Giant Homer

Гіганцкі паштовы голуб з'яўляецца буйным свойскім голубам, выведзеным у ЗША на аснове спартыўных і паштовых ліній. У адрозненне ад продкаў-паштавікоў, гэтую птушку стваралі не дзеля хуткасці палёту, а дзеля памеру і масы цела, таму сёння яе трымаюць галоўным чынам як утылітарную і выставачную пароду. Дарослыя птушкі буйныя, шырокія ў грудзях і спакойныя па характары.

Парода належыць да ўтылітарнай групы свойскіх галубоў, дзе вага, хуткі рост і ўраўнаважаны нораў цэняцца вышэй за хуткасць палёту. Гіганцкія паштовыя галубы буйнейшыя за звычайных паштовых галубоў, ад якіх яны паходзяць, і заводчыкі і дасюль адбіраюць асобін з большым памерам і глыбокім, шчыльным тулавам. Нягледзячы на такую масіўнасць, птушкі захоўваюць той жа ўраўнаважаны і зручны для чалавека нораў, які ўласцівы паштовым лініям.

Гэтыя галубы спакойна пераносяць утрыманне ў абмежаванай прасторы і не панікуюць, калі іх бяруць у рукі. Лётаюць яны горш за спартыўных галубоў, таму іх звычайна трымаюць у галубятні, а не выпускаюць на спартыўныя палёты.

Каму падыдзе

Гіганцкі паштовы голуб падыдзе гаспадарам, якія хочуць мець буйнога, спакойнага голуба для ўтылітарнай галубятні або для выстаў. Дзякуючы ўраўнаважанаму нораву гэта неблагі варыянт для пачаткоўцаў, здольных забяспечыць надзейную, цёплую галубятню (беларуская зіма бывае суровай), штодзённае кармленне і рэгулярную ўборку. Тым жа, хто плануе спартыўныя палёты або гонкі на дальнасць, гэтая парода не падыдзе.

Карані гіганцкага паштовага голуба сягаюць да спартыўных і паштовых галубоў, якіх шырока трымалі ў Еўропе і Паўночнай Амерыцы ўжо ў канцы дзевятнаццатага стагоддзя. Гэтых птушак адбіралі за здольнасць арыентавацца і вяртацца дадому, а таксама за вынослівасць, і менавіта яны сталі асновай, з якой пазней вывелі шмат утылітарных парод.

У ЗША заводчыкі пачалі адбіраць паштовыя лініі не па здольнасці да палёту, а па памеры. Мэта была простая: атрымаць буйнейшую, цяжэйшую птушку з глыбокім тулавам і добрым ростам, прыдатную для ўтылітарнага ўтрымання. Праз пакаленні адбору самых буйных і найлепш складзеных асобін узнік асобны буйны тып, які і стаў вядомы як гіганцкі паштовы голуб.

Пароду папулярызавалі амерыканскія клубы галубаводаў і ўтылітарныя аб'яднанні, якія вызначылі патрабаванні да тыпу з акцэнтам на вагу, шырыню тулава і спакойны нораў. Стандарты апісвалі буйную птушку на шырокім касцяку, што адразу адрознівала яе ад больш лёгкага спартыўнага паштовага голуба.

Сёння гіганцкі паштовы голуб застаецца прызнанай утылітарнай пародай у ЗША, і яго таксама трымаюць аматары выставак. Дакладныя даты стварэння і прозвішчы заводчыкаў задакументаваны непаслядоўна, таму найдакладней будзе апісаць гэту пароду як амерыканскую распрацоўку ХХ стагоддзя на аснове паштовых галубоў.

Целаскладам гэты голуб разлічаны менавіта на памер. У яго шырокія глыбокія грудзі, шырокая спіна і поўнае, акруглае тулава на трывалым касцяку. Галава гладкая і прапарцыйная целу, дзюба сярэдняй даўжыні, з умерана развітым мясістым наростам ля яе асновы. Увогуле птушка выглядае цяжкай і шчыльнай, а не худзенькай і спартыўнай.

Пастава амаль гарызантальная: тулава трымаецца роўна, а ногі размешчаны так, каб упэўнена несці вагу. Крылы шчыльна прылягаюць да тулава, хвост трымаецца на адной лініі са спінай. Агульнае ўражанне: буйны, добра збалансаваны ўтылітарны голуб.

Пярынне і афарбоўка

Пер'е гладкае і шчыльна прылягае да цела, у стандартным тыпе няма ні чубка, ні аздобных пёраў, ні апярэння на нагах. Афарбоўка вельмі разнастайная: сустракаюцца сізыя паласатыя, сізыя шашачныя, сярэбраныя, чырвоныя, попельныя і белыя птушкі, а таксама розныя змешаныя малюнкі. Пры ўтылітарным адборы колер мае другараднае значэнне ў параўнанні з памерам і тыпам целаскладу.

