Golden Retriever

Залаты рэтрывер -- сабака сярэдняга і буйнога памеру, сфарміраваны ў Шатландыі ў другой палове XIX стагоддзя. Яго выводзілі для падачы застрэленай дзічыны, у тым ліку вадаплаваючых птушак, на сушы і на вадзе. Парода спалучае мяккую хватку для пераноскі дзічыны са здольнасцю цэлы дзень працаваць у полі.

Сёння залатых рэтрываераў трымаюць галоўным чынам як хатніх і сямейных сабак, хаця яны застаюцца звычайнымі памочнікамі для незрачых, а таксама выкарыстоўваюцца ў пошукавай і выяўляльнай службе. Поўсць мае адценні золата альбо крэму, яна густая і водаадштурхоўваючая, з баковымі зборкамі на нагах, грудзях, жываце і хвасце.

Парода стабільна ўваходзіць у лік самых папулярных зарэгістраваных парод у Злучаных Штатах, Вялікабрытаніі і шэрагу іншых краін. Дарослыя сабакі звычайна стаяць ад 51 да 61 см у хрыбетніку і важаць ад 25 да 34 кг.

Каму падыходзіць гэта парода

Залаты рэтрывер падыходзіць актыўным сем'ям, якія могуць забяспечыць штодзённыя прагулкі і пастаяннае суседства з людзьмі. Доўга адзін ён чувае сябе дрэнна і можа знудзіцца альбо стаць разбуральным без дастатковай нагрузкі. Парода прымальная для ўпершыню завядзённых гаспадароў, якія гатовы да значнага линяння і рэгулярнага ўходу за поўсцю. Менш падыходзіць тым, хто шукае ахоўнага сабаку альбо жывёлу з мінімальнымі патрабаваннямі да догляду.

Залаты рэтрывер фарміраваўся ў Шатландскім нагор'і ў другой палове XIX стагоддзя. Гэтую работу прыпісваюць Дадлі Марджарыбанксу, пазней лорду Твідмуту, у яго маёнтку Гюізахан каля Інвернеса. Ён вёў падрабязныя запісы аб разводзе прыкладна з 1840 па 1890 год, і менавіта па гэтых запісах пазней прасочвалі заснаванне пароды.

Зыходны ўзрост спарыў жоўтага хвалістага рэтрывера па мянушцы Нус з твідскім водным спаніелям па мянушцы Бэль. Твідскі водны спаніель, цяпер знікшы, быў рэгіянальным воднымо сабакам з Шатландскага памежжа. Шчаняты ад гэтай і наступных ўзроў далей разводзіліся з дапаўненнем у лінію яшчэ аднаго твідскага воднага спаніеля, ірландскага сетэра і бладхаунда.

Мэтай быў сабака, здольны падаваць дзічыну як з вады, так і з сурового ўзгорыстага тэрэну -- умоваў, тыповых для шатландскіх паляўнічых угоддзяў. У выніку атрымаўся добры плывец з густой ахоўнай поўсцю і мяккай хваткай.

Парода ўпершыню была паказана ў Вялікабрытаніі каля 1908 года і прызнана Кенэл-клубам як самастойная парода пад назвай Рэтрывер (залаты альбо жоўты) у 1913 годзе. Амерыканскі кенэл-клуб прызнаў залатога рэтрывера ў 1925 годзе. З сярэдзіны XX стагоддзя парода шырока распаўсюдзілася як у якасці рабочага, так і хатняга сабакі.

Залаты рэтрывер -- збалансаваны, моцны сабака сярэдняга і буйнога памеру. Цела крыху даўжэйшае за вышыню, з глыбокай грудной клеткай і роўнай спінай. Галава шырокая з прамой мордай і добразычлівым выразам. Вушы сярэднія, прымацаваны прыкладна на ўзроўні вачэй і ляжаць блізка да шчок. Хвост тоўсты ля аснавання, трымаецца на ўзроўні спіны альбо з лёгкім уздымам угору і ніколі не загінаецца на спіну.

Нефармальна вылучаюць тры тыпы: амерыканскі, брытанскі (англійскі) і канадскі. Яны адрозніваюцца галоўным чынам целаскладам і адценнем поўсці, а не з'яўляюцца асобнымі пародамі. Брытанскія сабакі, як правіла, крыху масіўнейшыя са светлейшай поўсцю, тады як амерыканскія нярэдка крыху вышэйшыя і маюць больш цёмную залацістую поўсць.

Поўсць і колеры

Поўсць складаецца з двух слаёў: мяккага, густога пуху для цеплаізаляцыі і больш жорсткай вонкавай поўсці, якая адштурхоўвае ваду. Колер вагаецца ад залацістых да крэмавых адценняў. Чырвоная альбо цёмна-каштанавая поўсць і вельмі светлая, амаль белая поўсць выходзяць за межы прынятага дыяпазону ў большасці стандартаў, хаця і трапляюцца. Колер поўсці нярэдка цямнее, пакуль шчаня дарастае, а баковыя зборкі могуць быць святлейшымі за асноўны корпус. Поўсць ліняе круглы год, найбольш інтэнсіўна вясной і восенню.

