Polish rabbit

Польскі трус адносіцца да найменшых парод свойскіх трусоў. Дарослыя асобіны маюць кампактнае акруглае цела, кароткія вушы, пастаўленыя блізка адно да аднаго, і буйныя прыкметныя вочы, якія надаюць гэтай парадзе насцярожаны выгляд. Большасць асобін важыць менш за 1,6 кг, і таму польскі трус лічыцца адной з самых лёгкіх выставачных парод, а не мясной ці пухавой жывёлай.

Нягледзячы на назву, парода звязана з Англіяй, дзе яе вывелі і замацавалі як выставачную. Трымалі яе пераважна як фэнсі і хатнюю жывёлу, а не для гаспадарчых мэт. Кароткая поўсць, невялікі памер і спакойны нораў дазволілі парадзе заставацца папулярнай і на выставах, і ў хатніх умовах.

Польскі трус мае прыязны, гарэзлівы, добразычлівы, цікаўны і рухавы характар. Асобіны звычайна ўпэўненыя ў сабе і ахвотна ідуць на кантакт з чалавекам, што падыходзіць гаспадарам, якія хочуць невялікага труса, гатовага да ўзаемадзеяння, а не да хавання. Як і ўсім трусам, польскаму трусу патрэбны штодзённы кантакт з чалавекам і сталы распарадак дня, каб ён заставаўся прыручаным.

Каму падыходзіць

Польскі трус падыходзіць гаспадарам, якія хочуць невялікага труса для актыўнага кантакту і могуць надаваць яму ўвагу штодня. Невялікі памер спрашчае ўтрыманне ў параўнанні з буйнымі парадамі, аднак дробныя трусы далікатныя і могуць пацярпець ад грубага абыходжання, таму ў сем'ях з зусім малымі дзецьмі патрэбны пільны нагляд дарослых. Парода добра адказвае гаспадарам, якія часта бяруць яе на рукі і трымаюцца сталага распарадку.

Польскі трус лічыцца даўняй фэнсі-парадай, звязанай з Англіяй, дзе дробных трусоў адбіралі і ўдасканальвалі для выставачнага рынгу. Назва пароды даўно бянтэжыць трусаводаў, бо задакументаванае паходжанне жывёлы брытанскае, а не цэнтральнаэўрапейскае. Сярод заводчыкаў ходзіць некалькі версій паходжання назвы, аднак ніводная з іх не змяняе зафіксаванай брытанскай базы пароды.

Сярод першых жывёл, паказаных пад назвай «польскі», былі невялікія белыя трусы з чырвонымі вачыма. З часам заводчыкі імкнуліся да кампактнай жывёлы з кароткімі вушамі, буйным вокам і акуратнай галавой, замацоўваючы тып, які чакалі ад суддзяў на выставах.

З ростам трусаводчага руху польскага труса трымалі як выставачную і хатнюю жывёлу, а не дзеля мяса ці футра. Невялікі памер і акуратная поўсць рабілі яго зручным для ўтрымання і паказу на выставах.

Пазней парода пашырылася за межы Англіі ў іншыя краіны, дзе клубы аматараў і стандарты працягвалі яе фарміраваць. Сёння польскі трус застаецца прызнанай дробнай выставачнай парадай, якую трымаюць аматары і ўдзельнікі выставак дзеля яе кампактнай будовы і спакойнага нораву.

Польскі трус мае дробнае кампактнае цела з кароткай спінай і поўнай, акруглай задняй часткай. Галава даволі шырокая, з поўнымі шчокамі, а кароткія вушы стаяць прама і блізка адно да аднаго, прапарцыйна невялікаму цела. Буйное прыкметнае вока з'яўляецца галоўнай рысай пароды і надае ёй насцярожаны выгляд. Поўсць кароткая, гладкая і шчыльна прылягае да цела.

Поўсць і колеры

Поўсць кароткая і досыць шчыльная, каб выпростацца пасля рэзкага правядзення рукой супраць шэрсці, таму догляд застаецца простым. Белы колер лічыцца класічным і найбольш вядомым варыянтам, ён сустракаецца ў чырванавокай і блакітнавокай формах. Трымаюць таксама аднатонныя разнавіднасці, напрыклад чорную, блакітную і шакаладную, дакладны прызнаны спіс якіх адрозніваецца ад краіны да краіны і ад асацыяцыі да асацыяцыі. Колер вачэй ацэньваецца разам з колерам поўсці, і буйное вока застаецца цэнтральным для тыпу пароды пры любой разнавіднасці.

