνή από άχυρο ή ροκανίδια και καλό αερισμό.

Λίστα ελέγχου εγκατάστασης

• Καταφύγιο σε επίπεδο εδάφους με φαρδιά, χαμηλή πόρτα
• Στεγνή στρωμνή που ανανεώνεται τακτικά
• Σκιερή περιοχή για ζεστές μέρες
• Πόσιμο νερό πάντα διαθέσιμο
• Λίμνη, δεξαμενή ή σκάφη για μπάνιο
• Φράχτης ασφαλής από αρπακτικά και κλειδωτό καταφύγιο νύχτας

Τα αυγά πάπιας Πεκίνου χρειάζονται περίπου 28 ημέρες για να εκκολαφθούν, λίγο περισσότερο από τα αυγά κότας. Οι πάπιες Πεκίνου δεν κλωσσούν με συνέπεια και πολλές θηλυκές δεν θα κλωσσήσουν αξιόπιστα μια ολόκληρη γέννα, οπότε οι εκτροφείς συχνά χρησιμοποιούν επωαστήρα ή κλωσσούσα άλλης φυλής. Είτε βρίσκονται κάτω από μια κότα είτε σε μηχάνημα, τα αυγά χρειάζονται σταθερή θερμοκρασία, ελεγχόμενη υγρασία και τακτικό στρέψιμο έως τις τελευταίες ημέρες.

Βήματα εκκόλαψης

1. Επιλέξτε καθαρά, καλά διαμορφωμένα αυγά και αφήστε τα να ξεκουραστούν 12-24 ώρες με τη μεγάλη άκρη προς τα πάνω πριν από την εγκατάσταση.
2. Ζεστάνετε τον επωαστήρα στη θερμοκρασία και υγρασία στόχο πριν τοποθετήσετε τα αυγά.
3. Στρέφετε τα αυγά αρκετές φορές ημερησίως έως περίπου την 25η ημέρα.
4. Από την 7η ημέρα περίπου, διαφανοσκοπείτε για να ελέγξετε τη γονιμότητα και να αφαιρέσετε καθαρά ή νεκρά αυγά.
5. Την 25η ημέρα σταματήστε το στρέψιμο, αυξήστε την υγρασία και αφήστε τα αυγά να σταθεροποιηθούν για την περίοδο κλειδώματος.
6. Αφήστε τους εκκολαφθέντες νεοσσούς μέσα στον επωαστήρα μέχρι να στεγνώσουν, κατόπιν μεταφέρετέ τους σε θερμό θαλαμίσκο εκτροφής.