Залаты рэтрывер вядомы стабільным, добразычлівым характарам. Ён прывязаны да сваёй сям'і і, як правіла, цярпімы да дачыненняў дзяцей. Парода схільная сустракаць незнаёмых людзей прыветна, а не насцярожана, таму ў якасці ахоўнага сабакі яна слабая. Залатыя рэтрываеры, як правіла, добра ладзяць з іншымі сабакамі, а таксама з катамі і дробнымі жывёламі, з якімі выраслі разам.

Парода разумная і хоча працаваць з людзьмі, таму яна шырока выкарыстоўваецца як сабака-поводыр і сабака-памочнік. Залатыя рэтрываеры захоўваюць гуллівы, ювенільны нораў далёка ў дарослым узросце і нярэдка цалкам супакойваюцца толькі каля трох гадоў. Інстынкт падачы моцны: яны любяць насіць прадметы ў зубах.

Без дастатковай фізічнай і разумовай нагрузкі залаты рэтрывер можа занудзіцца, і гэта выяўляецца ў жавацці рэчаў, капанні альбо залішнім гаўканні. Парода фармуе моцную прывязанасць і можа развіць паводзіны, звязаныя з разлукай, калі доўга заставацца адной.

Груміінг

Двайная поўсць ліняе бесперапынна і патрабуе рэгулярнага догляду, каб заставацца чыстай і без каколяў.

• Расчэсвайце два-тры разы на тыдзень, а ў перыяды сезоннага линяння вясной і восенню -- штодзённа
• Выкарыстоўвайце расчоску са слікерам і грэбень для расчосвання глыбіні, каб дабрацца да густога пуху
• Купайце кожныя шэсць-восем тыдняў альбо калі поўсць забрудзілася
• Правярайце і ачышчайце вушы раз на тыдзень: адвіслыя вушы ўтрымліваюць вільгаць і могуць выклікаць запаленне
• Стрыжыце кіпцюры кожныя тры-чатыры тыдні і чысціце зубы некалькі разоў на тыдзень

Фізічная актыўнасць

Залатыя рэтрываеры выводзіліся для цэладзённай працы і маюць патрэбу ў значных штодзённых нагрузках.

• Імкніцеся да не менш як адной-дзвюх гадзін актыўнасці ў дзень
• Спалучайце прагулкі з бегам без павадка, плаваннем і апарнымі гульнямі там, дзе гэта магчыма
• Дадавайце трэніровачныя гульні, нюхавую работу альбо практыкаванні ў падачы для разумовай нагрузкі
• Абмяжоўвайце інтэнсіўную паўторную нагрузку ў шчанят ва ўзросце да прыкладна 18 месяцаў, каб не нашкодзіць фармуючымся суставам

Умовы ўтрымання

Парода прыстасоўваецца і да дома, і да кватэры, калі патрэбы ў руху задаволены, хаця ахароджаны двор -- дадатковая перавага. Залатыя рэтрываеры арыентаваны на людзей і павінны жыць у доме разам з сям'ёй, а не на вуліцы ці ў будцы. Густая поўсць дапамагае пераносіць холад лепш, чым спёку: у летнія месяцы забяспечце ценю і ваду і пазбягайце інтэнсіўных нагрузак у сярэдзіне дня. Беларускія зімы для гэтага сабакі, як правіла, не праблема.

Залатыя рэтрываеры добра пачуваюцца на поўнавартасным і збалансаваным прамысловым кормі, адпаведным узроставай стадыі: сухім, вільготным альбо свежым ці сыравым, ухваленым ветэрынарам. Дарослых сабак звычайна кормяць двойчы на дзень. Парода схільная да апаўнення і атлусцення, таму порцыі варта адмерваць, а не пакідаць корм у бесперапынным доступе; ласощы ўлічваюцца ў агульнай дзённай норме. Корм для шчанят буйных парод з кантраляваным узроўнем кальцыя і энергіі падтрымлівае раўнамернае развіццё і зніжае нагрузку на фармуючыяся суставы.

Ласощы і дабаўкі

Ласощы не павінны перавышаць прыкладна 10 адсоткаў дзённай нормы калорый. Падыходзяць невялікія кавалачкі простага варанага мяса, моркваў альбо гатовыя нізкакаларыйныя ласощы. Многія ўладальнікі залатых рэтрываераў выкарыстоўваюць сумесі з глюкозамінам і хандраіцінам для суставаў, а таксама амега-3 тлустыя кіслоты для поўсці і суставаў; аднак дабаўкі варта абмеркаваць з ветэрынарам, перш чым уводзіць іх. Сабаку на поўнавартасным збалансаваным кормі дадатковыя вітаміны, як правіла, не патрэбны.