Польскі трус мае прыязны, добразычлівы, цікаўны і рухавы характар. Многія асобіны ўпэўнена паводзяць сябе з людзьмі і хутчэй падыдуць даследаваць нешта новае, чым адступяць, што робіць гэтую параду цікавай для ўтрымання. Рэгулярнае мяккае абыходжанне з маленства дапамагае захаваць гэтую прыручанасць і кантактнасць.

У коле сям'і польскі трус звычайна ласкавы і актыўна ідзе на зносіны. З незнаёмымі людзьмі рэакцыя залежыць ад сацыялізацыі: трус, які прывык да рук, звычайна застаецца спакойным, тады як той, каго бяруць на рукі рэдка, можа быць больш палахлівым. Як дробная і лёгкая парода, ён можа лёгка спалохацца, таму знаёмства варта пачынаць ціха і паступова.

З іншымі жывёламі трэба ўлічваць, што трусы з'яўляюцца здабычай па сваёй прыродзе і патрабуюць абароны ад сабак і катоў. Польскі трус можа жыць з іншым трусам, калі абодва стэрылізаваныя і знаёмства адбываецца паступова, аднак поспех не гарантаваны і патрабуе цярплівасці. Высокі ўзровень актыўнасці пароды азначае, што ёй патрэбна прастора для руху, а таксама цацкі і магчымасць даследаваць навакольнае.

Догляд за поўсцю

• Расчэсвайце труса прыблізна раз на тыдзень, каб прыбраць адмерлую поўсць. Кароткая поўсць патрабуе мала ўвагі.
• Падчас сезоннай лінькі расчэсвайце часцей, бо поўсць выпадае мацней.
• Правярайце кіпцюры кожныя некалькі тыдняў і абразайце пры неабходнасці.
• Не купайце трусоў, а забруджаную поўсць чысцяце вільготнай тканінай.
• Рэгулярна аглядайце вушы, вочы і вобласць пад хвастом на прыкметы праблем.

Фізічная актыўнасць

• Штодня забяспечвайце прынамсі некалькі гадзін кантраляванага часу па-за клеткай.
• Прапануйце бяспечны загон або пакой, прыстасаваны для трусоў, каб гэтая рухавая парода магла скакаць і даследаваць прастору.
• Выкарыстоўвайце тунэлі, скрынкі і цацкі для жавання, каб заняць труса.
• Перакрывайце доступ да правадоў і атрутных раслін у любой зоне вольнага руху.

Асяроддзе

Трымайце польскага труса ў хаце або ў засцярожаным ад скразнякоў, сырасці і прамых сонечных промняў месцы. Трусы пераносяць беларускія халодныя зімы лягчэй, чым спякоту, аднак у моцны мароз клетку варта перанесці ў цёплае, засцярожанае ад скразнякоў памяшканне, напрыклад веранду ці сарай. Забяспечце спакойнае асяроддзе са сталым распарадкам дня, бо дробная парода можа востра рэагаваць на раптоўны шум ці парушэнне прывычнага ладу.

Здаровы польскі трус есць пераважна лугавое сена, напрыклад ціматкаву ці разнатраўную сумесь, якое складае аснову рацыёну і павінна быць даступнае пастаянна. Сена дае валакно, што падтрымлівае руху страўнікава-кішачнага тракту і сцірае зубы. Свежая лісцевая зеляніна дадае разнастайнасці і вільгаці, а невялікая, дакладна адмераная норма звычайных гранул забяспечвае дадатковыя пажыўныя рэчывы. Паколькі польскі трус з'яўляецца дробнай парадай, порцыі для яго меншыя, чым для буйных трусоў, а перакорм грануламі застаецца распаўсюджанай прычынай лішняй вагі.