Гэты голуб вядомы сваім спакойным, ураўнаважаным норавам. Стандарт пароды для ўтылітарных і выставачных ліній аддае перавагу спакойным птушкам, і большасць асобін паводзяць сябе лагодна і ўпэўнена побач з гаспадаром. Яны хутка прывыкаюць да распарадку галубятні і рэдка выяўляюць тую нервовасць, якая ўласцівая некаторым лягчэйшым пародам.

Калі іх бяруць у рукі і аглядаюць, гэтыя галубы звычайна не супраціўляюцца, што спрашчае штодзённы догляд і падрыхтоўку да выстаў. З іншымі галубамі яны звычайна мірныя, хоць самцы абараняюць гнездавую скрынку, а гнездавыя пары ў сезон трымаюцца свайго ўчастка. Гэта зграйныя птушкі, і лепш за ўсё яны трымаюцца ў кампаніі сабе падобных, а не паасобку.

Лётнымі здольнасцямі гэтыя галубы не вылучаюцца і не імкнуцца да палёту, таму трымаюцца бліжэй да галубятні. Менавіта ўраўнаважанасць і цярплівасць да рук чалавека робяць гэту пароду такой каштоўнай.

Гігіена пер'я

• Два-тры разы на тыдзень стаўце неглыбокую купальню, каб птушкі маглі трымаць пер'е чыстым.
• Рэгулярна аглядайце лапкі і кіпцюры, асцярожна падразайце адрослыя кіпці.
• Правярайце гладкае пер'е на наяўнасць паразітаў, зламаных пёраў ці лускі, асабліва падчас лінькі.
• Апроч рэгулярнага купання і барацьбы з паразітамі, ніякі іншы асаблівы догляд за пер'ем не патрэбны.

Рух і актыўнасць

• Забяспечце штодзённы рух у прасторнай галубятні або прымыкаючым вальеры.
• Размяшчайце жэрдкі і гнездавыя скрынкі на рознай вышыні, каб заахвочваць актыўнасць.
• Кантраляванага палёту ў галубятні ці вальеры дастаткова, бо парода цяжкая і дрэнна прыстасавана да вольных палётаў.
• Не разлічвайце на працяглыя вольныя палёты: целасклад пароды для іх не прызначаны.

Умовы ўтрымання

Гіганцкім паштовым галубам патрэбна надзейная, сухая і добра правентыляваная галубятня, абароненая ад дажджу, скразнякоў і драпежнікаў. У беларускіх умовах з халодным кантынентальным кліматам і суровымі зімамі асабліва важна ўцяпліць сцены і дах, каб птушкі не мерзлі ў моцныя маразы. Падлогу трэба трымаць сухой, а памёт прыбіраць часта, каб абмежаваць распаўсюджванне хвароб. Забяспечце дастаткова прасторы на кожную птушку, каб пазбегнуць скучанасці, і асобныя гнездавыя скрынкі для гнездавых пар. Летам галубятня павінна даваць цень, а зімой надзейна ўтрымліваць цяпло і засцерагаць ад холаду.

Асновай рацыёну гіганцкіх паштовых галубоў з'яўляецца зернясумесь, тыповая для ўтылітарных парод. Добрая сумесь спалучае збожжа (кукурузу, пшаніцу, сорга і ячмень) з бабовымі: гарохам, бабамі і вікай, якія даюць бялок. Паколькі парода буйная і хутка расце, дастатковая колькасць бялку асабліва важная ў перыяд размнажэння і росту пер'я. Трэба заўсёды прапаноўваць нерастваральны гравій, каб мускульны страўнік мог перамолваць цэлае зерне, а крыніца кальцыю, напрыклад тоўчаная ракавіна вустрыц, дапамагае фарміраванню шкарлупіны яек у гнездавых самак.

Ласункі і дабаўкі

Зрэдку можна даваць невялікую колькасць бяспечнай зеляніны і насення ў якасці ласунку, але яны не павінны замяняць збалансаваную зернясумесь. Гравій і крыніцу кальцыю трэба трымаць у доступе цэлы год, а ў перыяд размнажэння і лінькі, калі якасць збожжа выклікае сумненне, можна дадаваць вітамінныя або мінеральныя дабаўкі. Чыстая пітная вада павінна быць даступная заўсёды.