Залатыя рэтрываеры звычайна жывуць ад 10 да 12 гадоў. Парода ў цэлым моцная, але мае задакументаваную схільнасць да шэрагу спадчынных і набытых захворванняў. Частата анкалагічных захворванняў у параўнанні з многімі іншымі пародамі заметна вышэй; таксама распаўсюджаны патологіі суставаў і вачэй. Набыццё сабакі ад заводчыкаў, якія правяраюць вытворных жывёл на дысплазію кульшовых і лакцявых суставаў, хваробы вачэй і сэрца, зніжае верагоднасць некаторых праблем. Падчас тыкавага сезону ў Беларусі -- асабліва ў раёнах з лясістай і балоцістай мясцовасцю Палесся -- неабходна рэгулярна агляд скуры і поўсці пасля прагулак.

Прафілактычны догляд

• Прытрымлівайцеся графіку вакцынацый і сродкаў ад паразітаў: блох, клешчаў і глістоў
• Падтрымлівайце здаровую масу цела для зніжэння нагрузкі на суставы і іншых рызык
• Наведвайце ветэрынара раз на год, а для пажылых сабак -- двойчы на год
• Рэгулярна чысціце зубы і арганізоўвайце прафесійную чыстку паводле рэкамендацыі
• Ачышчайце і аглядайце вушы раз на тыдзень
• Набывайце сабаку ад заводчыка, які правярае бацькоў на дысплазію суставаў, хваробы вачэй і сэрца

Залатыя рэтрываеры добра паддаюцца навучанню і ўваходзяць у лік парод, найбольш адкрытых да работы па паслухмянасці. Яны кемлівыя, уважлівыя і матываваныя ежай і пахвалой -- менавіта таму іх шырока выкарыстоўваюць у якасці сабак-поводыраў, памочнікаў і выяўляльных сабак. Асноўныя цяжкасці -- кіраванне ўзбуджэннем у шчаняці, схільнасць жаваць і насіць прадметы і энергія маладога сабакі. Заняткі варта пачынаць рана, выкарыстоўваючы пазітыўныя, заснаваныя на ўзнагароджанні метады: парода можа занервавацца або замкнуцца пры жорсткіх паправах.

Асновы

1. Пачынайце сацыялізацыю ў шчанячым узросце: знаёмьце сабаку спакойна з людзьмі, іншымі жывёламі і новымі месцамі
2. Навучыце надзейнаму кліканню рана, шчодра ўзнагароджваючы кожны зварот
3. Адпрацоўвайце асноўныя каманды: сядзі, стой, ляж і ходзьба на слабым павадку -- кароткімі штодзённымі сесіямі
4. Накіруйце інстынкт падачы ў гульні з апаркай і пераноскай, каб жаванне знайшло выхад
5. Прывучайце да перавозіцы і ўстанаўлівайце распарадак дня для падтрымкі хатняга выхавання і спакойнага адпачынку
6. Паступова набудоўвайце кантроль без павадка ў абароненых зонах, перш чым давяраць сабаку на адкрытых прасторах

Залатыя рэтрываеры дасягаюць палавой сталасці прыблізна ў 6-12 месяцаў, аднак адказныя заводчыкі чакаюць фізічнай і паводзінскай сталасці сабакі -- звычайна каля двух гадоў -- каб можна было спачатку правесці тэставанне кульшовых і лакцявых суставаў, вачэй і сэрца. Самкі звычайна цечкуюць каля двух разоў на год.

Цяжарнасць цягнецца каля 63 дзён з моманту зачацця. Памёты звычайна налічваюць ад 6 да 10 шчанят, хаця сустракаюцца і меншыя, і большыя. Маці выкормлівае і даглядае памёт; шчаняты пачынаюць пераходзіць на цвёрды корм прыкладна ў тры-чатыры тыдні. Звычайна шчаняты трапляюць у новы дом прыкладна ў восем тыдняў -- пасля адлучэння ад маці, ветэрынарнага агляду, першых прышчэпак і абгліствення.

Раннія кантакты і сацыялізацыя ў першыя тыдні фармуюць тэмперамент дарослага сабакі, таму добрыя заводчыкі вырошчваюць памёты ў доме з рэгулярным мяккім узаемадзеяннем з людзьмі і штодзённымі гукамі і рэчамі. У Беларусі заводчыкі, як правіла, рэгіструюцца ў Беларускім кіналагічным аб'яднанні (БКА).

Як зарэгістраваць сабаку пароды Golden Retriever у Беларусі

Сканер у прытулку карысны роўна настолькі, наколькі карысны рэестр за нумарам. Дайце сабаку пароды Golden Retriever рэестр, які адказвае заўсёды: бясплатная картка з фота, дадзенымі і вашым тэлефонам, даступная кругласутачна, дома і за мяжой. Рэгістрацыя робіцца адзін раз і застаецца назаўсёды.

Пятнаццаць лічбаў пад скурай сабакі пароды Golden Retriever пакажуць на вас толькі тады, калі пра гэта скажа рэестр. Няхай скажа бясплатна: запіс у United Pet Club не мае тэрміну дзеяння, прымае чып любой маркі, а кожная змена дадзеных бясплатная. Рэгістрацыя мікрачыпа спачатку, акаўнт адразу за ёй.