Прысмакі і дадаткі

Прысмакі павінны складаць вельмі невялікую долю рацыёну. Выкарыстоўвайце маленькія кавалачкі бяспечных гародніны ці траваў, а садавіну прапаноўвайце толькі зрэдку з-за яе цукру. Трус на добрым сене і разнастайнай зеляніне рэдка мае патрэбу ў дадатковых дабаўках; забяспечце свежую ваду пастаянна ў місцы або паілцы і мяняйце яе штодня.

Польскі трус з'яўляецца ў цэлым здаровай дробнай парадай з працягласцю жыцця каля 5-8 гадоў пры добрым утрыманні і кармленні. Большасць праблем са здароўем у гэтай пароды супадае з тымі, што сустракаюцца ва ўсіх дэкаратыўных трусоў, і многія з іх прадухіляюцца рацыёнам з высокім утрыманнем сена, чыстым утрыманнем і рэгулярнымі аглядамі. Паколькі трусы схільныя хаваць хваробу, гаспадарам варта штодня сачыць за зменамі апетыту, экскрыментаў і актыўнасці.

Прафілактыка

• Давайце неабмежаванае лугавое сена дзеля здароўя зубоў і стрававання.
• Перыядычна праводзьце агляд зубоў і вагі ў ветэрынара, знаёмага з трусамі.
• Рабіце прышчэпкі там, дзе пашыраны такія рэгіянальныя хваробы, як геморагічная хвароба трусоў і міксаматоз.
• Трымайце жыллё чыстым і сухім, каб зменшыць рызыку паражэння лічынкамі мух і інфекцый.
• Разгледзьце магчымасць стэрылізацыі ці кастрацыі, якая можа зменшыць некаторыя праблемы са здароўем і паводзінамі.

Хоць польскі трус дробны, яму патрэбна больш прасторы, чым можна падумаць па памеры. Клетка павінна дазваляць трусу поўнасцю выцягнуцца, устаць на заднія лапы і зрабіць некалькі скачкоў, а да яе варта далучыць выгул або штодзённы доступ да большай бяспечнай тэрыторыі. Трымайце жыллё ў спакойным месцы, далей ад скразнякоў, прамога сонца і сырасці, па-за дасяжнасцю сабак, катоў і дзікіх драпежнікаў. У беларускіх умовах з халоднымі, працяглымі зімамі жыллё ў хаце або ў засцярожаным сараі падыходзіць гэтай парадзе лепш за ўсё, бо трусы дрэнна пераносяць спёку, а моцны мароз патрабуе дадатковай аховы.

Спіс для абсталявання жылля

• Бяспечная клетка з суцэльнай мяккай падлогай.
• Пастаянны запас лугавога сена і свежай вады.
• Хованка ці прытулак, куды трус можа адступіць.
• Латок з паперавым або сенным напаўняльнікам.
• Цацкі для жавання і прадметы для капання ці пошуку корму.
• Прымыкаючы выгул або прыстасаваны пакой для штодзённага руху.

Польскія трусы даспяваюць рана, і дробныя пароды часта гатовыя да размнажэння раней за буйныя, аднак адказныя заводчыкі чакаюць, пакуль жывёла канчаткова не вырасце. Трусы адносяцца да жывёл з індукаванай авуляцыяй, таму спарванне само па сабе выклікае авуляцыю, і самку падсаджваюць да самца, а не наадварот, каб пазбегнуць тэрытарыяльных канфліктаў. Цяжарнасць працягваецца прыблізна месяц.

Перад акотам самка будуе гняздо з сена і ўласнай поўсці ў гняздовай скрынцы. Вывадкі ў польскіх трусоў звычайна невялікія, што адпавядае памеру пароды. Трусяняты нараджаюцца сляпымі, глухімі і без поўсці і поўнасцю залежаць ад самкі, якая звычайна корміць іх адзін ці два разы на дзень. Вочы ў трусянят адкрываюцца прыблізна на дзясяты дзень, а праз некалькі тыдняў пасля гэтага яны пачынаюць пакусваць цвёрдую ежу.

Адлучэнне ад маці звычайна адбываецца ва ўзросце шэсці-васьмі тыдняў. Разводжанне дробных выставачных трусоў патрабуе ўвагі да тыпу і да стану зубоў, бо няправільны прыкус можа перадавацца спадчынна. Разводжаннем варта займацца толькі людзям, гатовым клапаціцца пра самку і знайсці новых гаспадароў для маладняку.