Гіганцкі паштовы голуб з'яўляецца вынослівай утылітарнай пародай і пры чыстым утрыманні і добрым кармленні звычайна жыве 8-12 гадоў. Большасць праблем са здароўем звязана не са спецыфічнымі для пароды дэфектамі, а з хваробамі і паразітамі, агульнымі для ўсіх свойскіх галубоў. Галоўнымі сродкамі захавання здароўя статку застаюцца чысціня ў галубятні, свежая вада і карантын для новых птушак.

Прафілактыка

• Трымайце галубятню чыстай, сухой і добра правентыляванай.
• Штодня мяняйце ваду і мыйце кармушкі, каб пазбегнуць забруджвання.
• Трымайце новых або тых, што вярнуліся, птушак на карантыне, перш чым дадаць іх да статку.
• Плануйце рэгулярныя праверкі памёту і меры супраць паразітаў.
• Прытрымлівайцеся плана вакцынацыі і дэгельмінтызацыі, прыдатнага для вашага рэгіёну і статку.

Навучанне гіганцкага паштовага голуба звязана хутчэй з арганізацыяй жыцця ў галубятні, чым з палётнымі паказчыкамі. Парода спакойная і хутка засвойвае штодзённы распарадак, таму птушак можна прывучыць да галубятні, навучыць заходзіць праз лаз дзеля корму і прывучыць спакойна пераносіць агляд і паказ на выставах. Паколькі парода цяжкая і не прыстасаваная да працяглага палёту, яе не рыхтуюць да гонак або дальніх вольных палётаў, як гэта робяць са спартыўнымі паштовымі галубамі.

Асновы

1. Прывучайце маладых птушак да галубятні, каб яны ўспрымалі яе як дом і крыніцу корму.
2. Прывучайце птушак заходзіць праз лаз, кормячы іх унутры галубятні ў пэўны час.
3. Карыстайцеся адным і тым жа сігналам ці покрыкам для кармлення, каб птушкі навучыліся на яго рэагаваць.
4. Бярыце птушак у рукі асцярожна і рэгулярна, каб яны прывыклі да агляду.
5. Для выставачных птушак трэніруйце паставу і час у пераноснай клетцы, каб зменшыць стрэс падчас мерапрыемстваў.

Гіганцкіх паштовых галубоў трымаюць у галубятні: закрытай пабудове, якая абараняе птушак ад непагоды і драпежнікаў і адначасова дае месца для руху, седання на жэрдках і гнездавання. Паколькі парода буйная, кожнай птушцы патрэбна больш плошчы падлогі і жэрдак, чым дробным галубам. Важная добрая вентыляцыя без скразнякоў, бо застойнае вільготнае паветра спрыяе рэспіраторным хваробам. З улікам беларускіх зім галубятня павінна трымаць цяпло і не прапускаць холад, а прымыкаючы вальер дазваляе птушкам атрымліваць свежае паветра і святло, заставаючыся ў бяспецы.

Спіс для абсталявання

• Трывалая галубятня са сценамі, сеткай і дзвярыма, недаступнымі для драпежнікаў.
• Дастатковая вентыляцыя без скразнякоў.
• Шырокія жэрдкі і асобныя гнездавыя скрынкі для кожнай пары.
• Кармушкі і паілкі, якія лёгка трымаць чыстымі і сухімі.
• Ёмістасці для гравію і крыніцы кальцыю.
• Зацененае месца на спякоту і ўцепленае ўкрыццё на халады.

Як і іншыя галубы, гіганцкія паштовыя галубы звычайна самі высіджваюць і выхоўваюць сваіх птушанят. Самка звычайна адкладвае два яйкі ў кладцы, а высіджваюць іх абодва бацькі па чарзе: самец часцей днём, самка ноччу. Яйкі вылупляюцца прыблізна праз 17-19 дзён. Першыя дні толькі што вылупленых птушанят кормяць валляковым малачком абодва бацькі, а па меры росту да малачка дадаецца размякчанае збожжа. Паколькі парода буйная, добра пракормленыя пары могуць вырасціць цяжкіх, хутка растучых птушанят.

Этапы высіджвання

1. Забяспечце гнездавыя пары спакойнай гнездавой скрынкай і матэрыялам для гнязда.
2. Дазвольце абодвум бацькам спакойна высіджваць кладку, не турбуючы іх.
3. Пры неабходнасці праверце яйкі на запладненасць, прасвяціўшы іх святлом прыблізна праз тыдзень.
4. Трымайце гняздовую зону чыстай, сухой і без паразітаў.
5. Дазвольце бацькам карміць толькі што вылупленых птушанят валляковым малачком.
6. Забяспечце бацькам дастатковую колькасць корму і вады для выхавання птушанят.